076 - การแข่งขันรอบที่ 2

เย่เสี่ยวเปิดฝาเตาหลอมและมองเข้าไปยังด้านใน มีเม็ดยาก้อนกลมสีขาวอยู่ภายในพร้อมกับปลดปล่อยกลิ่นอายอันบริสุทธิ์ออกมา

เขานำเม็ดยาทั้ง 4 ออกมาและยังคงมองไปยังเม็ดยาปรับแต่งกายาที่เขาหลอมขึ้นเป็นครั้งแรก หลังจากที่เก็บมันลงในขวดยา เขาเริ่มหลอมยาชุดต่อไป

หลังจากความสำเร็จครั้งแรก เย่เสี่ยวหลอมยาที่เหลือทั้ง 16 ชุดได้อย่างไม่มีผิดพลาดแม้สักครั้ง จำนวนยาที่หลอมได้ทั้งหมด 64 เม็ด รวมกับยาที่หลอมสำเร็จอีก 4 เม็ด เขาหลอมยาได้ทั้งหมด 68 เม็ด

ตลอดช่วงการหลอมยา เขาไม่ได้หยุดพักแม้สักลมหายใจ ตอนนี้เขาจึงเหนื่อยอย่างยิ่ง

......

เย่เสี่ยวปรากฎตัวอีกครั้งในห้องของโรงเตี๊ยม เขารีบเข้านอนทันทีที่อยู่ในห้อง เมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็เป็นวันที่จัดการแข่งขันประลองยุทธรอบที่ 2

เขารีบชำระล้างร่างกายของตน และเดินทางไปยังสนามแข่งขันประลองยุทธ เมื่อเขาไปถึง มีคนมากมายอยู่ที่นั่น มีสนามประลองขนาดใหญ่อยู่ตรงกลาง ทั้ง 3 ด้านมีม้านั่งหินนับพันถูกสร้างขึ้น มีชาวเมืองจำนวนมากต่างนั่งดูการประลองยุทธครั้งนี้

ด้านหน้าเวทีเป็นที่นั่งหินทั้ง 8 ถูกสร้างขึ้น แต่สิ่งที่แตกต่างออกไปจากที่นั่งอื่นคือทั้ง 8 ที่นั่งถูกสร้างให้มีรูปลักษณ์ราวกับแท่นบัลลังก์

ด้านหลังที่นั่งทั้ง 8 มีที่นั่งอีก 10 ที่นั่งรองลงมา

ผู้แข่งขันมากมายล้วนมาถึงที่นี่แล้วเป็นส่วนใหญ่ ผู้คนจำนวนมากมาเข้าชมการประลองยุทธ เมื่อถึงเวลาอันสมควร เย่เสี่ยวมองเห็นกลุ่มคนราว 20 หรือมากกว่านั้นกำลังลอยอยู่กลางอากาศมุ่งหน้าไปยังสนามประลองจากที่ที่เขายืนอยู่

ในกลุ่มคนเหล่านั้นมีหลายคนที่เย่เสี่ยวเคยพบเจอมาก่อน มีคนราว 7 คนที่เขารู้จัก 6 คนจากทั้งกลุ่มเป็นคนที่เขาเคยเห็นในการแข่งขันประลองรอบแรก และคนสุดท้ายที่เขาคุ้นเคยคืออาจารย์ของเขา ปรมาจารย์หวัง กำลังเดินอยู่ด้านหน้าชายชราทั้ง 7

ชายชราทั้ง 7 สวมชุดสีขาว แต่จากรูปลักษณ์ของมัน สามารถบอกได้ทันทีว่าช่างเป็นชุดที่หรูหรายิ่ง

ปรมาจารย์หวังและชายชราทั้ง 7 นั่งลงที่บัลลังก์ทั้ง 8 และกลุ่มคนที่เหลือทั้ง 11 คนนั่งลงตรงที่นั่งด้านหลังบัลลังก์เหล่านั้น

เมื่อพวกเขานั่งลง ปรมาจารย์หวังเห็นเย่เสี่ยวยืนอยู่ในกลุ่มฝูงชนที่เข้าร่วมการแข่งขันประลองยุทธ เขาจึงพยักหน้าให้กับเย่เสี่ยวเล็กน้อย ก่อนจะหันไปพูดคุยกับกลุ่มชายชราทั้ง 7

มองเห็นกลุ่มคนทั้ง 20 ผู้เข้าร่วมประลองยุทธทั้งผู้เข้าชมต่างหยุดพูดคุยแล้วหันหน้าไปยังกลุ่มคนเหล่านั้น

หลังจากผ่านไปราว 1 ก้านธูป ชายคนหนึ่งลุกขึ้นและเดินไปยังกลางลานประลอง จากนั้นจึงพูดขึ้น “ได้เวลาเริ่มการแข่งขันประลองยุทธรอบที่ 2 แล้ว แต่ก่อนหน้านั้น ให้ข้าแนะนำบุคลลสำคัญเหล่านี้แก่เจ้า”

ชายคนนั้นเริ่มแนะนำตัวเหล่าชายชราที่นั่งบนบัลลังก์หิน

“ข้าจะเริ่มแนะนำตัวจากทางด้านซ้าย คนแรกผู้นำนิกายเมฆาคราม คนที่ 2 ผู้นำนิกายนภาลึกล้ำ คนที่ 3 ผู้นำนิกายกระบี่สวรรค์ คนที่ 4 ผู้นำนิกายจันทราโลหิต คนที่ 5 นิกายหิมะเยือกแข็ง คนที่ 6 องค์ราชาของพวกเรา องค์ราชาแห่งอาณาจักรชิงหลง”

ทันทีที่เขากล่าวแนะนำคนทั้ง 6 ที่นั่งอยู่บนที่นั่งหินคล้ายบัลลังก์จากทางด้านซ้ายคือราชาแห่งอาณาจักรชิงหลง ฝูงชนที่อยู่ที่นี่รวมทั้งผู้เข้าร่วมการแข่งขันต่างโค้งคำนับและตะโกนเสียงดัง “คารวะองค์ราชา”

เมื่อองค์ราชาเห็นเช่นนี้ เขาจึงพยักหน้าด้วยความพอใจและโบกมือขึ้น ทันใดนั้นก็มีลมสายหนึ่งพยุงเหล่าฝูงชนให้เงยหน้าขึ้น ชายคนนั้นที่ทำหน้าที่แนะนำตัวเหล่าผู้มีอำนาจเริ่มแนะนำตัวคนต่อไป

“คนที่ 7 คือปรมาจารย์ข่ายอาคมที่องค์ราชาของเราและผู้นำนิกายใหญ่ทั้ง 5 เชิญมา อาจารย์หวู่หยู ทุกท่านต่างรู้ว่าท่านเป็นผู้วางข่ายอาคมเคลื่อนย้ายสำหรับการเดินทางมาเมืองหลวงแห่งนี้”

“และคนสุดท้าย คนที่ 8 คือปรมาจารย์หวัง คนจำนวนมากในที่แห่งนี้อาจไม่รู้จักท่าน เพราะท่านไม่ชอบปรากฎตัวออกมาในที่สาธารณะ ท่านมายังอาณาจักรชิงหลงของเราตั้งแต่ 10 ปีก่อน ยาระดับ 4 และยาระดับ 5 ทั้งอาณาจักรนี้ถูกหลอมโดยท่านผู้นี้ อาณาจักรของเราช่างโชคดี อาณาจักรใหญ่บางอาณาจักรยังไม่มีปรมาจารย์นักปรุงยาเลยด้วยซ้ำ”

เมื่อชายคนนั้นทำการแนะนำตัวอาจารย์ข่ายอาคมหวู่หยูและปรมาจารย์หวัง เป็นเหตุให้เกิดความโกลาหลขึ้นภายในฝูงชน ผู้คนทั้งหลายต่างลอบคุยกันเกี่ยวกับอาจารย์หวู่หยูและปรมาจารย์หวังเบาๆ แต่ในเมื่อมีผู้คนนับพันอยู่ที่นั่น ถึงจะคุยกันเบาๆ แต่ก็ยังกลายเป็นเสียงดังอยู่ดี

เมื่อฝูงชนกลับมาสงบลงอีกครั้ง ชายนนั้นจึงกล่าวต่อ “ตอนนี้ข้าจะประกาศกฎการประลองรอบที่ 2 รอบนี้จะมีการแข่งขัน 2 ครั้ง ครั้งแรกจะเป็นการต่อสู้บนเวทีแบบต่อสู้กันเองของทั้ง 300 คน จนเหลือ 100 คนเพื่อเข้าสู่รอบการแข่งขันต่อไป ผู้เข้าร่วมการแข่งขันทั้ง 100 อันดับแรกไม่จำเป็นต้องกังวล พวกเจ้าจะได้รับเลือกให้เข้าร่วม 5 นิกายใหญ่หรือตระกูลราชวงศ์และกลายเป็นศิษย์หรือคนของตระกูลราชวงศ์ พวกเจ้าไม่สามารถเลือกนิกายที่ต้องการเข้าด้วยตัวเจ้าเอง”

“ผู้เข้าร่วมทั้ง 100 อันดับแรกจะประลองกันเพื่อคัดเลือกผู้ชนะ 10 อันดับแรก หากได้เป็น 10 อันดับแรกจะสามารถเลือกนิกายที่พวกเจ้าต้องการเข้าได้ ส่วนผู้ชนะอันดับ 1 จะได้กลายเป็นศิษย์สายในของนิกายที่เลือกเข้าร่วม”

“รางวัลสำหรับผู้ชนะ 100 อันดับแรก เป็นเคล็ดวิชาต่อสู้ระดับลึกซึ้งขั้นกลาง พวกเขาสามารถเลือกเคล็ดวิชาที่เหมาะสมกับตนจากนิกายที่เข้าร่วม 10 อันดับแรกสามารถเลือกเคล็ดวิชาต่อสู้ระดับลึกซึ้งขั้นสูงจากนิกายที่เข้าร่วมและได้รับยาระดับ 3 ยาชำระวิญญาณ ผู้ชนะเลิศการแข่งขันจะได้รับรางวัลคล้ายกับ 10 อันดับแรก แต่ต่างกันที่ผู้ชนะเลิศจะได้กลายเป็นศิษย์สายในทันที ส่วน 10 อันดับแรก และร้อยอันดับแรกจะกลายเป็นศิษย์นอก”

ทันที่ที่ชายคนนั้นอธิบายกฎและรางวัลการปรุลองจบลง ความโกลาหลเกิดขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เสียงที่ดังน้อยกว่า เนื่องจากต้นเสียงนี้มาจากผู้เข้าร่วมการประลองเพียง 300 คนเท่านั้น

ความโกลาหลนี้แท้จริงแล้วเกิดจากรางวัลการแข่งขันประลองยุทธเป็นหลัก เคล็ดวิชาต่อสู้ระดับลึกซึ้งขั้นสูงสามารถทำให้เกิดการนองเลือดได้เลยทีเดียว แต่ 10 อันดับแรกกลับมีโอกาสเลือกเคล็ดวิชาต่อสู้ระดับสูง

ยกเว้น 5 นิกายใหญ่และตระกูลราชวงศ์ในอาณาจักรชิงหลง เคล็ดวิชาต่อสู้ระดับลึกซึ้งขั้นสูงเป็นเคล็ดวิชาต่อสู้ระดับสูง เป็นไปได้อย่างไรที่มันจะไม่ก่อให้เกิดความโกลาหลหากพวกเขาจะได้ฝึกฝนเคล็ดวิชาชั้นสูงเพียงแค่เป็น 10 อันดับแรก

เพียงได้รับร้อยอันดับแรก ก็จะได้ฝึกฝนเคล็ดวิชาระดับลึกซึ้งขั้นกลางที่อยู่ต่ำกว่าระดับลึกซึ้งขั้นสูงเพียง 1 ขั้น ช่างเป็นรางวัลระดับสูงจริงๆ

และยังมียาชำระวิญญาณที่เป็นยาระดับ 3 ที่สามารถช่วยให้เขตแดนกำเนิดแก่นแท้สามารถทะลวงขั้นผ่านไปยังระดับต่อไปอย่างไร้ผลกระทบต่อรากฐาน

⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠