บทที่ 79 ถ้าคำพูดของคุณไม่ทำให้ตกใจ คุณจะไม่มีวันหยุด

บทที่ 79 ถ้าคำพูดของคุณไม่ทำให้ตกใจ คุณจะไม่มีวันหยุด

หลังจากที่แก๊งนายท่านสามถูกตำรวจจับกุม สมาคมโบราณคดีก็ประกาศข่าวใหญ่อีกครั้ง

“ทีมโบราณคดีจะสำรวจเมืองโบราณโหลวหลาน และเชิญเย่เฉิงเป็นไกด์ที่ปรึกษา และกระบวนการทั้งหมดจะมีการถ่ายทอดสด!"

ข่าวนี้โพสต์ในบัญชี WeChat อย่างเป็นทางการของสมาคมโบราณคดี เป็นเหมือนก้อนหินที่ก่อให้เกิดคลื่นนับพัน และคนทั้งประเทศก็ตกอยู่ในความบ้าคลั่ง

ครั้งที่แล้ว ผู้คนหลายหมื่นคนลงนามในคำร้องเพื่อขอให้เย่เฉิงออกมา

ตอนนี้ทีมโบราณคดีได้เติมเต็มความปรารถนาของพวกเขาแล้ว

[ เยี่ยมมาก ในที่สุดฉันก็ได้เห็นเย่เฉิงลงมือด้วยตัวเองแล้ว คราวนี้ มันจะสนุกมากขึ้นอย่างแน่นอน

[ เมืองโบราณโหลวหลานมีจริงหรือ?

[ ฉันได้ยินตำนานของโหลวหลานมาตั้งแต่เด็ก ฉันหวังว่าเทพเย่จะเป็นผู้นำทีมโบราณคดีเพื่อค้นหาเมืองโบราณโหลวหลาน

[ โอ้ มีรายการดีๆ อีกรายการให้ชมต่อไป

[ ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันจะลาหยุดสักสองสามวันในระหว่างการถ่ายทอดสด เพื่อที่ฉันจะได้มีสมาธิกับการดูรายการอยู่ที่บ้าน!

 …

ชาวเน็ตต่างพากันตื่นเต้น

แม้ว่าจะเป็นเพียงข่าวแค่หนึ่งข้อความ แต่ก็ทำให้ความนิยมของสมาคมโบราณคดีเพิ่มขึ้นโดยตรงมากกว่า 20 ล้าน ซึ่งน่ากลัวมาก


สามวันต่อมา ปฏิบัติการทางโบราณคดีก็เริ่มขึ้น

ปฏิบัติการทางโบราณคดีนี้มีผู้คนจำนวนมาก

มีสมาชิกในทีมโบราณคดีมากกว่าหนึ่งโหล และสมาชิกในทีมรักษาความปลอดภัยมากกว่าสิบคน เมื่อรวมกับโลจิสติกส์แล้วยังมีทีมงานกว่าห้าสิบคน

เย่เฉิงได้พบกับสมาชิกทีมโบราณคดีอีกครั้ง

เมื่อลี่ตั่วตั่วเห็นเย่เฉิงอีกครั้ง แก้มของเธอก็เปลี่ยนเป็นสีแดงทันทีราวกับว่าเธอนึกถึงอะไรบางอย่างออก

ปิงปิงได้พบกับเย่เฉิงแบบเห็นหน้ากันเป็นครั้งแรก และเธอมีความสุขมาก

เธอยังเป็นแฟนตัวยงของเย่เฉิง และเธอยังเห็นความสามารถของเย่เฉิงในระหว่างปฏิบัติการทางโบราณคดีครั้งล่าสุด อีกทั้งเย่เฉิงยังหล่อเหลา และเขามีนิสัยที่พิเศษ ซึ่งสามารถดึงดูดใจผู้หญิงเป็นอย่างมาก

“ว้าว อาจารย์เย่ ในที่สุดฉันก็ได้พบคุณแล้ว คุณช่วยเซ็นชื่อให้ฉันหน่อยได้ไหม” ปิงปิงแปลงร่างเป็นแฟนคลับตัวน้อยในทันที

เย่เฉิงยิ้มแล้วพูดว่า "ตกลง!"

เขาทักทายทุกคนในทีมโบราณคดีทีละคน หลังจากการเดินทางไปยังพระราชวังกษัตริย์ลู่ครั้งล่าสุด แม้ว่าทุกคนจะไม่เคยเห็นตัวจริงกันมาก่อน แต่พวกเขาก็คุ้นเคยกันดี

เสี่ยวเฉินและคนอื่น ๆ ต่างแสดงความชื่นชมบนใบหน้าของพวกเขา

แม้แต่หวังหยานและศาสตราจารย์เฉินก็มีความสุขมาก

“เสี่ยวเย่ คราวนี้ทั้งหมดขึ้นอยู่กับคุณแล้ว!” ศาสตราจารย์เฉินมองเย่เฉิงด้วยความโล่งใจ

เย่เฉิงโบกมืออย่างสุภาพ “ศาสตราจารย์เฉิน คุณสุภาพเกินไปแล้ว ฉันเพียงมาที่นี่เพื่อร่วมสนุก สิ่งสำคัญยังคงขึ้นอยู่กับคุณ! "

“ถ่อมตัว ถ่อมตัว!” หวังหยานกล่าว!

เย่เฉิงยิ้มและพูดคุยกับพวกเขา เยเฉิงมีความรู้มากและมีความเข้าใจอย่างลึกซึ้งในด้านโบราณคดีมากมาย หลังจากพูดคุยกันสักพัก หวังหยานและศาสตราจารย์เฉินก็รู้สึกขอบคุณเขามากขึ้นเรื่อยๆ

แต่ในไม่ช้า เย่เฉิงก็รู้สึกถึงการจ้องมองที่ไม่เป็นมิตร และกำลังจ้องมองมาที่เขาอยู่เสมอ

เขาหันมองดูตามความรู้สึก และเห็นชายคนหนึ่งที่จ้องมองเขาอย่างไม่แสดงอารมณ์

เย่เฉิงขมวดคิ้วและสงสัยว่าเขาไม่รู้จักชายคนนี้ แต่ทำไมเขาถึงรู้สึกว่าชายคนนี้ไม่เป็นมิตรกับเขามากนัก

ศาสตราจารย์เฉินรีบแนะนำ: "เสี่ยวเย่ ฉันขอแนะนำให้คุณรู้จัก นี่คือซูเฉิง เขาเป็นศาสตราจารย์ที่อายุน้อยที่สุดของสมาคมโบราณคดีของเรา เช่นเดียวกับคุณ เขาเป็นอัจฉริยะในสาขานี้"

เย่เฉิงพยักหน้าให้ซูเฉิง

ซูเฉิงเดินจากไปอย่างไม่แสดงอารมณ์

ศาสตราจารย์เฉินรู้สึกเขินอายเล็กน้อยและรีบอธิบาย: "ฮ่าฮ่า เสี่ยวเย่ อย่าถือสาเลย เสี่ยวซูก็เป็นแบบนี้ เขามักจะมุ่งเน้นไปที่การวิจัยและอารมณ์ของเขาค่อนข้างบูดบึ้ง อย่าถือสา!"

“ฮ่าฮ่า ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ!” เย่เฉิงยิ้มและพูดกับตัวเอง ตามที่คาดไว้ คนที่มีความสามารถเหล่านี้ล้วนแต่หยิ่งผยอง

ฉันเป็นคนต่ำต้อยเกินไปหรือไม่ ฉันควรเรียนรู้ที่จะเมตตาผู้อื่นด้วยหรือไม่ ไม่เช่นนั้น ฉันจะไม่สามารถแสดงความเหนือกว่าได้

“ยังไงก็ตาม ศาสตราจารย์เฉิน คราวนี้คุณมีเบาะแสเกี่ยวกับเมืองโบราณโหลวหลานบ้างไหม?” เย่เฉิงถาม!

อาณาจักรมังกรในปัจจุบันแตกต่างจากชาติก่อน และการขาดหายของประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมเป็นเรื่องที่ร้ายแรงมาก

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะค้นหาเมืองโบราณที่สูญหายในทะเลทราย

ศาสตราจารย์เฉินหยิบรูปถ่ายและสมุดบันทึกออกมาสองสามรูป "น่าเสียดาย ขณะนี้เรามีรูปถ่ายและข้อความจากชาวต่างชาติเพียงรูปเดียว!"

เย่เฉิงรับภาพถ่ายมาและดูอย่างระมัดระวัง

ภาพเบลอมาก และคงเป็นภาพเมื่อนานมาแล้ว

ภาพหนึ่งเป็นภาพภูเขาสีดำขนาดใหญ่สองลูกทอดยาวข้ามทะเลทรายคล้ายมังกรดำ 2 ตัว ตรงกลางภูเขาทั้งสองมีรอยแตกร้าวตระหง่านราวกับประตูสวรรค์

มีอีกรูปถ่ายหนึ่งของอาคารที่ดูเหมือนหอคอยหิน โดยมีสิ่งที่คล้ายลูกตาขนาดใหญ่วางอยู่บนนั้น

“โอ้พระเจ้า เมืองโบราณโหลวหลานแห่งนี้เป็นแบบไหนกัน?” เย่เฉิงพูดไม่ออก

เขาหยิบสมุดบันทึกดูอีกครั้ง

ท้ายที่สุดแล้ว ทั้งหมดนี้เป็นภาษาอังกฤษ แต่สำหรับเย่เฉิง มันไม่ใช่ปัญหาเลย

บันทึกข้างต้นเป็นเรื่องเกี่ยวกับนักเดินทางจากศตวรรษที่ผ่านมาซึ่งครั้งหนึ่งเคยมาสำรวจทะเลทรายของอาณาจักรมังกร ครั้งหนึ่งเขาเคยพบเมืองโบราณและได้แนะนำข้อสันนิษฐานส่วนตัวซึ่งสงสัยว่าเป็นเมืองโบราณโหลวหลาน

ภาพนั้นถ่ายใกล้เมืองโบราณ และถือเป็นภาพตัดกันที่โดดเด่นที่สุด

หลังจากอ่านมันแล้ว เย่เฉิงก็ยิ่งแน่ใจมากขึ้นว่านี่ไม่ใช่เมืองโบราณโหลวหลานเลย แต่เป็นเมืองโบราณอันงดงามที่เขารู้จักในชีวิตที่แล้ว

“เฮ้อ เป็นเรื่องดีที่ฉันไม่ได้เปิดหนังสือแบบสุ่มๆ ไม่เช่นนั้น ฉันก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะตายยังไง!”

เย่เฉิงสาปแช่งในใจ ดูเหมือนว่าลุงทั้งสามคนนี้และป้าชางมาที่นี่เพื่อสำรวจ

เมื่อเห็นว่าการแสดงออกของเย่เฉิงไม่ถูกต้อง ศาสตราจารย์เฉินจึงรีบถามว่า: “เสี่ยวเย่ คุณเห็นอะไรบางอย่างหรือไม่”

เย่เฉิงพยักหน้า

เมื่อเห็นว่าพวกเขาจะมีเบาะแสบางอย่าง ทุกคนมารวมตัวกันอย่างเร่งรีบ


ปิงปิงเริ่มถ่ายทอดสดทันที

“เพื่อนๆผู้ชม เราพบกันอีกแล้ว ในที่สุดอาจารย์เย่ที่คุณรอคอยมานานก็มาถึงแล้ว ยิ่งกว่านั้น ดูเหมือนว่าจะมีการค้นพบที่สำคัญบางอย่าง ตามกล้องมาแล้วไปรับชมพร้อมๆ กันเลย! "

[ ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันรอมานาน ในที่สุดก็มาถึงแล้ว

[ เฮ้ ฉันไม่ได้เจอคุณมาสองสามวันแล้ว แต่สามีของฉันก็หล่ออีกแล้ว

[ เยี่ยมมาก วันนี้ฉันสามารถเพลิดเพลินกับการดูรายการอีกครั้ง

[ เทพเย่ เทพเย่ เรารักคุณ!

[ เทพเย่ได้ค้นพบที่น่าอัศจรรย์อีกครั้ง!

 …

แม้ว่าการถ่ายทอดสดจะเพิ่งเริ่มต้นและยังเป็นเวลากลางวันแสกๆ แต่จำนวนผู้คนออนไลน์ก็เกิน 20 ล้านคนในทันที

จะเห็นได้ว่าชาวเน็ตส่วนใหญ่กำลังรอเวลาที่จะเริ่มออกอากาศ

หวังหยานแทบรอไม่ไหวที่จะพูดว่า: "อาจารย์เย่ บอกฉันที คุณค้นพบอะไร"

“ใช่แล้วอาจารย์เย่คุณพบอะไร”

เสี่ยวเฉินและคนอื่นๆ ก็ทำตามเช่นกัน มีเพียงซูเฉิงเท่านั้นที่ขมวดคิ้วเล็กน้อยราวกับว่าเขาไม่ชอบความรู้สึกนี้

ในอดีต เขาเป็นความภาคภูมิใจของสวรรค์และเป็นเป้าหมายของความสนใจของทุกคน แต่ตอนนี้มีคนขโมยจุดเด่นของเขาไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งวิธีที่ลี่ตั่วตั่วมองชายคนนั้น

ยกโทษให้ไม่ได้

เย่เฉิง: "ศาสตราจารย์เฉิน คราวนี้ ฉันเกรงว่าสิ่งที่คุณกำลังมองหาจะไม่ใช่เมืองโบราณโหลวหลาน แต่เป็นเมืองโบราณจิงจือ"

เย่เฉิงพูดได้ว่า ถ้าคำพูดของเขาไม่ทำให้คนตกใจ เขาจะไม่มีวันหยุดพูด และเมื่อเขาพูดออกมาก็ทำให้เกิดความโกลาหลในทันที ทุกคนตกใจมากจนแทบไม่อยากเชื่อ

หลังจากใช้เวลาเตรียมตัวเตรียมใจมาอย่างยาวนาน แต่กลับพบว่าสถานที่ที่พวกเขามองหาไม่ใช่สถานที่ที่พวกเขาคิด มันน่าตกใจจริงๆ!

.........