บทที่ 2 จุดสิ้นสุดของโลกเริ่มต้นขึ้น

บทที่ 2 จุดสิ้นสุดของโลกเริ่มต้นขึ้น

มือหนึ่งตบไหล่ของ จางเซิง เบาๆ และเสียงของ หลิวเสี่ยวเทียนก็ดังขึ้นในหูของเขา: "พี่ชาย คุณได้อาชีพอะไร"

เมื่อมองดูเขาอย่างระมัดระวัง จางเซิงก็ก้าวถอยหลังอย่างรวดเร็วเพื่อสร้างระยะห่าง และเขาพูดด้วยรอยยิ้มว่า "ฉันคือนักดาบพเนจร!"

"ฮ่า อาชีพของฉันคือแฟลชไฟท์เตอร์!" หลิวเสี่ยวเทียนกล่าว ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ

โดยไม่สนใจความใจกว้างของเขา จางเซิง ปล่อยให้เขาจมอยู่กับความหลงตัวเอง

เมื่อตรวจสอบทักษะของเขาเอง เขาพบว่าช่องทักษะมีเพียงทักษะเดียวที่เรียกว่าการอัญเชิญโครงกระดูก

【การอัญเชิญโครงกระดูก】: ทักษะเวทมนตร์ที่เรียกทหารโครงกระดูกสองคนที่มีระดับวิวัฒนาการเดียวกันกับผู้ร่าย เมื่อระดับเพิ่มขึ้น จะสามารถเรียกได้มากขึ้น

ในขณะนั้น ชายคนหนึ่งชื่อซุนเสวี่ยหวู่ส่งข้อความในห้องสนทนา: "ทุกคน หยุดเถียงกันเสียที หากฉันจำไม่ผิด อันตรายกำลังใกล้เข้ามา เราต้องหาที่ซ่อนโดยเร็วที่สุด!"

โดยไม่รอคำตอบ จางเซิง เริ่มวิ่งไปที่ร้านค้าเล็กๆ ข้างหน้าแล้ว

หลายคนยังคงยืนงงไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นหรือควรทำอย่างไรต่อไป

"ปัง!"

เขาเปิดประตูเหล็กของร้านเล็ก ๆ แล้วรีบเข้าไปและล็อคมันไว้ข้างหลังอย่างรวดเร็ว

ข้างในมีของว่างและน้ำดื่มบรรจุขวดกระจัดกระจายไปทั่วพื้น ซึ่งจาง เซิงก็หยิบขึ้นมาอย่างรวดเร็วและยัดลงในช่องเก็บของของเขา

【ได้รับน้ำขวดสะอาด*10】

【ได้รับขนมแบรนด์ XXXX*10】

...

สินค้าคงคลังมีเพียง 4 ช่อง และรายการที่เหมือนกันสามารถซ้อนกันได้ถึง 99 ช่อง

ด้านล่างของช่องเก็บของถูกหมอกดำบดบัง แสดงว่าตอนนี้ไม่สามารถใช้งานได้

ขณะที่จางเซิงเติมสินค้าในคลังของเขา เสียงหนึ่งก็ดังก้องอยู่ในใจของเขา: "การนับถอยหลังวันสิ้นโลกจะเริ่มใน 10 วินาที!"

"10......"

"9......"

ไม่สามารถใส่สิ่งของเพิ่มได้ จางเซิง หยิบกระเป๋าเป้สะพายหลังที่มีฝุ่นปกคลุมขึ้นมาจากพื้นดินและเริ่มบรรจุขนมลงไปอย่างรวดเร็ว

"1......"

การนับถอยหลังสิ้นสุดลงอย่างรวดเร็ว

"วันสิ้นโลกเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ ซอมบี้เริ่มปรากฏ!"

“อ้า~แฮ”

"แฮ่!"

เสียงกรีดร้องอันน่าสะพรึงกลัวดังก้องมาจากทุกมุม

“สัตว์ประหลาดพวกนี้คืออะไร ช่วยด้วย!”

“ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย!”

ห้องสนทนาเต็มไปด้วยเสียงร้องขอความช่วยเหลือ

บางคนถึงกับแพร่ภาพซอมบี้กินคนแบบสดๆ ทำให้ทุกคนหน้าซีดด้วยความกลัว

เมื่อเห็นซอมบี้ผิวสีเทาที่เน่าเปื่อยหลายสิบตัวปรากฏตัวขึ้นข้างนอก ใบหน้าของจาง เซิงก็ซีดลง

ซอมบี้ตัวเมียสังเกตเห็นเขาอย่างรวดเร็วและลากลำไส้ของเธอเข้าหาเขา

เมื่อเห็นความเร็วในการเคลื่อนที่ของซอมบี้ ใบหน้าของ จางเซิง ก็ซีดลง "นี้ไม่ดีแล้ว!"

ซอมบี้เหล่านี้เป็นซอมบี้ที่เคลื่อนไหวเร็ว ไม่ใช่ซอมบี้ที่เคลื่อนไหวช้าซึ่งมักพบเห็นในภาพยนตร์

ขณะที่เขาสังเกตเห็นซอมบี้ เสียงกรีดร้องที่น่าสะพรึงกลัวทำให้จางเซิงรีบก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าว มองผ่านเคาน์เตอร์กระจกที่ใบหน้าหล่อเหลาของเขาและซอมบี้ที่เน่าเปื่อยอยู่ข้างหลังเขา

ซอมบี้ที่อ่อนแอและเน่าเปื่อยพุ่งเข้าใส่เขา

สายเกินไปที่จะวิ่ง!

“การอัญเชิญโครงกระดูก!”

จางเซิงไม่มีประสบการณ์การต่อสู้เลยรีบใช้ทักษะของเขาด้วยความตื่นตระหนก

รูปดาวห้าแฉกสีม่วงปรากฏขึ้นในอากาศ

ทหารโครงกระดูกสีขาวสองคนถือมีดกระดูกโผล่ออกมาจากดาวห้าแฉก

ทหารโครงกระดูกยืนนิ่งอยู่ต่อหน้าจาง เซิง เพื่อป้องกันไม่ให้ซอมบี้โจมตีเขา

จางเซิงสั่งอย่างเร่งด่วนโดยไม่ได้หันกลับมา “ฆ่ามันซะ!”

เมื่อได้รับคำสั่ง ทหารโครงกระดูกก็พุ่งเข้าใส่ซอมบี้อย่างรวดเร็ว

“ปุ!”

มีดกระดูกเฉือนหัวซอมบี้ครึ่งหนึ่งอย่างดุเดือด เลือดกระเซ็นและทำให้ร่างสีขาวของทหารโครงกระดูกเปื้อนสีแดง

【ฆ่าซอมบี้เลเวล 0 ได้รับคะแนนประสบการณ์ 2 คะแนน】

ความคืบหน้า 2/10 ต้องใช้คะแนนประสบการณ์เพิ่มอีก 8 คะแนนเพื่อไปถึงระดับ 1

อืม? เก็บศพได้ไหมนะ?

จางเฉิงก้มลงลองวางมือเหนือร่างของซอมบี้และเลือกที่จะรวบรวม

【รวบรวมศพซอมบี้เลเวล 0 สำเร็จ ได้รับแกนคริสตัล*1 อมยิ้มที่กินได้ครึ่งหนึ่ง*1 】

โยนอมยิ้มเหนียวๆ ที่น่าขยะแขยงลงบนพื้น เขาจะไม่กินมันแม้ว่าเขาจะตายก็ตาม

แกนคริสตัล: สามารถใช้อัพเกรดคริสตัลวิวัฒนาการ เสริมความแข็งแกร่งให้กับอาวุธและอุปกรณ์ ฯลฯ

อัพเกรดคริสตัลวิวัฒนาการ? มันจะเป็นอย่างนี้เหรอ?

จาง เซิงยกข้อมือขึ้นแตะคริสตัลด้วยมืออีกข้าง

เขาเห็นระดับของคริสตัลและความคืบหน้าในการอัพเกรดปรากฏขึ้นจริงๆ

คริสตัลวิวัฒนาการ: ระดับ 0 ความคืบหน้าในการอัพเกรด: 1/10

หลังจากแน่ใจว่าไม่มีซอมบี้อยู่ในร้านเล็กๆ แล้ว จางเซิง ก็เริ่มตรวจสอบทหารโครงกระดูกทั้งสองที่เขาเรียกมาอย่างจริงจัง

ถ้าไม่ใช่เพราะประสิทธิภาพของทหารโครงกระดูกทั้งสอง เขาคงถูกซอมบี้กัดตายไปแล้ว

เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ เขาก็รู้สึกหวาดกลัวจนตัวสั่น

เขาค้นพบพลังบางอย่างที่เชื่อมโยงเขากับทหารโครงกระดูกทั้งสอง ทำให้เขาสามารถสั่งการพวกเขาได้เพียงแค่คิดเท่านั้น

สองนาทีต่อมา เขาได้ทำความคุ้นเคยกับทักษะการอัญเชิญโครงกระดูกอย่างสมบูรณ์

"กลับ!"

ด้วยคำสั่งของเขา ดาวห้าแฉกสีม่วงก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

เมื่อแสงจากดาวห้าแฉกส่องไปที่ทหารโครงกระดูก ร่างของพวกเขาก็หายไปทันที

ฮะ? พลังงานของฉันลดลงหรือไม่?

เขาสังเกตเห็นว่าพลังงานของเขาลดลง ตอนนี้อยู่ที่ 15/20

ที่ระดับ 0 เขามีพลังงานเพียง 20 แต้ม โดยมีค่าใช้จ่าย 5 แต้มในแต่ละครั้ง ซึ่งหมายความว่าเขาสามารถเรียกได้อีกสามครั้งเท่านั้น

ในขณะเดียวกัน ผู้คนที่อยู่บนถนนก็ถูกซอมบี้โจมตีและสังหารอย่างต่อเนื่อง

"ช่วยฉันด้วย!"

ผู้ที่ถูกกระโจนเข้ามาแทบจะร้องขอความช่วยเหลือไม่ได้ก่อนที่ฟันอันแหลมคมของซอมบี้จะกัดคอพวกมัน

จางเซิง สังเกตเหตุการณ์โศกนาฏกรรมภายนอกอย่างเย็นชา

"ตุบ ตุบ!"

เสียงเคาะอย่างบ้าคลั่งดังมาจากประตู

มีเสียงร้องออกมาว่า "พี่ชาย ได้โปรดให้ฉันเข้าไปด้วย!"

คือ หลิวเสี่ยวเทียนชายหนุ่มผมบลอนด์ที่กำลังเคาะอยู่

เมื่อเห็นซอมบี้หลายสิบตัวอยู่ข้างหลังเขา จางเซิงก็ส่ายหัวอย่างเย็นชา

"ได้โปรดพี่ชาย!" หลิวเสี่ยวเทียนอ้อนวอนอีกครั้งจนแทบจะร้องไห้

จางเซิง ยังคงไม่ไหวติง ไม่ใช่เรื่องตลก ถ้าซอมบี้หลายสิบตัวเข้ามา เขาจะไม่มีเวลาเสียใจด้วยซ้ำ

เมื่อเห็น จางเซิง ยังคงปฏิเสธที่จะเปิดประตู หลิวเสี่ยวเทียนก็มองเขาอย่างขุ่นเคืองก่อนที่จะออกไปอย่างรวดเร็ว

เมื่อจำนวนซอมบี้ข้างนอกเพิ่มขึ้น จางเซิง ก็ไม่กล้าที่จะประมาท เขารีบปิดหน้าต่างและปิดด้วยหนังสือพิมพ์ที่หยิบขึ้นมาจากพื้น

ด้วยความที่ซอมบี้ดุร้ายมาก ใครจะรู้ว่าพวกมันมีสายตาที่ดีหรือไม่ เขาจำเป็นต้องระมัดระวังอย่างยิ่ง

เมื่อรู้สึกหิวเล็กน้อย จางเซิงจึงหยิบกระป๋องอาหารออกมาและเริ่มกิน

อาหารในโลกนี้อร่อยมากอย่างน่าประหลาดใจ

เขากินหมดกระป๋องเพียงไม่กี่คำ

เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ส่งเสียงดังมากเกินไป เขาจึงค่อยๆ วางกระป๋องเปล่าลงบนพื้น

เสียงซอมบี้ร้องโหยหวนและผู้รอดชีวิตร้องขอความช่วยเหลือยังคงดำเนินต่อไปข้างนอก

เมื่อเปิดห้องสนทนา จางเซิง ต้องการดูว่ามีข้อความที่เป็นประโยชน์หรือไม่

หลายคนกำลังพูดอยู่ในห้องสนทนา โดยซุนเสวี่ยหวู่โพสต์มากที่สุด

อวตารของเขาเป็นชายหนุ่มรูปหล่อสวมแว่นตา ดูเป็นนักวิชาการมาก

“ทุกคน ฟังฉันนะ เราต้องหาอาวุธและติดอาวุธให้ตัวเองทันที ตราบใดที่เราฆ่าซอมบี้ได้ 5 ตัว เราก็สามารถพัฒนาไปสู่ระดับ 1 ได้” เขาเขียน

หลังจากฆ่าซอมบี้ไปหนึ่งตัวแล้ว จางเซิง ก็รู้ว่าเขาพูดถูก