038 – ฉู่เฟิง

“ใช่ ในสายตาของคนเหล่านั้นพวกเราเป็นเพียงกบในกะลา พวกเขาสามารถทำอะไรกับพวกเราก็ได้ พวกเราไม่มีแม้แต่กำลังจะขัดขืน เราทำได้เพียงมองดูพวกเขาทำตามใจชอบเหมือนกับที่พวกผู้บ่มเพาะทำลายทั้งชีวิตและการบ่มเพาะจนข้ากลายเป็นคนพิการ”

“อาณาจักรชิงหลงเป็นเพียงอาณาจักรเล็กๆ ที่อยู่ภายใต้จักรวรรดิต้าเซี่ย อาณาจักรใหญ่จำนวนมากยอมอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิต้าเซี่ย อาณาจักรเหล่านั้นต่างใหญ่กว่าอาณาจักรชิงหลงสองหรือสามเท่าทั้งสิ้น”

“เจ้า ใครก็ตามที่ได้อ่านข้าความสุดท้ายที่ข้าทิ้งไว้ที่นี่ มีคำขอร้องเพียงหนึ่งจากข้า...ไม่ต้องกังวล ข้าไม่ได้ขอให้เจ้าไปแก้แค้นให้ข้า ข้าเพียงต้องการให้เจ้าบ่มเพาะอย่างเข้มงวด หากวันหนึ่งเจ้าได้ออกจากอาณาจักรแห่งนี้โปรดทำให้ชื่ออาณาจักรชิงหลงโด่งดังเป็นที่รู้จักทั่วทั้งจักรวรรดิต้าเซี่ยจนไม่มียอดฝีมือกล้ามาดูถูกพวกเราอีก”

หลังจากได้อ่านข้อความที่ยอดฝีมือเขตแดนจักรพรรดิยุทธระดังสูงของอาณาจักรชิงหลงทิ้งไว้ ทั้งเย่เสี่ยวและจ้าวยู่เฟยต่างถอนหายใจยาว

แม้ว่าเย่เสี่ยวได้หลอมรวมเข้ากับความทรงจำของเทพเจ้าโอสถบรรพกาลแล้ว แต่เขาก็ยังไม่รู้ว่าทวีปชิงหลงกว้างใหญ่เพียงใดอยู่ดี

จากหนังสือของจ้าวยู่เฟย ดูเหมือนว่านางจะไม่แปลกใจแม้แต่น้อยหลังจากที่ได้อ่านข้อความที่เจ้าของสุสานทิ้งไว้ ดูเหมือนว่านางจะรู้เรื่องอาณาจักรใหญ่เหล่านั้นและจักรวรรดิต้าเซี่ยวอยู่แล้ว

แต่สำหรับเย่เสี่ยว นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินว่ามีอาณาจักรอื่นอีกมากมายนอกจากอาณาจักรชิงหลงและรวมทั้งเรื่องราวของจักรวรรดิต้าเซี่ยเช่นกัน

สิ่งที่ทำให้เขาแปลกใจมากที่สุดคืออาณาจักรชิงหลงเป็นเพียง 1 ในหลายๆ อาณาจักรขนาดเล็ก ที่อยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิต้าเซี่ย นั่นหมายความว่าเจ้าของสุสานโบราณเป็นเพียงกบที่จ้องมองท้องฟ้าจากก้นบ่อ ไม่เพียงแค่ตัวเขาเท่านั้นแต่กลับเป็นทั่วทั้งอาณาจักรชิงหลงที่เป็นเช่นนี้ พวกเขาไม่รู้ว่าโลกกว้างใหญ่เพียงใด

หลังจากที่อ่านข้อความที่ถูกทิ้งไว้โดยเจ้าของสุสาน พวกเขาทั้งคู่ต่างโค้งคำนับไปยังโลงศพของเจ้าของสุสานและกลับไปยังห้องโถงใหญ่

“หลังจากที่ออกจากที่นี่ เจ้าวางแผนจะทำอะไรต่อ?” ขณะที่พวกเขากำลังเดิน จ้าวยู่เฟยถามขึ้นกระทันหัน

เย่เสี่ยวเงยหน้าขึ้นมองตรงไป มุ่งไปยังถ้ำอันมืดมิดที่เขาผ่านเข้ามาและพูดขึ้น “ข้าจะไปเข้าร่วมการแข่งขันที่จัดขึ้นโดย 5 นิกายใหญ่และตระกูลราชวงศ์ ข้าวางแผนที่จะเข้าร่วมนิกายหนึ่งในนั้น”

“หืมมม เหลือเวลาอีกไม่มากก่อนจะถึงเวลาเริ่มการแข่งขันอย่างเป็นทางการ เจ้ารู้รึไม่ว่าเหตุใด 5 นิกายใหญ่และตระกูลราชวงศ์ถึงจัดการแข่งขันขึ้น?” จ้าวยู่เฟยพยักหน้า หลังจากคิดทบทวนบางอย่างจึงถามออกไปอีกครั้ง

“ข้าไม่รู้เรื่องนั้น หรือมีบางอย่างที่พิเศษเกี่ยวข้อง?” หลังจากได้ยินคำถามของจ้างยู่เฟย เย่เสี่ยวจึงมองนางด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยคำถาม

“เจ้าคิดว่ายังไง?” จ้าวยู่เฟยยิ้มให้เขาอย่างมีเลศนัย

เมื่อได้เห็นเช่นนั้น แม้แต่เย่เสี่ยวยังคิดว่าการแข่งขันนี้คงไม่ง่ายดังเช่นฉากหน้าที่ตาเห็น

เย่เสี่ยวสัมผัสได้ถึงปัญหาบางอย่างที่เขาไม่สามารถเงียบเอาไว้ได้ “ไม่ใช้ว่าพวกเขาต้องการค้นหาศิษย์อัจฉริยะและนำเข้าสู่นิกายจากการแข่งครั้งนี้งั้นรึ?”

“ใช่ พวกเขาวางแผนค้นหาศิษย์ยอดอัจฉริยะจากการแข่งขันประลอง, ศิษย์ยอดอัจฉริยะ” จ้าวยู่เฟยยิ้มให้เขาและในขณะที่นางตอบนางได้เน้นย้ำคำหนึ่งถึง 2 ครั้ง

ศิษย์ยอดอัจฉริยะ?

ยังไม่ทันได้เข้าใจอย่างกระจ่างกับสิ่งที่เกิดขึ้น เย่เสี่ยวมองไปที่นางอีกครั้ง ขณะที่เขากำลังจะถามนางอีกครั้งกลับได้ยินเสียงฝีเท้าที่ใกล้เข้ามา

“ระวังด้วยมีคนกำลังเข้ามาที่นี่” จ้าวยู่เฟยกระซิบบอกเขา

พวกเขาอยู่ในถ้ำที่มืดมิดแล้ว ดังนั้นพวกเขาทั้ง 2 จึงหยุดเดินและซ่อนตัวที่มุมหนึ่ง ผ่านไปสักระยะเสียงฝีเท้าดังขึ้นเรื่อยๆ

ผ่านไปช่วงเวลาสั้นๆ มี 3 ร่างปรากฎในถ้ำที่มืดมิด คนหนึ่งเดินนำหน้าอีกสองคนเดินตามอยู่ด้านหลัง

ทั้ง 3 เป็นชายหนุ่มที่มีอายุราวยี่สิบปลายๆ คนที่เดินนำหน้ามีบอลเพลิงอยู่ในมือ ช่วยให้มองเห็นในที่มืด

จากลักษณะที่เห็นพบว่าเขามีเคล็ดวิชาบ่มเพาะประเภทธาตุไฟ บอลเพลิงที่อยู่ในมือเกิดจากเคล็ดวิชาที่ควบแน่นจนเกิดเป็นบอลเพลิงขึ้นมา

โชคดีที่เย่เสี่ยวและจ้าวยู่เฟยทั้งคู่ซ่อนตัวอยู่ที่มุมหนึ่งห่างออกไปจากเส้นทางที่ชายหนุ่มทั้ง 3 กำลังเดิน

“ศิษย์พี่ฉุ่เฟิง” จ้าวยู่เฟยพึมพำออกมาเสียงเบา

“โอ้”

“ใช่”

“ในเมื่อเขาเป็นศิษย์พี่ของเจ้า เขาคงจะเป็นศิษย์จากสำนักกระบี่สวรรค์เช่นเดียวกันใช่หรือไม่?” เย่เสี่ยวถามขึ้น

“ใช่ พวกเราเป็นศิษย์ของนิกายกระบี่สวรรค์เช่นเดียวกัน รวมทั้งอีก 2 คนที่เดินอยู่ด้านหลังศิษย์พี่ฉุ่เฟิงด้วย” จ้าวยู่เฟยพยักหน้าและตอบกลับมา

“เขาแข็งแกร่งรึไม่ การบ่มเพาะอยู่เขตแดนใด?”

“ระดับแรกเขตแดนกษัตริย์ยุทธ”

“อะไรนะ? ระดับแรกเขตแดนกษัตริย์ยุทธ เขาดูอายุน้อยมาก ควรจะอายุราว 26 หรือ 27 ปี แต่กลับอยู่ในเขตแดนกษัตริย์ยุทธ” เย่เสี่ยวถามด้วยความอิฉา

เขาไม่เคยคิดว่าชายหนุ่มตรงหน้าจะเป็นยอดฝีมือเขตแดนกษัตริย์ยุทธ แม้ว่าจะเป็นเขตแดนกษัตริย์ยุทธระดับแรก แต่ชายคนนี้กลับมีอายุเพียงยี่สิบปลายๆ เท่านั้น