ตอนที่ 42 สาลิกาลิ้นทอง!
เมื่อทั้ง 29 คนในสนามได้ยินเรื่องนี้ พวกมัยก็อยากที่จะก่นด่าหลิงเซียว!
จากผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด มีใครบ้างที่ระดับไม่สูงกว่าแก?
ด้วยความไร้ยางอายและหน้าด้านของแก แกยังกล้าที่จะพูดมุกตลกแบบนั้นออกมาอีกเหรอ?
หลิงเซียวมองไปยังฝูงชนที่โกรธจัดและกล่าวว่า "ฉันไม่ชอบเห็นคนอื่นโกรธ เมื่อฉันเห็นคนอื่นโกรธ ฉันจะ..."
ผู้เข้าแข่งขันและผู้ชมต่างเงี่ยหูฟัง แม้แต่ผู้ดำเนินรายการและผู้บรรยายโจวก็ไม่มีข้อยกเว้น
“ทันทีที่ฉันเห็นใครบางคนโกรธ ฉัน…อดไม่ได้ที่จะหัวเราะจริงๆ!” หลิงเซียวหัวเราะเสียงดังลั่น
ผู้เข้าแข่งขันที่เหลือใบหน้าดำคล้ำราวกับเตาถ่าน
“หุบปาก! หุบปากไปซะ!” ผู้เข้าแข่งขันตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยว
เมื่อหลิงเซียวได้ยินคำพูดนั้น สีหน้าของเขาก็เริ่มจริงจังและกล่าวว่า "เป็นไปได้ไหมว่านี่คือสิ่งที่ตำนานเคยกล่าวเอาไว้..." หลิงเซียวหยุดพูดไปหลังจากที่พูดได้เพียงครึ่งทาง ทำให้ทุกคนรู้สึกไม่สบายใจ
ผู้ชมแทบรอไม่ไหว สายตาจับจ้องไปยังหลิงเซียว โดยคาดว่าเขาจะพูดอะไรในครึ่งหลัง
“ในตำนานกล่าวเอาไว้ว่า… คนที่โกรธเคืองคือคนที่ไร้ความสามารถหรือเปล่า?” หลิงเซียวหัวเราะอีกครั้งเมื่อเขาพูดจบ
ทันใดนั้นทั้งสนามก็กลายเป็นทะเลแห่งเสียงหัวเราะ
ผู้ชมที่ดูการแข่งขันผ่านอินเทอร์เน็ตต่างพากันหัวเราะหนักมากจนไม่สามาถหยุดได้
“อีกฝ่ายกำลังพุ่งไปข้างหน้า! เขาต้องการที่จะทุบตีหลิงเซียว! ในขณะที่เขากำลังจะทุบตี! หลิงเซียวพลันหลีกเลี่ยง! พร้อมกับใช้ตำนานความโกรธแค้นที่ไร้ความสามารถออกมา!”
“แม่! หนูหัวเราะจนท้องของหนูกำลังจะเเตกแล้ว!”
“หลิงเซียวปากแซ่บมาก!”
"พวกเธอสังเกตุไหมว่าหน้าตาของหลิงเซียวแม้จะดูธรรมดา แต่มันก็ดูมีเสน่ห์มาก!"
"เพิ่งสังเกตุเหรอ? ฉันค้นพบมานานแล้ว ถึงแม้จะหน้าด้านไร้ยางอายแต่ก็มีเสน่ห์"
"นี่แฟนฉัน!"
"คนเมื่อกี้พูดว่าอะไรนะ เธอคือบุคคลที่สาม นี่คือสามีของฉันต่างหาก!"
"..."
บนหน้าจอเต็มไปด้วยข้อความโต้เถียงกันของสาวๆ
ในสนามผู้เข้าแข่งขันทั้ง 29 คนใกล้จะกลายเป็นบ้าเต็มทน
ตอนนี้พวกเขาราวกับเป็นกลุ่มพี่น้องที่คลานตามกันมา
ไล่ตาม? พวกเขาวิ่งไล่ตามจนจะอาเจียนออกมาเป็นเลือดอยู่แล้ว แม้แต่ชายเสื้อของหลิงเซียวก็ยังสัมผัสไม่ได้ด้วยซ้ำ
ไม่ใช่ว่าฝ่ายเราไร้ความสามารถเกินไป แต่ศัตรูนั้นรวดเร็วเกินไป!
หลิงเซียวที่วิ่งนำหน้าพลันกล่าวขึ้นมาอีกว่า "ถ้าฉันเป็นพวกนาย ฉันคงจะยอมแพ้ไปนานแล้ว ตามคำกล่าวที่ว่า ถ้าคุณเป็นเพื่อนที่ดี คุณจะไม่เป็นคนจน แต่ถ้าคุณขายเพื่อนร่วมทีม คุณจะเป็นราชา!"
หลิงเซียวจงใจหว่านคำบาดหมางให้กับพวกมัน
หลังจากได้ยินคำพูดของหลิงเซียวทั้งยี่สิบคนก็เริ่มระแวงคนรอบข้าง
หนึ่งในนั้นตะโกนว่า "อย่าไปฟังเขา เขาแค่ต้องการปลุกปั่นพวกเรา!"
เมื่อคนอื่นๆได้ยินคำพูดนั้น จิตใจของพวกเขาพลันสงบลงเล็กน้อย
หลิงเซียวเยาะเย้ย “หัวใจแยกออกจากท้อง! แม้ว่านายจะไม่ทำ แต่นายแน่ใจงั้นหรือว่าคนรอบข้างนายจะไม่ทำ?"
"แม้ว่าพวกนายจะใช้กำลังทั้งหมด พวกนายก็ไม่สามารถกำจัดฉันได้"
"แต่ถ้าพวกนายเลือกที่จะจัดการกับคนรอบข้างล่ะ? ลองใช้ประโยชน์จากมันดูสิ!"
ทันใดนั้น ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 29 คนก็เริ่มระมัดระแวงคนรอบข้างมากขึ้น บางคนถึงกับหวั่นไหวกับคำพูดของหลิงเซียวไปแล้ว
เมื่อเห็นแบบนั้น หลิงเซียวก็สุมกองไฟเข้าไปอีก “คนแรกที่ถูกกำจัดจะได้เพียง 1 คะแนน เริ่มก่อนได้เปรียบ พวกนายคงไม่ต้องให้ฉันอธิบายให้ฟังใช่ไหม?”
คำพูดของหลิงเซียวเพิ่งจบลง ใครบางคนก็เริ่มที่จะอดทนไม่ไหวและเริ่มลงมือ
“อ๊ากกกกก"
มีเสียงกรีดร้องดังออกมาจากผู้เข้าแข่งขันทั้ง 29 คน ผู้เข้าแข่งขันคนแรกที่ถูกคัดออกปรากฏขึ้นแล้ว
ทันใดนั้นทางฝั่งผู้ชมก็พลันเกิดความโกลาหล
“บัดซบ! ฉันเกรงว่าปากนี้จะมีพิษ!”
“มีพิษตรงไหน? เห็นได้ชัดว่านี่มันสาลิกาลิ้นทองชัดๆ!”
“... ฉันเกรงว่ามันจะเป็นปีศาจมากกว่า!”
“…”