การประมูลสิ้นสุดแล้ว!

"10,000!"




แม็คเรย์เรียกราคาออกมา 10,000




ด้วยการเสนอราคา 10,000 ของแม็คเรย์ แม้แต่อากาศรอบตัวพวกเขาก็ดูเหมือนจะร้อนระอุ ทุกคนรู้ดีว่าวัตถุดิบเหล่านี้ล้วนหายากมากและสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้... แต่ราคานี้มันเกินความคาดหมายของพวกเขา




อย่างไรก็ตาม ชายกล้ามโตที่เปลือยอกก่อนหน้านี้กลับไม่ลังเลเลย เขาพูดด้วยเสียงทุ้ม




"มาทำการซื้อขายกันเลยเถอะ"




จากนั้นทั้งสองคนก็เปิดระบบการซื้อขายส่วนตัวและทําธุรกรรมจนเสร็จสิ้น




เมื่อชายกล้ามโตได้รับวัตถุดิบหายากไป ผลลัพธ์คือชีวิตของแม็คเรย์จะปลอดภัยในขณะนี้




ทุกคนได้ในสิ่งที่พวกเขาต้องการ




ส่วนผสมทั้งสิบชิ้นนี้สูงกว่าราคาตลาดมาก




แต่พวกเขาไม่รู้ว่า นี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น




การแสดงเพิ่งจะเริ่ม




...




ผู้ชมที่เหลือแสร้งทําเป็นเป็นคนดีและแสดงความยินดีกับชายกล้ามโต




สําหรับชายกล้ามโต เขาเดินไปที่พอร์ทัลและเทเลพอร์ตไปในทันทีโดยไม่หันกลับมา




เรื่องตลกอะไรกันเนี่ย!




วัตถุดิบเหล่านี้ล้วนแล้วแต่เป็นวัตถุดิบหายากที่ถูกซื้อมาในราคาที่สูงมาก เขาต้องรีบนํามันกลับไปศึกษาสิ จะมามัวเสียเวลากับคนที่เข้ามาประจบได้ยังไง




นี่ทำให้เหล่าคนที่อยู่ด้านล่างเวทีรู้สึกผิดหวังและไม่พอใจ




เช่นเดียวกับคนฝูงชนบางกลุ่ม ที่มาเพื่อซื้อส่วนวัตถุดิบ เมื่อไม่ได้พวกเขาก็เตรีมที่จะจากไป แม็คเรย์ซึ่งยืนอยู่บนเวทีก็กระแอมในลําคอและพูดว่า




"ใจเย็นๆ"




“จู่ๆ ฉันก็จําได้ว่าฉันยังมีวัตถุดิบเหลืออยู่บ้าง”




ฝูงชนปะทุขึ้นทันที




บางคนถึงกับดึงอาวุธในมือออกมา




ถ้าไม่ใช่เพราะความจริงที่ว่าผู้เล่นที่สร้างความวุ่นวายในเมือง จะถูกNPCผู้พิทักษ์ควบคุมตัวแล้วล่ะก็




ฉากที่สี่กิลด์ใหญ่รุมโจมตีเทพแห่งสงคราม อาจจะเกิดขึ้นอีกครั้งก็เป็นได้




ผู้ที่อยู่ที่นี่ล้วนแล้วแต่เป็นคนที่มีอำนาจทั้งนั้น




ทว่าตอนนี้...




พวกเขากลับถูกผู้เล่นคนนึงปั่นหัวงั้นหรือ?




แม็คเรย์เพิกเฉยต่อฝูงชนที่โกรธเกรี้ยว แล้วพูดอย่างใจเย็น




"มีวัตถุดิบแบบเดียวกันเหลืออยู่อีกชุดหนึ่ง"




ณ จุดนี้ ฝูงชนที่อยู่ด้านล่างเวทีอดไม่ได้ที่จะด่าและสาปแช่งออกมา บนเวทีแม็คเรย์แสร้งทำเป็นหูหนวก เมินเฉยต่อคำว่ากล่าวของพวกเขาและพูดต่อ




“แต่การเสนอราคาจะเริ่มที่ 10,000 เอาล่ะ เวลาเป็นสิ่งมีค่า มาเริ่มกันเลยเถอะ”




แม็คเรย์มองไปที่ฝูงชนที่ตั้งใจจะก่อจลาจลและตวาดออกมา




"หรือไม่ เราก็ค่อยมาแลกเปลี่ยนกันอีกครั้งเมื่อมีโอกาสเถอะ"




หลังพูดจบ แม็คเรย์ก็เตรียมที่จะลงจากเวทีไป




เขาไม่ได้ให้โอกาสคนพวกนี้ตอบสนอง




ถ้าพวกเขาไม่ต้องการ ก็ตามนั้น




ยังมีคนอีกมากมายที่อยากได้




คิดจะฉวยโอกาสกดราคาท่ามกลางความโกลาหลงั้นหรอ? ไม่มีทาง!




เสียงดังขึ้นทันทีจากด้านล่างเวที




"10,000!…"




แต่ก่อนที่เขาจะพูดจบ โอเว่น ออกัสตินก็ตะโกนดังมาจากด้านหลังของฝูงชน




"15,000!"




จากนั้น เขาก็ไม่ให้โอกาสใครได้เสนอราคาอีก เขารีบพุ่งไปข้างหน้าและทําข้อตกลงกับแม็คเรย์ในทันที




โอเว่น ออกัสตินรู้ดีว่า แม็คเรย์ยังคงมีวัตถุดิบหายากอีกมากมายในกระเป๋า




เขาเพิ่งขายไปแค่หนึ่งชุดเท่านั้น




เพราะหากคุณพิจารณาจากความเจ้าเล่ห์ของเด็กนี่แล้ว เขาน่าจะยังมีวัตถุดิบเหลืออยู่ ถ้าเขาไม่ซื้อตอนนี้ ส่วนที่เหลือจะต้องแพงกว่านี้อย่างแน่นอน!




ไม่สู้ขึ้นราคาเป็น 15,000 แล้วรีบเอามาในตอนนี้ล่ะ?




ถ้าเขาไม่ลงมือตอนนี้ เขาอาจจะต้องจ่ายเงินที่ไม่จําเป็นอีกเป็นจํานวนมากในภายหลัง




ฝูงชนด้านล่างมองไปที่โอเว่น ออกัสติน ซึ่งกำลังซื้อส่วนผสมชุดที่สองในราคา 15,000 นั่นมันทำให้พวกเขาเดือดจัด




"ไอ้เวรเอ้ย!"




"ไร้ยางอาย!"




ในช่วงเวลาแห่งความฟุ้งซ่านนี้ ราคาไปถึง 15,000 แล้วเหรอ?




พวกเขายังคิดที่จะสร้างสถานการณ์เพื่อกดราคาอยู่




แต่ชายคนนี้กลับไม่สนใจอะไร? แล้วเสนอราคาเป็น 15,000?




ให้ตายสิ!




พวกเขาคํานวณผิด!




ทุกคนโกรธมาก แล้วก็เสียใจมากด้วยเช่นกัน




บนเวที แม็คเรย์ไม่สนใจเรื่องนี้ เขายกมือขวาขึ้นและหยิบวัตถุดิบที่เหลือออกมา




เพชร *10

ออบซิเดียน *10

ทับทิมสีเลือด *2

ผ้าไหม *10

แร่อุกกาบาต *10




แม็คเรย์ไม่ได้พูดอะไรหลังจากนําวัตถุดิบออก




เขามองทุกคนอย่างเงียบ ๆ




คนที่มาซื้อต่างก็แสดงสีหน้าเคร่งเครียดในทันที




นี่คือส่วนผสมชุดสุดท้าย!




ไม่มีเสียงโต้แย้งจากฝูงชนอีกต่อไป




การเสนอราคาเริ่มขึ้นในทันที




"60,000!"




ชายคนหนึ่งที่ปรากฎตัว จากชุดที่เขาใส่แสดงให้เห็นว่าเขาน่าจะเป็นผู้เล่นคลาสโจร เขาเดินไปข้างหน้าและเตรียมที่จะทำการแลกเปลี่ยนในทันที แต่เขาประเมินความมุ่งมั่นของทุกคนที่ต้องการจะซื้อวัตถุดิบชุดสุดท้ายต่ำเกินไป




ท่ามกลางฝูงชน ชายลึกลับรูปร่างผอม เขาสวมหน้ากากและสวมชุดคลุมสีดําค่อยๆ เดินมาหยุดที่ข้างหน้าแม็คเรย์




“ฉันจะเสนอราคาอย่างตรงไปตรงมา 80,000”




เมื่อเห็นว่าแม็คเรย์ไม่ได้ตอบสนอง น้ําเสียงของชายคนนั้นก็มีความกังวลขึ้นอย่างชัดเจน




“80,000 แล้วเรามาเพิ่มเพื่อนกัน โอเคไหมพี่ชาย”




แม็คเรย์มองไปที่ชายที่แต่งตัวแปลก ๆ และเผยรอยยิ้มที่หาได้ยากออกมา




“80,000 ดีล!”




ชายลึกลับคนนี้ เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในชีวิตก่อนหน้านี้ของเขา ชื่อของเขาคือ ร็อดดิค และเขายังเป็นผู้ครอบครองคลาสลับ : ‘นักเวทย์ทมิฬ’ ซึ่งมีค่าสติปัญญาเริ่มต้นที่ 10!




สมาคมนักเวทย์ทมิฬที่ถูกตั้งขึ้นโดยบุคคลนี้ ก็มีชื่อเสียงในช่วงเวลาหนึ่งเช่นกัน




แต่ในท้ายที่สุด เขาก็ถูกวางแผนล้มล้างและยึดครองโดย กิลด์แห่งแสง ซึ่งเป็นหนึ่งในกิลด์จตุรเทพ ตัวของร็อดดิคเองก็ถูกตามล่าจนตายด้วยคําสั่งลอบสังหารของกิลด์แห่งแสง ผลลัพธ์ของเขาช่างน่าเศร้า




ดังคำกล่าวที่ว่า ศัตรูของศัตรูคือมิตร




แม็คเรย์ทำการแลกเปลี่ยนวัตถุดิบชุดสุดท้ายกับร็อดดิคอย่างมีความสุข




วัตถุดิบที่มีอยู่ถูกแบ่งออกเป็นสามส่วน




ด้วยการขายแยกต่างหากที่ 10,000, 15,000 80,000




โดยรวมแล้ว เพียงแค่วัตถุดิบหายากเพียงอย่างเดียว ก็ทำเงินให้เขาได้มากกว่า 100,000!




วัตถุดิบหายากสามชุดมีมูลค่ามากกว่า 100,000!




วันแรกของการเปิดตัว [Divine Domain] ก็กลายเป็นวันมหัศจรรย์เช่นนี้




...




เมื่อทําธุรกรรมเสร็จสิ้นแล้ว แม็คเรย์ก็หันไปยิ้มให้กับฝูงชนที่รอคอยการประมูลดาบลับบ็อค




“สําหรับดาบลับบ็อค ฉันอาจจะต้องลองใช้มันดูสักพักก่อน แล้วฉันจะแจ้งให้ทราบอีกครั้งเมื่อลองใช้มันเสร็จแล้วนะ ลาก่อน”




หลังจากพูดจบ เขาก็ออฟไลน์และหายตัวไปจากสายตาของทุกคนในทันที




เขาทิ้งฝูงชนที่ตกตะลึงแลโกรธเกรี้ยวไว้เบื้องหลัง




แต่โกรธแล้วยังไง พวกเขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้อยู่ดี




ณ จุดนี้ พายุแห่งการซื้อวัตถุดิบหายากก็ได้สิ้นสุดลง




การซื้อขายในครั้งนี้ส่งผลกระทบเป็นอย่างมากต่อผู้เล่นใน [Divine Domain]




หลังจากวันนี้ ไม่ว่าจะเป็นกิลด์ใหญ่หรือเล็ก หรือแม้แต่ผู้เล่นทั่วไป พวกเขาต่างก็เริ่มบุกดันเจี้ยนอย่างบ้าคลั่ง




จํานวนการเคลียร์ดันเจี้ยนใน [Divine Domain] ก็เพิ่มขึ้นอย่างทวีคูณเช่นกัน





ตอนก่อน

จบบทที่ การประมูลสิ้นสุดแล้ว!

ตอนถัดไป