ระบบยอดยุทธตอนที่ 9

“อะไรนะ สัตว์อสูรระดับ 5 ปรากฏตัวแล้วหรอ แบบนี้เขาไม่รอดแน่” หัวหน้าไป๋กล่าวจบจึงรีบวิ่งเข้าไปในสถาบันนักล่าในทันที เพื่อที่จะเข้าไปช่วยเหลือหลินฝานที่ต้องพบกับสัตว์อสูรหมาป่าโลหิตระดับ 5

“ขอให้ทันทีเถอะ หากเขามาตายที่นี่ฉันคงเสียโอกาสที่จะได้กลับไปยังตระกูลที่เมืองหลวงแน่ๆ” ไป๋ชิงกล่าวออกมา เดิมทีเธอนั้นไม่ใช่คนในเขตแดนนี้ เพียงแต่เธอโดนเนรเทศ ให้มาทำงานที่เขตบ้านนอกแห่งนี้โดย คนในตระกูลที่ไม่ชอบหน้าเธอ

แต่ในขณะนั้นเอง เมื่อไป๋ชิงไปถึงกลับพบหลุมลึกมากมาย และใจกลางหลุมไป๋ชิงพบกับสัตว์อสูรระดับ 5 หมาป่าโลหิต ที่โดนตัดหัว นอนตายอยู่ เพียงแต่เธอนั้นไม่พบหลินฝาน แต่เมื่อเธอพบศพของสัตว์อสูรระดับ 5 แล้วนั้น ทำให้เธอโล่งใจมากว่าเดิม เพราะ หลินฝานจะต้องรอดไปได้แน่ ๆ หากสัตว์อสูรไม่รอด

“เห้อ อุส่าเป็นห่วงเจ้าเด็กนั่น แต่ไม่คิดเลยว่าเขาจะสังหารสัตว์อสูรระดับ 5 ได้ด้วยตัวคนเดียว หากเป็นคงจะบาดเจ็บไม่มากก็น้อย แต่ดูจากการต่อสู่นี้น่าจะจบการต่อสู้ในกระบวนท่าเดียวเป็นแน่ จริง ๆ แล้วเขาเป็นใครกันแน่นะหลินฝาน”

หัวหน้าไป๋กล่าวออกมา

กลับมาทางด้านหลินฝาน ในตอนนี้เขานั้นหนีออกมาจากสถาบันนักล่าเป็นที่เรียบร้อย หลังจากตรวจสอบว่าไม่มีอะไรแล้วหลินฝานจึงตัดสินใจกลับบ้านไปในทันที เพราะอีกไม่นาน น้องสาวของเขาก็คงจะกลับมา

[ยินดีด้วยท่านสำเร็จภารกิจ สังหารสัตว์อสูรระดับ 5 รางวัลภารกิจ คมดาบสังหารระดับแดง]

[ท่านได้รับวิชา คมดาบสังหารระดับแดง ต้องการเรียนรู้เลยหรือไม่]

[เรียนรู้/ไม่เรียนรู้]

“เอามาเลยเจ้าระบบ ฉันกำลังรออยู่เลย” หลินฝานตกลงที่จะเรียนรู้วิชาในทันที

[ร่างกายในตอนนี้ของท่านไม่สามารถรองรับวิชาคมดาบสังหารได้ ระบบจึงปรับลดพลังทำลายให้เป็น 1/10 ในขณะนี้]

หลังจากที่หลินฝานเรียนรู้วิชาคมดาบสังหารได้สำเร็จ เขานั้นอยากจะลอง วิชานี้เป็นอย่างมากเพราะขนาด พลังทำลาย 1/10 หลินฝานยังคิดว่ามันทรงพลังเป็นอย่างมาก

ขณะนั้นเอง ประตูบ้านของหลินฝานก็ได้เปิดขึ้น

“กลับมาแล้วค่า” หลินปิงกล่าวออกมาหลังจากเปิดประตู

“กลับมาแล้วหรอ น้องหลิน ไม่บาดเจ็บตรงไหนใช่ไหม” หลินฝานกล่าวออกไปด้วยความเป็นห่วง

“พี่เรามีอะไรต้องคุยกันเยอะ แต่หนูจะรอให้พี่คุยกับหัวหน้าไป๋ให้จบก่อนแล้วพี่ค่อยมาเคลียร์กับหนูเข้าใจไหม”

หลังจากที่หลินปิงกล่าวจบ ก็มีหญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาตามหลังเธอ

“เดี๋ยวนะน้องพี่ ทำไมพี่ต้องเคลียร์กับหัวหน้าไป๋และพี่ก็ไม่รู้จักคนชื่อหัวหน้าไป๋ด้วย” หลินฝานยังกล่าวไม่ทันจบหัวหน้าไป๋ก็ปรากฏตัวขึ้นมาในทันที

“สวัสดี ฉันหัวหน้าไป๋ แห่งสมาคมนักล่าสัตว์อสูร” หัวหน้าไป๋กล่าวแนะนำตัวเองออกมา

“อ่อ สวัสดีคับ ผมหลินฝาน” หลินฝานตอบกลับ

“พี่คุยกับหัวหน้าไป๋ ไปก่อนนะหนูจะไปอาบน้ำวันนี้เจอแต่เรื่องแย่ๆมาหนูเหนื่อย” หลินปิงที่ต้องการให้ทั้งสองคุยกันแบบส่วนตัวจึงกล่าวขึ้นมาและเดินเข้าไปในห้องในทันที

กลับมาที่หลินฝานในตอนนี้

“ไม่ทราบว่าท่านหัวหน้าไป๋ มีอะไรหรือไม่ครับ ถึงมาหาผมที่บ้านแบบนี้” หลินฝานกล่าวเปิดประเด็นขึ้นมาในทันที

“ฉันอยากจะให้นาย เข้าร่วมสมาคมนักล่าอย่างเป็นทางการไม่ทราบว่านายสนใจหรือไม่” หัวหน้าไปกล่าวจุดประสงค์ของเธอออกมาในทันที

“ไม่สนใจคับ” แต่หลินฝานกลับกล่าวปฏิเสธออกมาอย่างรวดเร็ว เพราะหลินฝานไม่คิดจะเข้ากับกองกำลังฝั่งใดอยู่แล้ว เพราะเขามีระบบอยู่ จะไปเข้ากองกำลังให้เสียเวลาทำไม

“หืม นี้นายจะไม่คิดสักหน่อยหรอ ยังไม่ทันฟังข้อเสนอของฉันเลยนะ”

“ถึงอย่างไรผมก็ไม่สนใจหรอก ต่อให้ข้อเสนอดีแค่ไหน ผมก็ยังปฏิเสธอยู่ดี ผมอยากอยู่อย่างสงบๆ เท่านั้น ไม่อยากจะไปเสี่ยงอันตรายด้านนอกหรอก” หลินฝานกล่าวออกมา

“แต่พรสวรรค์ขอนายนั้น มันจะเสียเปล่าไปนะหากไม่ทำเพื่อเขตแห่งนี้” หัวหน้าไป๋กล่าวออกมา

“เรื่องพรสวรรค์นั้น คุณไม่ต้องเป็นห่วงหรอก พรสวรรค์ระดับต่ำแบบของผมจะไปมีประโยชน์อะไรให้สมาคมนักล่าสัตว์อสูรย์ได้ไงกัน" หลินฝานกล่าวตอบกับในทันที

“เอ๊ะ แล้วที่นายสังหารสัตว์อสูรระดับ 5 ละ”

“เรื่องนั้น ไม่ใช่ผมที่กระทำหรอก เพียงแค่อยู่ ๆ ไม่รู้ว่ามีชายชรามาจากไหนชกหมัด ไปทางหมาป่าโลหิตตัวนั้น ทีเดียวตายผมก็เลยรอดออกมาได้ ก็เท่านั้น” หลินฝานเล่าเรื่องแบบแต่ง ๆ ไปให้หัวหน้าไป๋ฟัง

“หืม ชายชราหรอ หรือว่าเป็นท่านหน้าหน้าเขตหรอ” หัวหน้าไป๋กล่าวออกมา

แต่เมื่อหลินฝานได้ยินนั้น เขาเกิดสนใจขึ้นมา เพราะหัวหน้าเขตนั้นจะไม่ปรากฏ ออกมาหากไม่เกิดคลื่นสัตว์อสูรขนาดใหญ่

“หากผมคาดไม่ผิดก็น่าจะเป็นท่านหัวหน้าเขต ละมั้งนะ เพราะผมก็ไม่เคยได้พบท่านหัวหน้าเคยเลยสักครั้ง แต่เรื่องเข้าสมาคมนักล่าสัตว์อสูรยังไงผมก็คงปฏิเสธ เหมือนเดิม”

“อืม ถ้านายเปลี่ยนใจ สามารถมาหาฉันที่สมาคมนักล่าสัตว์อสูรได้ตลอดเวลา ถ้างั้นฉันขอตัวละ”