เลเวลอัพ

โดยไม่ลังเลใจ หลินซุนพร้อมที่จะใช้คะแนนสุดท้ายของพลังวิญญาณของเขาเพื่อฟื้นฟูร่างกายของอัศวินผู้พิทักษ์

  [เตือน! ความแข็งแกร่งของวิญญาณในปัจจุบันของคุณคือ 1/2 เมื่อความแข็งแกร่งของวิญญาณกลับเป็นศูนย์ ร่างกายของอัครสาวกก็จะตาย]

  [คุณต้องการใช้ความแข็งแกร่งของวิญญาณ 1 คะแนน เพื่อฟื้นฟูร่างกายของ 'อัศวินผู้พิทักษ์' หรือไม่?]

  ตัวอักษรสีแดงสดที่ขยายใหญ่ขึ้นกำลังสั่นสะท้าน และความกลัวที่อธิบายไม่ได้ก็ปกคลุมไปทั่วร่างกายของหลินซุน

  เหงื่อเย็นจำนวนมากไหลออกมาจากหน้าผากและหลังของเขาทันที

  ความกลัวอันยิ่งใหญ่ ทำให้เขาหายใจลำบากและจิตใจของเขาก็ว่างเปล่า

  หลินซุนไม่สงสัยเลยว่า ตราบใดที่เขาใช้คะแนนพลังวิญญาณจนหมด เขาจะต้องตายอย่างแน่นอน!

  "อย่าคลิก 'ใช่' อย่าคลิก 'ใช่'" เขาขยับนิ้วอย่างยากลำบากแล้วคลิก 'ไม่'

  ข้อความสีแดงเลือดก็หายไปและความกลัวที่อยู่ในใจก็ลดลงเช่นกัน

  เขาถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอกและเสื้อผ้าบนหลังของเขาก็ชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น

  เขาวางโทรศัพท์ลง แล้วรีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำ

  เขาเปิดก๊อกน้ำ ลดศีรษะลงและล้างหน้าด้วยน้ำเย็นเพื่อบังคับตัวเองให้สงบสติอารมณ์

  หลังจากนั้นเป็นเวลานาน หลินซุนก็เช็ดใบหน้าของเขา เขาหยิบบุหรี่ออกมาและจุดไฟแช็กสามครั้งก่อนที่เขาจะได้สูบบุหรี่

  “ฮะ...” เขาพ่นควันออกมาและมองดูมือที่หยุดสั่นได้ในที่สุด แล้วยิ้มอย่างขมขื่น

  “แน่นอนว่าเกมนี้ไม่ง่ายขนาดนั้น นอกจากโอกาสแล้ว ยังมีความเสี่ยงอีกด้วย”

  หลินซุนสงบสติอารมณ์ลงหลังจากสูบบุหรี่และเริ่มวิเคราะห์อย่างมีเหตุผล

  “การสูญเสียพลังวิญญาณหมายถึงความตาย ตราบใดที่ฉันไม่ใช้คะแนนสุดท้ายของพลังวิญญาณ ก็ไม่น่าจะเป็นอันตรายต่อชีวิตของฉัน”

  “จากมุมมองนี้ เมื่อเปรียบเทียบกับประโยชน์ของการได้รับอุปกรณ์ในเกมแล้ว ความเสี่ยงนี้ก็ยังพอยอมรับได้”

  เกมคำศัพท์นี้ดูเหมือนจะมีพลังเวทมนตร์ที่ทำให้ผู้คนติดโดยไม่รู้ตัว

  หลินซุนตัดสินใจว่าจะเล่นเกมต่อ

  [วิญญาณที่หลงทางและอ่อนแอได้เข้าสู่ร่างของ 'แม่ชีคณะนักร้องประสานเสียง']

  [ตัวละครนี้ทำงานหนักเกินไป เนื่องจากการใช้ทักษะบ่อยครั้งและสูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหวชั่วคราว จำเป็นต้องพักเป็นเวลา 12 ชั่วโมงเพื่อฟื้นฟูตัวเอง]

  [คุณอยากจะออกจากร่างกายนี้ไหม?]

  เขาไม่มีทางเลือกนอกจากต้องออกจากร่างกาย

  เขาได้สำรวจโบสถ์ไปแล้วและความแข็งแกร่งของวิญญาณต้องใช้เวลา 12 ชั่วโมงจึงจะฟื้นตัว ดังนั้น เขาจึงไม่สามารถเล่นเกมนี้ต่อไปได้อีกในขณะนี้

  หลินซุนปิดเกมและเห็นว่าเป็นเวลาตีสองแล้ว

  หลังจากตั้งนาฬิกาไว้ที่ 12 ชั่วโมง เขาก็รีบอาบน้ำและเข้านอน

  ...

  วันรุ่งขึ้นสิบโมงเช้าที่ร้านเนื้อแกะ

  “ขอโจ๊กและนมถั่วเหลืองมาให้ฉันด้วย”

  “ตกลง”

  ร้านอาหารเนื้อแกะชั้นล่างของบ้านหลินซุนปรกติไม่ได้ทำธุรกิจอาหารเช้า แต่เดิมทำแต่ซุปเนื้อแกะ เนื้อแกะตุ๋นและเนื้อแกะย่าง

  อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการแพร่ระบาดเมื่อเร็วๆนี้ ธุรกิจจึงซบเซา ร้านจึงเพิ่มธุรกิจอาหารเช้า ไม่จำเป็นต้องบอกว่าเนื้อแกะที่นี่รสชาติไม่ดีมาก แต่โจ๊กที่เป็นอาหารเช้าในท้องถิ่นนั้นยอดเยี่ยมมาก

  คาดว่าร้านเนื้อแกะแห่งนี้ อาจจะดัดแปลงให้กลายเป็นร้านอาหารเช้าได้ในอนาคตอันใกล้นี้

  ไม่นานหลังจากนั้น พนักงานเสิร์ฟที่ร้านอาหารเนื้อแกะก็นำชามพอร์ซเลนร้อนๆมา

  ในชามมีโจ๊กที่พึ่งเอาออกจากหม้อ โจ๊กขาวๆ เนื้อใสๆ ยังคงร้อนอยู่ มีแท่งแป้งทอดสีเหลืองกรอบและหมูสามชั้นสับหอมนุ่ม

  ราดด้วยน้ำซุปข้นที่ทำจากเห็ดหอมและเนื้อ แล้วโรยด้วยต้นหอมสับ มันดูน่ากินมากจนคุณอดไม่ได้ที่จะขยับมือ

  หลินซุนหยิบช้อนกระเบื้องเล็กๆ ตักโจ๊กพร้อมซุปออกมาหนึ่งช้อนแล้วใส่เข้าไปในปากของเขา

  เม็ดข้าวมีกลิ่นหอมและเคี้ยวหนึบ น้ำซุปมีรสเค็มและเข้มข้น เมื่อรวมกับแป้งทอดที่กรุบกรอบ ทุกคำก็ดูน่ารับประทาน

  โจ๊กเต็มคำและนมถั่วเหลืองร้อนเป็นจุดเริ่มต้นของวันอันแสนวิเศษ

  หลินซุนพร้อมที่จะกลับบ้านและเขียนนิยายหลังจากที่เขากินและดื่มแล้ว

  ในเวลานี้ เหลือเวลาอีก 4 ชั่วโมงก่อนที่ความแข็งแกร่งของวิญญาณของเขาจะกลับคืนมา

  ทันทีที่เขาลุกขึ้นมา ก็บังเอิญไปพบกับเจ้าของร้านเนื้อแกะที่เพิ่งกลับมาจากตลาดสด

  เจ้าของร้านวัยกลางคนกำลังเข็นรถคันเล็กๆ และบนรถเข็นก็มีลูกแกะที่เพิ่งถูกเชือดมา

  หลินซุนมาที่นี่เพื่อรับประทานอาหารเช้าและถือว่าเป็นลูกค้าประจำ เจ้าของร้านวัยกลางคนก็ยิ้มให้เขาเป็นการทักทาย

หลินซุนพยักหน้าและมองดูลูกแกะที่เปื้อนเลือดอยู่บนรถเข็น

  [พรสวรรค์พันหน้าถูกกระตุ้น]

  [ร่างของแกะพันธุ์หางเล็กฮัน มันเป็นลูกแกะที่เพิ่งถูกเชือดมาไม่นานมานี้ อันที่จริงเช้านี้มันควรที่จะรออาหารอยู่ แต่กลับถูกมีดของคนขายฟาดฟันอย่างทารุณ ความเข้ากันได้: 28% (+15%)]

  [อัครสาวก คุณอยากครอบครองร่างกายนี้ไหม?]

  ข้อความสองสามบรรทัดก็ปรากฏขึ้นในขอบเขตการมองเห็นของเขา

  ม่านตาของหลินซุนหดตัวลงอย่างกะทันหันและเขาเกือบจะกรีดร้อง

  หลังจากทำใจให้สงบและทักทายเจ้าของร้านเนื้อแกะ เขาก็รีบออกจากสถานที่นี้ไป

  “พรสวรรค์ด้านจิตวิญญาณในเกม เกิดขึ้นในความเป็นจริงได้เช่น!”

  เพื่อยืนยันการคาดเดานี้ หลินซุนจึงนั่งแท็กซี่ไปที่ตลาดลด

  แน่นอนว่า ที่แผงขายไก่และเป็ดที่มีการฆ่าสัตว์ที่มีชีวิต ข้อความของเกมก็ปรากฏขึ้นในขอบเขตการมองเห็นของเขาอีกครั้ง

  [พรสวรรค์พันหน้าถูกกระตุ้น]

  [ร่างกายของไก่ขนสีขาว ไก่ตัวผู้ที่โตเต็มวัยได้ผ่านกระบวนการต่างๆเช่น ตัดคอ ปล่อยเลือด ลวก ถอนขน ควักพุงให้ดูขาวสะอาดและสวยงามอย่างแปลกตา ความเข้ากันได้: 27% (+15%)]

  หลังจากศึกษามาเป็นเวลานาน หลินซุนก็พบว่ามีเพียงร่างที่ตายแล้วและยังสมบูรณ์อยู่เท่านั้น ที่จะแสดงตัวเลือกในการครอบครองได้

  “พรสวรรค์ของฉันสามารถครอบครองร่างกายของสัตว์ได้ในความเป็นจริงได้ แล้วฉันสามารถครอบครองร่างกายของคนได้หรือไม่ ถ้าเป็นเช่นนั้น จะเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายของฉันเองหลังจากครอบครองร่างกายของคนอื่น?”

  เขาไม่กล้าคิดอีกต่อไป

  หลินซุนรีบกลับบ้านและเริ่มงานในการเขียนนิยายในแต่ละวัน

  ถ้าโลกไม่สิ้นสุด ผู้เขียนก็จะคอยอัปเดตอยู่เสมอ

  ไม่นานนักก็ถึงเวลาบ่ายสองโมง

  หลินซุนเปิดเกมอีกครั้ง

  ปกอันงดงามของ "หนังสือช่วยให้พ้นบาป" ถูกเปิดออก และท่ามกลางหน้ากระดาษสีเหลือง ข้อความของเกมที่คุ้นเคยก็ปรากฏให้เห็น

  [คุณได้เข้าสู่บทวันโลกาวินาศแล้ว]

  [บทที่ 323]

  [ในโบสถ์ที่คุ้นเคย แสงแดดสีแดงส่องผ่านโบสถ์ที่พังทลาย ก่อตัวเป็นรัศมีสีเลือดที่บิดเบี้ยว แสงสีแดงส่องตรงไปยังซากศพที่กระจัดกระจาย เนื้อบนแขนขาที่เน่าเปื่อยเหล่านี้ก็ดูเหมือนกำลังจะขยับ และดูเหมือนว่าพวกมันกำลังเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงที่เลวร้าย]

  [วิญญาณที่หลงทางและอ่อนแอได้ตื่นขึ้นมาในโบสถ์]

  [คุณได้ระมัดระวังและหลีกเลี่ยงแสงแดดโดยตรง]

  ฉากในเกมเปลี่ยนไปเป็นตอนกลางวันเหรอ?

  หลินซุนรู้สึกอย่างคลุมเครือว่ามีบางอย่างผิดปกติและเขาก็รีบคลิกเพื่อเลือกตัวละครของเขาใหม่

  [คุณใช้ความแข็งแกร่งของวิญญาณ 1 คะแนน เพื่อฟื้นฟูร่างกายของ 'อัศวินผู้พิทักษ์']

  [พลังวิญญาณปัจจุบัน 1/2]

  [แสงแห่งวิญญาณควบแน่นเข้าไปในร่างของอัศวินผู้พิทักษ์และวิญญาณที่หลงทางและอ่อนแอก็เข้าควบคุมอัศวินผู้พิทักษ์]

  [คุณกำหมัดแน่นและรู้สึกถึงพลังที่พุ่งทะยานไปทั่วร่างกายของคุณ คุณรู้สึกว่าคุณมีพลังอย่างมากและอยู่ยงคงกระพัน]

  [เสียงร้องโหยหวนดังก้องอยู่ในโบสถ์]

  [ภายใต้แสงแดดของอาทิตย์สีเลือด ร่างกายส่วนบนของสัตว์ประหลาดได้รับการเปลี่ยนแปลงอย่างน่าสยดสยองและสัตว์ประหลาดที่ปกคลุมไปด้วยเนื้อร้ายก็เข้ามาหาคุณพร้อมกับโบกแขนขาของพวกมัน]

  [คุณควบคุมร่างกายที่แข็งแกร่งของอัศวินผู้พิทักษ์ เพื่อใช้ 'ดาบกางเขนขึ้นสนิมของโบสถ์' และใช้ 'ดาบแห่งการลงโทษ' ในการเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาด]

  [คุณเอาชนะ 'ผู้ศรัทธาโบสถ์พระจันทร์สีขาวที่ร่วงหล่น' ได้อย่างง่ายดายและได้รับคะแนนประสบการณ์เพิ่มขึ้นเล็กน้อย]

  [พลังในร่างกายของคุณเริ่มเดือดและระดับของ 'อัศวินผู้พิทักษ์' ได้เพิ่มขึ้น ระดับอัศวินผู้พิทักษ์ในปัจจุบันคือ: 2]

  [คุณแข็งแกร่งขึ้นแล้ว!]

  "สัตว์ประหลาดก็เกิดในจุดเกิดได้เช่นกัน เกมนี้มันโหดร้ายจริงๆ โชคดีที่ฉันเข้าสิงร่างได้ทันเวลา ไม่งั้นฉันคงถูกฆ่าตายอีกแล้ว"

  "จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าฉันตอบสนองช้าลงอีกนิดและถูกฆ่าตายในร่างของวิญญาณที่เร่รอน?”

  สัญชาตญาณของหลินซุนบอกเขาว่าทางที่ดีที่สุด เขาไม่ควรตายในรูปแบบของวิญญาณที่เร่รอน ไม่อย่างนั้นเรื่องเลวร้ายอาจเกิดขึ้นได้

  เมื่อเปิดคอลัมน์ตัวละคร แผนผังตัวละครของอัศวินผู้พิทักษ์ก็ดูจะเหมือนเดิม ยกเว้นว่าระดับของอัศวินผู้พิทักษ์ได้เปลี่ยนเป็นระดับ 2

  [อัครสาวก คุณต้องการที่จะเปิดประตูของโบสถ์แล้วสำรวจต่อไหม?]