ป่าสัตว์อสูร / งูยักษ์?!

มู่หว่านพยักหน้า “เทพแห่งความพากเพียร หรืออีกชื่อคือเทพผู้ถูกทรยศ”

“แม้ในตอนแรกจะเป็นเทพที่แข็งแกร่งมาก แต่ในเวลาต่อมาก็ถูกทรยศโดยสาวกของตนและเทพรอบข้าง”

“ด้วยความเครียดแค้นจึงไล่ล่าสังหารเทพและสาวกทั้งหมด และแยกตัวออกไปอยู่อย่างโดดเดี่ยว...”

“นี้เป็นประวัติความเป็นมาของเทพแห่งความพากเพียร ข้ามั่นใจว่าเทพตนนี้จะเข้าร่วมแผนกจัดการดวงดาวอย่างแน่นอน”

หวังชี่ดวงตาเป็นประกาย ' เนื่องจากถูกทรยศ ทำให้ไม่เข้ามายุ่งเกี่ยวกับทางโลกอีก เทพคนนี้มีโอกาสมาเป็นผู้จัการดวงดาวมาก '

“แล้วเทพตนนี้อยู่ที่ไหน?”

“ข้าไม่ทราบแน่ชัด แต่ถ้าดูจากข่าวลือล่าสุดดูเหมือนจะอยู่ที่ป่าสัตว์อสูรทางฝั่งชายแดนเจ้าค่ะ”

“นำทางไป”หวังชี่ลุกขึ้น และเดินมาทางมู่หว่าน

“เจ้าค่ะ!”

ด้วยการตอบรับของมู่หว่าน ทำให้ทั้ง2หายตัวไปและมาโผล่ที่ป่าสัตว์อสูรดังกล่าว

“แยกกันหา ถ้าหาเจอแล้วจงทำให้จุดๆนั้นเกิดแรงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง”

“รับทราบเจ้าค่ะ แต่ป่าสัตว์อสูรนี้มีข่าวลือว่ามีสัตว์อสูรระดับเทพอาศัยอยู่ และมันมีมากกว่า1ตัว เพราะฉะนั้นท่านต้องระวัง”มู่หว่านกล่าวเตือนหวังชี่

เมื่อหวังชี่ได้ยินเขาก็พยักหน้าและบินไปทางตรงกันข้าม

มู่หว่านก็ไม่รอช้าและบินไปอีกทิศทางทันที

“ป่านี้มีขนาดปานกลางเพียงเท่านั้น ถ้าเทพแห่งความพากเพียรอยู่ที่นี้จริงๆ คงหาไม่ยาก”หวังชี่กวาดสายตาไปยังทุกทิศทาง

แม้ป่านี้จะไม่ใหญ่มาก แต่สัตว์อสูรที่นี้กลับเยอะเป็นพิเศษ

มันมีมากกว่าเทือกเขาหมื่นอสูรในดาวเมฆาถึง10เท่า

ถ้าเทือกเขาหมื่นอสูรมีสัตว์อสูรนับหมื่น ป่าสัตว์อสูรในโลกก็มีสัตว์อสูรนับแสนและอาจจะมีถึงล้านตัวเลย

.....

ก๊ากกก!!

นกขนาดยักษ์ยินตรงมายังหวังชี่อย่างรวดเร็วและโจมตีเขาทันที

จาก1ตัวกลายเป็น10ตัว

นกเหล่านี้มีความแข็งแกร่งไม่มาก มันมีระดับเพียงเซียนปฐมกษัตริย์เท่านั้น

หวังชี่หยิบกระบี่พิพากษาวิญญาณและฟันไปยังร่างของนกทั้ง10อย่างรวดเร็ว

คลื่นกระบี่ตัดร่างของนกทั้ง10ภายในเสี่ยววินาที

[ ติ้ง!! สังหารสัตว์อสูรระดับเซียนปฐมกษัตริย์ ได้รับดวงวิญญาณ +2 กระบี่พิพากษาวิญญาณ +2 ]

[ ติ้ง!! .... ]

หวังชี่หันมองการแจ้งเตือนของระบบแบบผ่านๆ

หลังจากนกยักษ์ ก็มีงูมีปีกคล้ายมังกรปรากฏขึ้น

มันมีขนาดตัวไม่ใหญ่มาก และความแข็งแกร่งก็มีเพียงระดับเซียนปฐมกษัตริย์เช่นกัน

เมื่องูมีปีกสัมผัสได้ถึงหวังชี่มันก็คำรามออกมา และพ่นพิษมาทางเขา

พิษสีเขียวหลายสิบสายตรงมาทางหวังชี่อย่างรวดเร็ว

แต่แม้มันจะเร็ว แต่กลับไม่สามารถตามความเร็วของหวังชี่ได้ทัน

ก่อนที่งูมีปีกจะรู้สึกตัว หัวของมันก็หลุดออกจากร่างแล้ว

[ ติ้ง!! ..... ]

สัตว์อสูรหลากหลายชนิดพากันโจมตีหวังชี่อย่างรวดเร็ว

มันมีมากมายจนหวังชี่แทบหงุดหงิด ถ้ามันมาพร้อมกันเขาคงจะสามารถจัดการได้ด้วยกระบวนท่าเดียว

ระยะการอยู่อาศัยของสัตว์อสูรแต่ละชนิดนั้นราวกับถูกจัดเรียงใว้อย่างสมบูรณ์

มันมีระยะห่างกันทุกๆ5,000ลี้ และแต่ละพื้นที่ก็มีแค่เผ่าพันธุ์เดียวเท่านั้นที่อยู่

มันไม่มีสัตว์ตัวไหนเข้าใกล้พื้นที่ของเผ่าพันธุ์อื่นเลย

ทำให้ทุกการโจมตีของสัตว์อสูร มีเพียงเผ่าพันธุ์เดียวเท่านั้น

“ใกล้ระยะเผ่าพันธุ์อื่นแล้ว”หวังชี่นับจำนวนระยะที่ตนจากเผ่าพันธุ์ก่อนหน้านี้

เขาเลยระยะเผ่าพันธุ์ก่อนมาเกือบ3000ลี้แล้ว

ทำให้เขารับรู้ว่าอีกไม่นานคงมีเผ่าพันธุ์ที่แตกต่างในอีกไม่กี่ลี้

แต่เมื่อเขามาถึงระยะ5,000ลี้ กลับไม่มีสัตว์อสูรตนใดมาโจมตีเลยแม้แต่น้อย

หวังชี่ก้มมองไปยังด้านล่าง ด้านล่างของเขาเป็นหนองน้ำขนาดใหญ่

เมื่อเขามาถึงระยะทาง10,000ลี้ เขาก็หยุดลง

เนื่องจากสัมผัสของเขาสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง“สัตว์อสูรระดับเทพ?!”

สิ้นสุดเสียงของหวังชี่ เสียงๆหนึ่งก็ดังขึ้น

มันเป็นเสียงที่หยาบกร้าน และดูลึกลับเล็กน้อย“กึ่งเทพ? เหตุใดเผ่ามนุษย์ถึงมีกึ่งเทพปรากฏกัน?!”

เสียงนี้ทำให้หวังชี่ตกตะลึง เขาไม่ได้คาดคิดว่าจะมีสัตว์อสูรรับรู้ถึงกลิ่นอายของเขาได้ด้วย

แม้แต่เทพแห่งเผ่าพันธุ์ศรัทธาก็ไม่สามารถรับรู้ได้

นี้มันเหนือความคาดหมายของเขายิ่งนัก

สิ้นสุดเสียง หนองน้ำด้านล่างก็สั่นสะเทือน ไม่เว้นแม้แต่ท้องฟ้า

ร่างขนาดใหญ่ค่อยๆปรากฏขึ้น แค่ลำตัวที่มันปรากฏออกมาตอนนี้ก็มีเทียบเท่ากัสบัสแล้ว

“นี้มันจะใหญ่ไปถึงไหนกัน?!”หวังชี่มองไปยังตัวของสัตว์อสูรระดับตรงหน้า

หัวของมันจ้องมองมายังหวังชี่ แค่ดวงตาของมันก็สามารถกดดันหวังชี่ได้แล้ว

“แรงกดดันนี้แทบเกือบเท่ากับมังกรทองแห่งเผ่าพันธุ์กฎเลย!!”

แม้เขาจะมีพลังวิญญาณปกป้อง แต่ก็ยังรู้สึกกดดันอยู่ดี

เขาไม่สามารถแม้แต่ขยับได้เลยราวกับโดนพลังบางอย่างจับไว้

งูยักษ์คำรามใส่หวังชี่เล็กน้อย เสียงคำรามของมันดังกึกก้องไปทั่วป่าสัตว์อสูร

“เจ้าเป็นเผ่ามนุษย์ที่สามารถมาถึงระดับกึ่งเทพได้ น่าสนใจมาก!!!”

ตอนก่อน

จบบทที่ ป่าสัตว์อสูร / งูยักษ์?!

ตอนถัดไป