ขอให้สนุกกับการเพิ่มความแข็งแกร่ง

เมื่อสิ้นสุดวันที่สามของกิจวัตรการฝึกนี้ คัมพัสพึมพำด้วยรอยยิ้มน้อยๆ “เสร็จแล้ว ตอนนี้ฉันมีดาร์ลัค 1 หน่วยได้สักที”

เขามองดูมีดสั่นไหวและหายไปหลังจากผ่านไป 60 วินาทีเท่านั้น เขาก็รู้สึกวิงเวียนเมื่อปริมาณสำรองดาร์ลัคหมดลง แต่คัมพัสไม่ยอมให้ตัวเองหยุดเพียงแค่นี้ เขาพักด้วยการหลับตา และควบคุมการหายใจของเขาอย่างรวดเร็ว เฝ้าดูการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนยิ่งขึ้น

เมื่อหมดเวลาพักแล้ว เขาจึงกระโดดเชือกอีก 1 นาที หลังจากอาบน้ำและทานอาหารแล้ว คัมพัสก็หลับไปเป็นเวลา 40 นาที เมื่อลุกขึ้นมาเขาก็หิว จากนั้นจึงกินอิ่มจนพุงกาง ในขณะที่เขารู้สึกได้ถึงน้ำย่อยในกระเพาะอาหารที่ทำหน้าที่กับอาหาร

พลังงานที่ผลิตขึ้นเมื่อกระบวนการเสร็จสิ้นจะถูกดูดซึมเข้าสู่เลือดของเขาในรูปของสารอาหาร และเนื่องจากเลือดนี้ถูกส่งไปยังอวัยวะและกล้ามเนื้อทุกส่วน พวกมันจึงดูดซึมสารอาหารและปล่อยดาร์ลัคออกมาเล็กน้อย

ดาร์ลัคละลายในเลือดผสมกับมันก่อนที่จะเดินทางผ่านกระแสเลือด ขณะที่ไหลต่อไป อวัยวะและกล้ามเนื้อจำนวนมากจะปล่อยดาร์ลัคเข้าสู่กระแสเลือด ทำให้ความเข้มข้นของมันเพิ่มขึ้น

และเนื่องจากดาร์ลัคถูกส่งให้กับอวัยวะต่างๆ ด้วย เซลล์ในพวกมันจึงดูดซึมพลังงานและประมวลผลมัน พวกมันค่อยๆ เปลี่ยนแปลงอย่างช้าๆ ผลิตดาร์ลัคปริมาณเล็ดน้อยซึ่งเป็นส่วนประกอบที่น้อยมากแต่มากกว่าปริมาณที่บริโภคเข้าไป

และเมื่อกระบวนการเดียวกันนี้ถูกทำซ้ำทั่วทั้งร่างกาย ปริมาณของดาร์ลัคที่ถูกผลิตออกมานั้นมีความสำคัญมาก เมื่อปริมาณเพิ่มขึ้น คัมพัสจึงพึมพำด้วยรอยยิ้มอย่างยินดี “แม้ว่าพรสวรรค์และความเชื่อมโยงของฉันกับดาร์ลัคจะไม่สูงที่สุด แต่ฉันก็มีร่างกายที่แข็งแกร่ง ร่างกายของฉันอยู่ในระดับนักกีฬาโอลิมปิกจากกีฬาหลายประเภทผสมเป็นหนึ่งเดียว และเมื่อเทียบกับผู้อาศัยในโลกนี้แล้ว ฉันสามารถฝึกฝนได้สามถึงสี่เท่าของพวกเขาทุกๆ วัน และฉันสามารถทำสิ่งนี้ต่อไปได้โดยไม่มีอาการเหนื่อยล้าหรือบาดเจ็บจากการฝึกซ้อมอย่างหนักเลยสักนิด’

‘นี่คือพรสวรรค์ที่แท้จริงของฉันในตอนนี้’ คัมพัสทำสมาธิ เข้าใจเกี่ยวกับดาร์ลัคมากขึ้นทุกครั้งที่ทำสมาธิ ขณะที่เขาสัมผัสกับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นภายในร่างกายของเขา เขาก็สามารถกำหนดคุณลักษณะของพลังงานนี้ได้

‘มันเป็นพลังงานรูปแบบหนึ่งคล้ายกับไฟฟ้า และเงื่อนไขในการใช้มันก็ขึ้นอยู่กับดาร์ลัค มิฉะนั้นดาร์ลัคจะไหลผ่านร่างกายของฉันเหมือนกับกระแสไฟฟ้าที่ไหลผ่านเส้นประสาทของฉัน หากไม่มีวัตถุมาคอยควบคุมพวกมัน พวกมันก็จะอยู่ที่นั่นและทำหน้าที่ชุดของมัน กระแสไฟฟ้าในเส้นประสาทถูกใช้เพื่อหดและขยายเส้นกล้ามเนื้อ สำหรับดาร์ลัค มันสามารถพัฒนาความแข็งแกร่งของฉันได้ แต่นั่นเป็นเพียงการใช้งานเท่านั้น’ คัมพัสคิดว่า

เมื่อเขารู้สึกว่าร่างกายของเขาเต็มไปด้วยดาร์ลัค คัมพัสจึงฬยังคงเดินต่อไปโดยไม่หยุดพัก โดยสังเกตว่าเขาไม่รู้สึกเหนื่อยมากเท่ากับที่เขามักจะทำเมื่อครบสองชั่วโมง มีการปรับปรุงเล็กน้อยในความแข็งแกร่งของเขา

แม้ว่าเขาจะตระหนักว่านี่ไม่ใช่การปรับปรุงความแข็งแกร่งของเขา ความแข็งแกร่งของเขายังคงเหมือนเดิม มีเพียงดาร์ลัคเท่านั้นที่ต้องการพลังงานจากร่างกายของเขาเพื่อให้ทำงานได้มากขึ้น ‘มันเป็นรูปแบบพื้นฐานของพลังงานที่เหมือนกับการสกัดความแข็งแกร่ง ดาร์ลัคไม่ใช่พลังงานลึกลับที่เกินความเข้าใจแม้กระทั่งบนโลก เมื่อเราค้นคว้าเพิ่มเติมแล้ว เราจะหาวิธีควบคุมมันได้ โลกนี้ประสบความสำเร็จได้อย่างง่ายดายเนื่องจากดาร์เบิ้ลพร้อมที่จะปลุกให้ตื่นขึ้น’

‘ดังนั้นฉันไม่ต้องการอะไรพิเศษเพื่อควบคุมมัน’

เมื่อเขาเข้าใจแก่นแท้ของดาร์ลัค ความต้านทานของร่างกายที่มีต่อมันลดลงอย่างต่อเนื่อง เป็นเพราะเขาปลูกฝังในร่างกายของเขาว่าดาร์ลัค เป็นสิ่งที่มีอยู่ในร่างกายของเขาเสมอ แต่ก่อนไม่สามารถสกัดและใช้แยกกันได้ เช่นเดียวกับที่ไม่สามารถสกัดไฟฟ้าจากเซลล์ประสาทได้

เมื่อมาถึงกระบวนการคิดนี้คัมพัสก็ยิ้ม จากนี้สิ่งที่เขาทำคือล้างสมองตัวเอง โดยบอกตัวเองซ้ำๆ ว่าดาร์ลัคเป็นส่วนหนึ่งในร่างกายของเขาโดยธรรมชาติ

และเมื่อเวลาผ่านไป เขารู้สึกได้ว่าร่างกายของเขามีปฏิกิริยาที่ดีขึ้นกับดาร์ลัค ปริมาณที่ผลิตในร่างกายของเขาหลังมื้ออาหารยังคงเพิ่มขึ้น ‘ฉันยังสามารถทำอะไรได้มากกว่านี้ ฉันยังไม่ได้เข้าใกล้ขีดจำกัดของร่างกายเลยด้วยซ้ำ’

หนึ่งสัปดาห์หลังจากที่เขาเริ่มฝึก คัมพัสได้สะสมดาร์ลัค 3 หน่วยแล้ว

…

องค์ราชินีอิเฟเมลล่านั่งอยู่ในห้องส่วนตัวของเธอ และจ้องมองลูกสาวสองคนของเธอที่กำลังเล่นกับยุทธภัณฑ์ ยุทธภัณฑ์ของพวกเขาแตกต่างจากปกติ พวกมันไม่ได้สร้างใบมีดเพื่อทิ่มแทงสิ่งต่างๆ เมื่อเปิดใช้งาน

สิ่งที่สร้างขึ้นคือแท่งพลังงานทรงกระบอกทู่ๆ เนื่องจากลูกสาวสองคนของเธอเป็นฝาแฝดและอายุเพียง 6 ขวบ เธอจึงสร้างยุทธภัณฑ์ที่ทำหน้าที่เป็นของเล่นสำหรับพวกเขา ด้วยวิธีนี้การฝึกฝนของพวกเขาสามารถทำได้ในขณะที่เล่นกันอย่สงสนึกสนาน

เนื่องจากเด็กๆ ชอบเล่นมากที่สุด เธอจึงใช้ทรัพย์สมบัติที่มีเพื่อสร้างยุทธภัณฑ์เป็นของเล่นต่างๆ มากมาย ให้พวกเขาได้เล่นด้วย และเป็นเช่นเดียวกับเธอ ลูกสาวของเธอก็สามารถใช้ทั้งยุทธภัณฑ์และหุ่นเชิดได้เช่นกัน

ดังนั้นเธอจึงสร้างหุ่นเชิดรูปร่างน่ารักเพื่อให้พวกเขาควบคุมและเล่นกันเอง เมื่อพวกเขาเหนื่อยล้าพวกเขาก็จะผล็อยหลับไป และเนื่องจากพวกเขาหิวตลอดเวลา พวกเขาจึงกินเยอะหลังจากตื่นนอน

หลังจากทนกับบทเรียนที่เธอสอนแล้ว พวกเขาก็เล่นของเล่นต่อไป เมื่อเธอเห็นพวกเขาเล่น อิเฟเมลล่าก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ‘จงเล่นให้สะใจไปเลย ผลที่ตามมาคือพวกเจ้าจะเติบโตอย่างแข็งแกร่ง แข็งแกร่งกว่าเด็กที่ถูกบังคับให้ฝึกตั้งแต่ยังเด็กเสียอีก’

ทุกอย่างแตกต่างกันไปตามวิธีการที่ใช้จัดการกับสถานการณ์ เธอรู้ว่าเธอเป็นอย่างไรเมื่อเธอยังเป็นเด็ก ดังนั้น เธอจึงทราบดีถึงสิ่งที่ลูกๆ ของเธอต้องการ และเธอยังใช้มันเพื่อสอนพวกเขาอีกด้วย มันทำให้พวกเขาสนุกสนานในขณะที่เติบโตอย่างแข็งแกร่งได้

‘มีวิธีจัดการกับทุกสิ่ง’ เธอคิดอย่างเป็นกังวลอยู่ครู่หนึ่งขณะที่เธอนึกถึงนายพลอาร์ติก้า ‘ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่เกิดบาดแผลทางใจมากเกินไปจากเรื่องนี้ ข้าจะช่วยเจ้าในไม่ช้า โปรดรอข้าอาร์ติก้า’

อิเฟเมลล่าหลับตา เชื่อมโยงการมองเห็นของเธอกับหุ่นเชิดตัวหนึ่งของเธอ ในขณะที่เธอมองเข้าไปในห้องๆ หนึ่ง มองดูร่างของคัมพัสที่หมกมุ่นอยู่กับการฝึกของเขา เมื่อเห็นแววตาไร้เดียงสาในดวงตาของเขาขณะที่เขาเฝ้าดูยุทธภัณฑ์ควบแน่นเป็นมีดทุกครั้ง เธอก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเบาๆ

“ใช่แล้ว คนเราจะเติบโตได้รวดเร็วที่สุดก็ต่อเมื่อเราได้สนุกกับสิ่งที่เรากำลังทำอยู่เท่านั้น” เธอหัวเราะและคว้าเชือกซึ่งเป็นแบบจำลองของสิ่งที่คนรับใช้ทำขึ้นสำหรับคัมพัส “สิ่วนี้มันได้ผลจริงๆ หรือ?”