ตอนทึ่ 59 ห้องปรุงยา

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ตง หลิ่วชวน ก็นำ หลิงเซียวไปที่ไปที่โรงเรียนศิลปะการต่อสู้ฉวนโจว

ทันทีที่เขาลงจากรถ หลิงเซียวก็ตกตะลึงกับอาคารของโรงเรียนศิลปะการต่อสู้ฉวนโจว

อาคารสูงตระหง่านนับสิบแห่งสูงเจาะทะลุเมฆเหมือนคมดาบที่ตั้งตระหง่านระหว่างท้องฟ้ากับพื้นโลก!

มีออร่าที่ทรงพลังจางๆและกลิ่นอายที่หลิงเซียวอธิบายไม่ได้ผสมปะปนอยู่ในนั้น

ตง หลิ่วชวน มองไปยังหลิงเซียวที่ตกตะลึงแล้วยิ้มออกมา"โรงเรียนศิลปะการต่อสู้ฉวนโจวก็ไม่เลวเลยใช่ไหม"

"ใช่ มันดีกว่าโรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่ 3 มาก" หลิงเซียวกล่าวอย่างจริงใจ

หลิงเซียวไม่เคยไปเยือนโรงเรียนศิลปะการต่อสู้อื่น ดังนั้นเขาจึงเปรียบเทียบมันกับโรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่ 3 โดยไม่รู้ตัว

เป็นผู้พูดไม่มีหัวใจ เป็นผู้ฟังก็ยังไม่มีหัวใจอีก

ตง หลิ่วชวน รู้สึกว่าเขาตัดสินใจผิดพลาด!

ถ้าหลิงเซียวใช้ชีวิตในโรงเรียนศิลปะการต่อสู้ของเขาที่นี่จริงๆ เขากลัวว่าตนจะต้องสูญเสียอายุขัยไปนับสิบปี

สูญเสียอายุขัยนับสิบปี? แน่นอนว่ามันเป็นเพราะหลิงเซียว!

คุณเคยเห็นนักเรียนคนไหนที่นำโรงเรียนมัธยมมาเปรียบเทียบกับโรงเรียนศิลปะการต่อสู้หรือไม่?

ทั้งสองอย่างนี้ไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันเลย มันจะนำมาเปรียบเทียบกันได้ย่างไร!

เมื่อคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกครั้ง ตง หลิ่วชวน ก็เปลี่ยนใจอีกครั้ง เพราะพรสวรรค์ด้านศิลปะการต่อสู้ของหลิงเซียว

ฉันจะไม่โกรธ ฉันจะไม่โกรธ!

“อะแฮ่ม ไปกันเถอะ” ตง หลิ่วชวนแสร้งทำเป็นสงบ

หลิงเซียวไม่ได้พูดอะไรมากเพียงแค่พยักหน้า

หลังจากนั้น ตง หลิ่วชวน ก็พาหลิงเซียวไปเดินเล่นที่สถานที่ต่างๆ เช่น ห้องศิลปะการต่อสู้ ห้องสมุด และอื่นๆ

หลิงเซียวไม่ได้พูดอะไรมากระหว่างทาง เพียงแค่มองจากด้านหลัง ตง หลิ่วชวน และพยักหน้าเป็นครั้งคราว

เมื่อเห็นการแสดงออกของ หลิงเซียว ตง หลิ่งชวน ก็รู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย ราวกับว่า หลิงเซียว ไม่ได้สนใจโรงเรียนศิลปะการต่อสู้ฉวนโจวมากนัก

ในไม่ช้าทั้งสองก็มาถึงสถานที่อื่น

ตง หลิ่วชวน แนะนำ "นี่คือห้องปรุงยา ห้องเรียนสำหรับนักรบจิตวิญญาณที่มีทักษะในการปรุงยา"

เมื่อหลิงเซียวได้ยินคำพูดของ ตง หลิ่วชวน ดวงตาของเขาก็พลันสว่างขึ้น

การปรุงยา ทักษะนี้ หลิงเซียวโหยหามาเป็นเวลานานแล้ว

นอกจากนี้ หลิงเซียว ยังได้รับการสนับสนุนจากระบบ แม้แต่นักปรุงยาที่มีความสามารถดีที่สุดก็ยังเป็นแค่ขยะเมื่ออยู่ต่อหน้าหลิงเซียว!

ยิ่งไปกว่านั้น หลิงเซียว ก็ไม่ได้อยู่เฉยๆในช่วง 2-3 วันที่ผ่านมา เขารู้เกี่ยวกับหัวข้อการแข่งขันแลกเปลี่ยนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายและการแข่งขันรอบคัดเลือกในปีนี้แล้ว

ว่ากันว่าพวกเขาจะไปยังอีกโลกหนึ่งเพื่อให้พวกเขาได้ฝึกฝน

สำหรับรายละเอียดเฉพาะของการแข่งขันหลิงเซียวไม่รู้เรื่องนี้

แค่สิ่งเหล่านี้ก็เพียงพอแล้ว สถานที่อย่างต่างโลกคืออะไร?

มันคือโลกที่มีพลังวิญญาณหนาแน่น โอกาสและวิกฤตอยู่ร่วมกัน สิ่งที่สำคัญที่สุดคือมียาวิญญาณและสัตว์วิญญาณในอีกโลกหนึ่ง!

ถ้าหลิงเซียวไม่รู้อะไรเลยและคิดว่ายาอายุวัฒนะเป็นเพียงหญ้าธรรมดา เขาก็คงไม่สามารถร้องไห้ออกมาได้

“ฉันเข้าไปฟังได้ไหม” หลิงเซียวถาม

ตง หลิ่วชวน ยิ้มและกล่าวว่า “ถ้าเธออยากฟัง ก็ไปที่ชั้นเรียนโดยตรงและลองสัมผัสกับบรรยากาศของโรงเรียนศิลปะการต่อสู้ล่วงหน้า"

"ตอนนี้เป็นเพียงคลาสเรียนระดับเริ่มต้น ดังนั้นลองดูว่าเธอมีพรสวรรค์ในการปรุงยาหรือไม่”

แม้ว่า ตง หลิ่วชวน จะพูดอย่างนั้น แต่อันที่จริงเขาไม่ได้คาดหวังใดๆสำหรับความสามารถในการปรุงยาของหลิงเซียว

พรสวรรค์ด้านศิลปะการต่อสู้ของหลิงเซียวแข็งแกร่งเพียงพอแล้ว

ถ้าพรสวรรค์ในการปรุงยานั้นแข็งแกร่งพอๆกัน ตัวเขาจะไม่มุดหัวหนีลงรูไปเลยหรือ?

ตง หลิ่วชวน จะรู้ได้อย่างไรว่าหลิงเซียวเป็นสัตว์ประหลาดที่มีระบบ

ตง หลิ่วชวน ทักทายอาจารย์ปรุงยาที่อยู่ข้างใน ขณะที่ทักทาบเสียงโทรศัพท์มือถือของเขาก็พลันดังขึ้น เขาจึงบอกให้หลิงเซียวเข้าไปเรียนอย่างสบายใจเพราะเขามีบางอย่างที่จะต้องทำ

หลิงเซียวไม่มีทางเลือกอื่น เมื่อมาถึงห้องปรุงยา อาจารย์ปรุงยาก็ได้จัดเตรียมที่นั่งให้กับเขา

เมื่อหลิงเซียวมองไปยังทิศทางที่อาจารย์ชี้ เขาก็เผยรอยยิ้มออกมาทันที