ตอนที่ 63 คุณภาพสูง!
หากเป็นเพียงแค่นั้น มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ อาจารย์ปรุงยาและเย่ปิงก็ถือว่าหลิงเซียวเป็นคนที่มีพรสวรรค์ในการปรุงยาสูงเท่านั้น
แต่ปัญหาคือมันอยู่ที่อย่างหลัง ความเร็วในการประสานมือทั้งสองของหลิงเซียวนั้นเริ่มเร็วขึ้นและเร็วขึ้น ไม่มีหยุดเลยแม้แต่น้อย นอกจากนี้ภายในเตายาก็ไม่มีสิ่งใดผิดปกติเลย เรื่องนี้มันทําให้ทุกคนรู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างมาก
ความเร็วในการประสานอินที่รวดเร็วเช่นนี้นั้นทำได้ไม่ยาก
แต่ในเวลาเดียวกันความเร็วในการประสานอินที่รวดเร็วเช่นนี้ มันเป็นเรื่องยากมากที่จะไม่มีข้อผิดพลาดใดๆเลย
แม้แต่อาจารย์ปรุงยาเองก็ยังมีโอกาสเตาระเบิดได้ภายใต้ความเร็วในการประสานอินเช่นนี้
แล้วหลิงเซียวล่ะ? ด้วยความชำนาญที่เพิ่มขึ้น เจ้านี่ยังเร่งความเร็วขึ้นอีกหรือ!
“ให้ตายเถอะ! เจ้านี่ยังเร่งความเร็วเพิ่มขึ้นได้อีกเหรอ?”
“ด้วยความเร็วเช่นนี้....ต้องใช้เวลาเท่าไหร่ในหลอมเม็ดยาลมปราณโลหิตขั้นต้น? ฉันเกรงว่าอาจจะใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง?”
“ความเร็วเฉลี่ยของทั้งห้องดูเหมือนจะอยู่ที่ประมาณหนึ่งชั่วโมง!"
"คงไม่ใช่ว่าเขาจะหลอมมันขึ้นมาได้จริงๆหรอกนะ?"
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เหล่านักเรียนก็พลันเงียบเสียงลงไปในทันที
แม้ว่าพวกเขาจะไม่อยากยอมรับมัน แต่ความจริงก็อยู่ตรงหน้าพวกเขา หลิงเซียวสามารถหลอมเม็ดยาโลหิตขั้นต้นได้สำเร็จในครั้งแรก!
หลิงเซียวที่ตกอยู่ในภวังค์ไม่มีเวลามาสนใจพวกเขา
ในความคิดของหลิงเซียวตอนนี้มีเพียงอย่างเดียวนั่นก็คือ "การปรุงยานี้มันค่อนข้างง่าย"
หากนักเรียนและอาจารย์ปรุงยาได้ยินคำพูดในใจของหลิงเซียว หน้าของหลิงเซียวคงถูกจับถูไปกับพื้น!
การปรุงยาเป็นเรื่องง่ายงั้นหรือ? ฮ่าๆ
นักปรุงยาคนหนึ่งเมื่อตอนที่เขาเพิ่งเรียนรู้การปรุงยา หากเตาปรุงยาของเขาไม่เคยระเบิดมาหลายครั้ง แล้วจะเรียกเขาว่านักปรุงยาได้อย่างไร?
มีนักปรุงยาระดับสูงคนหนึ่งกล่าวด้วยตัวเองว่า "นักปรุงยาที่ไม่มีประสบการณ์เตาระเบิดไม่นับว่าเป็นนักปรุงยาที่แท้จริง ”
ที่จริงแล้วคําพูดของเขามีเหตุผลมากและมีความหมายอยู่สองอย่างในนั้น
อย่างแรกสำหรับคนที่เพิ่งเริ่มเรียนรู้การปรุงยาไม่มีเตายาที่ดีและนอกจากนี้ยังเป็นผู้เริ่มต้นที่ไม่มีประสบการณ์ การที่เตาระเบิดจึงเป็นเรื่องธรรมดา
อย่างที่สองคือการที่เตาระเบิดจะช่วยให้นักปรุงยาเติบโตอย่างรวดเร็วเพราะเมื่อทำผิดพลาด ก็จะสามารถเข้าใจได้ว่าขั้นตอนใดควรระมัดระวังเป็นพิเศษ
สำหรับนักปรุงยาคนอื่นๆ คำเหล่านี้เป็นคำพูดที่มีเหตุผล
แต่หลิงเซียวล่ะ? ประโยคนี้มันช่างเป็นเรื่องที่ไร้สาระ
เตาระเบิด? มันไม่มีอยู่จริง!
หลอมสำเร็จ ก็คือหลอมสำเร็จ!
ความเร็วในการประสานอินของหลิงเซียวเริ่มเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนดวงตาของนักเรียนคนสุดท้ายแทบจะตามไม่ทัน หลิงเซียวเปลี่ยนจังหวะการประสานอินเรื่อยๆ
นักเรียนหลายสิบคนแสดงท่าทีท้อใจ นี่ยังเป็นมนุษย์อยู่อีกหรือ?
ความเร็วในการประสานอินนั้นเร็วมาก ราวกับจะรีบไปเกิดใหม่!
อาจารย์ปรุงยาและเย่ปิงรู้สึกหัวใจเต้นรัว ตอนแรกพวกเขาคิดว่าพรสวรรค์ในการปรุงยาของพวกเขานั้นยอดเยี่ยมมากแล้ว
แต่วันนี้เมื่อเปรียบเทียบกับหลิงเซียว พวกเขาสองคนก็คือขยะดีๆนี่เอง
"ติ๊ง! โฮสต์กําลังใช้ทักษะการปรุงยาระดับต่ำ - "หัวตัน" ค่าความชํานาญ +1! ”
"ติ๊ง! โฮสต์กําลังใช้ทักษะการปรุงยาระดับต่ำ - "หัวตัน" ค่าความชํานาญ +1! ”
"..."
กระบวนการหลอมยาทั้งหมดกินเวลายี่สิบสองนาที หลิงเซียวพลันหยุดมืออย่างกะทันหัน
หลังจากนั้นหลิงเซียวก็ปิดเตายา ภายในเตายา ตลบอบอวนไปด้วยกลิ่นหอมสดชื่นที่ลอยออกมาจากภายใน
"ทําไมกลิ่นถึงได้หอมขนาดนี้?" นักเรียนคนหนึ่งพูดด้วยความประหลาดใจ
ขณะที่สูดดมกลิ่นยา ดวงตาของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ
นักเรียนคนอื่นๆก็ไม่เข้าใจเช่นกัน แม้ว่าการปรุงยาของพวกเขาจะประสบความสําเร็จและมีกลิ่นหอมของเม็ดยาเหมือนกัน แต่ความหอมก็ไม่ถึงระดับนี้
อาจารย์ปรุงยาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวออกมาว่า "หรือว่าจะเป็นเม็ดยาโลหิตขั้นต้นคุณภาพสูง? ”