บทที่ 40: ความมั่งคั่งชั่วข้ามคืน
บทที่ 40: ความมั่งคั่งชั่วข้ามคืน
ห่างจากโรงแรมเต๋อไหลหุย 100 เมตร
“พี่เฟิง เราควรทำอย่างไรดี?” เด็กหนุ่มผมบลอนด์ถามโดยมองไปที่ชายร่างกำยำที่ยืนอยู่ข้างหน้า
โดยไม่ตอบสนอง หน้าผากของเฉินจุนเฟิงเต็มไปด้วยเส้นเลือด ดวงตาของเขาแดงก่ำขณะที่เขาจ้องมองไปที่อาคารในระยะไกลอย่างตั้งใจ
*เห้อ*
หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็หายใจเข้าลึกๆ ผ่อนคลายกล้ามเนื้อที่ตึงเครียดทั่วร่างกาย
“ไม่ว่ายังไงก็ตาม เราต้องตามหาเขา ไม่ว่าจะตายหรือมีชีวิตอยู่!”
เมื่อมองผ่านหน้าต่างชั้นสาม จางเซิงก็เห็นว่ากลุ่มยังไม่ออกไป
อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ส่ง ทีมประหลาดไปจัดการกับพวกเขา สิ่งสำคัญอันดับแรกของเขาคือการได้รับหนังสือทักษะสีแดงที่อยู่ในความครอบครองของ กู่โตว
เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ สายตาของเขาไปยัง กู่โตว ก็ทวีความรุนแรงมากขึ้น โดยส่องแสงที่ไม่ธรรมดาคล้ายกับหมาป่าผู้หิวโหยที่กำลังจ้องมองเหยื่อของมัน
เมื่อสัมผัสได้ถึงการจ้องมองที่เฉียบแหลมของ จางเซิง หัวใจของ กู่โตว ก็บีบรัดขึ้น
ตอนนี้เขาฟื้นตัวจากการช็อกครั้งแรกแล้ว
“ส่งมันมา!”
จางเซิงยื่นมือไปทางกู่โตวโดยไม่มีคำพูดฟุ่มเฟือยใดๆ
“พี่ชาย ส่งอะไรมา?” กู่โตว ดูสับสนเมื่อเห็นมือที่ยื่นออกมาของ จางเซิง
“อะไรอีกล่ะ หนังสือทักษะสีแดง! อย่าอืดอาด รีบหน่อยสิ”
“พี่ชาย หนังสือทักษะสีแดงเล่มไหน? ฉันไม่มี”
เมื่อเห็น กู่โตว ยังคงแสดงอยู่ จางเซิง ก็แสดงอาการไม่อดทน
“ยังแกล้งทำเป็นไม้รู้อีกเหรอ? พวกมันมาเคาะประตูบ้านเราแล้ว!”
“พี่ชาย ฉันไม่มีมันจริงๆ”
*เห้อ*
เมื่อเห็น กู่โตว ยังคงดื้อรั้นปฏิเสธ จางเซิง ก็ส่ายหัวและถอนหายใจลึก
“เอาล่ะ หลังจากฆ่าคุณแล้ว ฉันจะหามันเอง!”
เมื่อพูดเช่นนี้ เขาก็หยิบดาบสั้น ระบำแห่งความตายออกมา
เมื่อเห็นดาบสั้นที่ปกคลุมไปด้วยน้ำแข็ง ใบหน้าของกู่โตวก็เปลี่ยนไปด้วยความหวาดกลัว และเขาก็รีบอ้อนวอนว่า "พี่ชาย อย่าทำแบบนี้ ฉันไม่มีมันจริงๆ"
เมื่อเผชิญหน้ากับ กู่โตว ที่คุกเข่าต่อหน้าเขา ดวงตาของ จางเซิง ก็เต็มไปด้วยเจตนาฆ่า
ราวกับสัมผัสได้ถึงเจตนาฆ่าของ จางเซิง กู่โตว เริ่มถอยหนีด้วยความหวาดกลัว ในไม่ช้าก็ถูกลุงหัวขาดที่ยืนอยู่ข้างหลังเขาขวางไว้
“ฉันอนุญาตให้คุณหลบเลี่ยงผู้ที่ตามล่าคุณเพื่อแลกกับหนังสือทักษะ แต่ดูเหมือนว่าคุณจะไม่รักชีวิตของคุณ!”
เมื่อเห็นจางเซิงเข้ามาใกล้ กู่โตวก็กัดฟันรีบหยิบสิ่งของออกจากช่องเก็บของ "หยุดนะ พี่ชาย โปรดไว้ชีวิตฉันด้วย!"
เมื่อเห็นสิ่งของในมือของเขา จางเซิง ก็หยุดชั่วคราว มันเป็นหนังสือทักษะสีแดง 【วิญญาณแห่งสงครามเพลิงพิโรธ】 ที่เป็นที่ต้องการมาก
ขณะที่จางเซิงหยุด กู่โตวก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกและโยนหนังสือทักษะไปทางเขา "พี่ชาย นี่สำหรับคุณ!"
ขณะที่จางเซิงเอื้อมมือไปหยิบหนังสือทักษะ ร่างของกู่โตวก็เด้งขึ้นมาทันที
โดยไม่รู้ว่าเมื่อใด เขาได้ติดอาวุธให้ตัวเองด้วยกริชอันแหลมคมอยู่ในมือ
การโจมตีของเขามุ่งตรงไปที่หัวของ จางเซิง
*ฟัฟ! ฉึก!*
แม้จะมีความเร็วของ กู่โตว แต่ลิ้นยาวทั้งสองก็ยังเร็วกว่าอีกด้วย
"อา!"
ข้อมือของเขาถูกแทงด้วยลิ้นแต่ละอัน ทำให้กริชหลุดออกจากมือที่ได้รับบาดเจ็บในขณะนี้
ลิ้นที่ยาวเหยียดทั้งสองยกขึ้นไปกลางอากาศ เขาตะโกนว่า "อา! ปล่อยฉันไปนะ ไอ้สารเลว!"
ขณะที่จางเซิงเก็บหนังสือทักษะสีแดงไว้ในกระเป๋าของเขาและเข้ามาใกล้ ดวงตาของเขาก็หรี่ลง และเปล่งออร่าที่อันตรายออกมา
“อะไรนะ...แกจะทำอะไร!”
รู้สึกถึงกลิ่นอายอันตรายที่เล็ดลอดออกมาจาก จางเซิง, กู่โตว โดยไม่สนใจความเจ็บปวดที่ข้อมือของเขาและพยายามดิ้นรนอย่างรุนแรง
*ฉับ! ฉึก!*
การฟาดฟันอย่างรวดเร็วสองครั้ง ขาของ กู่โตว หล่นลงบนพื้น
"ฉัน..."
เมื่อมองดูขาที่เลือดออกอย่างต่อเนื่อง จิตใจของ กู่โตว ก็สับสนวุ่นวาย ไม่สามารถประมวลผลสิ่งที่เกิดขึ้นได้อย่างเต็มที่
สองวินาทีต่อมา “อ๊ากกกกก!”
เสียงกรีดร้องที่บีบคั้นหัวใจดังก้องไปทั่วทางเดินอันมืดมิดจาก กู่โตว ไปถึงหูของเฉินจุนเฟิง และกลุ่มของเขาที่ยืนอยู่ห่างออกไป 100 เมตร
“พี่เฟิง นั่นเสียงเหมือนกู่โตวเลย!”
เด็กหนุ่มผมบลอนด์พูดด้วยดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัว มองไปที่โรงแรมเต๋อไหลหุย
“ให้ตายเถอะ ไอ้สารเลวนั่นมีหนังสือทักษะสีแดงติดอยู่ด้วย เราปล่อยเรื่องนี้ไปไม่ได้!”
ด้วยความโกรธที่ กู่โตว ขโมยหนังสือทักษะสีแดง เฉินจุนเฟิงจึงกำหมัดแน่น เส้นเลือดปูด และกัดฟัน
**อา~ โฮ~**
ในขณะนั้น เสียงซอมบี้ร้องก็ได้ยินมาแต่ไกล
เมื่อได้ยินเสียงเหล่านี้ เฉินจุนเฟิง ก็พร้อมที่จะล่าถอย
ทันใดนั้น ความคิดหนึ่งก็จุดประกายขึ้นในใจของเขา
พวกเขาสามารถล่อซอมบี้ที่นั่นแล้วคว้าโอกาสที่จะบุกเข้าไปได้หรือไม่?
เมื่อมองดูซอมบี้พุ่งเข้ามาหาพวกเขาด้วยความเร็วเหลือเชื่อ เฉินจุนเฟิงก็รู้สึกมั่นใจมากขึ้นในแผนของเขา
จากนั้นเขาก็แบ่งปันกลยุทธ์ของเขากับลูกน้องของเขา
แผนดังกล่าวเริ่มต้นขึ้นโดยสมาชิกที่เร็วที่สุดของทีม ชื่อเล่น เสี่ยวเฮย ซึ่งรับผิดชอบในการดึงดูดซอมบี้มาที่ทางเข้าโรงแรมเต๋อไหลหุย
“พวกคุณเตรียมเลือดไว้เรียบร้อยหรือยัง!”
“ครับ พี่เฟิง!”
ตามคำสั่งของเฉินจุนเฟิง ชายหลายคนเริ่มใช้อาวุธตัดบาดแผลที่แขน
เสี่ยวเฮยเก็บเลือดของพวกเขาลงในขวดแก้วและรออยู่บนพื้นเพื่อให้ซอมบี้มาถึง
ส่วนที่เหลือซ่อนตัวอยู่ใกล้ ๆ พร้อมที่จะรีบออกไปและช่วยเหลือเสี่ยวเฮยหากมีอะไรผิดพลาด
บนชั้นสองของโรงแรมเต๋อไหลหุยมีผีต่อสู้ห้าตัวกำลังกินซากศพ ซึ่งไม่ใช่ใครอื่นนอกจากกู่โตวที่เพิ่งถูกฆ่า
จางเซิง ไม่เคยตั้งใจที่จะปล่อยให้เขามีชีวิตอยู่
เมื่อปล้นสิ่งของของ กู่โตว ได้ จางเซิง ก็พบกับโชคลาภ
เขาพบแกนคริสตัล 285,863 แกนบน กู่โตว โดยรู้ทันทีว่าสิ่งเหล่านี้เป็นของขวัญจากสตรีมสดล่าสุดของ กู่โตว
สันนิษฐานว่าเนื่องจากเป็นสตรีมสดของ กู่โตว ของขวัญทั้งหมดจึงถูกเก็บไว้ในช่องเก็บของของเขา
การค้นพบครั้งนี้ถือเป็นโชคลาภสำหรับ จางเซิง
เมื่อรวมแกนคริสตัลที่เขามีอยู่แล้ว ตอนนี้ทั้งหมดของเขามีจำนวน 288,313 แกนคริสตัล
"อัพเกรดคริสตัลวิวัฒนาการ!"
ด้วยแกนคริสตัลที่เพียงพอ เขาไม่ลังเลเลยที่จะอัพเกรดคริสตัลวิวัฒนาการ
คริสตัลวิวัฒนาการ: ระดับ 13 ความคืบหน้าในการอัพเกรด: 208,313/160,000
ช่องสินค้าคงคลัง: 102.
"อัพเกรดร่างกายการต่อสู้!"
ร่างทรราชดึกดำบรรพ์: ระดับ 4, 108,313/1,000,000
หลังจากอัพเกรดคริสตัลวิวัฒนาการ และ ร่างกายต่อสู้ทีละระดับ เขาเหลือแกนคริสตัลมากกว่า 100,000 อัน
การฆ่ากู่โตวทำให้เขาร่ำรวยในชั่วข้ามคืน
ดูเหมือนว่าการปล้นจะเป็นหนทางสู่ความมั่งคั่งที่รวดเร็วจริงๆ!
เมื่อคิดเช่นนี้ เขาก็จ้องมองไปที่กลุ่มที่อยู่ด้านนอก
พวกเขามีแกนคริสตัลด้วยหรือไม่?
ขณะที่เขากำลังเตรียมที่จะออกไปข้างนอกและฆ่าพวกเขา "อุบัติเหตุ!" กระจกแตกมาจากชั้นล่าง
**อา~**
เสียงซอมบี้ร้องยังคงเล็ดลอดออกมาจากด้านล่าง