การสอบรอบสุดท้ายเริ่ม / งูหลามกรด

ผู้อำนวยการของทุกโรงเรียนกวาดสายตามองเหล่านักเรียนจากทุกโรงเรียน

สีหน้าของทุกคนต่างยิ้มแย้ม และชื่นชมอยู่ในใจ

เวลาผ่านไปได้ไม่นาน ผู้บรรยายทั้งหมดก็ปรากฏขึ้นด้านหน้าสุดของเรือ

พวกเขาจ้องมองลงมายังด้านล่างราวกับราชามองปวงประชา

ด้วยการที่มีเรือหลายร้อยลำ ทำให้มันครอบคลุมพื้นที่เกือบครึ่งหนึ่งจากเส้นทางเข้าไปยันตัวเมืองที่ใกล้ที่สุด

เหล่านักเรียนทั้งหมดประมาท และไม่กล้าส่งเสียงพูดคุยกันเลย

ผู้บรรยายคนหนึ่งก้าวออกมาจากตัวเรือ พร้อมกล่าว“การสอบสุดท้าย คือการสอบความกล้า”

“พวกเจ้าเห็นป่าที่อยู่ตรงหน้าหรือไม่? สถานที่แห่งนั้นจะเป็นการสอบสุดท้ายของพวกเจ้า”

“จงแสดงความกล้าโดยอาศัยอยู่ในป่าสัตว์อสูรตรงหน้าของพวกเจ้าเป็นเวลา1วันเต็ม ใครอยู่ไม่ถึง1วันตก!! และการตกนี้หมายถึงการซ้ำชั้น!!”

นักเรียนเกือบครึ่งพยักหน้า ส่วนอีกครึ่งตกตะลึงจนไม่ได้ฟังคำอธิบายของผู้บรรยายต่อเลย หลังจากได้ยินคำว่าป่าสัตว์อสูร

“กฎสำคัญ 4 ข้อ ผู้บรรยายของพวกเจ้าน่าจะบอกกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว”

“งั้นข้าจะมาบอกวิธีการได้คะแนนของการสอบนี้ 1 คือการอยู่ในป่าสัตว์อสูร1วัน ได้คะแนน300 / 2 สังหารสัตว์อสูรระดับ1 ได้50 ระดับ2 ได้100 ระดับ3 ได้300 ระดับ4 ได้500 และระดับ5 ได้1000 / 3 ได้รับป้ายจากผู้สอบคนอื่น 1ป้ายต่อ100คะแนน”

“คะแนนสำหรับการผ่านสอบสุดท้าย คือ5000”กล่าวเสร็จผู้บรรยายทั้งหมดก็โยนป้ายไปยังโรงเรียนที่ตนนำมา

ป้ายแต่ละโรงเรียนมีลักษณะเหมือนกัน แต่จะมีส่วนที่แตกต่างกันก็คือ ถิ่นที่มา

ฉินฮวงมองไปยังป้ายของตนที่มีคำว่าตงไห่อยู่

เขามองมันสักพักก่อนเก็บมันเขาไปในกระเป๋า

“ในเมื่อข้าอธิบายไปหมดแล้ว การสอบรอบสุดท้ายเริ่มได้!!”กล่าวเสร็จ ผู้บรรยายก็ยกมือขึ้น

พลังปราณของผู้บรรยายทุกคนห่อหุ้มนักเรียนของตน

ก่อนที่พวกเขาจะสะบัดมือโยนพลังปราณไปยังป่าสัตว์อสูร

ด้วยการโยนของผู้บรรยาย ทำให้นักเรียนทั้งหมดไม่ทันตั้งตัว

พวกเขารู้ตัวอีกที ก็ลอยอยู่กลางอากาศแล้ว

เสียงกรีดร้องดังขึ้นทุกสารทิศ

เมื่อนักเรียนนับแสนเข้าไปในป่าสัตว์อสูรแล้ว ผู้อำนวยการและคณะอาจารย์ทั้งหมดก็แยกย้ายกันไปทำตามหน้าที่

ด้วยการที่ป่าสัตว์อสูรมีขนาดใหญ่มาก มันใหญ่เกือบถึงครึ่งหนึ่งของประเทศมังกรเลย

ทำให้แม้จะมีนักเรียนนับแสนคนเข้าไป พวกเขาบางคนก็อาจจะไม่สามารถหาผู้สอบคนอื่นได้เลยแม้แต่คนเดียว

แต่สำหรับสัตว์อสูรมันแตกต่างกัน พวกมันคุ้นชินกับสภาพแวดล้อม การจะดักสังหารนักเรียนสักคนไม่ใช่ปัญหา

นี้จึงเป็นเหตุผลที่เหล่าอาจารย์และผู้อำนวยการทั้งหมดต้องแยกย้ายกัน และพยายามปกป้องนักเรียนในพื้นที่ของตน

ฉินฮวงพุ่งตกลงบนต้นไม้ขนาดเล็ก

ด้วยการที่มันมีขนาดเล็ก ทำให้เขาไม่อาจที่จะทรงตัวยืนบนต้นไม้นั้นได้และตกลงมาอย่างรวดเร็ว

“โอ้ยๆ!”ฉินฮวงอุทานด้วยความเจ็บปวด

ก่อนที่จะลุกขึ้นยืน และมองไปยังด้านหน้าด้วยสีหน้าซีดเซียว “โชคของข้ามันจะเลวร้ายเกินไปไหม?”

ด้านหน้าของเขามีสัตว์อสูรงูขนาดเกือบ12เมตรนอนหลับอยู่

[ ชื่อ : งูหลามกรด

อายุ : 125 ปี

ฐานการบ่มเพาะ : ควบแน่นลมปราณระดับ4 ]

ฉินฮวงไม่กล้าขยับ เพราะกลัวจะทำให้มันตื่น

“ควบแน่นลมปราณ ข้าอาจจะสามารถสังหารมันได้ก็ได้”ฉินฮวงพึมพำ พร้อมหยิบดาบของตนออกมา

ระดับควบแน่นลมปราณ สำหรับสัตว์อสูรมันเทียบเท่ากับขั้นสร้างรากฐาน

ทำให้ฉินฮวงไม่กล้าประมาท และมองงูหลามกรดโดยไม่ละสายตา

10 นาทีผ่านไป

งูหลามกรดก็ค่อยๆลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย

“ตอนนี้แหละ!!”ฉินฮวงไม่รอช้า และพุ่งไปยังงูหลามกรดแทบจะในทันที

เนื่องจากมันพึ่งตื่น ทำให้มันไม่สามารถตอบสนองการโจมตีของฉินฮวงได้ทัน

ดาบของฉินฮวงตรงไปยังปากที่เปิดกว้างของมัน

ก่อนที่จะแทงทะลุปากของงูหลามกรดอย่างรวดเร็ว

พริบตาต่อมา ฉินฮวงก็ดึงดาบออกและกระโดดหลบ

เขาก้มมองไปยังหางที่ฟาดมาจากด้านข้างพร้อมกลืนน้ำลาย “ประมาทไม่ได้จริงๆ”

ถ้าฉินฮวงไม่มีระบบ เขาคงบาดเจ็บไปนานแล้ว

เนื่องจากระบบไม่แจ้งเตือน ก็แปลว่างูหลามกรดตัวนี้ยังไม่ตาย

หางของงูหลามกรดฟาดต้นไม้ด้านข้างอย่างจัง

ด้วยการฟาดเพียงครั้งเดียว ถึงกับทำให้ต้นไม้ต้นนั้นหักได้

ฉินฮวงไม่กล้าคิดเลยว่าถ้าเขาโดย เขาจะมีสภาพเป็นอย่างไร

ต้นไม้ที่ค่อยๆล้มลง ฟาดมายังฉินฮวงแทบจะในทันที

“อัก!!”ฉินฮวงที่ลอยอยู่กลางอากาศไม่สามารถหลบได้ และโดนต้นไม้ฟาดเข้าอย่างจัง

ร่างของเขาลอยออกไปชนกับต้นไม้ด้านข้างอย่างรวดเร็ว

“ใช้โอกาสที่ข้าลอยอยู่กลางอากาศ เอาต้นไม้มาฟาด เหตุใดมันถึงสามารถคิดวิธีแบบนี้ได้?”ฉินฮวงจ้องไปยังหางของงูหลามกรดที่มัดต้นไม้อยู่

เขารู้สึกสับสน สัตว์อสูรระดับควบแน่นลมปราณไม่ควรมีสติปัญญาถึงเพียงนี้สิ

แม้แต่สัตว์อสูรที่อยู่ในระดับสูงกว่านี้ เขาก็ไม่เชื่อว่ามันจะมีสติปัญญาเท่ากับงูหลามกรดที่อยู่ตรงหน้า

ฉินฮวงจ้องมองไปยังงูหลามกรดที่กำลังฟาดต้นไม้มาทางต้นอีกครั้ง

แรงกดดันจากการโจมตีนี้ทำให้ฉินฮวงกลืนน้ำลาย ก่อนที่จะเอียงตัวหลบ

ต้นไม้ที่งูหลามกรดฟาดมา ปะทะกับต้นไม้ด้านหลังของฉินฮวงจนหัก

เศษไม้กระเด็นไปทั่วบริเวณโดยรอบ

ฉินฮวงไม่ปล่อยโอกาสอันดีแบบนี้หลุดลอยไป เขาหยิบเศษไม้เหล่านั้นและปาไปยังงูหลามกรดอย่างรวดเร็ว

เศษไม้นับสิบพุ่งไปยังงูหลามในทุกทิศทาง

ทำให้มันไม่ได้สนใจฉินฮวงเลย แต่จดจ่ออยู่กับเศษไม้

“ตาย!!!”ฉินฮวงที่อ้อมมาด้านหลัง ยกดาบขึ้นแทงลงไปยังหัวของงูหลามกรดโดยที่มันไม่ได้ระวังตัว

⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠(สงกรานต์แล้วขอให้ผู้อ่านทุกคนเล่นน้ำให้สนุกนะครับ )