ตอนที่ 93 หวังไฉ นั่นเเกเหรอ!

"ระวัง!" หลิงเซียวตะโกนเสียงดัง

ผู้เข้าแข่งขันที่อยู่ท้ายแถวรู้สึกซาบซึ้งใจมาก ที่โลกมนุษย์ยังมีความจริงใจอยู่ในโลกนี้และยังมีคนดีเหลืออยู่!

ขณะที่เขายื่นมือออกไปหลิงเซียวก็พุ่งผ่านเขาไปราวกับสายลม

ผู้เข้าแข่งขันคนนี้ตกใจทันที คุณไม่เห็นมือที่ฉันยื่นออกไปเหรอ?

ฉันอยากให้คุณดึงฉันออกไป! แต่คุณพึ่งวิ่งผ่านฉันไป!

สมาชิกทีมทั้ง 5 คนหยุดฝีเท้าลงทันที และหันไปมองหลิงเซียว

หลิงเซียวยังคงวิ่งต่อไปไม่หยุด และตะโกนเสียงดังว่า "หวังไฉ[1] นั่นแกเหรอ? ”

ในห้องถ่ายถอดสดชาวเน็ตต่างพากันหัวเราะอย่างสนุกสนาน หวังไฉคือชื่อของหมา!

นี่คือหมาป่า โอเค๊? มันคือสัตว์วิญญาณหมาป่าวายุ!

หมาป่าวายุ: หุบปากซะ ข้าเป็นหมาป่านะ ไม่ใช่หมาบ้าน!

"หมาป่าตัวนี้กําลังจะประสบเคราะห์กรรม ฉันสงสัยว่าหลิงเซียวจะจัดการกับมันอย่างไรในครั้งนี้"

"คนรักหมาขอประณาม หลิงเซียวจะกินหมาไม่ได้ จะต้องเล่นสนุกกับมันก่อนที่จะกินมันสิ”

"พี่ชายเม้นต์บน เป็นปีศาจหรือเปล่า?"

“......”

หมาป่าวายุถึงกับตกตะลึง มนุษย์คนนี้โง่เง่าหรือ?

หวังไฉคืออะไร? ข้าคือหมาป่าวายุที่เป็นสัตว์วิญญาณ!

เจ้าเรียกข้าว่าหวังไฉได้ยังไง ไม่ไว้หน้าหมาป่าอย่างข้าเลยงั้นหรือ?

ปากของหมาป่าวายุอ้าออกเล็กน้อย ราวกับว่ามันต้องการจะฉีกหลิงเซียวออกเป็นชิ้นๆ

แต่ก่อนที่มันจะทันได้คลื่อนไหว กลุ่มพลังจิตวิญญาณสีฟ้ากลุ่มใหญ่ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหลิงเซียว

หมาป่าวายุขนลุกซู่ มันรู้สึกได้ว่าหลิงเซียวนั้นค่อนข้างรับมือได้ยาก

แต่ในเวลานี้หนึ่งคนหนึ่งหมาป่าอยู่ใกล้กันมาก

เมื่อได้ยินเสียงดังปัง ร่างของหมาป่าวายุก็ส่องประกายด้วยแสงสลัว จากนั้นทั้งร่างของหมาป่าวายุก็ถูกหลิงเซียวกระแทกกระเด็นออกไปด้วยความเร็วที่เร็วกว่าการวิ่งไล่

ซี๊ด!

สมาชิกทีมทั้ง 5 คนที่ถูกหมาป่าวายุไล่ล่า ต่างสูดหายใจเข้าลึก

โลกนี้แม้แต่ตัวตลกก็ยังแข็งแกร่งขนาดนี้เชียวหรือ? ฉันสู้ตัวตลกไม่ได้เลยงั้นหรือ?

เมื่อทั้งห้าคนคิดมาถึงตรงนี้ พวกเขาก็รู้สึกว่าชีวิตช่างน่าเบื่อ พวกเขาฝึกฝนอย่างหนักขนาดนี้ แต่กลับสู้ตัวตลกไม่ได้ ไม่สู้ตายไปดีกว่า!

ซูเหยาและคนอื่นๆก็ตามมาเช่นกัน ใบหน้าของพวกเธอไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก

พวกเธอมีความเข้าใจที่ชัดเจนเกี่ยวกับความแข็งแกร่งของหลิงเซียว

อืม... บางทีอาจเป็นเพราะหลิงเซียวประมาท โดยทั่วไปเขาสามารถเอาชนะมันได้ในการโจมตีเดียว

หากหลิงเซียวไม่อาจเอาชนะมันได้ เขาก็คงกดดันมันได้มากกว่าพวกเขา

ท้ายที่สุดผู้ที่เข้าสู่อีกโลกหนึ่งและกลัวว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น เขาจึงใช้เงินไปกว่า 200 ล้านเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง เขาจะสามารถช่วยชีวิตพวกเขาได้ใช่ไหม?

เมื่อเห็นว่าหมาป่าวายุกระเด็นออกไป หลิงเซียวก็เร่งความเร็วตามไปทันที

ในพริบตาหลิงเซียวก็มาปรากฏกายอยู่ข้างกายหมาป่าวายุ

ในเวลานี้ดวงตาของหมาป่าวายุกําลังสั่นคลอน มันแทบจะไม่สามารถยืนได้อย่างมั่นคง

จากนั้นมันก็รับรู้ได้ถึงสิ่งที่ปรากฏรอบตัวมัน เมื่อมันหันไปมอง มันก็เห็นว่าคนที่อยู่ข้างๆของมันคือหลิงเซียว

มันต้องการที่จะหันหลังกลับและวิ่งหนี ไป แต่หลิงเซียวจะปล่อยให้มันหนีไปได้งั้นหรือ? ล้อเล่นน่า!

หลิงเซียวกําคอหมาป่าวายุไว้แน่นราวกับสายฟ้า

"หวังไฉ! นั่นแกเหรอ? ฉันไม่ได้เจอแกตั้งแต่ฉันอายุหกขวบ! ฉันคิดถึงแกจริงๆ! แกคิดถึงฉันไหม? "หลิงเซียวกล่าวเสียงดังขณะร่ำไห้ด้วยความคิดถึง

หลิงเซียวพูดพร้อมกับเขย่ามือของเขาอย่างต่อเนื่อง

หมาป่าวายุที่อยู่ในมือของหลิงเซียวเป็นเหมือนกับตุ๊กตา

หลิงเซียวช่วยเมตตามันหน่อยไม่ได้หรือไง? มันหายใจไม่ออกจนแทบจะหมดสติอยู่แล้ว!

หมาป่าวายุเกลียดคอของมันที่ยาวไม่พอ มิฉะนั้นมันจะสอนบทเรียนที่หลิงเซียวจะต้องจดจําไปตลอดชีวิต

แต่ก่อนหน้านั้นมีเรื่องสำคัญมากอย่างหนึ่ง "พี่ใหญ่ พี่พูดเรื่องอะไร? ฉันไม่เข้าใจแม้แต่คําเดียว!"

[1]旺财 Wàng cái ความเจริญรุ่งเรือง มั่งคั่ง มั่งมี โดยทั่วไปแล้วหมายถึงชื่อเล่นของสุนัข ผู้คนมักจะตั้งชื่อนี้เพื่อกระตุ้นโชคลาภให้ไหลเข้ามา