ตอนที่ 13 กำลังเสริม
ตอนที่ 13 กำลังเสริม
"นี่มันอะไรกัน?"
สีหน้าแห่งความสุขปรากฏขึ้นบนใบหน้าของชินหยู
แม้ว่าเขาจะคุ้นเคยกับน้ำหนักของตัวเอง แต่บางครั้งเขาก็รู้สึกเหมือนกําลังแบกของหนักๆบางอย่างอยู่
แต่ตอนนี้ ชินหยูที่ใช้โหมดจักระสายฟ้านั้นมีร่างกายที่เบาราวกับขนนก
แต่การใช้จักระในร่างกายของเขาก็มากไปด้วยเช่นกัน
ด้วยจํานวนจักระในปัจจุบันของชินหยู เขาสามารถอยู่ในโหมดนี้ได้ไม่เกิน 20 นาทีเท่านั้น
ถ้าเขาใช้คาถาอื่นๆอีกโหมดจักระสายฟ้าก็จะอยู่ได้สั้นลงอีก
คงเป็นเพราะเหตุนี้เองที่ A ได้พัฒนาความแข็งแกร่งของร่างกายเพื่อลดการใช้จักระของเขา
"มาทดสอบความเร็วก่อนดีกว่า!" ชินหยูก้าวไปข้างหน้าทันที
เมื่อพูดจบ นอกเหนือจากร่องรอยที่เหลือของโหมดสายฟ้านั้น ร่างของเขาพุ่งออกมาจากถ้ำอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าสีน้ำเงิน
นินจาโคโนฮะที่เฝ้าอยู่ไม่ไกลจากถ้ำต่างก็สะดุ้งในตอนแรก แต่แล้วพวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะขยี้ตา
"เกิดอะไรขึ้นน่ะ?" อินุโฮะและอุซึกิค่อยๆเดินเข้ามาใกล้
"ฉัน... ฉันคิดว่าพวกเราเห็นแสงสีฟ้ากะพริบอยู่เมื่อกี้น่ะ"
"แต่ก่อนที่พวกเราจะเห็นมันได้ชัดๆ มันก็หายไปในอากาศแล้ว"
แสงสีน้ำเงินเหรอ?
อินุโฮะและอุซึกินั้นสะดุ้งในตอนแรก แต่พวกเขาก็ถามอย่างรวดเร็วว่า "มันเหมือนกับตอนที่ A ใช้โหมดจักระสายฟ้าหรือเปล่า?"
"อุซึกิ? ฉันเองก็รู้สึกว่ามันคล้ายๆอยู่นะ"
"อุซึกิ? หรือว่านายกําลังจะบอกว่าพวกคุโมะงาคุเระกลับมาเพื่อแก้แค้นงั้นเหรอ?"
ความประหม่าเล็กน้อยปรากฏขึ้นบนใบหน้าของนินจาที่อายุน้อยอุซึกิเล็กน้อยสองคน
แม้ว่าการต่อสู้จะเพิ่งจบลงและพวกเขาก็มีชินหยูเป็นกำลังหลัก
แต่คุโมะงาคุเระเองก็ประสบความสูญเสียครั้งใหญ่เช่นกัน
"ไม่ ฉันไม่คิดว่ามันจะเป็นแบบนั้นนะ" อุซึกิและอินุโฮะอดไม่ได้ที่จะมองหน้ากัน
เห็นได้ชัดว่าทั้งสองคนกำลังคิดเหมือนกัน!!
"รีบไปดูเร็วเข้าว่าชินหยูยังอยู่ในถ้ำรึเปล่า!?"
ทันทีที่คําพูดเหล่านี้ออกมา นินจาของโคโนฮะสองคนก็รู้ได้ในทันที
ถ้าสายฟ้าเมื่อกี้นั้นเหมือนกับโหมดจักระสายฟ้าล่ะก็…
คนที่ใช้โหมดนี้... ถ้าไม่ใช่ A ก็น่าจะเป็นชินหยู!!!
เป็นเวลาเพียงครึ่งวันที่การต่อสู้ได้สิ้นสุดลงและได้รับโหมดของจักระสายฟ้ามา
ถ้าชินหยูใช้โหมดจักระสายฟ้าได้จริง….
เขาเป็นตัวอะไรกันแน่?
อัจฉริยะ?
สัตว์ประหลาด?
ปีศาจ?
หรือว่าเทพแห่งนินจา?
ชินหยูซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายพันเมตรไม่รู้เลยว่าการกระทําของเขาจะทําให้คนอื่นๆตกใจได้มากขนาดนี้
ภายใต้โหมดจักระสายฟ้า ความเร็วของเขานั้นอยู่ในระดับความเร็วเสียงแล้ว
และในชั่วพริบตา เขาก็ได้เคลื่อนที่มาไกลถึงหลายร้อยเมตร
ยิ่งไปกว่านั้น จากการกระตุ้นของเซลล์ทำให้ปฏิกิริยาของชินหยู พลังโจมตี และประสาทสัมผัสทั้งห้าของเขานั้นเพิ่มขึ้นอย่างมาก
แม้แต่เสียงของแมลงที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตรเขาก็สามารถได้ยินได้อย่างชัดเจน
"หยุดนะเจ้านินจาโคโนฮะ!!"
เมื่อได้ยินเสียงนี้…
ชินหยูจึงหันไปหาต้นเสียงทันที
แม้ว่าเขาจะไม่เห็นว่านินจาพวกนั้นมีกี่คน ชินหยูก็สามารถประมาณจํานวนคนได้จากเสียงที่ได้ยิน
"เจ็ดคนปะทะสองคนงั้นเรอะ น่าสนใจแฮะ" ชินหยูอดไม่ได้ที่จะยิ้ม
หลังจากนั้นเขาจึงตัดสินใจไปดูว่าเกิดอะไรขึ้นกับนินจาโคโนฮะเหล่านั้น
ภายในป่าในพื้นที่เปิดโล่ง
ร่างที่ผอมบางสองคนกำลังหันหลังชนกันและมองไปที่นินจาที่อยู่รอบๆ ซึ่งกําลังจับตาดูพวกเขาภายใต้หน้ากากสัตว์
"พวกเราคือนินจา โคโนฮะและนี่คือหลักฐานยืนยันตัวตนของพวกเรา" คนที่พูดออกมานั้นมีใบหน้าซีดและอายุเพียงสิบสองถึงสิบสามปีเท่านั้น
ด้านหลังเขามีหญิงสาวผมสีม่วงที่มีใบหน้าที่สวยงามอยู่
เมื่อพิจารณาจากเสื้อกั๊กที่พวกเขาสวมใส่ สองคนนี้เป็นนินจาไคโอนินขั้นสูง
ชินหยูนั้นจําได้ว่าสงครามโลกนินจาครั้งที่สามนั้น โอบิโตะยังไม่ได้เบิกเนตรวงแหวนเลยด้วยซ้ำ
แต่เนื่องจากพวกเขามีคาคาชิเป็นหัวหน้า พวกเขาจึงสามารถปฏิบัติภารกิจพิเศษได้
ซึ่งแค่นี้ก็เพียงพอแล้วที่จะพิสูจน์ว่าไคโอนินนั้นแข็งแกร่งแค่ไหน
"ยูกาโอะ อยู่ด้านหลังฉันไว้ พวกหน่วยลับพวกนี้แค่เข้าใจผิดเฉยๆเดี๋ยวพวกเราก็ปลอดภัยแล้ว" ฮายาเตะเก็คโกะ อธิบายอย่างรีบร้อน
ความกังวลใจได้ปรากฏบนใบหน้าของอุซึกิยูกาโอะ
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เข้ามาสู่สนามรบอย่างเป็นทางการหลังจากที่พึ่งจบจากโรงเรียนนินจา
ที่ผ่านมานั้นเธอเคยทําภารกิจเล็กๆน้อยๆเท่านั้นอย่างเช่น ตามหาแมวและสุนัขและอื่นๆเท่านั้น
ในขณะเดียวกัน เธอเองได้เข้าร่วมการต่อสู้เล็กน้อยๆบ้างเพื่อเพิ่มประสบการณ์ของเธอ
เมื่อสามวันก่อน จู่ๆเธอก็ได้รับการเลื่อนตําแหน่งให้เป็นนินจาระดับไคโอนิน
ยูกาโอะรู้ดีว่านี่คือสาเหตุที่เธอได้รับการเลื่อนตำแหน่งอย่างฉับพลัน
เพราะพวกเขาต้องการระดมพลนินจาอย่างเร่งด่วนเพื่อไปปกป้องโคโนฮะ
เดิมทียูกาโอะนั้นคิดว่าเธอต้องทำอย่างไรถึงจะไม่ต้องไปต่อสู้?
แต่น่าเสียดาย เมื่อเธอได้ยินว่าพวกคุโมะงาคุเระบุกโจมตี ซึ่งอุซึกิพ่อของเธอก็บังเอิญต้องต่อสู้ด้วยเช่นกัน
และเมื่อเธอรู้ว่ามินาโตะไม่สามารถไปช่วยพวกเขาได้ทัน เธอจึงเข้ามามีส่วนร่วมกับสงครามในครั้งนี้ทันที
ส่วนฮายาเตะนั้นรู้สึกแปลกๆอยู่ในใจ เพราะเขาไม่คิดที่จะเข้าร่วมการต่อสู้เช่นกัน
หลังจากที่เดินทางอย่างต่อเนื่องสามวัน พวกเขาก็ใกล้จะถึงจุดที่อุซึกิอยู่แล้ว
เดิมทีพวกเขาคิดว่าพวกเขาจะไปถึงได้อย่างราบรื่น แต่พวกเขาไม่คาดคิดว่าจู่ๆจะถูกหน่วยลับของโคโนฮะเข้ามาขวางเอาไว้แบบนี้
"พวกนายน่ะ ฉันเป็นนินจาใหม่ของโคโนฮะ เก็คโค ฮายาะเตะ พ่อของฉันเป็นหนึ่งในแปดตระกูลใหญ่ของโคโนฮะ เก็คโค โยรุ นี่คือตราของประจำตระกูลของฉัน" ฮายาะเตะรีบบอกตัวตนของเขาอย่างรวดเร็ว
ต่างจากอุซึกิ พ่อของฮายาะเตะ อย่างเก็คโค โยรุนั้นเป็นหนึ่งในแปดตระกูลใหญ่ของโคโนฮะ
เขานั้นอยู่ในสนามรบของโคโนฮะมาสามวันแล้ว ซึ่งเขาใช้วิชาดาบจันทราเป็นวิชาหลัก
ภายในสนามรบ เขาเป็นนักฆ่าที่ทําให้ผู้คนต้องตัวสั่นด้วยความกลัว
และในโคโนฮะนั้น ความแข็งแกร่งของเขาก็ถือว่าโดดเด่นเช่นกัน
จากความคิดของฮายาะเตะ ถ้าหากพวกหน่วยลับรู้ตัวตนของเขาและพ่อของเขา หน่วยลับเหล่านี้จะปล่อยให้เขาผ่านไปได้