ตอนที่ 65 เข้าสู่หัวข้อหลัก

ตง หลิ่วชวน โกรธเคือง ที่หลิงเซียว เรียกตนว่าตาเฒ่าก็พอจะรับได้ ถึงอย่างไรเขาก็คิดจะลักพาตัวหลิงเซียวมายังสถาบันการต่อสู้ฉวนโจวอยู่แล้ว

แต่นักเรียนคนนี้เป็นเพียงนักเรียนธรรมดาที่มีพรสวรรค์ในการปรุงยา แต่กลับมาเรียกตนว่าตาเฒ่าตามหลิงเซียวอีก ไม่ตบตายในฝ่ามือเดียวก็ถือว่าดีถมแลัว!

“อ๊ากกก!!”

เสียงกรีดร้องอันน่าสยดสยองดังออกมาจากปากของนักเรียนคนนั้น นักเรียนคนอื่นๆที่เหลือพลันเงียบเสียงลงทันที

ตง หลิ่วชวน แค่นเสียงเย็นชา "หยุดหอนได้แล้ว ฉันไม่ได้ใช้กำลังมากนัก ถ้ายังหอนอยู่อีก ฉันจะฝังเธอไว้บนผนังอีกครั้ง!”

ทันทีที่ ต่ง หลิ่วชวน พูดจบ นักเรียนคนนั้นก็หุบปากทันที

ต้องบอกว่า ตง หลิ่วชวน ควบคุมพลังของตัวเองได้สูงมาก

ในขณะที่ฝังร่างกายของนักเรียนคนนั้นลงในผนังก็ไม่ได้ทําให้นักเรียนคนนั้นได้รับบาดเจ็บมากนัก

หลิงเซียว ขยิบตาให้นักเรียนคนนั้น และขยับปากของเขา แต่เขาไม่ได้เปร่งเสียงออกมา

เมื่อนักเรียนเห็นดังนั้น เขาจึงเริ่มครุ่นคิดทันทีว่าหลิงเซียวกําลังพูดถึงอะไร

ในไม่ช้าเขาก็เข้าใจความหมายของหลิงเซียว

หลิงเซียวดูเหมือนจะพูดว่า "ฉันชอบคนที่ปากไม่มีหูรูดอย่างนายจริงๆ!"

ทันใดนั้นความขุ่นเคืองในหัวใจของนักเรียนคนนั้นก็พลันเอ่อล้นออกมาราวกับน้ำทะเล

เขาแทบจะหยิบโทรศัพท์มือถือของตนเองออกมาและคลิกเข้าไปที่แอปค้นหาแล้วพิมพ์ว่า "วิธีการทำยังไงถึงจะเล่นงานไอ้ตัวบัดซบนี่ได้เร็วที่สุด!"

แต่ตอนนี้อย่าเอาโทรศัพท์ออกมาจะดีกว่า ก่อนที่ ตง หลิวชวน จะออกจากที่นี่ เขาไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว

ใครจะไปรู้ว่าเมื่อเขาเคลื่อนไหว ตง หลิ่วชวน จะมาจัดการเขาอีกครั้งหรือไม่

เมื่อ ตง หลิ่วชวน เห็นว่านักเรียนคนนั้นไม่ร้องโอดครวญแล้ว เขาจึงหยุดมอง

ตง หลิ่วชวน รู้สึกมาขึ้นเรื่อยๆว่าไม่ควรเป็นสิ่งที่ดีสำหรับหลิงเซียวที่จะมายังสถาบันการต่อสู้ฉวนโจวของเขา

แต่การละทิ้งอัจฉริยะเช่นนี้ เขาทำไม่ได้จริงๆ

“สถานการณ์ก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่? ใครอธิบายให้ฉันฟังได้บ้างว่าเกิดอะไรขึ้น” ตง หลิ่วชวน กล่าวถาม

เมื่ออาจารย์สอนปรุงยาได้ยินคำพูดของ ตง หลิ่วชวน เขาก็อธิบายสถานการณ์ทั้งหมดให้ ตง หลิ่วชวน ฟังทันที เมื่อได้ยินเรื่องทั้งหมด ตง หลิ่วชวน ก็ถึงกับตกตะลึง

ตง หลิ่วชวน มองไปที่อาจารย์สอนปรุงยา หลิงเซียว และนักเรียนคนอื่นๆ

หลิงเซียว แสร้งทำเป็นไม่เห็นมัน ขณะที่อาจารย์สอนปรุงยาและนักเรียนคนอื่นๆพยักหน้า

“เม็ดยาลมปราณโลหิตขั้นต้นคุณภาพสูง นี่มันเรื่องล้อเล่นอะไรกัน!” ตง หลิ่วชวน ยังคงไม่อยากเชื่อ

ที่เขาปล่อยให้หลิงเซียวมาที่คลาสสอนปรุงยา เพียงเพื่อต้องการให้หลิงเซียวยอมแพ้

หลิงเซียวไม่สนใจที่จะพูดเรื่องไร้สาระกับ ตง หลิ่วชวน เขาเปิดฝาเตาขึ้นมาโดยตรง

ทันใดนั้น ทั้งห้องเรียนก็เต็มไปด้วยกลิ่นหอมของเม็ดยา

จมูกของ ตง หลิ่วชวน ขยับ เขาอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจว่า "มันเป็นเม็ดยาลมปราณโลหิตขั้นต้นคุณภาพสูงจริงๆ?"

หลิงเซียวทำเพียงส่งเสียงหัวเราะในลำคอ "ฮ่าฮ่า!"

เส้นเลือดสีฟ้าพลันปรากฏที่หน้าผากของ ตง หลิ่วชวน ไอ้สารเลวตัวน้อยคนนี้ เอาอีกแล้ว! ฉันอยากจะตบให้มันตายไปจริงๆ!

แต่ในความเป็นจริง เรื่องนี้เขาทำได้เพียงแค่คิดเท่านั้น

ก่อนหน้านี้หลิงเซียวได้แสดงพรสวรรค์ด้านวรยุทธ์ของเขาออกมาเท่านั้น เพียงแค่นั้นก็ทำให้ ต่ง หลิ่วชวน ต้องอดทนซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ตอนนี้หลิงเซียวได้แสดงพรสวรรค์ในปรุงยาออกมาอีกครั้ง แม้ว่าทัศนคติของหลิงเซียวจะแย่ไปหน่อยก็ตาม ต่ง หลิวฉวน ก็แสดงท่าทีว่า 'ฉันจะอดทน! ฉันจะอดทน!'

“เอาล่ะ พวกเธอไปเรียนกันต่อเถอะ ส่วนหลิงเซียวไปที่ห้องทำงานของฉัน” ตง หลิ่วชวน กล่าว

หลิงเซียวทำท่าเป็นช่วยไม่ได้ ในขณะที่ปากของกลุ่มนักเรียนกระตุก กลับไปเรียนต่อ? ยังจะให้มีอารมณ์กลับไปเรียนอีกเหรอ ตอนนี้สติของพวกเขามันหลุดไปแล้ว

ห้องทำงานสถาบันการต่อสู้ฉวนโจว

ตง หลิ่วชวน มองไปที่ หลิงเซียว ด้วยรอยยิ้มและกล่าวว่า "หลิงเซียว เธอคิดอย่างไรกับสถาบันการต่อสู้ฉวนโจว?"

หลิงเซีบว รู้ว่า ตง หลิ่วชวน กำลังจะเข้าสู่หัวข้อหลักแล้ว

ถ้าเขาไม่ต้องการ มันเป็นไปไม่ได้ที่จะมีใครมาบังคับให้เขาเข้าสู่สถาบันการต่อสู้ฉวนโจวได้