064 - กำแพงของอดีต
“ตู้มมม”
“โฮกกก”
เขาได้ยินเสียงการต่อสู้ขณะที่สัตว์อสูรคำรามออกมา
หลินฮ่าวรีบวิ่งไปยังทิศทางที่เป็นที่มาของเสียง เมื่อเขาเข้าไปใกล้ เขาเห็นชายหนุ่มอีกครั้ง ชายหนุ่มคนนั้นกำลังยุ่งอยู่กับการเก็บแก่นอสูรจากร่างของสัตว์อสูร
เขายังคงเดินต่อไปจนเข้าใกล้พวกเขา เขามองไปที่เย่เสี่ยวเป็นอย่างแรกก่อนจะเลื่อนสายตาลงมองไปยังร่างของสัตว์อสูร
เขาแปลกใจที่พบว่านี้คือสัตว์อสูรระดับ 2 ลิงเกราะเหล็ก มันเป็นที่รู้จักกันดีในด้านของการป้องกัน ลิงเกราะเหล็กตัวโตเต็มวัยมีพลังป้องกันที่แข็งแกร่งมาก ด้วยเหตุนี้นักสู้เขตแดนรวมปราณมักหลีกเลี่ยงลิงเกราะเหล็ก สัตว์อสูรชนิดนี้ล่าได้ยากยิ่ง
และนี่ทำให้หลินฮ่าวแปลกใจ เขาไม่พบบาดแผลที่อื่นบนร่างของลิงเกราะเหล็ก ยกเว้นที่หัวของมัน มีเพียงบาดแผลเดียว ราวกับถูกทะลวงด้วยบางสิ่ง
ตอนนี้หลินฮ่าวเข้าใจแล้วว่าชายหนุ่มตรงหน้าไม่ใช่คนธรรมดา เขามองไปที่เย่เสี่ยวอย่างระวังจากบนถึงล่าง เขารู้สึกเหนือความคาดหมายและมันยังเป็นเรื่องที่เขาไม่สามารถเข้าใจได้ สิ่งใดกันที่ทำให้เย่เสี่ยวคร่ำครวญเช่นนั้น
“ทำไมเจ้าถึงอยู่ที่นี่?” เย่เสี่ยวมองหลินฮ่าวด้วยความแปลกใจที่เห็นเขาอยู่ที่นี่ เมื่อเขาเข้าไปยังกำแพงที่เกิดจากกมอกหนา เขาคิดว่าหลินฮ่าวคงไม่กล้าเข้ามาที่นี่ แต่ความจริงกลับตรงกันข้าม ไม่เพียงแต่หลินฮ่าวจะกล้าเข้าไป แต่ยังหาเขาพบอีกด้วย
“ข้าเข้ามาที่นี่เพื่อมาดูเจ้าน่ะ” หลินฮ่าวพูดด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์อีกครั้ง
“ดูข้า?...เหตุใด?” เย่เสี่ยวอยากรู้ว่าเหตุใดหลินฮ่าวจึงต้องตามมาดูเขา
“ไม่มีอะไรสำคัญ ข้าเพียงได้ยินเสียงร้องของบางคน เมื่อข้าตามทิศทางที่เกิดเสียงไป ข้าพบว่าเป็นเจ้า เมื่อเจ้าเข้ามาที่นี่ข้าจึงตามเจ้าเข้ามา” ในเวลานั้น บนใบหน้าที่ไร้อารมณ์ของหลินฮ่าวเริ่มปรากฎเป็นรอยยิ้มขึ้นมา
เย่เสี่ยวแปลกใจอีกครั้งหลังจากได้ยินเหตุผลที่หลินฮ่าวปรากฎตัวที่นี่
“เอ๊ะ เป็นเช่นนั้นเอง” เย่เสี่ยวพยักหน้าไม่พูดอะไรมาก
“เจ้ารู้จักข้า แต่ข้ายังไม่รู้จักเจ้า เช่นนั้นมาเริ่มทำความรู้จักกันเถิด ข้าหลินฮ่าว เจ้าล่ะ?” หลินฮ่าวถามขึ้นพร้อมกับประสานมือทักทาย
“เย่เสี่ยว” เย่เสี่ยวประสานมือทักทายกลับ เขารู้สึกแปลกที่หลินฮ่าวมีท่าทางเช่นนี้
“เจ้าเป็นคนฆ่าลิงเกราะเหล็กงั้นรึ?” หลินฮ่าวมองไปยังร่างของลิงและถามขึ้น
“ใช่ ทำไมงั้นรึ?”
“ดูเหมือนเจ้าจะยังไม่รู้ งั้นข้าจะบอกเจ้าแล้วกัน ลิงเกราะเหล็กไม่เคยไปไหนตัวเดียว พวกมันสร้างกลุ่มเพื่อตระเวณไปทั่วทั้งป่า โดยปกติแล้วหัวหน้ากลุ่มมักจะเป็นสัตว์อสูรระดับ 3 เจ้าฆ่าลิงเกราะเหล็กตัวหนึ่งที่นี่ นั่นหมายความว่าจะต้องมีกลุ่มของลิงเกราะเหล็กอยู่ใกล้พวกเรา และเพราะเสียงคำรามครั้งสุท้ายนั้น พวกมันจะมาหาเราเร็วๆ นี้ มันจะดีหากไปจากที่นี่ทันที ไม่งั้นมันจะเป็นปัญหาใหญ่กับพวกเราได้” หลินฮ่าวอธิบาย
“โอ้ เป็นเช่นนี้สินะ?” เย่เสี่ยวไม่ทันตั้งตัว เขาไม่รู้เรื่องนี้มาก่อน
“โฮกกก”
“โฮกกก”
“โฮกกก”
เสียงคำรามของลิงเกราะเหล็กดังไปทั่วทั้งป่าทันที พร้อมกับเสียงต้นไม้จำนวนมากล้มลงดังขึ้น
“บ้าเอ๊ย...สายไปแล้ว”
รีบหนีเร็วเข้า
เย่เสี่ยวและหลินฮ่าวพูดในเวลาเดียวกัน พวกเขาวิ่งเข้าไปในป่าลึกเพื่อหลีกเลี่ยงการปะทะกับกลุ่มลิงเกราะเหล็ก
แต่ขณะที่เย่เสี่ยวพูดว่าสายไปแล้ว ลิงเกราะเหล็กหลายตัวต่างล้อมพวกเขาไว้พร้อมคำรามใส่ จากนั้นลิงเกราะเหล็กตัวใหญ่เดินมาหาพวกเขาด้วยดวงตาสีแดง ลิงตัวนี้ใหญ่กว่าลังเกราะเหล็กตัวอื่น มันสูงราว 3 เมตร มันมองไปยังร่างของสหายเป็นอย่างแรก ก่อนที่จะมิงไปยังชายหนุ่มทั้ง 2 ที่พยามหนีก่อนหน้านี้
โฮกกก”
มันคำรามใส่เย่เสี่ยวและหลินฮ่าว มันสมควรเป็นหัวหน้ากลุ่มลิงเกราะเหล็ก สัตว์อสูรระดับ 3
“โฮกกก”
“โฮกกก”
“โฮกกก”
เมื่อลิงยักษ์คำรามขึ้น ลิงตัวอื่นๆ ต่างเริ่มคำรามตามกันพร้อมกับทุบไปยังหน้าอกด้วยมือทั้ง 2
“ตอนนี้พวกเราควรทำเช่นไร?” เย่เสี่ยวตกอยู่ในสภาวะตึงเครียดเขาไม่เคยตกอยู่ในสถานการณ์ที่ถูกกลุ่มสัตว์อสูรล้อมมาก่อน และไม่เคยต่อสู้กับสัตว์อสูรมากกว่า 2 ตัวในคราเดียว แต่กลุ่มลิงเกราะเหล็กที่ล้อมพวกเขาเอาไว้ ดูเหมือนจะมีมากกว่า 20 ตัว
“เผชิญหน้ากับพวกมัน” หลินฮ่าวพูดออกมา นั่นทำให้เย่เสี่ยวถึงกับหมดคำพูดไปทันที
เจ้าบ้าเอ๊ย เจ้าไม่เห็นรึไงว่ามันมันมากกว่า 20 ตัวที่อยู่ที่นี่น่ะ
เจ้าพวกตัวเล็กพวกเราสามารุรับมือมันได้ แต่จะทำอย่างไรกับเจ้าตัวใหญ่ที่อยู่ตรงหน้า มันเป็นถึงสัตว์อสูรระดับ 3
เจ้านี่เพียงตัวเดียว เทียบได้กับสัตว์อสูรลิงเกราะเหล็กระดับ 2 10 ตัว
เห็นใบหน้าที่ไร้คำพูดของเย่เสี่ยว หลินฮ่าวเข้าใจบางอย่างทันทีพร้อมกับรีบอธิบายออกไป “ข้าหมายถึงว่าข้าจะไปจัดการตัวหันหน้าก่อน ให้เจ้าคอยถ่วงเวลาตัวที่เหลือเอาไว้ หลังจากที่ข้าจัดการมันเสร็จ ข้าจะมาช่วยเจ้าจัดการลิงเกราะเหล็กตัวที่เหลือ วิธีนี้ไม่เพียงแต่จะจัดการมันได้ พวกเรายังได้รับประโยชน์อีกด้วย