บทที่ 24 การได้ยินสุดมหัศจรรย์ และการระบุตำแหน่งที่มีมนต์ขลัง

บทที่ 24 การได้ยินสุดมหัศจรรย์ และการระบุตำแหน่งที่มีมนต์ขลัง


9 โมงเช้า... ผ่านไปเพียงสองชั่วโมง การเตรียมการทั้งหมดก็พร้อม

แม้หวังหยานจะไม่เชื่อในสิ่งที่เย่เฉิงพูด แต่เขาก็ยังมีความคาดหวังอยู่ในใจ

ศาสตราจารย์เฉินดูสงบนิ่ง แต่ภายในใจเขาก็ยังประหม่าอยู่มาก

ทุกคนกำลังรอฉากที่น่าตื่นเต้นนี้

หัวหน้าจางเข้ามา "ผู้เฒ่าเฉิน ทุกอย่างพร้อมแล้ว รอแค่คำสั่งของคุณ!"

ศาสตราจารย์เฉิน มองไปที่ ลี่ ตั่วตั่ว

"เสี่ยวลี่ เอาเลย ทำตามที่เสี่ยวเย่บอกเลย!"


ลี่ ตั่วตั่ว ก็ได้ไม่หลบเลี่ยง "รับทราบ ศาสตราจารย์เฉิน!"


"หัวหน้าจาง ให้คนจุดชนวนระเบิดทางฝั่งตะวันออกก่อน , จากนั้นระเบิดทางทิศใต้ และหลังจากผ่านไปห้านาที ให้จุดชนวนตรงกลาง!”


"โอเค ฉันพร้อมแล้ว!"


หัวหน้าจางนำเครื่องส่งรับวิทยุออกมา


"อินทรีบิน, อินทรีบิน เตรียมพร้อม ระเบิดทุกๆ ห้านาที ในแต่ละทิศ ต้าหลิว ,จรวด และคนอื่นๆ คุณเข้าใจไหม"


"อินทรีบินรับทราบ!"

"เถี่ยโถวรับทราบ!"

"ต้าปิงรับทราบ!"

“ต้าหลิวรับทราบ!”

"จรวดรับทราบ!"


เมื่อได้ยินเสียงดังกล่าว หัวหน้าจางก็พยักหน้า "อินทรีบิน ระเบิด!"


บูม!


เนื่องจากไม่ใช่ระเบิดระดับสูง ดังนั้น นอกจากเสียงดังแล้ว ก็ไม่มีผลกระทบมากนัก


ห้านาทีต่อมา จุดระเบิดที่สองก็ระเบิดขึ้น


จากนั้นครั้งที่สาม ครั้งที่สี่ จนกระทั่งครั้งที่ห้า ระเบิดจึงถูกระเบิดทั้งหมด


ลี่ ตั่วตั่ว ได้รับการบันทึกทั้งหมด


ทุกคนประหม่าโดยไม่มีเหตุผล


ลี่ ตั่วตั่ว ก็ประหม่าเช่นกัน ถ้าเย่เฉิงทำไม่ได้จริง ๆ เธอคงเขินอายมาก


อย่างไรก็ตาม เธอยังคงเชื่อมั่นในตัวเย่เฉิงอยู่ในใจ


"ศาสตราจารย์เฉิน , อาจารย์ ฉันจะส่งข้อมูลให้อาจารย์เย่"


ศาสตราจารย์เฉินพยักหน้า "ส่งไปเถอะ ไม่ว่าจะได้ผลหรือไม่ เราทำได้เพียงต้องลองดู แม้ว่ามันจะไม่ได้ผล เราก็จะไม่โทษคุณ!"


ลี่ ตั่วตั่ว พยักหน้า


ในตอนเช้า เธอเพิ่มบัญชี WeChat ของเย่เฉิงเรียบร้อยแล้ว และตอนนี้ก็กำลังส่งบันทึกเสียง และแผนที่ภูมิประเทศให้เขาโดยตรง


"พี่เย่ ฉันได้รวบรวมข้อมูลที่คุณต้องการแล้ว โปรดดู!" ลี่ ตั่วตั่ว ส่งเสียงอีกครั้ง


อีกฝ่ายตอบกลับอย่างรวดเร็ว


"โอเค รอสักครู่ ฉันจะให้คำตอบคุณในครึ่งชั่วโมง!"


เมื่อเห็นการตอบกลับของเย่เฉิง ลี่ ตั่วตั่ว ยิ่งประหม่ามากขึ้นไปอีก


"เขาบอกว่า จะให้คำตอบเราในครึ่งชั่วโมง!"


ศาสตราจารย์เฉินพยักหน้า "งั้นรอเขาครึ่งชั่วโมง!"


เวลาค่อยๆไหลผ่านไปทุกนาที และทุกวินาที


ทุกคนที่อยู่ที่นี่แทบไม่มีการเคลื่อนไหวใดใด ไม่มีใครพูดอะไร พวกเขาทั้งหมดกำลังรออย่างเงียบๆ


ปิงปิงวิ่งไปหามุมถ่ายทอดสด ลดเสียงของเธอลงแล้วพูดว่า

"พวกคุณประหม่า และรอคอยเหมือนฉันไหม พูดตามตรง ฉันหวังเป็นอย่างยิ่งว่าคุณเย่จะมีความสามารถในการฟังเสียงและระบุตำแหน่งสุดมหัศจรรย์นี้ได้ "


“อย่างไรก็ตาม การเปิดสุสานโบราณไม่ได้เป็นเพียงชัยชนะทางโบราณคดี นอกจากนี้ยังเป็นกระบวนการเสริมสร้างรากฐานทางวัฒนธรรมของอาณาจักรมังกรอีกด้วย ซึ่งจะทำให้ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของเราลึกซึ้งและน่าเชื่อถือยิ่งขึ้น ทั้งยังปรับปรุงความมั่นใจในตนเองและอิทธิพลของชาติอีกด้วย! "



"ปิงปิง พูดได้ดีมาก ฉันรักคุณ!"


"ปิงปิง พูดถูก ก้าวเล็กๆ ของทีมโบราณคดี คือก้าวกระโดดครั้งใหญ่ของอาณาจักรมังกร ฉันหวังว่าเทพเย่จะไม่ทำให้ผิดหวัง"


"แม้ว่าฉันจะไม่เชื่อจริงๆ แต่ฉันก็ยังหวังว่าเทพเย่จะทำมันได้ ฉันแค่รู้สึกเสียใจแทนภรรยาของพี่น้องแห่งแดนอีสานของฉัน"


"ฮ่าๆๆ ลูกพี่แดนอีสานอย่ารีรอ"


"ฮิฮิ นี่มันกำลังจะเกิดขึ้นจริงๆ และคุณสามารถทำในสิ่งที่คุณต้องการได้ "


"นายต้องกล้ามาก!"

...

เย่เฉิงตื่นขึ้นมาในตอนเช้า เขาไม่มีอะไรต้องทำ และเลือกเปิดดูการถ่ายทอดสด


เขายังเฝ้าดูทุกอย่างเกี่ยวกับทีมโบราณคดี


เมื่อเห็นทุกคนไม่เชื่อและคาดหวัง เขาก็อยากจะหัวเราะ


พูดตามตรง เขาไม่เคยเชื่อความสามารถในการฟังเสียงอะไรแบบนี้มาก่อนเช่นกัน


แต่เนื่องจากฉันได้รับรางวัล ทักษะการระบุตำแหน่งชีพจรมังจากระบบ ดังนั้นจึงไม่มีปัญหาสำหรับการเสียงฟ้าร้อง หรือเสียงระเบิด เสียงของธรรมชาติดั้งเดิมที่เกิดขึ้นทำให้เกิดเสียงสะท้อนในโพรงใต้ดิน และหลักการก็เหมือนกัน


เขาปิดประตูและหน้าต่าง พิมพ์แผนที่ภูมิประเทศโดยรอบออกมา ,หยิบปากกา และกระดาษ แล้วตรงไปที่ห้องน้ำ ที่นี่เงียบที่สุดและมีเสียงประกอบดีที่สุด



คลิกเปิดการบันทึกครั้งแรก... ได้ยินเสียงระเบิดทันที



เย่เฉิงกลั้นหายใจและตั้งใจฟัง


ในสมองของเขา เสียงเหล่านั้นดูเหมือนจะกลายเป็นคลื่นเสียงที่จับต้องได้ ทะลุผ่านพื้นผิวและลงสู่พื้นดินโดยตรง


เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนถึงโครงสร้างใต้ดินของพื้นที่โดยรอบ แม้กระทั่งระบุตำแหน่งของรูหนูที่อยู่ข้างในได้อย่างชัดเจน


ทันทีหลังจากนั้น เขาร่างภาพบนกระดาษด้วยปากกา


ไม่กี่นาทีต่อมา เสียงที่สองก็ถูกเล่นอีกครั้ง และนำกระดาษแผ่นใหม่ออกมาเพื่อวาด


ด้วยวิธีนี้การฟังเสียงทั้งสี่เสียงติดต่อกันจึงสิ้นสุดลง


เย่เฉิงได้ภาพวาดโครงร่างสี่แบบ ซึ่งทั้งหมดยังไม่สมบูรณ์


เขามองดูภาพทั้งสี่อย่างระมัดระวัง จดจำมันไว้ในใจ แล้วเล่นเสียงสุดท้าย


นี่คือการระเบิดที่ใจกลาง


หลังจากนั้นไม่นานเย่เฉิงก็เริ่มวาดอีกครั้ง


ครึ่งชั่วโมงต่อมา...


ในที่สุดเย่เฉิงก็วาดภาพเสร็จ?.. มันจะเป็นไปได้ยังไงล่ะ ไม่มีทางซะหรอก เพราะสถานการณ์ด้านล่างซับซ้อนเกินไป คดเคี้ยว เต็มไปด้วยหลุมบ่อซึ่งจะทำให้เสียเวลามากเกินไป เขาจึงทำเครื่องหมายตำแหน่งเฉพาะไว้บนภาพเท่านั้น


เย่เฉิงยืดเอวของเขา มองไปที่ภาพอันซับซ้อน เย่เฉิงเดาะลิ้นเล็กน้อย


“มันเป็นสุสานซ้อนสุสานจริงๆ เฮ้อ เป็นเรื่องดีที่ฉันเขียนมันช้าๆ ไม่เช่นนั้นฉันคงไม่สามารถอธิบายได้อย่างชัดเจนในครั้งนี้!”

...

ทีมนักโบราณคดีรอไม่ไหวแล้ว


ครึ่งชั่วโมงผ่านไป ทุกคนเริ่มวิตกกังวลมากขึ้นเรื่อยๆ


“เขาบอกว่าใช้เวลาครึ่งชั่วโมง แล้วทำไมถึงยังไม่ติดต่อกลับมาอีก!” "


"ใช่ นี่เขากำลังล้อเล่นกับเราจริงๆ ใช่ไหม?"


"ฉันไม่คิดอย่างนั้นนะ คุณเย่ดูเป็นคนดี และครั้งสุดท้ายเขาก็ช่วยเราไว้จริงๆ"


"หนึ่งหลาก็คือหนึ่งหลา อย่างไรก็ตาม ฉันคิดว่ามันไร้สาระเล็กน้อยที่การฟังเสียงจะได้ผล สุสานโบราณเหล่านั้นต้องอยู่ใต้ดินเจ็ดหรือแปดเมตร เป็นไปได้อย่างไรที่จะได้ยินเสียงเหล่านี้"


"รออีกหน่อย อาจมีบางอย่างทำให้ล่าช้า!"

...

ลี่ ตั่วตั่ว คอยตรวจสอบเวลาและกังวลมากขึ้นเรื่อยๆ


แม้ว่าจะถึงเวลาที่กำหนดแล้ว แต่เธอก็ไม่กล้าเร่งรีบเพราะกลัวจะไปรบกวนเย่เฉิง


ศาสตราจารย์เฉินแอบบีบมือของเขาเอง "เราอดทนอีกหน่อยเถอะ ถ้านักโบราณคดีไม่มีความอดทนเลยสักนิด จะจัดการกับวัตถุมีค่าในสุสานเหล่านั้นอย่างไร!"


ไม่มีใครกล้าพูดอะไร


ชาวเน็ตก็อดใจรอไม่ไหวเช่นกัน


"ฉันจะไป ฉันตั้งหน้าตั้งตารอคอยด้วยความหวัง แต่กลายเป็นว่าความรู้สึกของฉันก็ถูกหลอกลวง!"


"เทพเย่ ฉันคงไว้ใจคุณมากเกินไป คุณหลอกเราจริงๆ"


"เฮ้อ โล่งใจแทนเมีย"


"ฮ่าฮ่าฮ่า ตอนแรกฉันโกรธมาก แต่ฉันหายโกรธทันทีเมื่อเห็นลูกพี่ลูกน้องของฉัน"


"ภรรยาของคุณควรจะโล่งใจ"

...


ตริ๊ง……


ในขณะนี้ โทรศัพท์มือถือของ ลี่ ตั่วตั่ว ก็ดังขึ้นในที่สุด


สักพักทุกคนก็ตื่นเต้น


แม้แต่ศาสตราจารย์เฉินยังรีบพูดว่า: "เร็วเข้า ดูว่ามาจากเสี่ยวเย่หรือไม่!"


"อืม!"


ลี่ ตั่วตั่ว รีบเปิดโทรศัพท์ เป็น "เย่เฉิง!"


เธอรีบคลิกที่ข้อความเสียงจากเย่เฉิง


"ฉันขอโทษที่ช้า ภูมิประเทศด้านล่างซับซ้อนเกินไป ฉันใช้เวลาวาดภาพนานไปหน่อย แต่โชคดีที่มันเสร็จแล้ว ฉันจะส่งภาพให้คุณ และฉันได้ทำเครื่องหมายสถานที่สำคัญต่างๆ ที่ควรทำเครื่องหมายไว้แล้วเพียงทำตามภาพนี้เพื่อค้นหาก็พอ! "


…