066 – สังหารลิงเกราะเหล็ก

หลินฮ่าวเองก็เห็นปัญหาแล้วเช่นกัน เขาส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้และพูดขึ้น “ดูเหมือนข้าต้องใช้กระบวนท่านั้นแล้วสินะ”

เขากวัดแกว่งกระบี่และนำมันมาไว้ใกล้หน้าอกเพื่อตั้งท่าเตรียมออกกระบวนท่า

ทันใดนั้นกระบี่ของเขาเกิดประกายแสงปลดปล่อยเจตนารมณ์กระบี่สีแดงออกมา ทั่วทั้งร่างของหลินฮ่าวเปลี่ยนสภาพเป็นกระบี่แสงขนาดยักษ์พุ่งไปยังหัวหน้าลิงเกราะเหล็ก

“กระบี่พิฆาตปีศาจ – หนึ่งสะบั้นพิฆาตปีศาจ”

หลินฮ่าวตะโกนเสียงดัง กระบี่แสงอันน่ากลัวและแรงกดดันแหลมคมสะบั้นไปยังหัวหน้าลิงเกราะเหล็กระดับ 3

หัวหน้าลิงเกราะเหล็กสัมผัสได้ถึงพลังอันหน้ากลัวกำลังพุ่งเข้ามา มันต้องการหลบและหนีไป แต่ก็สายเกินไป มันไม่สามารถหนีไปได้จึงโดนตัดเป็น 2 ส่วนที่เอว

“โฮกกก!”

มันหล่อยเสียงคำรามครั้งสุดท้ายที่บ่งบอกถึงความไม่ยอมและเคียดแค้นก่อนจะปิดตาลงตลอดกาล

“ฟู่!”

หลินฮ่าวถอนหายใจยาวออกมา

เมื่อหลินฮ่าวเห็นเช่นนี้ เขาถึงกับมึนงงกับสิ่งที่ได้เจอ เขาอดไม่ได้ที่จะชื่นชมหลินฮ่าว

“นี่คงเป็นพลังของเคล็ดวิชาต่อสู้ระดับปฐพีขั้นต่ำสินะ ช่างแตกต่างอย่างยิ่งกับดัชนีศักดิ์สิทธิ์ของข้าที่อยในระดับลึกซึ้งขั้นสูง”

“โฮกกก!”

“โฮกกก!”

“โฮกกก!”

เมื่อหัวหน้าของลิงเกราะเหล็กตายลง ลิงเกาะเหล็กทั้งหมดที่กำลังวิ่งไปช่วยหัวหน้าของมันหยุดนิ่งราวกับถูกแช่แข็ง เมื่อมันรู้สึกตัวจึงคำรามใส่หลินฮ่าวด้วยความโกรธเกรี้ยว พวกมันเร่งความเร็วมากขึ้นเพื่อเข้าจู่โจมหลินฮ่าว

“เจ้ายังจะยืนเฉยอยู่ทำไม รีบมาฆ่าลิงเกราะเหล็กให้มากเท่าที่เจ้าทำได้” หลินฮ่าวตะโกนเสียงดังไปยังเย่เสี่ยว เมื่อเขาเห็นเย่เสี่ยวยืนมองเขาราวกับคนโง่ หลังจากนั้นจึงรีบเข้าสังหารลิงเกราะเหล็ก

เย่เสี่ยวรู้สึกตัวเมื่อได้ยินเสียงของหลินฮ่าวและบินไปยังลิงเกราะเหล็ก

จากสองด้านทั้งหน้าและหลัง หลินฮ่าวและเย่เสี่ยวเริ่มการสังหารหมู่ลิงเกราะเหล็กที่กำลังยามโจมตีหลินฮ่าว เย่เสี่ยวฉวยโอกาสนี้และเริ่มสังหารลิงเกราะเหล็กแต่ละตัวในกระบวนท่าเดียว หลินฮ่าวที่อยู่อีกด้านยังคงสะบั้นลิงเกราะเหล็กทุกตัวที่มาโจมตีเขา ฆ่ามันในการโจมตีเดียว หลังจากนั้นไม่นานสัตว์อสูรระดับ 2 ลิงเกราะเหล็กถูกพวกเขาทั้งคู่สังหารจนหมด

หลังจากสังหารลิงเกราะเหล็ก พวกเขานำแก่นอสูรออกมาและแบ่งกันครึ่งต่อครึ่ง เหลือเพียงแก่นอสูรระดับ 3 หลินฮ่าวและเย่เสี่ยวต่างเงยหน้ามองกัน หลินฮ่าวที่กำลังจะพูดแต่กลับได้ยินที่เย่เสี่ยวพูดก่อน “เจ้าเป็นผู้สังหารหัวหน้าลิงเกราะเหล็ก เจ้าเก็บแก่นอสูรนี้ไว้เถิด”

หลินฮ่าวแปลกใจหลังจากได้ยินคำพูดของเย่เสี่ยว เขารู้มูลค่าของแก่นอสูรระดับ 3 ดี เขาสามารถนำมันไปแลกเปลี่ยนกับสมุนไพรจำนวนมากโดยไม่ต้องเปลืองแรง เขาสัมผัสได้ว่าเย่เสี่ยวพูดออกมาอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อย หากเป็นคนอื่นบอกให้เขาเป็นคนเก็บมันไว้คงเป็นเพราะชื่อและสถานะ สามารถมองเห็นความโลภจากยัยน์ตาได้อย่างแน่นอน แต่เขาไม่สามารถสัมผัสถึงสิ่งใดได้จากเย่เสี่ยว ราวกับว่าเขาไม่สนใจมันแม้แต่น้อย

นี่เป็นความจริง เย่เสี่ยวไม่สนใจมันแม้แต่น้อย เขายังร่ำรวยยิ่งกว่าตระกูลชั้นสูงหลายๆ ตระกูลในอาณาจักรชิงหลงด้วยซ้ำ มีเพียง 5 นิกายใหญ่และตระกูลราชวงศ์ที่ร่ำรวยพอจะเทียบกับเขาได้

และในการเข้าร่วมแข่งขันประลอง แก่นอสูรระดับ 2 ไม่ได้ถูกนับเป็นคะแนนในการแข่งขันครั้งนี้

หลินฮ่าวไม่ได้พูดอะไร เพียงเก็บแก่นอสูรระดับ 3 ลิงเกราะเหล็กไว้

หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อย พวกเขาทั้งคู่ต่างนั่งลงฟื้นฟูพลัง

หลินฮ่าวเงยหน้าและพูดขึ้น “เจ้าแข็งแกร่งยิ่งนัก สำหรับเขตแดนรวมปราณระดับ 5”

“เจ้าเองก็เช่นกัน” เย่เสี่ยวตอบและพูดต่อ “ก่อนที่ข้าจะพบเจ้า ข้าคิดว่าด้วยความแข็งแกร่งที่ข้ามี ย่อมสามารถคว้าชัยในการแข่งขันประลองยุทธได้อย่างไม่ยากนัก แต่ตอนนี้ข้ารู้แล้วว่าข้าคิดผิด ดูเหมือนข้าจะออมมือไม่ได้แล้ว”

“ด้วยความแข็งแกร่งของเจ้า สมควรติด 10 อันดับแรก หรืออาจจะเป็น 3 อันดับแรกก็เป็นได้” หลินฮ่าวพูดออกมา เขายังคงคิดเรื่องปีกอันงดงามของเย่เสี่ยวที่เห็นก่อนหน้านี้

“เจ้ายังมีเคล็ดวิชาต่อสู้ประเภทบินที่หายาก ระหว่างต่อสู้ หากเจ้าบินขึ้นบนฟ้าแล้วจึงโจมตีศัตรู พวกเขาย่อมต้านเจ้าไว้ไม่ได้นานและต้องพ่ายแพ้ลงในที่สุด” หลินฮ่าวเสริม

“ข้าไม่เคยคิดที่จะใช้ทักษะนี้ในการประลองนี้ ในเมื่อเจ้าเห็นแล้ว ข้าคงต้องรบกวนให้เจ้าเก็บเป็นความลับ เจ้าเองก็น่าจะรู้ หากข้าดึงดูดความสนใจมากจนเกินไปมันจะดึงดูดปัญหาเข้ามาในอนาคต” เย่เสี่ยวพูดพร้อมถอนหายใจ

ทุกคนไม่ว่าใครก็ตามที่เคยได้เห็นปีกมังกรศักดิ์สิทธิ์กลืนสวรรค์ทั้งตอนนี้และในอนาคต ต่างต้องคิดว่านี้เป็นเคล็ดวิชาต่าสู้แระเภทบิน ไม่มีใครคิดว่ามันคือปีกมังกร ด้วยการทำเช่นนี้เขาจึงผ่อนคลายลงได้บ้าง

⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠