032 - ประตูเหล็กอีกบาน

อาวุโส 5 เย่ฟานเป็นคนที่มอบชีวิตใหม่ให้กับเขา เป็นผู้นำเขาเข้าสู่เส้นทางแห่งการบ่มเพาะศิลปะการต่อสู้ แม้ว่าตอนนี้จะผ่านไปแล้ว แต่เขากลับไม่เคยลืมเลือนความทรงจำนี้ แม้ว่าเขาจะไม่เคยกล่าวกับอาวุโส 5 เย่ฟาน แต่เขากลับปฏิบัติกับอาวุโส 5 เย่ฟานราวกับบิดา

หลังจากเก็บอาวุธธรรมดาขั้นต่ำในชั้นแรกของเจดีย์ 9 จักรวาล เย่เสี่ยวยังนำสิ่งต่างๆ เก็บไว้ยกเว้นอาวุธวิญญาณขั้นกลางที่เป็นกระบี่เล่นหนึ่ง

เขาวางแผนที่จะใช้กระบี่เล่มนี้ตั้งแต่ตอนนี้ หากแต่เขาตกอยู่ในอันตรายที่ไม่สามารถรับมือได้ เขาจะใช้กระบี่วิญญาณขั้นสูงออกมา

อาวุธวิญญาณขั้นสูงทรงพลังเป็นอย่างมาก สามารถเทียบได้กับเม็ดยาระดับ 4

ดังนั้นหากเขาใช้กระบี่วิญญาณขั้นสูงที่ได้รับจากกลางทะเลสาบ แน่นอนว่าต้องดึงดูดปัญหาให้คนโลภมากเข้ามาโจมตีแย่งชิงกระบี่อีกมากเป็นแน่

เย่เสี่ยวจึงเก็บหินวิญญาณระดับกลางเอาไว้ เขามีเหมืองหินวิญญาณ แต่มันเป็นเหมืองหินวิญญาณระดับต่ำ นั่นจึงทำให้เขาเลือที่จะเก็บเอาหินวิญญาณระดับต่ำเอาไว้

หลังจากจัดเรียงทุกอย่างเรียบร้อย เย่เสี่ยวลุกขึ้นเตรียมจะออกจากสุสานโบราณแห่งนี้ สายตาของเขามองไปยังกลางทพเลสาบที่ที่เขาได้รับกระบี่วิญญาณขั้นสูงมา

เขาเห็นบางสิ่งส่องประกายอยู่ใต้กึ่งกลางทะเลสาบ

“ดูเหมือนจะมีห้องลับอื่นอยู่อีก” เย่เสี่ยวกระโดดลงในทะเลสาบและว่ายน้ำไปยังตรงกลาง เมื่อเขาไปถึง เขาเห็นบางสิ่งส่องประกายใต้ทะเลสาบ

เย่เสี่ยวจึงดำน้ำลงไปไต้ทะเลสาบ มีปลาจำนวนมากอยู่ในทะเลสาบแห่งนี้ ล้วนเป็นปลาทั่วไปทั้งนั้น เมื่อเขาลงไปถึงใต้ทะเล เขาพบเข้ากับประตูเหล็กที่เหมือนกับประตูที่ห้องโถง

แต่มีสิ่งที่ต่างออกไปคือรูกุญแจ

ประตูเหล็กที่ห้องโถงมีรูกุญแจขนาดเล็ก แต่ที่ประตูนี้มีรูขนาดเท่ากำปั้นเด็ก

เมื่อมองไปยังรูกุญแจ เขาเห็นประกายแสงส่องสว่างออกมาจากรูกุญแจตลอดเวลา

“ดูเหมือนมีอะไรบางอย่างอยู่ด้านหลังประตูเหล็กบานนี้”

“มีเพียงรูกุญแจอยู่บนประตูเท่านั้น แต่ดูเหมือนว่ารูกุญแจมันจะใหญ่ไปหน่อย ข้าจะต้องไปห่กุญแจขนาดนี้จากที่ไหนกัน” เย่เสี่ยวเริ่มรู้สึกหมดหวัง

เย่เสี่ยวเริ่มค้นหาทั่วทุกที่ แต่เขากลับไม่เจอสิ่งใดที่จะเป็นกุญแจเปิดประตูได้

เขาเริ่มรู้สึกหายใจลำบาก จึงกลับขึ้นไปยังผิวน้ำอีกครั้งและสูดหายใจยาว

เขาเป็นเพียงผู้บ่มเพาะเขตแดนรวมปราณ จึไม่สามารถหายใจในน้ำได้ เขาทำได้เพียงกลั้นหายใจใต้น้ำ กล่าวกันว่ามีเพียงผู้บ่มเพาะที่บ่มเพาะถึงเขตแดนกษัตริย์ยุทธจึงจะสามารถหายใจในน้ำได้

หลังจากสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เย่เสี่ยวเริ่มดำลงไปใต้ทะเลสาบอีกครั้ง เขาเข้าใกล้ประตูและพยามค้นหาวัตถุทรงกลมที่มีขนาดใกล้เคียงกัน

“ข้าจะไปหากุญแจขนาดใหญ่เช่นนี้ได้จากที่ไหนกัน? “

เย่เสี่ยวกำลังเจอปัญหา คิดอย่างไรก็ยังไม่สามารถหาทางแก้ได้

เขากลับขึ้นมาบนผิวน้ำอีกครั้ง ครั้งนี้เขาไม่ได้ดำลงใต้ทะเลสาบ แต่นั่งข้างๆ ต้นของผลเฮยฮัวเหยียน

เขายังคิดเรื่องกุญแจของประตูเหล็ก เมื่อเขาได้ยินเสียงฝีเท่าของใครบางคน

“มีคนกำลังมา” เย่เสี่ยวระวังตัวทันทีเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าใกล้เข้ามา

“เย่เสี่ยว ทำไมเจ้ายังอยู่ที่นี่?” เสียงไพเราะน่าฟังและหญิงสาวที่งดงามปรากฎตัวต่อหน้าเขา

จะป็นใครได้อีก หากไม่ใช่จ้าวยู่เฟย......

“แม่นางจ้าว ทำไมเป็นเจ้าอีกแล้ว” เย่เสี่ยวแปลกใจที่เห็นว่าคนที่มาคือจ้าวยู่เฟย

เมื่อเขาได้ยินเสียงฝีเท้า เขาคิดว่าคงเป็นผู้บ่มเพาะคนอื่น เขาไม่ต้องการให้ใครเจอต้นผลเฮยฮัวเหยียนและประตูในทะเลสาบ

แม้ว่าคนอื่นจะหาประตูเหล็กที่อยู่ใต้ทะเลไม่เจอ แต่จะต้องเจอต้นผลเฮยฮัวเหยียนหลังจากที่เห็นต้นไม้ใหญ่ข้างทะเลสาบแน่นอน

หากเป็นเช่นนั้น เขาคงทำอะไรไม่ได้นอกจากต่อสู้กับคนคนนั้น

“หลังจากที่ข้าออกไป ข้ารอเจ้าอยู่ที่ห้องโถงตั้งนาน เจ้าก็ยังไม่ออกมา ข้าคิดว่าอาจจะมีบางอย่างเกิดขึ้นกับเจ้า ข้าจึงกลับมาดู” จ้าวยู่เฟยอธิบาย นางกังวลว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับเย่เสี่ยว

ได้ยินที่จ้าวยู่เฟยพูดออกมา เย่เสี่ยวรู้สึกอบอุ่นอยู่ในใจ ตลอดทั้งชีวิตของเขา นอกจากผู้อาวุโส 5 เย่ฟาน ไม่เคยมีใครห่วงใยเขาเช่นนี้ จ้าวยู่เฟยเป็นคนที่ 2 ในชีวิตนี้ที่ห่วงใยเขา

“ไม่มีอะไร ที่ข้ายังอยู่ที่นี่เพราะข้าเจอประตูเหล็กใต้ทะเลสาบเหมือนกับประตูที่ห้องโถง เพียงแต่ต่างกันที่ขนาดของรูกุญแจ ที่ห้องโถงมีขนาดเล็กกว่า” เย่เสี่ยวบอกนางเกี่ยวกับประตูเหล็กใต้ทะเลสาบ