บทที่ 911 เตรียมพร้อม
บทที่ 911 เตรียมพร้อม
“เฮ้ เหม่ยลี่ อย่าโทษเฉินเลย คงเป็นเพราะเราเป็นกลุ่มใหญ่จึงดึงดูดความสนใจของผีได้!”
หวู่ปินจ้องมองอย่างจริงจังไปยังร่างที่มองเห็นได้เล็กน้อยซึ่งกำลังเดินเข้ามาหาพวกเขา โดยพูดเพื่อปกป้อง เฉินกง
ตอนนี้ไม่ใช่เวลาสำหรับการตำหนิ แต่สำหรับการเตรียมพร้อมเพื่อป้องกันการโจมตีของผี
“ใช่แล้ว ใช่แล้ว พี่หวู่พูดถูก มันเป็นเพราะจำนวนของเรานั่นเองที่เรามักจะตกเป็นเป้าหมายของผี!”
เฉินกงเห็นด้วยอย่างรวดเร็ว รู้สึกซาบซึ้งใจกับคำอธิบายของหวู่ปิน
เหม่ยลี่ก็ถอยออกไปอย่างเหมาะสม โดยได้ชี้ประเด็นและปล่อยให้เฉินกงชื่นชมการแทรกแซงของหวู่ปินอย่างเงียบ ๆ ในการทำเช่นนั้น เธอได้ปรับสมดุลระหว่างความกดดันและอำนาจของ หวู่ปิน
---
ต่อมา
หยางเถา พร้อมด้วย หวู่ปิน, เหม่ยลี่, เกาหมิง, เฉินกง, เซี่ยยี่, เจียงไป๋, ซูเฉิน, หวังฮั่น และ เว่ยหยวนซวนบุคคลธรรมดาได้เปลี่ยนตำแหน่งของพวกเขา น่าเสียใจที่ผีที่อยู่ห่างไกลสะท้อนการเคลื่อนไหวของพวกเขา
กล่าวอีกนัยหนึ่ง พวกเขาถูกกำหนดเป้าหมาย
นอกจากนี้ เขตแดนผีของ หยางเถา ยังใช้ไม่ได้กับผีที่ไม่ปรากฏชื่อนี้
นี่บอกเป็นนัยว่าผีไม่เพียงแต่มีความพิเศษเท่านั้น แต่ยังมีความน่าสะพรึงกลัวสูงอีกด้วย ซึ่งน่าจะเหนือกว่าผีหุ่นเชิดที่ควบคุมโดยหยางเถา
“เรามาถอนเขตแดนผีกันเถอะ”
เจียงไป๋เสนอแนะ โดยกลัวว่าหากผีเข้ามาในอาณาเขตของหยางเถา และปราบปรามหรือยึดมันไว้ มันจะเปลี่ยนอาณาเขตของเธอให้เป็นข้อได้เปรียบสำหรับผี คล้ายกับผีที่มองไม่เห็นก่อนหน้านี้
การเสี่ยงดังกล่าวไม่จำเป็น
หยางเถา พยักหน้าเห็นด้วย และถอนเขตแดนผีของเธอออกไปทันที
“มาจัดการกับผีตัวนี้ก่อน ทุกคนระวัง!”
หวู่ปินประกาศ
ขณะที่ผีที่มีรูปร่างหน้าตาคล้ายคนขายเนื้อในคืนฝนตก ยังคงอยู่ห่างๆ พวกเขาตั้งเป้าที่จะแก้ไขภัยคุกคามอย่างรวดเร็ว
แม้ว่าบุคคลทั้งสามที่ถูกผีนี้ไล่ล่าก่อนหน้านี้จะดูไม่เรียบร้อยและสิ้นหวัง แต่กลุ่มของพวกเขา แม้ว่าในความเป็นจริงแล้ว แปดคน ไม่ใช่เก้าคน แต่ก็ยังได้เปรียบในด้านจำนวน
แม้ว่าความสามารถของ เจียงไป๋ จะช่วยเสริม แต่ผีควันที่ควบคุมได้ของเขาก็สามารถให้วิธีการหลบหลีกได้หากพวกเขาไม่สามารถเผชิญหน้ากับผีได้โดยตรง
แน่นอนว่าการใช้มาตรการดังกล่าวจะเป็นทางเลือกสุดท้ายของพวกเขาหากสถานการณ์ลุกลามเกินกว่าจะควบคุมได้
อย่างไรก็ตาม พวกเขายังคงสงสัยว่าผีตัวนี้สามารถเทียบได้กับพลังของผีที่มองไม่เห็นหรือตัวที่ไล่ตามพวกเขาอยู่หรือไม่
---
เพียงไม่นานหวู่ปิน, เหม่ยลี่, เกาหมิง, หยางเถา, เฉินกง, เซี่ยยี่, เจียงไป๋, ซูเฉิน, หวังฮั่น และบุคคลธรรมดา เว่ยหยวนซวนเข้าใกล้ผี และในไม่ช้าก็มองเห็นรูปแบบที่แท้จริงของมัน
บทที่ 912 ตัวสั่น
พวกเขาพบกับผีผมยาว ใบหน้าซีดราวกับกระดาษ และผิวหนังมีจุดศพสีเทา สีหน้าของมันเต็มไปด้วยความเจ็บปวด แต่งกายด้วยชุดหลวมๆ มีรองเท้าหนังเล็กๆ เปื้อนเลือดอยู่ที่เท้า และมีมืออยู่บนหลังส่วนล่าง ที่โดดเด่นที่สุดคือมีพุงขนาดใหญ่คล้ายหญิงมีครรภ์ เป็นผีจากรถบัสผี เคยพบเห็นร่วมกับผีเฒ่า
ขณะที่ หวู่ปิน, เหม่ยลี่, เกาหมิง, หยางเถา, เฉินกง, เซี่ยยี่, เจียงไป๋, ซูเฉิน, หวังฮั่น และบุคคลธรรมดา เว่ยหยวนซวนเข้ามาใกล้ในระยะห้าสิบเมตรจากผีตัวนี้ พวกเขาได้ยินเสียง แห่งการคร่ำครวญอย่างเจ็บปวด:
“ใครก็ได้..ช่วยฉันที ใครก็ได้..ช่วยฉันที...........”
เสียงนั้นไม่เพียงแต่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดอันยิ่งใหญ่เท่านั้น แต่ยังแฝงไปด้วยน้ำเสียงที่เป็นอันตราย ส่งผลให้ตัวสั่นไปถึงสันหลัง
“เออ!”
ทั้งกลุ่มอดไม่ได้ที่จะหายใจไม่ออกเมื่อได้ยินเสียงคร่ำครวญที่น่ากลัวนี้ รู้สึกหนาวสั่นตั้งแต่ฝ่าเท้าไปจนถึงหนังศีรษะ ทำให้ร่างกายเย็นชาและหัวใจเต้นแรง
“ให้ตายเถอะ! หูของฉันเจ็บ!”
เฉินกงปิดหูของเขาโดยสัญชาตญาณ เช่นเดียวกับคนอื่นๆ อีกหลายคน อย่างไรก็ตาม เสียงดังกล่าวดูเหมือนจะเจาะเข้าไปในจิตใจของพวกเขาโดยตรง ทำให้การปิดหูของพวกเขาไร้ประโยชน์
“บ้าเอ๊ย ปิดหูไม่ได้ช่วยอะไรเลย!”
เฉินกงสาปแช่งขณะที่เขาลดมือลง และคนอื่นๆ ก็ทำเช่นเดียวกัน
“นี่เป็นเสียงคร่ำครวญที่น่ากลัวที่สุดที่ฉันเคยได้ยินมาในชีวิต!”
หวังฮั่นแสดงความรังเกียจ
“ทุกคนระวังตัวด้วย ผีตัวนี้พูดได้ซึ่งทำให้มันพิเศษ เราต้องระวังให้มาก!”
ใบหน้าของเจียงไป๋เคร่งขรึม และน้ำเสียงของเขาก็จริงจัง เขาไม่เคยพบกับผีที่พูดได้มาก่อน ซึ่งท้าทายความเข้าใจเรื่องผีของเขา
แน่นอนว่าความสามารถในการพูดและลักษณะเด่นของพุงขนาดใหญ่เป็นเบาะแสที่สำคัญสำหรับ เจียงไป๋ ในการสรุปรูปแบบการฆ่าของผีตัวนี้
ท่ามกลางความทรมานจากเสียงครวญครางที่น่ากลัว กลุ่มนี้จึงเร่งเข้าไปหาผีที่ตั้งท้อง
ทันใดนั้น เงินผี ก็บินออกมาจากกระเป๋าของพวกเขา แตกออกเป็นสองส่วนต่อหน้าต่อตาพวกเขา จากนั้นก็สลายตัวเป็นเถ้าถ่าน
“อะไรนะ? เราถูกโจมตีเหรอ? เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อไหร่?”
หวู่ปิน, เหม่ยลี่, เกาหมิง, หยางเถา, เฉินกง, เซี่ยยี่, เจียงไป๋, ซูเฉิน, หวังฮั่น และแม้แต่ เว่ยหยวนซวนคนธรรมดาต่างก็ตกตะลึง มีเพียง เว่ยหยวนซวนที่ยังคงนิ่งอยู่เท่านั้นที่ไม่ได้รับผลกระทบ
"รีบ รีบ รีบ!"
หวู่ปินเร่งเร้าพวกเขาต่อไป ยิ่งพวกเขาเข้าใกล้ผีมากเท่าไหร่ เงินนรกก็ยิ่งบินออกจากกระเป๋าเพื่อปกป้องพวกเขาจากการถูกโจมตีมากขึ้นเท่านั้น
บทที่ 913 ไม่ใช่ภาพลวงตา แต่มันมีอยู่จริง
ในขณะนี้ กลุ่มพบว่าตัวเองอยู่ห่างจากผีเพียงยี่สิบเมตร
เงินผีเริ่มโผล่ออกมาจากกระเป๋าของพวกเขาอย่างต่อเนื่อง ทีละอัน!
และมีความรู้สึกน่าขนลุกในหมู่พวกเขา อาจเป็นภาพลวงตา ว่ายิ่งพวกเขาเข้าใกล้ผีตัวนี้ที่มีพุงป่องมากขึ้นเท่าไร เสียงคร่ำครวญอันน่าสยดสยองก็ดังขึ้นถึงหูเร็วขึ้นเท่านั้น!
“ใครก็ได้..ช่วยฉันที?”
“ใครก็ได้..ช่วยฉันที?”
“ใครก็ได้..ช่วยฉันที?”
"..................."
มันไม่ใช่ภาพลวงตา แต่เป็นความจริงที่น่าสะเทือนใจ!
ยิ่งไปกว่านั้นเจียงไป๋ และเกาหมิง ยังเป็นคนแรกที่สัมผัสได้ว่ารูปแบบการฆ่าของผีตัวนี้อาจเกี่ยวข้องกับการร้องไห้ของมัน!
การรับรู้ของเจียงไป๋มาจากความเร็วที่เสียงของผีเพิ่มขึ้นจากช้าไปเร็ว
ในทางกลับกัน ความเข้าใจของเกาหมิงนั้นขึ้นอยู่กับจำนวนครั้งที่ผีร้องซ้ำ
ดังที่ได้กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ เนื่องจากการฝึกฝนของเขา เกาหมิงจึงไวต่อเวลาเป็นพิเศษ เขาสังเกตเห็นว่าหลังจากที่ผีออกคำวิงวอนว่า "ใครก็ได้..ช่วยฉันที" สิบครั้ง เงินผีก็จะหลุดออกจากกระเป๋าของพวกเขา!
หมายความว่าพวกเขากำลังถูกผีตัวนี้โจมตี!
ดังนั้นเกาหมิงจึงมั่นใจว่ารูปแบบการฆ่าของผีนั้นเชื่อมโยงกับการพูดว่า "ใครก็ได้..ช่วยฉันที" ซ้ำสิบครั้งก่อนจะโจมตี
อย่างไรก็ตาม เขาเลือกที่จะไม่แสดงการค้นพบของเขา โดยพิจารณาว่าหลักฐานของเขาค่อนข้างจะฝ่ายเดียว แม้จะมั่นใจ แต่เขาก็ยังเลือกที่จะถ่อมตัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อหวู่ปินเป็นหัวหน้าทีม
มันไม่ฉลาดเลยที่จะแสดงฉลาดกว่าหรือโดดเด่นกว่าเขา!
เขาตัดสินใจที่จะปิดปากทำตัวไม่เด่นแทน!
ท้ายที่สุดแล้ว การรักษาสถานะที่ไม่เปิดเผยคือกุญแจสำคัญในการเอาชีวิตรอดในโรงแรมผีสิง!
แน่นอนว่า ตอนนี้พวกเขาทุกคนมีเงินผีสำหรับปกป้องตัวเองจากการโจมตีของผี การรู้รูปแบบการฆ่าของมัน ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะถอยหนี
นั่นไม่ใช่ทางเลือก!
ทั้งสิบคนยังคงเข้าใกล้ผีต่อไป!
และเมื่อพวกเขาเข้าไปในรัศมีสิบเมตรของผี คำวิงวอนอันน่าสยดสยองของมันก็เร็วยิ่งขึ้น!
“ใครก็ได้..ช่วยฉันที ใครก็ได้..ช่วยฉันที ใครก็ได้..ช่วยฉันที...........”
ราวกับว่ามันพูดได้สิบประโยคในเวลาเพียงหนึ่งวินาที!
ต่อจากนั้น เงินผีก็บินออกมาจากกระเป๋าของพวกเขาอย่างรวดเร็ว ถูกหักออกครึ่งหนึ่งอย่างกะทันหัน และสลายตัวเป็นเถ้าอย่างรวดเร็วอย่างน่าประหลาดใจ!
ในขณะนี้พวกเขาตระหนักว่ารูปแบบการฆ่าของผีอาจเชื่อมโยงกับคำพูดที่น่ากลัวที่มันพูด!
แต่ถึงตอนนั้นมันก็ไม่สำคัญแล้ว!
โฟกัสของพวกเขาไม่ได้อยู่ที่การถอดรหัสวิธีการของผีอีกต่อไป แต่มุ่งเน้นไปที่การจับมันอย่างรวดเร็วเพื่อประหยัดเงินผีมากขึ้น!
บทที่ 914 ไม่ถูกต้อง
หลังจากใช้เงินผีไปสิบใบ หวู่ปิน, เหม่ยลี่, เกาหมิง, หยางเถา, เฉินกง, เซี่ยยี่, เจียงไป๋, ซูเฉิน, หวังฮั่น และคนธรรมดา เว่ยหยวนซวนก็เข้ามาหาผี และเปิดใช้งานความสามารถของพวกเขาทันที
หวู่ปินกะพริบตาไปที่ผี ปลดปล่อยพลังเหนือธรรมชาติอันทรงพลังและน่าขนลุกใส่มัน เหม่ยลี่ หมอบลงเล็กน้อย กระตุ้นรูปแบบการฆ่าผีของเธอ และห่อหุ้มผีที่มีรูปร่างเหมือนตั้งครรภ์ด้วยพลังอันหนาวเหน็บ คนอื่นๆ ต่างก็ใช้ความสามารถที่น่ากลัวของตนโดยไม่ต้องจองล่วงหน้า โดยรู้ว่าพวกเขามีเวลาไม่มาก และถูกผีที่น่ากลัวอีกตัวหนึ่งที่ถือมีดเขียงเปื้อนเลือดและขึ้นสนิมไล่ตาม สิ่งสำคัญอันดับแรกของพวกเขาคือการปราบผีนี้อย่างรวดเร็วเพื่อหลีกเลี่ยงการสูญเสียอีกต่อไป
ด้วยความพยายามร่วมกันของพลังผีของพวกเขา พวกเขาปราบปรามผีได้สำเร็จ ซึ่งช่วยบรรเทาความเดือดร้อนโดยรวมได้มาก การเดินทางเพื่อเผชิญหน้ากับผีตัวนี้ทำให้พวกเขาต้องเสียเงินผีถึงสิบใบทำให้พวกเขาเข้าใจถึงความสามารถพิเศษที่อาจเกิดขึ้นหรือภัยคุกคามที่ไม่คาดคิดมากขึ้น โชคดีที่พวกเขาสามารถกักมันไว้ได้โดยไม่เกิดเหตุการณ์ใดๆ ขึ้น
เจียงไป๋เห็นผีปราบแล้วจึงหยิบถุงผ้าสีทองขึ้นมาเตรียมจะขังมันไว้
อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เจียงไป๋จะขยับได้ ท้องของผีก็นูนออกมาอย่างเป็นลางไม่ดีราวกับมีสิ่งชั่วร้ายอยู่ภายใน
ทันใดนั้น เสียงร้องของเด็กทารกที่น่ากลัวและบาดใจก็เล็ดลอดออกมาจากท้องของผี
"วา วา วา!!!"
"วา วา วา!!!"
ทันใดนั้นความสามารถของ หวู่ปิน, เหม่ยลี่, เกาหมิง, หยางเถา, เฉินกง, เซี่ยยี่, เจียงไป๋, ซูเฉิน, หวังฮั่น ก็หยุดชะงัก
อะไร? เป็นไปได้ยังไง?
สีหน้าตกตะลึงปรากฏบนใบหน้าของพวกเขาขณะที่ผีฟื้นความคล่องตัวอีกครั้ง
ผีที่มีรูปร่างเหมือนตั้งครรภ์ซึ่งดูเหมือนสงบลงแล้ว บัดนี้ได้ก่อให้เกิดภัยคุกคามใหม่ที่คาดไม่ถึง ส่งผลให้กลุ่มตกอยู่ในภาวะตื่นตระหนกและไม่แน่ใจว่าจะจัดการกับศัตรูที่ฟื้นคืนชีพได้อย่างไร