สำเร็จเซียน
หวังชี่มองดูภารกิจพร้อมหายใจ
“หายใจเข้าออก 1/500”
“หายใจเข้าออก 30/500”
“หายใจเข้าออก 120/500”
“หายใจเข้าออก 345/500”
“หายใจเข้าออก 499/500”
“อีกแค่ทีเดียว”
[ ติ่ง!! ภารกิจเสร็จสิ้น
รับรางวัลเลยรึไม่ ]
“รับเลย”
ด้วยการตอบรับของหวังชี่ภารกิจรายวัลจากหน้าจอระบบก็ค่อยๆหายไปและมีคัมภีร์เล่มหนึ่งตกลงมาพร้อมยา1ขวด
ตุบ!!
หวังชี่มองดูภาพตรงหน้าด้วยความตื่นเต้นก่อนหยิบคัมภีร์เล่มนั้นขึ้นมา
ปกคัมภีร์มีตัวอักษรที่สวยงามและเต็มไปด้วยแรงกดดันอันมหาศาลที่สามารถบดขยี้ทุกสรรพสิ่งได้
“คำภีร์แห่งว่างเปล่า ชื่อน่าเกรงขามยิ่งนัก”
หวังชี่อ่านชื่อคัมภีร์พร้อมเปิดหน้าแรกเพื่ออ่าน
“อึก!!”
หวังชี่ที่เปิดคัมภีร์ออกก็รู้สึกเจ็บศีรษะขึ้น ก่อนที่หวังชี่จะรู้สึกตัวคัมภีร์เล่มนั้นก็ค่อยๆสลายและตรงเข้าไปในหัวสมองของหวังชี่
ความเจ็บปวดนี้แม้จะน้อยกว่าครั้งก่อนแต่สำหรับหวังชี่ที่ความทรงจำไม่ค่อยดีทำให้มันแทบไม่ต่างกันสักเท่าไหร่
[ ติ่ง!! เรียนรู้คัมภีร์แห่งความว่างเปล่าเสร็จสิ้น ]
หวังชี่เอามือกุมศีรษะก่อนทองมาที่ระบบอย่างโกรธแค้น
“ระบบทำไมแกไม่บอกก่อนล่ะ!!”
หวังชี่พูดคำด่ามากมายใส่ระบบ แต่ก็ไม่เป็นผลระบบไม่ตอบสนองกับคำด่าของหวังชี่เลยแม้แต่น้อยราวกับว่ามันไม่ได้ยิน
หวังชี่ที่หมดหนทางก็ไม่ได้สนใจระบบพร้อมทบทวนความทรงจำที่ได้จากคัมภีร์แห่งความว่างเปล่า
“นั่งท่าแบบนี้ พร้อมกำหนดลมหายใจช้าๆ เพ่งสมาธิไปที่ตันเถียน ”
หวังชี่พึมพำคำมากมายจากความทรงจำ ก่อนที่อากาศจากความว่างเปล่ามากมายจะไหล่เข้าสู่ตัวหวังชี่อย่างรวดเร็ว
การบ่มเพาะของหวังชี่ที่แต่เดิมไม่มีก็ค่อยๆดีขึ้นทีละเล็กทีละน้อย
จากขอบเขตมนุษย์ ก้าวเข้าสู่ขอบเขตเซียน
บึม!!
ออร่าของหวังชี่แข็งแกร่งกว่าออร่าของเซียนปกติเป็นอย่างมาก เนื่องจากหวังชี่ดูดกลืนความว่างเปล่า ไม่ใช่พลังปราณ
[ ติ่ง!! แจ้งเตือน แจ้งเตือน!! เนื่องจากการบ่มเพาะของท่านรวดเร็วเกินไป ร่างกายเกิดความไม่สมดุล ]
เสียงแจ้งเตือนอันมากมายของระบบทำให้หวังชี่ลืมตาจากวังวนแห่งการบ่มเพาะ
[ ติ่ง!! เนื่องจากท่านสำเร็จเป็นขอบเขตเซียนแล้ว เปิดใช้งานค่าสถานะ เสร็จสิ้น ]
หวังชี่ที่ได้ยินเสียงระบบก็มีความสุขทันที
“นี้ข้าสำเร็จเป็นเซียนแล้วรึ?”
ความสงสัยมากมายเกิดขึ้นในใจของหวังชี่ เขาพึ่งบ่มเพาะไปเท่าไหร่กัน 10นาที 5นาที ไม่ใช่เลย มันแค่3นาที
3นาทีเท่านั้นหวังชี่ก็สำเร็จเป็นเซียนแล้ว ถ้ามีใครมาได้ยินคงหัวเราะเยาะเป็นแน่แท้
หน้าจอสีทองค่อยๆปรากฏขึ้นตรงหน้าของหวังชี่ทำให้ความตื่นเต้นก่อนหน้านี้สงบลง
[ ชื่อ : หวังชี่
อายุ : 18 ปี
ฐานการบ่มเพาะ : สำเร็จเซียน ขั้น1
ดวงดาวในครอบครอง : 0
เทพที่สร้าง : 0
ช่องเก็บของ : ยาปรับสภาพร่างกาย 10 ]
“นี้คือค่าสถานะของเราสินะ”
หวังชี่มองดูด้วยความดีใจก่อนเหลือบไปเห็นยาปรับสภาพร่างกาย
“ระบบ ยาปรับสภาพร่างกายคืออะไร?”
[ ติ่ง!! ยาปรับสภาพร่างกายคือยาที่จะช่วยปรับปรุงร่างกายของโฮสต์ให้ดียิ่งขึ้น ]
หวังชี่ที่ได้ยินเสียงระบบก็มีความสุขทันที ยาปรับสภาพร่างกายที่ตนมีอาจจะสามารถช่วยปรับปรุงร่างกายของหวังชี่ให้ดียิ่งขึ้น
หวังชี่ไม่รอช้ารีบเอามือหยิบขวดยาปรับสภาพขึ้นมาและเทลงบนมือทันที
ยาปรับสภาพร่างกายของระบบแตกต่างจากยาปรับสภาพร่างกายทั่วอย่างมาก เนื่องจากของที่ได้จากระบบจะไม่มีสิ่งเจือปนใดๆ
“อึก!! ”
หลังจากเทยาลงในมือหวังชีก็กลืนลงไปทีละเม็ด
ความเจ็บปวดต่างๆเริ่มเกิดขึ้นหลังจากที่หวังชี่กินยา
แต่เมื่อกินเม็ดที่2ความเจ็บปวดดังกล่าวก็หายไป แต่ตามมาด้วยลิทธิ์ยาที่เบาบางลง
[ ติ่ง!! ท่านกลืนกินยาปรับสภาพร่างกาย ร่างกายของท่านดีขึ้น ]
[ ติ่ง!! ท่านกลืนกินยาปรับสภาพร่างกาย ร่างกายของท่านดีขึ้น ]
เสียงระบบดังขึ้นหลังจากหวังชี่กลืนกินยาปรับสภาพร่างกาย และดังขึ้นทั้งหมด10ครั้ง
กล้ามเนื้อของหวังชี่ค่อยๆดีขึ้นที่ละนิด จนเริ่มมีเมือกสีดำใหล่ออกมาจากร่างของหวังชี่ทีละนิด
หลังยากินยาทั้งหมดหวังชี่ก็ค่อยๆลืมยาขึ้น
“กลิ่นอะไรเนี่ย!!”
หวังชี่ที่ได้กลิ่นเหม็นอับก็อุทานขึ้น พร้อมสำรวจร่างกายของตน แต่เมื่อมองลงมาที่ร่างกายกับพบเมือกสีดำเต็มทั้งตัวแถมเมือกสีดำอันนี้ยังเหม็นมากอีกด้วย
“ข้าอยากอาบน้ำ!!!”
หวังชี่ตะโกนอย่างหมดหวังเพราะสถานที่ ที่ตนอยู่นั้นมีแต่ความว่างเปล่า ตัวเขาจะไปหาน้ำจากไหนมาอาบกัน
[ ติ่ง!! ระบบได้ยินความปรารถนาของท่าน ]
[ ติ่ง!! ภาระกิจย่อย
เนื้อหา : อยู่ในความว่างเปล่าเป็นเวลา 1 วัน
รางวัล : บ้านพัก 1 หลัง
เวลา : 1 วัน ]
หวังชี่ที่ได้เห็นภาระกิจก็มีเส้นเลือดปรากฏขึ้นตามใบหน้า
“ให้ข้าอยู่แบบเหม็นๆตั้ง1 วันเนี้ยนะ!!!”
[ ติ่ง!! ท่านจะปฎิเสธภารกิจก็ได้แล้วแต่ท่าน ]
“แล้วใครบอกว่าข้าจะปฎิเสธล่ะ!!”
หวังชี่ยอมรับภารกิจด้วยความสิ้นหวังพร้อมนอนรอให้เวลาผ่านไป แต่เขาไม่ได้รู้เลยว่าที่ ที่ตนได้อยู่นั้นไม่มีเส้นเวลาอยู่เลย ระบบเพียงเอาเวลาจากด้านนอกมาใส่เฉยๆ แม้จะผ่านไปซัก500รึ5000ปีก็ไม่มีความหมายกับที่ที่หวังชี่อยู่