046 - ทำความเข้าใจเคล็ดวิชาดัชนีศักดิ์สิทธิ์

เมื่อเย่เสี่ยวมาถึงใกล้กับป่าหมอกเมฆา เขาค้นหาสานที่เงียบสงบสำหรับฝึกวิชาทันที

หลังจากหาสถานที่ได้ เขานำคัมภีร์เคล็ดวิชาดัชนีศักดิ์สิทธิ์ออกมา เขาเรียบเรียงความคิดสงบจิตใจลงก่อนเริ่มทำการเรียนรู้เคล็ดวิชาดัชนีศักดิ์สิทธิ์ เขาเริ่มศึกษาซ้ำอีก 3 ครั้ง จนยืนยันได้ว่าจำเนื้อหาได้หมดสิ้นจึงเริ่มฝึกฝนเคล็ดวิชา

ในตอนแรกเริ่ม เป็นการยากที่เขาจะทำตามกระบวนท่าแรกของดัชนีศักดิ์สิทธิ์ แต่เข้ากลับค่อยๆ คุ้นเคยด้วยคนเองจนกลับเข้าสู่เส้นทางที่ถูกต้อง

แต่เขายังคงฝึกกระบวนท่าแรกของดัชนีศักดิ์สิทธิ์ไม่สำเร็จ เวลายังคงผ่านไปเรื่อยและเขายังคงเรียนรู้เคล็ดวิชาไม่สำเร็จ

ตอนนี้เป็นเวลาเย็นอีกไม่นานก็จะค่ำ

“บ้าเอ๊ย!”

“มันจะเป็นไปได้รึ ที่จะฝึกฝนวิชาระดับลึกซึ้งขั้นสูงได้ภายใน 1 วัน นั่นหมายความว่าเคล็ดวิชาระดับปฐพีย่อมมีความยากยิ่งกว่า เจ้าหมอนั่นซื้อเคล็ดวิชาระดับปฐพีขั้นต่ำจากศาลาสมบัติไปก่อนหน้านี้ 1 วัน จะเป็นไปได้รึไม่ที่เขาจะฝึกฝนสำเร็จใน 2 วัน”

“หืมมม!”

“ข้าคิดอะไรกัน นี่ไม่ใช่เวลาละการฝึกฝนวิชาดัชนีศักดิ์สิทธิ์ ข้าควรตั้งใจเรียนรู้มันก่อนที่ฟ้าจะมืด”

เย่เสี่ยวรู้สึกสิ้นหวังหลังจากการฝึกฝนเคล็ดวิชาดัชนีศักดิ์สิทธิ์ล้มเหลว

“โอ้ใช่ ข้าคิดว่าข้าควรฝึกฝนเทคนิคนี้ที่นั่น” ดวงตาของเย่เสี่ยวเปิดกว้างหลังจากคิดถึงบางสิ่ง

“พรึ่บ” เย่เสี่ยวหายไปจากที่ที่เคยยืนอยู่ เหลือเพียงลมกรรโชกรุนแรง

--- โลกภายในไข่มุกสวรรค์ ---

มันเป็นทุ่งหญ้าขนาดใหญ่ทรงสี่เหลี่ยม ปกคลุมด้วยดอกไม้สวยงามนานาชนิด ตรงกลางของทุ่งหญ้ามีทางเดินที่ทำด้วยหยกแยกไปทั้ง 4 ทิศ

“ฟึ่บ!“

แสงสว่างวาบและเย่เสี่ยวปรากฎตัวขึ้น ณ ตรงกลางทุ่งหญ้าอันงดงามจากความว่างเปล่า

เย่เสี่ยวมองไปยังทางเดินหยกที่แยกออกไป 4 ทิศทาง ด้านซ้ายเป็นทางที่ไปยังภูเขาและแม่น้ำ ทางขวามุ่งหนไปยังป่าทึบ

เขาไม่รู้ว่าทางเดินที่มุ่งไปยังด้านหลังเขามุ่งไปยังที่ใด เขาไม่อาจมองเห็นสิ่งใดได้จากที่ที่ยืนอยู่ยกเว้นเพียงหมอกหนาที่ปกคลุ่มทั่วทั้งไข่มุกสวรรค์ และอีกเหตุผลที่เขาไม่รู้ว่าที่แห่งนั้นคือที่ใด เพราะเขาไม่เคยไปยังสถานที่นั้นมาก่อน

เวลานี้เขายังไม่คิดลองเดินไปยังด้านหลัง เขาเดินเงียบๆ บนทางเดินหยกมุ่งหน้าไปยังด้านหน้าจากที่นี่ ที่นำเขาไปยังเจดีย์ 9 จักรวาล

เขาหยุดเมื่อมุ่งหน้าไปถึงเจดีย์ 9 จักรวาล เขามองไปยังเจดีย์ขนาดใหญ่ ช่วยไม่ได้ที่เขาจะรู้สึกแปลกใจ แม้ว่าเขาจะเห็นมันมาหลายครั้ง แต่เขายังคงรู้สึกแปลกใจทุกครั้งที่มองไปยังเจดีย์ 9 จักรวาล

“ใครกันเป็นคนสร้างสถานที่เช่นนี้และเจดีย์?” เย่เสี่ยวถอนหายใจยาว เขาส่ายศรีษะไล่ความคิดฟุ้งซ่านออกไปและเข้าไปยังเจดีย์

เขาปรากฎตัวขึ้นที่ชั้นแรกของเจดีย์ 9 จักวาล และมองเห็นหม้อหลอมขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ใจกลางของชั้นแรก เขาลองขยับมันหลายครั้งแต่ไม่สามารถทำได้

ที่นี่เย่เสี่ยวเริ่มฝึกฝนวิชาดัชนีศักดิ์สิทธิ์อีกครั้ง ขณะที่เขากำลังฝึกฝนได้ตกอยู่ในสภาวะรู้แจ้งด้วยความคิดปลดปล่อยกระบวนท่าแรกของวิชาดัชนีศักดิ์สิทธิ์

มีบางสิ่งที่นี่ ในอากาศชั้นแรกของเจดีย์ 9 จักรวาลช่วยเสริมความสามารถในการฝึกฝนและทำให้เขาอยู่ในสภาวะรู้แจ้งวอชาดัชนีศักดิ์สิทธิ์

เขาลืมสิ้นทุกสิ่ง เวลา, การประลองและแม้กระทั่งตัวเอง เขาจำได้เพียงสิ่งเดียว นั่นคือการฝฝึกฝนวิชาดัชนีศักดิ์สิทธิ์ให้สำเร็จ

ใครจะรู้ว่าเวลาผ่านไปมากแค่ไหน ในที่สุดเย่เสี่ยวก็หยุดฝึกฝนและลืมตาขึ้น รอยยิ้มที่ตื่นเต้นดีใจปรากฎบนใบหน้าของเขา

“ฮ่าฮ่าฮ่า”

“ในที่สุดข้าก็สามารถใช้วิชาดัชนีศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างสมบูรณ์” เย่เสี่ยวหัวเราอย่างคนเสียสติ

“ช่วยเหลือข้าฝึกฝนดัชนีศักดิ์สิทธิ์ได้มากจริงๆ” เย่เสี่ยวมองไปรอบๆ ชั้นแรก เขาสัมผัสได้ถึงความสามารถอื่นของเจดีย์ 9 จักรวาล ในตอนแรกเขามีความรู้สึกว่าต้องเป็นที่นี่ ในเจดีย์ 9 จักรวาล เขาจะสามารถฝึกฝนเคล็ดวิชาต่อสู้ได้ และตอนนี้เขาสามารถฝึกฝนเคล็ดวิชาต่อสู้ได้สำเร็จจริงๆ

“ในอนาคตข้าสามารถประหยัดเวลาได้มากขึ้นหากข้าฝึกฝนเคล็ดวิชาต่อสู้หรือเคล็ดวิชาบ่มเพาะที่นี่” เย่เสี่ยวดีใจเป็นอย่างยิ่ง อย่าไงไรก็ตาม เพียง 1 วัน เขาสามารถฝึกฝนเคล็ดวิชาต่อสู้ระดับลึกซึ้งขั้นสูงได้สำเร็จ หากเรื่องนี้ถูกเปิดเผยออกไปใครจะรู้ว่าปัญหาจะตามมาอีกมากแค่ไหน

“ข้าไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปมากแค่ไหน ข้าคิดว่าข้าควรออกจากที่นี่และกลับไปยังโรงเตี๊ยม” เย่เสี่ยวพึมพำกับตัวเองและออกจากเจดีย์ 9 จักรวาลจากนั้นจึงออกจากโลกายในไข่มุกสวรรค์

เขาปรากฎตัวขึ้นในป่ารอบนอกป่าหมอกเมฆาอีกครั้ง เขามองไปรอบๆ พบเพียงความมืดมิด ช่างมืดยิ่งนัก เวลาผ่านไปเรื่อยๆ เสียงของลมจึงดังขึ้นจนได้ยิน

“ดูเหมือนจะเป็นเวลาเที่ยงคืน” เย่เสี่ยวรีบกลับไปยังโรงเตี๊ยมและสั่งอาหารมากินก่อนจะพักผ่อนเตรียมพร้อมสำหรับงานใหญ่วันพรุ่งนี้