114 - สมบัติของสัตว์เวทย์
เป็นไปได้รึไม่ว่าวานรขนขาวเหลืองและราชสีห์เพลิงม่วง ทั้งคู่จะต่อสู้กันเพื่อแย่งดอกไม่สีฟ้าอ่อน?
เย่เสี่ยวคาดเดาและทันใดนั้นความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมา เขายืนกอดอกอย่างเงียบๆ พยามคิดหาหนทางที่จะเอาดอกไม้สีฟ้าอ่อนนั้นมา
“ข้าจะปล่อยให้พวกเจ้าสู้กัน และรอโอกาส เมื่อโอกาสมาถึง ข้าจะนำดอกไม้นั้นไป”
เมื่อคิดได้เช่นนี้ เย่เสี่ยวจึงพยักหน้าด้วยความพอใจ
“ตู้มมม”
วานรขนขาวเหลืองและราชสีห์เพลิงม่วงต่างพุ่งจู่โจมกันอย่างต่อเนื่องไม่ลดละ เป็นเรื่องยากที่จะตัดสินว่าใครจะเป็นผู้ชนะในการต่อสู้นี้ ร่างกายของสัตว์เวทย์ระดับ 5 ทั้ง 2 ต่างเข้าปะทะกันอย่างต่อเนื่องขณะที่ต้นไม้รอบๆ ต่างล้มระเนระนาดจนเกิดเสียงแตกหักและเสียงแผ่นดินไหว
สัตว์อสูรทั้ง 2 ต่างต่อสู้กันอย่างหนักหน่งไม่ไกลจากดอกไม่สีฟ้าอ่อน มีเพียงพื้นที่ที่มีดอกไม้สีฟ้าอยู่ยังคงปลอดภัยและไม่เสียหายมากนัก พื้นที่อื่นล้วนต่างมีร่องรอยถูกทำลายล้าง
ทั่วทุกพื้นที่ล้วนมีต้นไม้หักโค่น หลายพื้นที่เต็มไปด้วยหลุมลึกที่เกิดจากการต่อสู้ของสัตว์เวทย์ระดับ 5
เย่เสี่ยวมองไปยังดอกไม้สีฟ้าอ่อนบางเวลา แต่ยังคงดูการต่อสู้ของวานรขนขาวเหลืองและราชสีห์เพลิงม่วง
ทันใดนั้นสัตว์เวทย์ทั้ง 2 ก็หยุดต่อสู้กันและหันกลับไปมองยังดอกไม้สีฟ้าอ่อน มันแปลกมากที่สัตว์เวทย์ทั้ง 2 ที่กำลังต่อสู้ราวกับเป็นศัตรูคู่อาฆาต กลับหยุดการต่อสู้ลงแบบไม่มีเหตุผล เมื่อเห็นการกระทำแปลกๆ เย่เสี่ยวจึงมองไปยังดอกไม่สีฟ้าอ่อนอย่างสงสัย
เวลานี้เขาสัมผัสได้ว่ามีบางสิ่งเกิดขึ้นกับดอกไม้สีฟ้าอ่อน ทันใดนั้นกลิ่นบางอย่างเริ่มกระจายไปทั่วป่าของเทือกเขาร้อยยอด
“โฮกกก”
“โฮกกก”
“โฮกกก”
ทันใดนั้นเสียงของสัตว์อสูรจำนวนมากก็ดังขึ้น เย่เสี่ยวถึงกับผงะ เมื่อได้ยินเสียงคำรามของสัตว์อสูรนับไม่ถ้วน
“ครืนนน”
“ครืนนน”
พื้นดินใต้เท้าของเขาเริ่มสั่นสะเทือน เย่เสี่ยวสัมผัสได้ถึงฝีเท้าจำนวนมากที่ใกล้เข้ามาจากทุกทิศทาง เขารู้สึกหวาดกลัวและต้องการเข้าสู่มิติของไข่มุกสวรรค์ทันที แต่ก็ต้องประหลาดใจ เขาไม่สามารถเข้าสู่มิติของไข่มุกสวรรค์ในตอนนี้ได้
“บัดซบ เกิดอะไรขึ้น? เหตุใดข้าจึงไม่สามารถเข้าสู่มิติของไข่มุกสวรรค์ได้” เย่เสี่ยวประหลาดใจ แต่ความประหลาดใจก็หายไปอย่างรวดเร็วและถูกแทนด้วยความวิตกกังวล เขากังวลมากยิ่งขึ้น เมื่อสัมผัสได้ถึงสัตว์อสูรนับร้อยกำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
เขาลองเข้าสู่มิติไข่มุกสวรรค์ถึง 10 ครั้ง แต่ทุกครั้งที่ล้มเหลว เขาสัมผัสได้ว่ามีพลังบางอย่างจำกัดไม่ให้เขาเข้าไปยังมิติของไข่มุกสวรรค์ เขาสัมผัสถึงทุกอย่างในมิติองไข่มุกสวรรค์ แต่ไม่สามารถเข้าไปได้
ทันใดนั้นเขารู้สึกแปลกๆ ที่หัวใจ ราวกับมีบางสิ่งกำลังหมุนอยู่ข้างใน
“ไข่มุกสวรรค์” เย่เสี่ยวเบิกตากว้าง จากนั้นจึงขมวดคิ้วขณะที่สัมผัสได้ถึงการมีปฏิกิริยาของไข่มุกสวรรค์ เป็นครัั้งแรกที่เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ตั้งแต่ที่ไข่มุกสวรรค์ไได้ผสานเข้ากับหัวใจของเขา
เวลานี้มีพลังงานงานประหลาดสายหนึ่งออกมาจากไข่มุกสวรรค์และพุ่งเข้าสู่จิตของเขาผ่านจุดตันเถียนและเส้นประสาท
ฟึ่บ
เมื่อพลังงานประหลาดนั้นเข้าสู่จิตของเขา เย่เสี่ยวเริ่มรู้สึกมึนงง ดวงตาพร่ามัวทันที แต่เวลาต่อมาทุกสิ่งกลับมาชัดเจนดังเดิม ทั้งไข่มุกสวรรค์ยังสงบลง
ทุกสิ่งกลับกลายเป็นปกติ ยกเว้นอารมณ์ของเย่เสี่ยว
“บัดซบ บัดซบ บัดซบ” เย่เสี่ยวก่นด่าอยู่ในใจและรีบปีนขึ้นไปบนต้นไม้ใหญ่ที่ตนกำลังหลบซ่อนอยู่ด้านล่าง เขารับปีนขึ้นไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
“โฮกกก”
“โฮกกก”
เวลานี้วานรขนขาวเหลืองและราชสีห์เพลิงม่วงต่างขู่คำรามใส่สัตว์อสูรที่กำลังใกล้เข้ามาราวกับกำลังส่งคำเตือนออกไปว่าห้ามเข้ามาใกล้ ไม่เช่นนั้นจะต้องรับผลที่ตามมาที่ไม่อาจประเมินได้
เวลานี้กลิ่นที่ดอกไม้สีฟ้าปล่อยออกมารุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ดอกไม้นั้นยังคงอยู่ในระหว่างการเปลี่ยนแปลง ทันใดนั้นพลังงานสีฟ้าอ่อนก็พุ่งออกมาจากดอกไม้สีฟ้าอ่อน พลังงานนั้นปกคลุมทั่วทั้งดอกไม้ทั้งยังปกปิดตัวดอกไม้เอาไว้
“โฮกกก”
“โฮกกก”
เสียงคำรามต่ำทั้ง 2 ดังไปทั่วทั้งพื้นที่ เย่เสี่ยวมองไปยังสัตว์อสูรเวทย์ระดับ 5 ทั้ง 2 เขาสัมผัสได้ถึงความตึงเครียดจากเสียงคำราม เย่เสี่ยวเข้าใจได้ทันทีว่านี่คือช่วงเวลาที่สำคัญ เขาไม่รู้ว่าดอกไม้สีฟ้านั้นคืออะไรหรือเกิดอะไรขึ้นกับมัน แข่เขารู้หนึ่งสิ่ง ดอกไม้สีฟ้าอ่อนนั้นต้องเป็นสมุนไพรหายากระดับสูงอย่างแน่นอน
ไม่เช่นนั้นมันคงไม่สามารถดึงดูดสัตว์อสูรได้มากมายอย่างนับไม่ถ้วน และนอกเหนือกว่านั้น มันยังดึงดูดความสนใจจากสัตว์อสูรเวทย์ระดับ 5 ทั้ง 2 อย่างราชสีห์เพลิงม่วงและวานรขาวเหลืองอีกด้วย
เมื่อเห็นสัตว์อสูรเวทย์จำนวนมากใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เย่เสี่ยวก็รู้สึกหวาดกลัวมากขึ้น ความคิดที่จะรับเอาสมุนไพรสีฟ้าอ่อนหายไปจากหัวทันที เขากังวลอย่างยิ่ง เวลานี้เขาไม่ต้องการสิ่งใดอีกต่อไป เขาเพียงต้องการออกไปจากที่นี่ แต่เห็นได้ชัดว่าไม่มีทางเป็นไปได้ ตอนนี้เขาถูกล้อมไปด้วยสัตว์อสูรจำนวนนับไม่ถ้วน
เขาไม่สามารถใช้ได้แม้กระทั่งความสามารถบิน ที่ได้รับจากมังกรศักดิ์สิทธิ์กลืนสวรรค์ เพราะมีสัตว์อสูรเวทย์ประเภทบิน บินอยู่เหนือหัวของเขานับไม่ถ้วน
การเข้าสู่มิติของไข่มุกสวรรค์ในตอนนี้ก็ไม่สามารถทำได้ ก่อนหน้านี้มีพลังแปลกประหลาดเข้าไปในห้วงจิตของเขา หลังจากที่เขาออกมาจากมิติไข่มุกสวรรค์ มันเป็นคำตอบว่าเหตุใดเย่เสี่ยวจึงไม่สามารถเข้าสู่มิติไข่มุกสวรรค์ ทั้งยังมีข้อมูลอีกมายมายที่ไหลเข้าสู่ห้วงจิตของเขา
เขาไม่สามารถเข้าสู่มิติไข่มุกสวรรค์ได้เพราะมันปิดกั้นเขาจากการเข้าไปข้างใน ทุกครั้งที่เย่เสี่ยวพบเจอกับอันตราย สิ่งแรกที่เขาทำคือการเข้าไปในมิติไข่มุกสวรรค์เพื่อหลบเลี่ยงจากอันตราย นั่นทำให้เขาไม่มีความกล้าที่จะเผชิญกับอันตราย
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงถูกไข่มุกสวรรค์ปิดกั้นไม่ให้เข้าไปข้างใน เขาทำได้เพียงเก็บสิ่งต่างๆ ไว้ข้างในและนำสิ่งที่เก็บไว้ออกมาได้ แต่ตัวเขาเองไม่อาจเข้าไปได้
พลังประหลาดที่ปิดกั้นไม่ให้เขาเข้าสู่มิติไข่มุกสวรรค์นั้น ได้ปิดกั้นเขาเป็นระยะเวลา 1 เดือน
หลังจากที่ได้ทำความเข้าใจข้อมูลที่มาพร้อมกับพลังประหลาดจากไข่มุกสวรรค์ เย่เสี่ยวก็สาปแช่งและปีนขึ้นต้นไม้
เวลานี้เขารู้สึกว่าจะปลอดภัยได้ในระยะหนึ่ง เขาถอนหายใจอย่างโล่งใจ แต่เขายังคงกังวลและหวดกลัวเล็กน้อย ทั่วทั้งพื้นที่รอบๆ เขาเต็มไปด้วยสัตว์อสูรเวทย์นับพันตัว และมันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะออกไปจากที่นี่โดยที่สัตว์อสูรเวทย์เหล่านี้จะไม่ค้นพบ ดังนั้นเขาจึงยังคงอยู่บนต้นไม้และหลบอยู่ภายในใบไม้ที่หนาทึบ
“เช่นนั้นไข่มุกสวรรค์ย่อมมีจิตวิญญาณเป็นของตัวเอง” เย่เสี่ยวถอนหายใจอีกครั้ง เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าสมบัติท้าทายสวรรค์ที่เขาได้รับจะมีจิตวิญญาณและสติปัญญาเป็นของตัวเอง
ในช่วงเวลาไม่กี่สัปดาห์ เย่เสี่ยวพึ่งพาไข่มุกสวรรค์มากเกินไป เขามักจะหลบอยู่ในมิติไข่มุกสวรรค์ไม่ว่าที่ไหนเมื่อไรที่เข้ารู้สึกว่าไม่สามารถเผชิญกับอันตรายนี้ได้ เมื่อความขี้ขลาดของเขา ไข่มุกสวรรค์จึงปิดกั้นไม่ให้เขาเข้าไปและแม้กระทั่งแนะนำเขาว่าหากไม่สามารถเปลี่ยนนิสัยขี้ขลาดเช่นนี้และเรียนรู้ที่จะเผชิญหน้ากับอันตรายด้วยตนเอง ครั้งหน้าเขาจะถูกไข่มุกสวรรค์ปิดกั้นการเข้าไปเป็นเวลา 1 ปี
เย่เสี่ยวมองไปรอบๆ และหลังจากเห็นฝูงสัตว์อสูรเวทย์ เขาตำหนิไข่มุกสวรรค์อีกครั้ง แต่เขาก็เข้าใจเช่นกันว่าตนเองถูกห้ามไม่ให้เข้าไปเนื่องจากความขี้ขลาดของเขาเอง
“มันดูเหมือนเป็นกระแสสัตว์อสูรเวทย์” เย่เสี่ยวถอนหายใจอีกครั้ง เมื่อพบสัตว์อสูรเวทย์นับพันรอบๆ
มีสัตว์อสูรเวทย์นับพันตัวอยู่ที่นี่ แต่พวกมันยังคงไม่กล้าเข้าใกล้ดอกไม้สีฟ้าอ่อนที่กำลังหลบซ่อนอยู่ในคลื่นพลังสีฟ้า นี่เป็นหลักฐานว่ามีสัตว์อสูรเวทย์จำนวนมากแค่ไหนที่หวาดกลัวต่อวานรขาวเหลืองและราชสีห์เพลิงม่วง