ตอนที่ 44 ความฝัน

ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในชั่วพริบตา ตอนจบมาเร็วเกินไปเหมือนพายุทอร์นาโด ทำให้ผู้ชมตกใจจนอ้าปากค้าง

ทั้งสนามพลันเงียบเสียงลง คล้ายกับว่าเป็นการแสดงความยินดีอย่างเงียบๆให้กับหลิงเซียว

จากนั้นเสียงสนทนาก็พลันระเบิดออกมา

"บัดซบ! เยี่ยมมาก! ช่างเป็นการต่อสู้ที่ทรงพลังจริงๆ!"

"หลิงเซียวทรงพลังขนาดนั้นจริงหรือ"

"แต่น่าเสียดายที่เขาไม่มีวัฒธรรม เพียงแค่คำพูดเดียวของเขาทั้งโลกก็ถึงกับสั่นสะเทือน!"

"ก่อนหน้านี้ฉันคิดว่าหลิงเซียเป็นเพียงแค่ผู้เข้าแข่งขันที่ตลก ฉันไม่คิดเลยว่าเขาจะทรงพลังมากขนาดนี้"

"..."

หลังจากการโต้เถียงกัน เสียงปรบมือก็พลันดังขึ้นทั่วทั้งสนาม แม้แต่ผู้ดำเนินนายการกับผู้บรรยายของโจวก็ไม่มีข้อยกเว้น

ผู้ดำเนินราบการยิ้มและกล่าวว่า "การแสดงของหลิงเซียวช่างน่าทึ่งจริงๆ"

"ไม่ใช่แค่เรื่องของพลังการต่อสู้ แต่หลิงเซียวยังได้แสดงให้เราเห็นถึงรูปแบบการต่อสู้ของนักรบที่แท้จริง "

"นักรบไม่ควรพึ่งกำลังเพื่อที่จะชนะเท่านั้น มันควรเป็นการผสมผสานระหว่างกำลังและสติปัญญา วิธีการต่อสู้ดังกล่าวเป็นวิธีการต่อสู้ของนักรบที่แท้จริง” ผู้บรรยายโจวแสดงความคิดเห็น

ในขณะนี้ในที่สุดเขาก็เข้าใจการแสดงออกของหลิงเซียว

แม้ว่าหลิงเซียวจะต่อสู้กับผู้เข้าแข่งขันทั้ง 29 คน และยังสามารถเอาชนะคนกลุ่มใหญ่ได้ แต่มันก็ยังไม่ชัดเจนว่าผลการของการแข่งขันครั้งสุดท้ายจะออกมาเป็นอย่างไร

ผู้บรรยายโจวตัดสินใจแล้ว เขาจะเป็นหมาเลียของหลิงเซียวให้ถึงที่สุด

นอกจากนี้ยังสามารถเห็นได้ว่าหลิงเซียวก่อให้เกิดเงาทางจิตวิทยากับผู้บรรยายของโจวมากแค่ไหน

ผู้ดำเนินรายการพยักหน้าและยิ้ม "ขอแสดงความยินดีกับ หลิงเซียว เป็นผู้ชนะในการต่อสู้ตะลุมบอนและได้รับ 30 คะแนน!"

ขณะที่เสียงของผู้ดำเนินรายการจบลงเสียงปรบมือก็ดังกระหึ่มขึ้นมา

เมื่อเห็นสิ่งนี้ หลิงเซียวก็อดหัวเราะไม่ได้และกล่าวว่า "อย่า...อย่า...อย่าหยุด อย่าหยุดปรบมือ!"

เมื่อเห็นท่าทางของหลิงเซียว ผู้ชมทั้งหมดก็เริ่มหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง

หลิงเซียวนำความประหลาดใจและความสุขมาให้กับพวกเขามากเกินไป ซึ่งพวกเขาไม่เคยเห็นในเกมการแข่งขันไหนมาก่อน

คณะครูและนักเรียนของโรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่ 3 ต่างโห่ร้องด้วยความตื่นเต้น เมื่อครูใหญ่ที่อยู่ห่างไกลในหนานเฉิงเห็นผลลัพธ์ก็ถึงกับลุกมาเต้นระรื่นไปด้วยความตื่นเต้น

ปากของครูใหญ่พล่ามเรื่องไร้สาระ "พระเจ้าอวยพรให้กับโรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่ 3 ของฉัน พระเจ้าอวยพรให้กับโรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่ 3 ของฉัน พระเจ้าอวยพรให้กับโรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่ 3 ของฉัน!"

เฉินลั่ว และ เฉิน อี้อี้ ตะโกนออกมาด้วยความปิติเมื่อพวกเธอเห็นฉากนี้

“ชนะ! พี่ชายของลูก หลิงเซียวชนะ!” เฉินลั่ว อุทาน

ใบหน้าเล็กๆที่น่ารักของ เฉิน อี้อี้ เต็มไปด้วยรอยยิ้ม "พี่หลิงเซียว ดีที่สุด!"

หลิงเซียวที่กำลังเดินไปที่พื้นที่สัมภาษณ์ ย่อมไม่เห็นฉากที่เกิดขึ้นของเมืองหนานเฉิงโดยธรรมชาติ

ในไม่ช้า หลิงเซียวก็มายืนอยู่ในพื้นที่สัมภาษณ์ ในขณะเดียวกันพิธีกรก็รีบไปยังพื้นที่สัมภาษณ์ด้วยเช่นกัน

“ผู้เข้าแข่งขันหลิงเซียว คุณมีอะไรจะพูดเกี่ยวกับผลลัพธ์ดังกล่าวหรือไม่” พิธีกรกล่าวด้วยรอยยิ้ม

หลิงเซียวกล่าวว่า "อันที่จริง ผมแค่อยากจะนอนเฉยๆเพื่อชนะในตอนแรก แต่ผมไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้นจริงๆ!"

พีธีกรถึงกับสำลักน้ำลายหลังจากได้ยินคำพูดนั้น

ผู้ชมทั้งหมดหัวเราะอีกครั้ง หลิงเซียวตลกเกินไป

หลิงเซียวกล่าวต่อ "นี่คือการบอกความจริงกับผู้คนอย่างหนึ่ง..."

หลิงเซียวหยุดคำพูดกลางคัน พิธีกรก็แซวทันที "หลิงเซียว ฉันแนะนำให้คุณหยุดคำพูดของคุณ มิฉะนั้น ฉันเกรงว่าผู้ชมทั้งหมดจะจมอยู่ในน้ำลาย”

หลิงเซียวกระพริบตาแล้วกล่าวว่า “นี่คือการบอกความจริงกับผู้คนอย่างหนึ่ง… คนเราต้องมีความฝัน แล้วถ้า... ถ้าเจอเกิดผีขึ้นมาจะเป็นยังไงนะ”

พัฟ!

แน่ใจนะว่าตัวเองเป็นผู้เข้าแข่งขัน ไม่ใช่ดาราตลก?

พี่ชายเราหัวเราะจนจะตายอยู่แล้ว อย่าบอกอีกน่ะว่าไม่ใช่ตัวตลกที่ลิงส่งมา!