ตอนที่ 190 พิธีสืบทอดโฮคาเงะที่เร็วและรุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์
ตอนที่ 190 พิธีสืบทอดโฮคาเงะที่เร็วและรุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์
ภายในพื้นที่ขนาดใหญ่ที่กำลังตกอยู่ในความเงียบงันที่อธิบายไม่ได้ เมื่อเผชิญหน้ากับคําถามของโฮคาเงะรุ่นที่สามนั้น จึงไม่มีใครกล้าโต้ตอบกลับแม้แต่คนเดียว
ขณะที่พวกเขาบางคนกำลังคิดนั้น บางคนคิดว่าสิ่งที่เขียนเอาไว้ในคัมภีร์นั้นอาจจะดูเกินจริงมากไป
แต่เมื่อคิดทบทวนดีๆ คงไม่มีนินจาระดับสูงที่ไหนที่กล้าเขียนอะไรที่เกินจริงอย่างคาถานินจาที่คลุมพื้นที่กว่าสิบกิโลเมตร
หรือแม้กระทั่งการเอาชนะสัตว์หางได้ภายใน 60 วินาที
ความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียวคือทั้งหมดที่อยู่ในคัมภีร์นั้นเป็นเรื่องจริง
"ฮึๆๆ ดูเหมือนว่าพวกนายทุกคนก็ไม่มีใครตอบคําถามนี้ได้สินะ" โฮคาเงะรุ่นที่สามพูดอย่างเย็นชา "เนื่องจากจะไม่มีใครกล้าตอบเรื่องนี้พวกเราก็จะไม่พูดเรื่องนี้กันอีก รวมถึงการเลือกตั้งโฮคาเงะในครั้งนี้ ฉันขอเลือกให้ นามิคาเซะ มินาโตะได้เป็น โฮคาเงะรุ่นที่สี่คนต่อไป"
“สําหรับเรื่องที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านวันนี้ นอกเหนือจากสิ่งที่เกิดขึ้นจากฝีมือของดันโซและโอโรจิมารุแล้ว ทุกอย่างในหมู่บ้านจะยังคงเหมือนเดิม หากไม่มีใครคัดค้าน ฉันจะถือว่าสิ่งที่ฉันพูดนั้นเด็ดขาดแล้ว"
เมื่อพูดถึงตรงนี้ ดวงตาของโฮคาเงะรุ่นที่สามก็เริ่มเต็มไปด้วยเปลวไฟที่ลุกโชนจากความโกรธ
โฮมุระที่อยากจะพูดอะไรบางอย่างก็เลือกที่จะลังเล และหลังจากนั้นโคฮารุก็หยุดเขาเอาไว้และส่ายหัว
หลังจากที่เงียบไปประมาณ 30 วินาที โฮคาเงะรุ่นที่สามจึงกระแอมอย่างเย็นชาและหันหลังกลับด้วยการสะบัดแขนเสื้อของเขา
ผู้คนในที่นี้ต่างถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกทันที
ผู้อาวุโสประจำตระกูลบางคนที่เก่งด้านการสังเกตการณ์แสดงออกของคนอื่นๆนั้น ได้เดินเข้าไปหาโฮคาเงะรุ่นที่สี่คนใหม่อย่างมินาโตะ ก่อนที่จะพูดแสดงความยินดีกับเขา
หลังจากที่ได้ยินการแสดงความยินดีมานานกว่าสิบนาที มินาโตะจึงมองไปที่พวกเขาอย่างว่างเปล่าและยิ้มอย่างขมขื่นเล็กน้อย
"มินาโตะ ทําไมนายถึงดูไม่มีความสุขเลยล่ะ นายได้เป็นโฮคาเงะแล้วนะ" จิไรยะเดินเข้ามาหามินาโตะและพูดด้วยรอยยิ้ม
ในฐานะครู การได้เห็นลูกศิษย์ของเขาเป็นโฮคาเงะนั้นเป็นความรู้สึกที่ยอดเยี่ยมที่สุดของความสําเร็จในการเป็นครู
แต่เมื่อเผชิญกับการแสดงความยินดีแบบนี้ มินาโตะจึงยิ้มออกมาอย่างช่วยไม่ได้และส่ายหัวก่อนจะพูดว่า "ครูนี่ยังเหมือนเดิมเลยนะครับ บางทีนี่อาจเป็นพิธีสืบทอดตำแหน่งโฮคาเงะที่รุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ของหมู่บ้านเลยล่ะ"
"โฮ้!" จิไรยะรู้สึกประหลาดใจ เขายิ้มและพูดว่า "มินาโตะ ฉันคิดเลยว่านายจะคิดอะไรแบบนี้ด้วยน่ะ"
"ครั้งนี้ เรื่องของชินหยูนั้นทําให้สถานการณ์ในโลกนินจาสั่นคลอนอย่างมาก และการที่ท่านรุ่นที่สามเลือกให้นายได้เป็นโฮคาเงะ ก็เพราะว่าหมู่บ้านกำลังตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายและไม่มีใครในโคโนฮะสามารถที่เหมาะกับตำแหน่งนี้เท่ากับนายอีกแล้ว"
การตัดสินใจครั้งนี้เกิดขึ้นจากจิไรยะ สึนาเดะ และโฮคาเงะรุ่นที่สาม หลังจากที่พวกเขาได้รับข้อมูลจากคัมภีร์ของยางุระ
เพราะทุกครั้งที่มีการเลือกโฮคาเงะคนใหม่ มักจะมีเหตุการณ์ความสงบเกิดขึ้นเสมอ
แทนที่จะปล่อยให้คนที่มีบางอย่างแอบแฝงเพื่อตําแหน่งโฮคาเงะรุ่นที่สี่ มันคงจะดีกว่าที่จะใช้สถานการณ์ที่วุ่นวายนี้เลือกผู้ที่จะได้เป็นโฮคาเงะรุ่นที่สี่อย่างรวดเร็ว
นอกจากนี้ยังเป็นการทำลายความทะเยอทะยานของผู้อาวุโสใหญ่ทั้งสามของตระกูลอุจิวะและทําให้หมู่บ้านมีความเสถียรภาพมากขึ้น
แต่เมื่อได้ฟังคําพูดของจิไรยะ มินาโตะยังคงส่ายหัวด้วยรอยยิ้มที่ขมขื่นและพูดว่า "ผมว่าครูเหมาะกว่าผมอีกนะ"
"ไม่ว่าจะเป็นทั้งคุณสมบัติหรือด้านประสบการณ์ ครูก็มีมากกว่าผมอีก ยิ่งไปกว่านั้น ผมคิดว่าถ้าชินหยูยังอยู่ที่นี่ ผมคงไม่สามารถเทียบกับเขาได้เลยด้วยซ้ำ”
"มินาโตะ นายนี่มองฉันสูงเกินไปแล้ว" จิไรยะยิ้มและถอนหายใจ "แต่นายก็พูดถูก ถ้าชินหยูยังอยู่ที่นี่ แม้แต่ฉันเองก็ไม่มีคุณสมบัติมากพอที่จะเอาชนะเขาได้เลย"
"น่าเสียดายที่ตอนนี้เขาไม่ได้อยู่ในโคโนฮะอีกต่อไปแล้ว ถ้าเป็นไปได้ ฉันหวังว่าหมู่บ้านอื่นๆคงจะไม่ตัดสินใจไล่ตามเขาไป และถ้าหากหมู่บ้านของพวกเราถูกบังคับให้ต่อต้านชินหยูจริงๆ โลกนินจาจะต้องเผชิญกับหายนะครั้งใหญ่แน่"