048 - เริ่มการประลอง

เย่เสี่ยวมองไปยังซูฉิงที่กำลังยืนอยู่เพียงลำพัง

เกิดเสียงโห่ร้องของฝูงชนที่อยู่ที่นี่อย่างกะทันหัน เย่เสี่ยวมองไปที่นั่นและพบเข้ากับร่างที่คุ้นเคย มันคือคนที่แบกกระบี่ไว้บนหลังที่เขาเคยพบเจอที่เมืองริมน้ำ

“หลินฮ่าว”

“ใช่ๆ นั่นมันหลินฮ่าว อัจฉริยะจากอาณาจักรชิงหลงของพวกเรา”

“ใช่ เขาทรงพลังยิ่งด้วยอายุเพียงแค่นี้ อนาคตของเขาจะต้องยิ่งใหญ่อย่างแน่นอน”

...

...

เมื่อเย่เสี่ยวได้ยินบทสนทนาจากผู้คนที่ยืนอยู่ เขาถึงกับชะงักไปชั่วครู่

“เขาคือหลินฮ่าว”

“หลินฮ่าว เจ้าหมอนั่นที่ได้รับคำชมจากองค์จักรพรรดิ ข้า...” เย่เสี่ยวรู้สึกหมดคำพูด

“เงียบ! เกิดอะไรขึ้นที่นี่” เสียงตะโกนดังขึ้นกะทันหันพร้อมกลิ่นอายที่ทรงพลัง ขณะที่ผู้เชี่ยวชาญและผู้ติดตามที่อยู่บนฟ้ามาถึงเวทีขนาดใหญ่

เสียงตะโกนโห่ร้องที่ดังอยู่กลับกลายเป็นความเงียบ กลิ่นอายที่ทรงพลังราวมหาสมุทรสะกดข่มไปยังอัจฉริยะที่อยู่ที่นี่

เสียงเงียบหายไปอย่างสมบูรณ์ ทุกคนที่อยู่ที่นี่เงียบงันราวจักจั่นในฤดูหนาว ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจเสียงดัง

หรือว่านี่จะเป็นยอดฝีมือจาก 5 นิกายใหญ่?

เย่เสี่ยวมองไปยังยอดฝีมือเหล่านั้น พวกเขามีด้วยกันทั้งหมด 6 คน

“ฟิ่ววว”

เหล่าอัจฉริยะที่อยู่ที่นี่ต่างหายใจอย่างหนักหน่วงหลังจากที่ได้รับแรงกดดันที่หนักอึ้งราวภูเขาก่อนที่จะหายไปในพริบตา

“แปะ แปะ”

ชายกลางคนตบมือ 2 ครั้งและพูดขึ้น “อย่างที่พวกเจ้าเห็น พวกเราทั้ง 6 เป็นตัวแทนของ 5 นิกายใหญ่และตระกูลราชวงศ์ ตอนนี้ข้าจะบอกกฎการประลองแก่พวกเจ้า การประลองมี 2 รอบ การประลองรอบแรกจะเริ่มตั้งแต่ตอนนี้ ไม่ว่าใครก็ตามที่ผ่านการประลองรอบนี้ไปได้ เจ้าจะได้รับสิทธิ์เข้าไปแข่งขันต่อในรอบที่ 2 ที่เป็นรอบสุดท้ายที่จะตัดสินอนาคตของเจ้ากันนิกายใหญ่ทั้ง 5 และตระกูลราชวงศ์

หลังจากที่พูดมาถึงตรงนี้ ชายกลางคนหยุดพูดไปชั่วครู่มองไปยังในหน้าจริงจังของเหล่าอัจฉริยะรุ่นเยาว์ที่กำลังฟังอย่างตั้งใจและพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะกล่าวต่อ “รอบแรกของการประลองจะใช้พื้นที่ของป่าหมอกเมฆา ไม่มีกฎหรือข้อจำกัดในรอบนี้ มีเพียง 600 คนที่อยู่ที่นี่ หลังการแข่งขันรอบนี้จะมีเพียงศิษย์ 300 คนที่จะสามารถไปแข่งรอบถัดไปได้”

เมื่อได้ยินสิ่งที่ชายกลางคนพูดขึ้น ใบหน้าของเหล่าอัจฉริยะถึงกับเป็นสีแดงด้วยความสนใจ ในขณะที่ดวงตาของส่องประกายความคาดหวังออกมา

ถึงแม้ว่าพวกเขาเหล่านี้จะม้าที่ไม่ใช่อัจฉริยะ แต่หากพวกเขาสามารถผ่านการทดสอบรอบนี้ไปได้ พวกเขาย่อมต้องได้เป็นส่วนหนึ่งในการทดสอบรอบต่อไปของการประลอง และได้รับโอกาสที่จะสามารถเป็นศิษย์ของนิกายใหญ่ทั้ง 5 หรือแม้กระทั่งราชวงศ์

ใครบ้างที่ไม่ต้องการโอกาสเช่นนี้?

เหล่าอัจฉริยะที่นี่ย่อมต้องมีความสามารถมากและมีการบ่มเพาะที่แข็งแกร่งในรุ่นเดียวกัน พวกเขาต่างล้วนมีความหยิ่งยโสอยู่ภายใน พร้อมที่จะใช้ทุกสิ่งเพื่อให้ประสบความสำเร็จ

แม้แต่เย่เสี่ยวยังรู้สึกตื่นเต้นในใจ

พวกเขาไม่มีความหวาดกลัวแสดงบนใบหน้าแม้แต่น้อย เมื่อได้ยินกฎการประลองรอบแรกที่เกิดขึ้นในป่าหมอกเมฆา แม้ว่าพวกเขาจะยังไม่ได้ยินเนื้อหาการประลองรอบแรกอย่างชัดเจนมากนัก พวกเขาต่างรู้ดีว่านี่เป็นหนทางแห่งการพิสูจน์ตน หากพวกเขาพลาดโอกาสครั้งนี้ ใครจะรู้ว่าพวกเขาจะได้รับโอกาสเช่นนี้อีกครั้งเมื่อไร

มีเพียงเหล่าคนที่มุ่งมั่นพัฒนากล้าเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง พร้อมเจอกับปัญหาทั้งหลาย

เขาเห็นเปลวเพลิงที่ลุกโชนอยู่ภายในดวงตาของเหล่าอัจฉริยะที่อยู่ที่นี่ ชายกลางคนจึงพยักหน้าและพูดต่อ “ในป่าหมอกเมฆามีสัตว์อสูรนับไม่ถ้วน ทั้งระดับ 2 หรือระดับ 3 หากเข้าไปส่วนลึกของป่าหมอกเมฆา พวกเจ้าอาจถูกโจมตีจากสัตว์อสูรระดับ 4 หรือ 5 ได้”

“ภารกิจของพวกเจ้าคือการสังหารสัตว์อสูรระดับ 2 ให้มากเท่าที่จะทำได้ หลังจากฆ่ามันได้ให้เก็บแก่นอสูรเพื่อยืนยันคะแนน อัจฉริยะทั้ง 300 คนแรกที่ได้คะแนนสูงสุด สามารถผ่านการประลองเข้าสู่รอบที่ 2 เจ้าจะได้รับกระเป๋ามิติสำหรับเก็บแก่นอสูร หลังจากจบการประลองรอบแรก เจ้าจะต้องส่งมันคืนกลับมา”

“จำกัดเวลาในการแข่งขัน 7 วัน หลังจากหมดเวลา พวกเจ้าจะต้องส่งสิ่งที่ได้รับมาที่นี่ หากพวกเจ้ากลับมาช้า เจ้าจะถูกตัดสินให้ตกรอบทันที ตอนนี้ข้าจะเตือนเจ้าเป็นอย่างสุดท้าย หากพวกเจ้าคิดว่าตัวเองไม่สามารถทำได้ สามารถถอนตัวออกไปได้ ป่าหมอกเมฆามีอันตรายยิ่ง เจ้าสามารถไล่ล่าเหล่าสัตว์อสูรระดับ 2 โดยลำพังหรือเป็นกลุ่มก็ได้ ที่นี่ไม่มีกฎ แต่จงจำเอาไว้ให้ดี ห้ามเข้าไปในส่วนลึกของป่าหมอกเมฆาที่ซึ่งเต็มไปด้วยหมอก”

“หากเจ้าพบสถานที่เต็มไปด้วยหมอก ให้รีบถอยอกมายังที่ที่ไม่มีหมอก ส่วนที่เหลือแล้วแต่พวกเจ้าว่าต้องการทำสิ่งใด แต่เจ้าจะต้องกลับมาเมื่อครบ 7 วันพร้อมกับแก่นอสูรระดับ 2 จำนวนมากที่สุดเท่าที่เจ้าจะหาได้”

“ได้เวลาแล้ว การแข่งขันเริ่มได้” ชายกลางคนประกาศเริ่มการแข่งขัน

การแข่งขันรอบแรกเริ่มอย่างเป็นทางการแล้ว