บทที่ 49: ขายผีในตลาดมืด

บทที่ 49: ขายผีในตลาดมืด

"แกร๊ก!!!"

ด้วยดวงตาผีและมือผีที่ทำงานประสานกัน ในที่สุด ฉินเฟิง ก็เข้าใกล้ผีหุ่นฟางได้

แต่หลังจากผ่านไปหนึ่งก้าว ผีหุ่นฟางที่เน่าเปื่อยและขาดครึ่งก็ฟื้นคืนสภาพเดิม

ขั้นตอนที่สองของ ฉินเฟิง เกิดขึ้น

ในเวลาเดียวกัน.

ฉินเฟิง เน่าเปื่อยอย่างรวดเร็วอีกครั้ง ใบหน้าของเขาเริ่มน่ากลัวอย่างน่าขยะแขยงเนื่องจากการละลายของเนื้อและเลือด

นี่เป็นการโจมตีระลอกที่สองของผีหุ่นฟาง

ในเวลาเดียวกัน การโจมตีของ ฉินเฟิง ก็มาถึง

ในขณะที่ผีหุ่นฟางกำลังเน่าเปื่อย มันก็ถูกฉีกครึ่งอีกครั้ง

ภายในชั้นที่สามของเขตแดนความฝัน ร่างกายที่สร้างขึ้นจากจิตสำนึกของฉินเฟิงได้เน่าเปื่อยไปครึ่งหนึ่ง แต่ในชั่วพริบตา มันก็ฟื้นตัวอีกครั้ง

ภายนอก ฉินเฟิง ซึ่งเน่าเปื่อยไปครึ่งหนึ่งก็ฟื้นตัวพร้อมกัน

ฉินเฟิงก้าวไปข้างหน้าอีกก้าวหนึ่งโดยใช้ประโยชน์จากช่วงเวลาพักฟื้นของผีหุ่นฟาง

ตอนนี้ห่างออกไปเพียงสามเมตร

อีกเพียงสองก้าว ฉินเฟิงก็สามารถจับผีหุ่นฟางได้

แล้วเขาก็จะขังมันไว้ได้

อย่าคิดว่ามันง่าย

หากเป็นคนอื่นที่ไม่มีความสามารถพิเศษ พวกเขาจะต้องตายถึงสี่ครั้งเพื่อจะจับผีตัวนี้ได้

คนสองคนที่ยืนอยู่ตรงทางแยกรู้ดีถึงอันตรายจากเหตุการณ์นี้

โดยเฉพาะอย่างยิ่งจ้วงหมิง เขาจำลองความคิดตัวเองตกอยู่ในสถานการณ์และคิดว่าถ้าเป็นเขาเขาคงจะตายด้วยน้ำมือของผีหุ่นฟางตัวนี้ตั้งแต่ครั้งแรก

หลิวชิงโหรวอาจมีโอกาสที่จะจำคุกมัน

ทั้งผมผีของเธอและผีผ้าไหมสีขาวมีการโจมตีระยะไกล

และมันเป็นการโจมตีแบบสัมผัส ซึ่งเหมาะเป็นอย่างยิ่งในการปราบปรามผีหุ่นฟางที่ระยะห้าเมตร

ตราบใดที่เธอสามารถต้านทานได้จนกว่าผมผีจะฟื้นคืนชีพและกักขังผีหุ่นฟางไว้ มันก็จะประสบความสำเร็จ

ผมผีกับผีผ้าไหมสีขาวเป็นเหมือนป้อมปราการคู่

ทางด้านฉินเฟิง

หลังจากถูกผีหุ่นฟางโจมตีอีกสองครั้ง มือผีของเขาก็วางลงบนไหล่ของผีหุ่นฟาง

[ติ๊ง! คุณต้องการใช้จ่าย 6,000 แต้มกักขังเพื่อจับกุมมัน หรือใช้จ่าย 400 แต้มเพื่อปราบปรามมันเป็นเวลาหนึ่งนาที?]

แม้ว่ามันจะมากกว่าผีแขวนคอ 1,000 แต้ม แต่ฉินเฟิงก็ไม่แปลกใจเลย เนื่องจากเขาได้ดูดซับพลังงานทางจิตวิญญาณมากกว่าผีแขวนคอก่อนหน้านี้

“ปราบปราม”

ในทันที

ผีหุ่นฟางตกอยู่ในภาวะชะงักงันช่วงสั้นๆ

แน่นอนว่าด้วยความสามารถในปัจจุบันของ ฉินเฟิง เขาสามารถปราบปรามมันได้โดยตรงด้วยมือผีคู่หนึ่ง แต่เขาต้องการใช้มือผีปราบปรามผีตัวอื่นๆ ดังนั้นเขาจึงใช้คะแนนการปราบปรามโดยตรง

คะแนนการกักขังในปัจจุบันของเขามีมากกว่าหกหมื่นคะแนนแล้ว ดังนั้น 400 คะแนนจึงเป็นเพียงหยดหนึ่งของน้ำในถัง

จากนั้นเขาก็หยิบถุงศพที่ทอจากทองคำออกมาและกักขังผีหุ่นฟางไว้

เขาไม่สนใจความสามารถของผีหุ่นฟาง

แม้ว่าระดับความน่ากลัวจะไม่ต่ำ แต่รูปแบบการฆ่าของมันก็ไม่แน่นอน สำหรับความชอบของ ฉินเฟิง เขาชอบความสามารถอย่างดวงตาผีที่เด็ดขาดและส่งผลให้เสียชีวิตทันที

“หัวหน้าฉินเฟิง ช่างเป็นทักษะที่ยอดเยี่ยมอะไรเช่นนี้”

เมื่อเห็นว่าผีหุ่นฟางถูกคุมขัง จ้วงหมิงอดไม่ได้ที่จะชมเชย

เดิมที เขาคิดว่า ฉินเฟิง สามารถควบคุมผีได้เพียงสองตัวเท่านั้น แต่ในระหว่างกระบวนการจัดการกับผีหุ่นฟาง เขาได้ค้นพบความสามารถของผีอีกตัวหนึ่ง

นี่หมายความว่าเขาควบคุมผีสามตัว

และความสามารถของผีตัวนี้ก็พิเศษมากสามารถฟื้นฟูผลกระทบด้านลบให้กับตัวเองได้

มันคล้ายกับการดำรงอยู่ที่เป็นอมตะ

นี่เป็นสิ่งที่หายากมาก

อาจเป็นเรื่องยากมากที่จะฆ่า ฉินเฟิง

ดังนั้นจ้วงหมิงจึงมีความคิดที่จะผูกมิตรกับฉินเฟิงด้วย

“หัวหน้าจ้วงหมิง คุณคิดว่าสำนักงานใหญ่จะจัดอันดับผีตัวนี้ได้ระดับไหน?”

เนื่องจาก ฉินเฟิง ไม่ต้องการผีหุ่นฟาง เขาจึงกังวลเกี่ยวกับเงิน

สิ่งสำคัญคือระดับความน่ากลัวของผีตัวนี้ไม่ต่ำ ร่างของเขาถูกทำลายถึงสี่ครั้งก่อนที่เขาจะปราบมันได้ ถ้าเป็นเพียงระดับ C เขาคงจะค่อนข้างไม่เต็มใจ

เขาจึงถาม

จ้วงหมิงไม่ได้คิดมาก คิดว่าฉินเฟิงแค่อยากจะประเมินระดับของผีอย่างแม่นยำ ดังนั้นเขาจึงพูดว่า:

“แม้ว่าระดับความน่ากลัวของมันไม่ต่ำและอาจถึงระดับ A แต่หากอยู่ข้างนอก แม้ว่าจะมีความคล่องตัวสูง แต่ระยะการฆ่าของมันก็น้อยเกินไปจริงๆ จำกัดเพียงทางแยกของเส้นทางเล็ก ๆ เท่านั้น ดังนั้น ฉันเดาว่ามันจะถูกจัดอยู่ในประเภทระดับ C เท่านั้น”

แค่ระดับ C อะนะ

ฉินเฟิง รู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยในทันที

จ้วงหมิงค่อนข้างเป็นมือเก่าและสามารถบอกได้ว่าเขาค่อนข้างไม่มีความสุข

เขาปลอบใจ: "เกี่ยวกับคำจำกัดความของเหตุการณ์เหนือธรรมชาติ มีกฎระเบียบที่เข้มงวดชุดหนึ่งซึ่งได้รับการหารือและกำหนดขึ้นโดยทุกประเทศทั่วโลก ซึ่งก็สมเหตุสมผลดี มือปราบผีมากกว่าร้อยละแปดสิบเห็นด้วยกับสิ่งนี้"

ส่วนหลังของคำกล่าวของเขาบอกเป็นนัย ๆ ว่ากฎเกณฑ์เหล่านี้ได้รับการเห็นชอบจากมือปราบผีเกือบทั้งหมด

เขาพึมพำ: "เอาล่ะ 5 ล้านก็คือ 5 ล้าน"

อย่างไรก็ตาม คำพูดนี้ในหูของจ้วงหมิงกลับกระทบกระเทือน

มันคือเงินที่เขาต้องการเพิ่มขึ้น!

จากนั้นเขาก็คิดว่า: เนื่องจากมีเพียงเราสามคนเท่านั้นที่รู้เกี่ยวกับผีนี้ และ หลิวชิงโหรวก็ปกป้อง ฉินเฟิง มาก แน่นอนว่าเธอชอบเขา ดังนั้นบางทีฉันอาจจะ...

ใบหน้าของเขาเผยให้เห็นรอยยิ้มที่ไม่แข็งในขณะที่เขาพูดกับ ฉินเฟิง: '

“ฮิฮิ หัวหน้าฉินเฟิง สำนักงานใหญ่ไม่รู้เกี่ยวกับผีที่คุณมีอยู่ในครอบครอง แล้วคุณส่งมอบมันให้ฉันล่ะ? ฉันสามารถนำไปขายในตลาดมืด รับค่านายหน้า แล้วคุณกับเจ้าหน้าที่หลิวหลิวแบ่งส่วนที่เหลือได้ เป็นไง?”

โอ้?

ตลาดมืด!

ฉินเฟิง จำได้ทันทีถึง ผีแอบซ่อน ที่เขาขายไปเมื่อไม่กี่วันก่อน

เขาหยิบถุงศพในมือขึ้นมาแล้วถามด้วยความสนใจว่า "ผีตัวนี้ขายได้เท่าไหร่"

หลิวชิงโหรวซึ่งยืนอยู่ใกล้ ๆ และได้ยินการสนทนาที่ดูเหมือนเป็นข้อตกลงทางการตลาดสีเทา ขมวดคิ้วเล็กน้อย

แต่เธอก็อยากรู้มากเช่นกัน

ผีเป็นสิ่งที่ทุกคนกลัวและหลีกเลี่ยงไม่ใช่เหรอ?

ทำไมใครๆ ก็อยากซื้อ?

พวกเขาไม่กลัวตายเหรอ?

จ้วงหมิงพูดอย่างจริงจังว่า "ตลาดมืดก็มีหมวดหมู่ที่แตกต่างกันสำหรับการซื้อผี และมันก็ไม่เสมอไปที่ระดับที่สูงจะมีราคาแพง"

“แน่นอนว่า ผีระดับสูงก็เป็นข้อยกเว้น”

“อย่างไรก็ตาม ผีระดับบนสุดถูกรัฐควบคุมอย่างเข้มงวด ยากมากที่จะไปขายในตลาดมืด และแทบไม่มีมือปราบผีคนใดกล้าขายเลย ในกรณีที่ผู้ซื้อมีเจตนาร้าย…”

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ฉินเฟิงก็พยักหน้าเพื่อแสดงว่าเขาเข้าใจ

หากผู้ซื้อมาจากต่างประเทศและแอบเข้าไปในใจกลางเมืองใหญ่อย่างเมืองหลวงเพื่อปล่อยผีแล้วนอกจากจะต้องรับผิดชอบแล้วผู้ขายยังจะกลายเป็นอาชญากรของรัฐอีกด้วย

จ้วงหมิงกล่าวต่อ "ต่อไปคือผีที่มีความสามารถพิเศษมาก เช่น..."

เขาแสดงท่าทีขอโทษและพูดว่า "ฉันไม่ได้ตั้งใจจะพูดออกไป ดังนั้นโปรดอย่าโกรธเคือง"

"ไม่เป็นไร ลุยเลย!"

ฉินเฟิง ระบุว่าเขาไม่รังเกียจ

“ผีที่สามารถฟื้นร่างกายของมันได้อย่างไม่จำกัด เช่นเดียวกับคุณ จะต้องได้ราคาที่ดีแน่นอน”

"เอาล่ะ ทำต่อ"

เมื่อเห็นว่าฉินเฟิงไม่อารมณ์เสีย จ้วงหมิงก็พูดต่อ "ต่อไปคือความสามารถในการฆ่าทันที เช่นเดียวกับดวงตาผีของคุณ"

“ผีแบบนี้ขายได้แต่ราคาต่ำสุดในตลาดเท่านั้น”

เขาชี้ไปที่ถุงใส่ศพในมือของ ฉินเฟิง

อย่างที่คาดไว้!

ฉินเฟิง แสดงความผิดหวังทันที

ถ้าเขาไม่ให้ความสำคัญกับมัน คนอื่นก็จะไม่เห็นคุณค่าเช่นกัน

แต่เมื่อจ้วงหมิงยกนิ้วขึ้นและระบุราคา ดวงตาของฉินเฟิงก็เบิกกว้าง