052 – หมอกหลากสี

เย่เสี่ยวได้ฆ่าสัตว์อสูรระดับ 2 ลงอีกครั้ง ด้วยวิชาดัชนีศักดิ์สิทธิ์ เขาสามารถบอกได้ว่าเคล็ดวิชาต่อสู้ดัชนีศักดิ์สิทธิ์ทรงพลังอย่างยิ่ง ใครจะรู้ว่าวิชาดัชนีศักดิ์สิทธิ์ที่สมบูรณ์จะแข็งแกร่งยิ่งกว่านี้อีกกี่เท่า

เมื่อกิ้งก่าโลหิตตายลง มันเริ่มจมลงในทะเลสาบ เย่เสี่ยวรับจับกะโหลกของมันเอาไว้ก่อนจะดึงมันออกจากทะเลสาบ เขาเริ่มค้นหาแก่นอสูรอีกครั้งจากในซากศพของกิ้งก่าโลหิต หลังจากที่เจอมันเขาจึงเก็บมันไว้ในกระเป่ามิติ

กิ้งก่าโลหิตตัวนี้ตายด้วยกระบวนท่าแรกของวิชาดัชนีศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้นเย่เสี่ยวจึงคิดว่าสัตว์อสูรระดับ 2 ย่อมไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา เขาสามารถฆ่ามันได้อย่างง่ายดายด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวของวิชาดัชนีศักดิ์สิทธิ์

วิชาดัชนีศักดิ์สิทธิ์เป็นวิชาต่อสู้ระดับลึกซึ้งขั้นสูง มันทรงพลังอย่างยิ่ง แต่เขารู้ดีว่าไม่ใช่แค่เขาที่มีวิชาต่อสู้ระดับลึกซึ้งขั้นสูง ยังมีผู้คนอีกมากมายที่มีวิชาต่อสู้ระดับลึกซึ้งขั้นสูงหรือแม้กระทั่งเหมือนกับบางคนเช่นหลินฮ่าว ที่มีวิชาต่อสู้ระดับปฐพีขั้นต่ำ

ดังนั้นแม้ว่าตัวเขาจะสามารถฆ่ากิ้งก่าโลหิตด้วยกระบวนท่าเดียว และไม่มีสัตว์อสูรระดับ 2 ที่ต่อกรด้วยได้ เย่เสี่ยวไม่ได้มีความหยิ่งยโสมากนักแต่กลับแทนที่ด้วยความคิดฝึกฝนอย่างนักเพื่อความก้าวหน้าให้สามารถได้รับลำดับที่ดีในการแข่งขันประลอง

หลังจากจัดการกับกิ้งก่าโลหิตเสร็จสิ้น เย่เสี่ยวบินไปยังกลางทะเลสาบอีกครั้ง เมื่อไปถึงตรงใจกลางทะเลสาบ เขามองไปยังดอกบัวหยกอีกครั้ง

เขารู้สึกสนใจมากยิ่งขึ้น

แน่นอนว่าเขาจะต้องสนใจดอกบัวหยก มันไม่ใช่สิ่งที่จะหาเจอได้ง่ายๆ เป็นของหายากอย่างยิ่ง

เย่เสี่ยวเจอกับมัน นับเป็นความโชคดีของเขา

โชคของเขายอดเยี่ยมยิ่ง

เย่เสี่ยวถือดอกบัวหยกอย่างระวังและค่อยๆ ถอนมันออกมา

เย่เสี่ยวกลับไปยังที่เดิม ปีกคู่อันงดงามหายไปจากแผ่นหลังของเขา

ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นเวลาค่ำ ดังนั้นเย่เสี่ยวจึงหาต้นไม้ใหญ่และปีนขึ้นไป หลังจากที่ขึ้นไปยังด้านบนของต้นไม้ เขานั่งลงบนต้นไม้และหายไปจากที่นั่น

--- โลกด้านในไข่มุกสวรรค์ ---

ตรงกลางของทุ่งหญ้าที่รายล้อมไปด้วยดอกไม้สวยงาม มีเงาร่างหนึ่งปรากฎขึ้นกะทันหัน

ตรงหน้าเขาเป็นทางเดินหยกที่คุ้นเคย แต่ตอนนี้เขาไม่ได้เดินบนนั้น

เขาเดินอยู่ด้านข้างที่มีดอกไม้บานและนำดอกบัวหยกออกมา

เขาวางแผนที่จะปลูกดอกบัวหยกไว้ที่นี่ และเพิ่มจำนวนมันให้มากยิ่งขึ้น

เขาขุดหลุมเล็กๆ และปลูกดอกบัวหยกไว้ที่นั่น

ขณะที่เขาลุกขึ้นและถอยกลับไป เพราะขณะที่เขาลงมือปลูกดอกบัวหยกที่นั้น มีแสงหลากสีเริ่มส่องประกายออกมาจากดอกไม้ที่อยู่ที่นั่น

“อ๊ะ! เกิดอะไรขึ้นที่นี่? หรือจะมีอะไรบางอย่างผิดปกติ ข้าคิดว่าข้าไม่ควรปลูกดอกบัวหยกไว้ที่นี่” เย่เสี่ยวเป็นกังวลกับดอกบัวหยกขณะที่เขามองไม่เห็นว่าเกิดอะไรขึ้นภายในหมอกหลากสี

เขากังวลว่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้นกับดอกบัวหยก

แต่เขาจะทำอะไรได้?

ไม่มี?

แม้จะคิดได้ว่าไข่มุกสวรรค์อยู่ในหัวใจของเขา และเขาสามารถใช้สมบัติที่อยู่ภายในได้ตามต้องการ แต่เขาไม่สามารถควบคุมมันได้

ไม่มีอะไรที่เขาทำได้ในตอนนี้

เขาสัมผัสได้ตลอดเวลาว่าตั้งแต่ที่ไข่มุกสวรรค์ได้หลอมรวมเข้ากับหัวใจของเขา เขานั้นยังไม่ใช่เจ้านายที่แท้จริง

ในความเป็นจริง เขายังไม่มีคุณสมบัติเพียงพอที่จะเป็นเจ้านายของไข่มุกสวรรค์ ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันยังไม่เพียงพอที่จะหลอมรวมเข้ากันอย่างแท้จริง

เขาสามารถเข้าออกไข่มุสวรรค์ได้ตามที่ต้องการ เขาสามารถใช้ทรัพยากรที่อยู่ภายในโลกของไข่มุกสวรรค์ได้ เขาสามารถหลอมรวมเข้ากับความทรงจำของเทพเจ้าโบราณ เขาสามารถได้รับประโยชน์จากไข่มุกสวรรค์แต่ยังคงไม่สามารถควบคุมได้ เขายังไม่มีคุณสมบัติเพียงพอที่จะควบคุมมัน

เขามีความรู้สึกนี้ตลอดเวลา เข้าต้องการเพียงแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น มากพอที่จะเป็นเจ้านายของไข่มุกสวรรค์อย่างแท้จริง

ตอนนี้มีบางสิ่งเกิดขึ้นกับดอกบัวหยกภายในหมอกหลากสี แต่เขาไม่แม้แต่จะมีความสามารถมากพอที่จะดูว่าเกิดอะไรขึ้น เขารู้สึกสิ้นหวัง

ข้าจะต้องแข็งแกร่งมากกว่านี้

เย่เสี่ยวรู้สึกต้องการแข็งแกร่งมากขึ้นกว่านี้

เขามองหมอกหลากสีอย่างสิ้นหวัง เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในหมอกหลากสีเหล่านั้น เขาจึงนั่งลงและจ้องไปยังหมอกหลากสีอย่างไม่กะพริบตา

เวลาต่อมาแสงหลากสีที่ปลดปล่อยออกมาจากดอกไม้ทั้งหลายที่อยู่ในทุ่งหญ้าเริ่มจางหายลง ขณะที่แสงหลากสีเริ่มจากลง หมอกหลากสีเองก็เบาบางลง เบาบางลงเรื่อยๆ

ตอนนี้เขาสามารถมองเห็นเงาของดอกบัวหยกและค่อยๆ ปรากฎชัดขึ้นต่อหน้าต่อตาเขาอีกครั้ง

“โว๊ะ!!”

“ขอบคุณท่านเทพเซียน มันออกมาแล้ว ข้าจะไม่ปลูกอะไรที่นี่อีกตั้งแต่นี้เป็นต้นไป”

แต่รอไปสักครู่

ดูเหมือนจะมีบางสิ่งผิดปกติที่นี่

เพียงเย่เสี่ยวได้เห็นและคิดไตร่ตรอง เขาสัมผัสได้ว่ามีบางสิ่งผิดปกติกับดอกบัวหยก มันใหญ่กว่าก่อนหน้านี้และ...

ไม่ มันไม่มีอะไรผิดปกติ แต่มันมีบางอย่างเกิดขึ้นที่นี่

ใช่ ดอกบัวหยกมีขนาดใหญ่กว่าก่อนหน้านี้ กลีบดอกบัวเองก็เช่นกัน มันใหญ่ขึ้นกว่าเดิมถึง 2 เท่า

⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

ตอนก่อน

จบบทที่ 052 – หมอกหลากสี

ตอนถัดไป