บทที่45 ริวอุนสู้กับจิไรยะ?
ซาโตชิ มุรายามะ เดินสบาย ๆไปตามถนนในหมู่บ้าน
หลังจากทำภารกิจระดับ A เสร็จสิ้นเมื่อวาน เขาก็ได้วันพักผ่อนมาเต็ม ๆหนึ่งวัน
วันนี้เขาไม่มีอะไรทำเลย เขาเลยตัดสินใจไปสนามฝึกซ้อมเพื่อที่จะซ้อมฆ่าเวลา แต่ก่อนที่เขาจะได้เข้าไปใกล้สนามฝึก เขาก็ได้ยินเสียงของเหล็กกระทบกันดังลั่น
“วันนี้มีใครมาใช้สนามซ้อมด้วยเหรอเนี่ย?” มุรายามะเกาหัวสับสนเล็กน้อย
เขาก้าวไปข้างหน้าและในไม่ช้าก็มาถึงสนามซ้อมที่อยู่ไม่ไกล หลังจากที่สังเกตดูว่าใครกำลังซ้อมกันอยู่ ใบหน้าของเขาก็แสดงความตกใจออกมา
“นั่นคือ... ริวอุน?”
มุรายามะไม่คิดว่าจะได้เจอริวอุนแถมยังกำลังต่อสู้อยู่ด้วย แล้วคู่ต่อสู้ก็ยังไม่ใช่ใครอื่นนอกจากนินจาหมู่บ้านโคโนฮะ
“ทำไมนินจาโคโนฮะมาอยู่ที่นี่? เอ๊ะ! นั่นมันจิไรยะ หนึ่งในสามนินจานี่นา...” เขาสังเกตเห็นชายผมขาวได้อย่างรวดเร็ว อาจเป็นเพราะเอกลักษณ์เด่นของจิไรยะด้วยก็เป็นไปได้
“ถึงจะไม่รู้ว่านินจาโคโนฮะมาจากไหน ไม่รู้ว่าทำไมริวอุนถึงได้ไปสู้อยู่กับพวกเขา แต่นี่ต้องเป็นข่าวใหญ่แน่!” มุรายามะรู้สึกตื่นเต้นมาก “ถ้าริวอุนชนะ ไม่ได้หมายความว่านินจาคิริงาคุเระของเราเก่งกว่าโคโนฮะเหรอ?”
คิดแล้วเขาก็วิ่งจากไป แน่นอนว่าในใจเขาไม่ต้องการเห็นการต่อสู้อันน่าสนุกนี้เพียงคนเดียว ดังนั้นเขาเลยจะไปบอกเรื่องการต่อสู้นี้กับเพื่อน ๆ ให้ทุกคนได้เห็นว่าริวอุนเอาชนะนินจาจากโคโนฮะได้
พริบตาเดียว มุรายามะก็จากไป เรียกได้ว่าเร็วกว่าการเคลื่อนไหวเวลาออกไปทำภารกิจนอกหมู่บ้านเสียอีก
ไม่ทันไร ข่าวลือเรื่องนี้ก็แพร่กระจายไปทั่วหมู่บ้านราวกับพายุ
“อะไรนะ? ท่านริวอุนกำลังต่อสู้กับนินจาโคโนฮะ?”
“เอ๋? นินจาที่สู้กับท่านริวอุนไม่ใช่นินจาธรรมดา แต่เป็นจิไรยะ หนึ่งในสามนินจาแห่งโคโนฮะงั้นเหรอ?”
“เหลือเชื่อ ท่านริวอุนกำลังจะชนะจิไรยะจริงเหรอ?”
“สุดยอด! ท่านริวอุนฆ่าจิไรยะ หนึ่งในสามนินจาได้แล้วด้วย?”
ตอนแรกที่มุรายามะคาบข่าวไปบอก มันก็เป็นแค่การต่อสู้กันธรรมดา ๆ แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง มันจึงกลายเป็นการแข่งขันที่เดิมพันด้วยชีวิตกันไปเสียอย่างนั้น แถมจิไรยะยังมีข่าวว่าถูกฆ่าไปแล้วด้วย
ไป ๆมามา ข่าวก็พัฒนา กลายเป็นว่าริวอุนตัดหัวจิไรยะออกมา
เหล่านินจาหมู่บ้านคิริทนฟังเพียงอย่างเดียวไม่ไหว พวกเขาตื่นเต้นเลยพากันยกโขยงไปยังสนามซ้อมที่หนึ่งกัน
“จิไรยะกำลังทำอะไรอยู่” โอโรจิมารุมองลงมาดูเหล่านินจาต่างหมู่บ้านกำลังยกพลไปยังสนามซ้อมจากด้านบนที่พัก
สถานที่พักของพวกเขาอยู่ไม่ไกลจากสนามซ้อมมากนัก โอโรจิมารุเลยได้ยินข่าวลือทันที
“ท่านโอโรจิมารุ อยากไปดูไหมครับ?” โจนินโคโนฮะคนหนึ่งถาม
“ที่นี่คือคิริงาคุเระ เราไม่สามารถออกจากสถานที่ที่เขาจัดไว้ให้เราในเวลาเดียวกันได้ ดังนั้นฉันจะไปเอง พวกนายอยู่ที่นี่ หลีกเลี่ยงปัญหา” โอโรจิมารุสั่ง
“ครับ!” โจนินสองคนพยักหน้าแล้วร่างของโอโรจิมารุก็จมหายไปกับพื้น
ฉากเดียวกันนี้เกิดขึ้นในห้องทำงานของมิซึคาเงะ ยากุระด้วย
“นายหมายความว่า ชิบะ ริวอุนกำลังต่อสู้กับเด็กหนุ่มจากโคโนฮะที่สนามซ้อมที่หนึ่งเหรอ?” ยากุระวางเอกสารในมือลงแล้วถามหน่วยลับซึ่งกำลังคาบข่าวมารายงาน
ในฐานะมิซึคาเงะ มีเอกสารมากมายต้องเซ็นต์ ดังนั้นหน่วยลับจึงทำหน้าที่ฟังข่าวแล้วเอามารายงาน ดังนั้นข่าวที่หน่วยลับเอามารายงาน ต้องเป็นข้อมูลจริง ข่าวที่ว่าริวอุนตัดหัวจิไรยะเลยไมถูกรายงานให้ยากุระฟัง
“ครับ ท่านมิซึคาะเงะต้องการจะหยุดการต่อสู้ครั้งนี้ไหม?”
“ไม่ล่ะ จะหยุดทำไมล่ะ?” มุมปากของยากุระโค้งงอ
การเจรจาระหว่างนินจาคิริและโคโนฮะยังไม่เริ่ม มันเป็นเวลาเหมาะสมที่จะแสดงพลังของทั้งสองฝ่ายออกมา
หากริวอุนเอาชนะ มันจะเพิ่มชิพสำหรับเจรจาต่อรองให้ฝั่งของเขา และมันจะทำให้หมู่บ้านคิริงาคุเระชนะการเจรจา
“คอยติดตามผลลัพธ์ก็พอ” ยากุระสั่งจากนั้นก็ก้มหน้าเซ็นต์เอกสารต่อไป
“รับทราบครับ”
--------------------------------------
สนามซ้อมที่หนึ่ง
เมือมีข่าวลือแพร่สะพัด เหล่านินจาจากหมู่บ้านคิริงาคุเระก็มาถึง
“ท่านริวอุนกำลังสู้กับโคโนฮะจริง ๆเหรอ?”
“เดี๋ยวนะ ไม่ได้บอกเหรอว่าท่านริวอุนกำลังสู้กับจิไรยะน่ะ ทำไมเป็นชายหนุ่มคนนั้นล่ะ?”
“ไม่สำคัญหรอกว่าจะเป็นชายคนนั้นหรือว่าจิไรยะ ตราบใดที่่คู่ต่อสู้ยังเป็นนินจาโคโนฮะอยู่”
“ถูกต้อง!”
ความโกลาหลเกิดขึ้นอีกครั้ง แล้วนินจากลุ่มที่สองก็มาถึง
“หือ?” เทรุมิ เมย์และคนอื่น ๆที่กำลังดูการต่อสู้อยู่ก็ตกใจหลังจากได้ยินเสียงคุยกันจอแจ
“ทำไมที่นี่คนเยอะจังล่ะ?” คุโมะอ้าปากค้าง “คนพวกนี้คงไม่ใช่ว่าต้องการเข้ามาหยุดการต่อสู้ของอาจารย์ใช่ไหม?”
“เจ้าโง่! นายไม่ได้ยินสิ่งที่พวกเขาพูดเหรอ?” เมย์เหลือบมองคุโมะด้วยสายตาดูแคลน
“….” สีหน้าของเด็กชายแดง
ในเวลานั้นเอง นินจาคิริงาคุเระก็เดินเข้ามาดูใกล้ขึ้นกว่าเดิม พวกเขามาทันเวลาที่จะเห็นกระสุนวงจักรในมือริวอุนกระแทกเข้าไปที่หัวมินาโตะ
“เยี่ยม!” เหล่านินจารอบข้างต่างตะโกนเชียร์สุดใจ
“พวกนายไม่คิดบ้างเหรอว่าคุณริวอุนน่ะแข็งแกร่งมาก นี่เป็นวิชาที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนเลย” นินจาที่ชื่อคิมูระกล่าวขึ้นกับคนรอบตัวเขา
“ก็จริง” ทุกคนต่างก็ตกใจ ส่วนหนึ่งที่พวกเขาไม่เห็นเพราะกำลังจดจ่อกับการต่อสู้จนไม่ทันสังเกตวิชาที่ทั้งสองฝ่ายใช้
สิ่่งที่คิมูระพูดนั้นถูกต้อง คาถาในมือริวอุนเป็นวิชาที่พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อนจริง ๆ
“นี่เป็นวิชาที่ริวอุนสร้างใช่ไหมนะ? ดูจักระนั่นสิ มันอัดแน่นไปด้วยพลังอันรุนแรงเลย”
“ท่านริวอุนได้สร้างวิชานินจาขึ้นมากมายด้วยอายุสิบห้าปีเนี่ยนะ น่าทึ่งมาก!”
เหล่านินจาคิริกลับมาส่งเสียงเชียร์อีกครั้ง พวกเขามีทั้งเกะนิน จูนิน โจนิน ดังนั้นพวกเขาจึงมีวิสัยทัศน์แตกต่างกัน
ในอดีต กิเลนก็สร้างความฮือฮาไปทั่วทั้งหมู่บ้าน ไม่คิดว่าผ่านไปไม่นาน พวกเขาก็จะได้เห็นวิชาสร้างเองที่สองอีก
ขณะเดียวกัน ทุกคนในที่แห่งนั้นก็ได้เห็นพลังอันน่ากลัวของกระสุนวงจักรในมือริวอุนกับตา
***********************