บทที่ 7: ภารกิจกำจัดกูล

บทที่ 7: ภารกิจกำจัดกูล

จางเซิง ดึงล็อคด้วยมือของเขา และพบว่าความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขาไม่เพียงพอที่จะเปิดออก

วิธีการเข้าก็กลายเป็นปัญหา

ทันใดนั้น เขาจำได้ว่าโรงแรมต่างๆ มักจะมีบันไดฉุกเฉินอยู่ด้านหลัง

เข้าไปด้านหลังโรงแรมถูกกำแพงสูง 2 เมตรขวางไว้

เมื่อมองดูตาข่ายลวดที่อยู่ด้านบนของกำแพง จางเซิงก็ทุบมันด้วยกระบองแล้วจึงปีนข้ามไป

ด้านหลังโรงแรม เขาเห็นบันไดจริงๆ

บันไดที่ทำจากเหล็กเป็นสนิมไปแล้ว

เมื่อเหยียบลงไปก็มีเสียง 'เอี๊ยด เอี๊ยด'

ประตูที่เชื่อมต่อกับชั้นสองถูกล็อค จางเซิง ผลักอย่างแรง พบว่าประตูไม่สามารถขยับได้

ไม่มีทางเลือก เขาจึงเดินขึ้นไปชั้นบนต่อไป

เมื่อไปถึงชั้นสาม พื้นที่รอบๆ ประตูก็เต็มไปด้วยรอยมือเปื้อนเลือด และสมุดบันทึกเปื้อนเลือดก็นอนเงียบๆ อยู่บนพื้น

เขาเดินไปหยิบสมุดบันทึกขึ้นมา

[คุณได้รับไอเท็มภารกิจ หนังสือกูล เริ่มภารกิจกำจัด กูล]

[ภารกิจกำจัดกูล]: ภารกิจ 1 ดาว กำจัดกูลทั้งหมดในโรงแรมเต๋อไหลหุย เมื่อสำเร็จแล้ว คุณจะได้รับ 50 แกนคริสตัล, 300 คะแนนประสบการณ์และ คาถาอัญเชิญกูล

ฮะ? เขายอมรับภารกิจโดยไม่รู้ตัว

จางเซิง เปิด หนังสือกูล โดยไม่ต้องคิดมาก หน้าแรกเป็นภาพสัตว์ประหลาดรูปร่างคล้ายมนุษย์

ฟันหยัก กรงเล็บแหลมคม และดวงตาที่ถูกเย็บปิด

หน้าสองแสดงรายละเอียดวิธีและทักษะการโจมตีของพวกผีกูล

พวกผีกูลไม่เพียงโจมตีด้วยกรงเล็บอันแหลมคมของพวกมันเท่านั้น แต่ยังมีมือที่ยื่นออกมาจากท้องของพวกมันเพื่อลอบโจมตีคู่ต่อสู้อีกด้วย

ข้อมูลนี้มีความสำคัญอย่างยิ่ง โชคดีที่เขามีสมุดบันทึกเล่มนี้ ไม่เช่นนั้นการถูกลอบโจมตีอาจเป็นหายนะ

หน้าที่สามเผยให้เห็นจุดอ่อนของพวกผีกูล

จุดอ่อนของผีกูล: ศีรษะของพวกมันบอบบางมาก ถูกปลิวว่อนได้ง่ายด้วยวัตถุทื่อหรือใบมีดคมๆ

เมื่อมองลงไปที่กระบองในมือของเขา จางเซิงก็คิดว่า "ของทื่อ นี่มันใช่หรือเปล่า"

สมุดบันทึกที่เหลือให้รายละเอียดเกี่ยวกับวิธีการสร้างผีกูลและความสัมพันธ์กับเจ้าของสมุดบันทึก

หลังจากอ่านผ่านๆ จาง เซิงก็พบว่าผีกูลเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นโดยเจ้าของสมุดบันทึก

เจ้าของสมุดบันทึกชื่อโรเบิร์ต ผู้อำนวยการสถาบันวิจัยทางชีววิทยา

พวกผีกูลเหล่านี้ครั้งหนึ่งเคยเป็นมนุษย์ แต่ถูกบังคับให้กลายร่างให้กลายเป็นร่างมหึมาโดยโรเบิร์ต

“โรเบิร์ตคนนี้มันก็แค่คนโรคจิต บ้าที่สุด!” จางเซิง ดูถูกเหยียดหยามภายใน

ภารกิจนี้เป็นเพียงดาวดวงเดียว ซึ่งบ่งชี้ว่าความสามารถในการต่อสู้ของพวกผีกูลไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก

ยิ่งไปกว่านั้น การรู้วิธีการโจมตีของผีกูลและจุดอ่อนของพวกมัน การฆ่าผีกูลเหล่านี้จะง่ายกว่ามาก

ระหว่างทาง เขาคิดที่จะเอาชีวิตรอดในโลกนี้ แค่วิ่งหนีก็อยู่ได้ไม่นาน

เขาจะต้องแข็งแกร่งขึ้น และหนทางที่จะแข็งแกร่งขึ้นก็คือการฆ่าซอมบี้อย่างต่อเนื่องเพื่อรับค่าประสบการณ์

เมื่อภารกิจนี้ปรากฏขึ้น มันเป็นโอกาสที่จะแข็งแกร่งขึ้น และเขาไม่ควรพลาดมัน

ด้วยความคิดนี้ จางเซิงก็กัดฟันและก้าวเข้าไป

“อัญเชิญโครงกระดูก!”

เพื่อความปลอดภัย เขาเรียกทหารโครงกระดูกออกมาก่อน

เขาสั่งให้ตัวหนึ่งเดินนำและทิ้งตัวหนึ่งไว้เฝ้าด้านข้าง

โรงแรมเงียบสงบมาก มีเพียงเสียงฝีเท้าของจางเซิงและทหารโครงกระดูกทั้งสองตัว

"กรี๊ด~"

ทันใดนั้นก็มีเสียงกรีดร้องอันแหลมคมดังมาจากข้างหน้า

เงามืดคลานมาจากเพดานข้างหน้าอย่างรวดเร็ว และใบหน้าของ จางเซิง ก็เปลี่ยนไปทันที

ผีกูลปรากฏตัว!

"กรี๊ด~"

สัตว์ประหลาดที่ปรากฏนั้นเหมือนกับที่วาดไว้ในหน้าแรกของสมุดบันทึก ใบหน้าที่น่าเกลียดและน่าสะพรึงกลัวของมันบีบหัวใจของจาง เซิง

ดวงตาของพวกเขาถูกเย็บด้วยด้ายบางชนิด จมูกของพวกเขาถูกตัดออก และปากที่เต็มไปด้วยฟันแหลมคมหยักเต็มใบหน้าของพวกเขา

ผีกูลอ้าปากกว้างแล้วส่งเสียงร้องไปทางจางเซิง

น้ำลายไหลออกมาจากมุมปากอย่างต่อเนื่อง

กลิ่นเหม็นเน่าเข้าทำร้ายเขา เกือบจะทำให้ จางเซิง เป็นลม

"กลิ่นนี้ทนไม่ไหวจริงๆ..."

จางเซิง ทนต่อกลิ่นเหม็นจึงสั่งให้ทหารโครงกระดูกทั้งสองเริ่มการต่อสู้

ผีกูลห้อยกลับหัวจากเพดาน กรงเล็บอันแหลมคมของมันปัดไปที่จางเซิงอย่างดุเดือด

"แกร็ง!"

กรงเล็บถูกมีดกระดูกของทหารโครงกระดูกปิดกั้นไว้ และเปล่งเสียงที่คมชัด

ทหารโครงกระดูกอีกคนเข้ามาอย่างรวดเร็ว และฟันแขนอันหนาทึบของผีกูลอย่างแรง

เลือดกระเซ็นไปทั่วขณะที่แขนของผีกูลถูกตัดขาดอย่างหมดจด โดยบาดแผลมีเลือดไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง

"อา!"

ผีกูลส่งเสียงกรีดร้องที่น่าสังเวช

"โห่!"

ลูกศรโลหะบินตรงไปที่หัวของกูลด้วยความเร็วสูง

“พัฟ!”

ลูกศรโลหะทะลุหัวของกูลได้อย่างแม่นยำ

ความเจ็บปวดอันมหาศาลพุ่งเข้าใส่ และผีกูลก็กรีดร้องอย่างน่าสังเวชก่อนที่จะตกลงมาจากเพดานลงไปที่พื้น

"กรี๊ด~"

ผีกูลนอนอยู่บนพื้น ร่างกายของมันสั่นอย่างต่อเนื่อง ด้วยความทรมานของมันคร่ำครวญไม่หยุดหย่อน

"ปัง!" จางเซิง เดินไปเปลี่ยนอาวุธของเขาเป็นกระบอง

เขาเหวี่ยงกระบองลงมาอย่างแรงบนหัวของมัน

“ฆ่ากูลได้รับคะแนนประสบการณ์ 20 คะแนน!”

“ให้ตายเถอะ การฆ่าผีกูลตัวเดียวนั้นให้ค่าประสบการณ์ 20 แต้ม เทียบเท่ากับการฆ่าซอมบี้ระดับ 0 10 ตัว” จางเซิง อดไม่ได้ที่จะอุทานหลังจากเห็นคะแนนประสบการณ์

ความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของกูลนั้นเป็นไปตามที่เขาคาดไว้จริงๆ ไม่อ่อนแอและไม่ถูกฆ่าตายง่ายๆ

[ความคืบหน้าภารกิจกำจัดกูล]: 1/20

จริงๆ แล้วมีผีกูลถึง 20 ตัว!

เขามองดูผีกูลที่เท้าของเขาและวางมือไว้เหนือมัน

"เก็บรวบรวม!"

[ได้รับแกนคริสตัล*3, กระดูกกูล*18, ฟันกูล*26, กรงเล็บกูล*2]

หลังจากการเก็บเกี่ยว ร่างของกูลก็กลายเป็นจุดสว่างและหายไปในอากาศ

ไม่แน่ใจว่าวัสดุจากกูลเหล่านี้มีไว้เพื่ออะไร และเมื่อเห็นว่ามันไม่หนักเกินไป จางเซิง จึงตัดสินใจใส่มันไว้ในกระเป๋าเป้ทหารของเขาในตอนนี้

"กรี๊ด~"

"กรี๊ด~"

เสียงร้องของผีกูลที่แตกต่างกันหลายครั้งดังมาจากทางเดินข้างหน้า

เมื่อได้ยินเสียงเข้ามาใกล้มากขึ้น เขาก็เปลี่ยนอาวุธของเขากลับไปเป็นธนูโลหะทันที

พวกผีกูลนั้นรวดเร็วเป็นพิเศษและปรากฏตัวในสายตาของจาง เซิงในทันที

คราวนี้มีผีกูลสามตัว!

"กรี๊ด~"

ผีกูลตัวหนึ่งกระโจนเข้าหา จางเซิง ทันทีเมื่อเห็นเขา

เมื่อเผชิญหน้ากับผีกูลด้วยเขี้ยวและกรงเล็บที่เปลือยเปล่าของมัน จางเซิงยังคงสงบนิ่ง และชักธนูโลหะออกมาอย่างรวดเร็วและยิงธนูออกไป

"ฟิ้ว!"

“พัฟ!”

ลูกศรโลหะแทงทะลุหัวของผีกูลทันที ฆ่ามัน โดยมีเลือดกระเซ็นไปทั่ว

“ฆ่ากูลได้รับคะแนนประสบการณ์ 20 คะแนน!”

เนื่องจากความเฉื่อย ร่างกายของมันยังคงชนเข้าหาจางเซิงต่อไป

เขาก้าวถอยหลังอย่างรวดเร็วสองสามก้าว หลบศพที่เข้ามา

"กรี๊ด!"

ทันใดนั้น จางเซิงต้องประหลาดใจ เสียงร้องของกูลดังมาจากข้างหลังเขา ทำให้สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที

ไม่มีทาง มีอีกตัวอยู่ข้างหลังเขา!

โดยไม่ลังเลเลย จางเซิง เปลี่ยนอาวุธของเขาเป็นกระบองอย่างรวดเร็วโดยถือมันไว้เหนือหัวของเขา

"เกร็ง!"

เสียงโลหะปะทะกันดังขึ้น และจาง เซิงก็ถูกส่งกระเด็นไปด้วยพลังมหาศาล และตกลงบนพื้น

แทนที่จะลุกขึ้น จางเซิง กลับกลิ้งไปทางซ้ายเข้าไปในห้องข้างๆ

ผีกูลอีกสองตัวกำลังมีส่วนร่วมกับทหารโครงกระดูกสองตัวอยู่แล้ว