116 - เข้าใจโดนปริยาย

116 - เข้าใจโดยปริยาย

***ขอเปลี่ยนจากสัตว์อสูรเวทย์เป็น ‘สัตว์อสูร’ หรือ ‘สัตว์วิเศษ’

ในไม่ช้าทั้ง 3 ตระกูลก็มาถึงสถานที่ที่มีสัตว์วิเศษนับพันรวมตัวกัน จาก 3 ทิศทางที่แตกต่างกัน พวกเขาไม่สามารถมองเห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเพราะสัตว์วิเศษนับพันที่รวมกันอยู่ด้านหน้า

“เกิดอะไรขึ้น? เหตุใดจึงมีสัตว์วิเศษจำนวนมากรวมกันอยู่ที่นี่” ชางซานถามขึ้นพร้อมกับเสียงที่สั่นเครือ เขาหวาดกลัวอย่างยิ่งเมื่อได้เห็นสัตว์อสูรนับพันตรงหน้า

ไม่เพียงแค่เขา แต่ทุกคนที่อยู่ที่นี่ต่างหวาดกลัวกับสิ่งที่ได้เห็น

“ฮ่าฮ่า…ช่างบังเอิญยิ่งนัก พวกเจ้าทุกคนต่างอยู่ที่นี่” สมาชิกตระกูลจางยังคงพูดคุยกัน แต่ทันใดนั้นพวกเขาก็ได้ยินเสียงของใครบางคนดังขึ้น

พวเขาหันกลับไปมองและเห็นคนกลุ่มหนึ่งกำลังมุ่งหน้าเข้ามาทางที่พวกเขาอยู่ ด้านหน้าของคนกลุ่มนั้นคือชายวัยกลางคนหัวล้านและชายหนุ่มคนหนึ่ง

“คนของตระกูลหม่า” หญิงวัยกลางคนของตระกูลชางกล่าวออกมาหลังจากที่ได้เห็นของตระกูลหม่า จากนั้นจึงพูดอย่างเย็นชา “ข้าคิดไม่ถึงว่าจะเจอพวกเจ้าที่นี่”

“ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่ใช่แค่เจ้าเท่านั้น แต่พวกข้าเองก็ไม่คิดว่าจะเจอพวกเจ้าที่นี่” ชายวัยกลางคนหัวล้านที่เป็นอาวุโส 2 ของตระกูลหม่าหัวเราะและตอบกลับหญิงวัยกลางคนจากตระกูลชางอย่างสุภาพ

“เจ้า………”

คำพูดของผู้อาวุโสตระกูลหม่าได้จุดชนวนความโกรธขึ้นในใจของหญิงวัยกลางคนจากตระกูลหม่า

“เอ๋…ข้าไม่คิดว่าพวกเจ้าทั้ง 2 ตระกูลจะมาถึงที่นี่ก่อนพวกข้า” เวลานี้มีเสียงของชายชราดังขึ้น

สมาชิกตระกูลชางและตระกูลหม่าหันกลับไปตามเสียง พวกเขาเห็นชายชรากำลังนำกลุ่มคนของเขามุ่งหน้ามาหาพวกเขา

“ตระกูลหวัง” ชายวัยกลางคนจากตระกูลชางและอาวุโส 2 ของตระกูลหม่า ทั้งคู่พูดออกมาพร้อมกัน

“ชิ!…อาวุโส 1 ข้าคิดไม่ถึงว่าตระกูลหวังจะส่งผู้อาวุโส 1 ของตระกูลมาหาสมบัติที่กำลังจะเกิดในป่าหมอกเมฆา” ผู้อาวุโส 2 ของตระกูลหม่ากล่าวล้อเลียนชายชราที่เป็นแาวุโส 1 ของตระกูลหวัง

ได้ยินเสียงประชดประชันจากอาวุโส 2 ของตระกูลหม่า น้องชายของผู้นำตระกูลหวังคนปัจจุบันโกรธเคืองทันที เขากำลังจะพูดบางสิ่งออกไป เมื่อเขาเห็นอาวุโส 1 ยกมือขึ้นห้ามปราม เขาจึงหยุดลง

“ฮึ่มมม”

เขาแค่นเสียงใส่อาวุโส 2 ของตระกูลหม่าแต่ไม่พูดสิ่งใดออกมาและเงียบไป

ก่อนหน้านี้ เมื่อตระกูลหม่ามาที่นี่ เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของเขตแดนจักรพรรดิยุทธมาจากที่นี่ ดังนั้นเขากับสมาชิกตระกูลจึงมายังที่แห่งนี้ เมื่อพวกเขามาถึงก็ได้พบเข้ากับตระกูลชาง

ในทำนองเดียวกัน ผู้อาวุโส 1 ของตระกูลหวังก็สัมผัสได้ถึงเขตแดนจักรพรรดิจากที่นี่ ดังนั้นพวกเขาจึงมายังที่แห่งนี้พร้อมกับสมาชิกตระกูลและพบเข้ากับสมาชิกตระกูลชางและตระกูลหม่า

เวลานี้ ที่นี่กลายเป็นที่รวมตัวของ 3 ตระกูลใหญ่

ที่แห่งนี้มีผู้บ่มเพาะเขตแดนจักรพรรดิยุทธ 6 คน รวมกับเขตแดนราชันย์ยุทธจำนวนหนึ่งและเขตแดนแก่นแท้อีกจำนวนหนึ่ง

เพราะเหตุนี้ สัตว์วิเศษที่อ่อนแอที่อยู่ใกล้ที่นี่ต่างถอยหนีจากไป

“เหตถใดจึงมีสัตว์วิเศษจำนวนมากรวมตัวกันอยู่ที่นี่” ผู้อาวุโส 1 ของตระกูลหวังถามคำถามนี้ออกมา หลังจากที่เมินเฉยต่อคำเหยียดหยามของผู้อาวุโส 2 ตระกูลหม่า

“ข้าเองก็ไม่รู้เช่นกัน ตอนที่พวกเรามาที่นี่ พวกสัตว์วิเศษก็รวมตัวกันอยู่ที่นี่แล้ว” หญิงวัยกลางคนจากตระกูลชางตอบกลับด้วยความเคารพ

3 ตระกูลใหญ่จากเมืองเฉาซื่อหวู่เต๋อต่างมีข้อพิพาทกัน พวกเขาต่างลอบต่อสู้และสังหารกันอย่างลับๆ

ในอดีตที่ผ่านมา ขณะที่หญิงวัยกลางคนยังคงเป็นเพียงสาวน้อยอายุเพียง 19 หรือ 20 ปี นางได้พบกับภัยอันตรายและได้รับการช่วยเหลือจากผู้อาวุโส 1 ตระกูลหวัง

ด้วยเหตุนี้ นางจึงเคารพผู้อาวุโส 1 ตระกูลหม่าอย่างยิ่ง

ชายชราพยักหน้าหลังจากที่ได้ยินคำตอบและตอบกลับไปว่า “พวกเราจะไม่ได้ประโยชน์อันใดจากการหยุดอยู่ที่นี่ เข้าไปดูกันเถิดว่าเกิดสิ่งใดขึ้น มันจะเป็นสมุนไพรชนิดใดกันที่ส่งกลิ่นหอมไปทั่วทั้งป่าเช่นนี้”

สมาชิกของ 3 ตระกูลใหญ่ต่างพยักหน้าเห็นด้วยเมื่อได้ยินคำพูดของชายชรา

“คนที่มีรากฐานการบ่มเพาะต่ำกว่าราชันย์ยุทธระดับ 5 กลับไปยังที่ที่พวกเราพักกันก่อนหน้านี้และรออยู่ที่นั่น หนทางข้างหน้าอาจะต้องเจอกับภยันตราย จงถอยกลับไปและรออย่างอดทน” ผู้อาวุโส 1 ของตระกูลหวังกล่าวขึ้นอีกครั้ง

สมาชิกตระกูลหวังไม่กล่าวสิ่งใดออกมา ใครที่มีรากฐานการบ่มเพาะต่ำกว่าราชันย์ยุทธระดับ 5 มุ่งหน้ากลับไปยังสถานที่ที่พวกเขาพักกันก่อนหน้านี้

แต่สมาชิกอีก2 ตระกูลยังคงไม่เคลื่อนไหว พวกเขาหันกลับมามองดูผู้นำของพวกเขา

หลังจากคิดอยู่พักหนึ่ง ผู้อาวุโสที่ 2 ของตระกูลหม่าและชายวัยกลางคนของตระกูลจางก็ออกคำสั่งให้นักศิลปะการต่อสู้ที่อ่อนแอกว่าขั้นที่ห้าของเขตแดนจักรพรรดิ์ให้กลับไปยังสถานที่ที่พวกเขาเคยพักผ่อนมาก่อน

หลังจากคำสั่งของพวกเขา ผู้คนจำนวนมากจากทั้ง 2 ตระกูลก็กลับไป ตอนนี้เหลือเพียง 27 คนที่นี่ รวมทั้งชายและหญิงวัยกลางคนของตระกูลชาง ผู้อาวุโสที่ 2 หม่าเปาจากตระกูลหม่า ผู้อาวุโส 1 และน้องชายของผู้นำตระกูลหวัง

คนทั้งหกคนนี้ยังเป็นผู้เชี่ยวชาญเพียงคนเดียวของแต่ละตระกูลในเขตแดนจักรพรรดิซึ่งอยู่ที่นี่

ผู้เชี่ยวชาญระดับจักรพรรดิ์ทั้ง 6 มองหน้ากัน พยักหน้า และบินผ่านสัตว์วิเศษนับพันตัว ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงตรงหน้าสัตว์วิเศษทั้งหมด

พวกเขาประหลาดใจที่เห็นพื้นที่ว่างขนาดใหญ่ตรงหน้าพวกเขา พวกเขาเห็นว่าพื้นที่ว่างนี้ล้อมรอบไปด้วยสัตว์วิเศษนับพันจากทุกทิศทุกทาง

พวกเขาเริ่มสงสัยว่าเหตุใดจึงมีพื้นที่ว่างขนาดใหญ่ที่นี่ แต่ในไม่ช้าความสงสัยก็หายไป ทันทีที่จ้องมองไปที่ลิงขนสีขาวสีเหลืองและสิงโตเพลิงม่วง

“สัตว์เวทย์ระดับห้าสองตัว!”

พวกเขาประหลาดใจที่เห็นสัตว์เวทย์ระดับห้าสองตัวที่อยู่ตรงหน้าพวกเขา ในไม่ช้าพวกเขาก็ค้นพบแหล่งที่มาของกลิ่นหอมด้วย พวกเขาเห็นพลังงานสีน้ำเงินจำนวนมากห่อหุ้มบางสิ่งบางอย่าง

พวกเขาไม่สามารถมองเห็นสิ่งที่ถูกห่อหุ้มด้วยพลังงานสีฟ้าอ่อนนั้นคืออะไร แต่พวกเขาสามารถบอกได้จากกลิ่นหอมว่าสิ่งนี้ไม่ใช่สมบัติธรรมดาอย่างแน่นอน

“ตอนนี้เราจะทำอย่างไร?” หม่าเปาถามผู้อาวุโส 2 ของตระกูลหม่าอย่างกังวล

“เราจะรอ เราไม่สามารถทำอะไรได้ในตอนนี้ รอให้พลังงานสีฟ้าอ่อนนั้นหายไป เราจะทำการเคลื่อนไหวของเรา หลังจากที่พลังงานสีฟ้าอ่อนจะหายไป เราจะปฏิบัติตามกฎมาก่อนได้ก่อน ก่อนอื่นให้ไปหาสิ่งที่ถูกห่อหุ้มด้วยพลังงานสีฟ้าอ่อนก่อน เก็บมันไว้และจะไม่มีใครโจมตีอีก”

ผู้อาวุโส 1 ของตระกูลหวังเป็นผู้พูดเรื่องนี้

เมื่อได้ยินเขา นักสู้ในเขตแดนจักรพรรดิ์อีก 5 คนก็พยักหน้า ในสถานการณ์ปัจจุบัน กฎข้อนี้สมบูรณ์แบบ และจะไม่เสียเวลามากนักเพราะว่าพวกเขาต้องไปที่ป่าเมฆหมอกเพื่อที่พวกเขาจะได้ครอบครองสมบัติที่กำลังจะเกิด

พวกเขาหันไปมองคนที่อยู่ข้างหลังพวกเขา พวกเขาทั้งหมดก็พยักหน้าเป็นการรับทราบ

ตอนนี้กฎได้รับการแก้ไขแล้ว ใครก็ตามที่สามารถจับสิ่งที่ถูกห่อหุ้มด้วยพลังงานสีฟ้าอ่อนได้ สามารถเก็บมันไว้ได้ และจะไม่มีใครได้รับอนุญาตให้โจมตีบุคคลนั้นอีก

แน่นอนว่าพวกเขาจะต่อสู้กันเองก่อนที่ใครก็ตามจะได้สิ่งที่ส่งกลิ่นหอมแปลก ๆ กระจายไปทั่วป่าแห่งเทือกเขาร้อยยอด

และไม่ใช่ว่าใครก็ตามที่ได้รับสมุนไพรจะเก็บไว้เอง

ไม่ มันไม่ใช่แบบนี้

กฎนี้มีไว้เพื่อจำกัดสมาชิกของอีกสองตระกูลไม่ให้โจมตีเท่านั้น

ใครก็ตามที่ได้รับสมุนไพรจะต้องมอบสมุนไพรนั้นให้กับหัวหน้ากลุ่มที่เกี่ยวข้องและช่วยเหลือตระกูลของพวกเขา

มันเป็นเพียงความเข้าใจโดยปริยายและไม่จำเป็นต้องพูดออกมาดังๆ พวกเขาทั้งหมดฉลาดและมีไหวพริบมากอยู่แล้ว

ตอนนี้ พวกเขากำลังรอเพียงพลังงานสีฟ้าอ่อนที่จะหายไป