คนเถื่อน

ณ ใจกลางห้องโถงของสำนักวิสัยปราณี

หญิงสาวปริศนานี้หาใช่ใครอื่นนอกจากฉูเสวี่ยชิง

สาเหตุที่นางมาปรากฏตัวที่แห่งนี้ได้ ไม่ใช่อะไรอื่นนอกจากการทำภารกิจของผู้อาวุโสไฮ่หยวน

ภารกิจของนาง เป็นภารกิจที่ยากพอตัว

และหลังจากหาที่ที่เหมาะสมอยู่นาน นางก็ได้เจอประวัติของสำนักวิสัยปราณีเข้า

ประวัติของสำนักวิสัยปราณีแม้จะไม่ตรงกับที่ฉูเสวี่ยชิงต้องการ แต่มันก็ยังพอรับได้

เมื่อตัดสินใจเสร็จ นางก็รีบมายังสำนักวิสัยปราณีทันที

หลังจากมาถึง ในคราแรกนางต้องการทดสอบบางอย่างกับสำนักวิสัยปราณี

แต่เนื่องจากการพูดคุยของเย่ชิงและเหล่าผู้อาวุโส

ทำให้ฉูเสวี่ยต้องการทดสอบอีกแบบแทน และดูว่าสำนักแห่งนี้เหมาะสมหรือไม่

เย่ชิงจ้องมองไปยังร่างของฉูเสวี่ยชิง รูปลักษณ์ของนางทำให้จิตใจของเย่ชิงสั่นสะท้าน

ความงดงามของนาง มันได้สั่นคลอนไปถึงส่วนลึกของเขาเป็นที่เรียบร้อย

แม้จะเห็นเย่ชิงเป็นถึงเจ้าสำนัก แต่แท้จริงแล้วอายุของเขายังไม่ถึง50ด้วยซ้ำ

ทำให้เสน่ห์ของหญิงงาม เย่ชิงไม่อาจต่อต้านได้เลย

พริบตา เย่ชิงก็กลับมาสงบนิ่งสายตาของเขาจ้องมองไปยังฉูเสวี่ยชิง “เจ้าเป็นใคร?”น้ำเสียงของเขาเรียบเฉย

เนื่องจากเขาอยู่ในสถานะเจ้าสำนัก ทำให้แม้จะมีหญิงงามปรากฏอยู่ตรงหน้า

เขาก็มิอาจทำอะไรเกินเลยได้

ฉูเสวี่ยชิงกล่าว “ข้าเป็นใคร หาได้สำคัญไม่!”

“ที่ข้ามายังสำนักวิสัยปราณีก็เพราะว่าอยากช่วยพวกเจ้าปกป้องต้าชิงก็เท่านั้น”

เย่ชิงขมวดคิ้ว “ช่วย? เจ้าแข็งแกร่งเพียงพอที่จะช่วยให้ข้าสามารถรอดพ้นจากกองกำลังนับสิบล้านได้รึ”

ฉูเสวี่ยชิงกล่าว“ก็คิดว่า”ในคราวนี้น้ำเสียงของนางเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง

“กองกำลังนับล้านที่เจ้าหวาดกลัว ข้าแค่ดีดนิ้ว พวกมันก็ตกตายได้แล้ว คิดว่าความแข็งแกร่งเช่นนี้เพียงพอรึไม่”แรงกดดันปราณกดทับร่างของผู้คนทั้งหมด

ผู้อาวุโสคนหนึ่งจมลึกลงไป ในสายตาของเขาเห็นเพียงพื้นปฐพีเท่านั้น

ร่างของเย่ชิงล่วงหล่นลงมาจากบัลลังก์ คุกเข่าอยู่ด้านหน้าของฉูเสวี่ยชิง

เขาในตอนนี้ ไม่อาจเงยหน้ามองฉูเสวี่ยชิงได้เลย

ศีรษะของเขาก้มลงจนแทบจะติดกับพื้นด้านล่าง มันห่างเพียงมิลลิเมตรเดียว

ฉูเสวี่ยชิงเดินไปยังบัลลังก์ของเย่ชิง “ข้าแข็งแกร่งเพียงพอรึไม่”

บัลลังก์ของเย่ชิง ในครานี้กลายเป็นของฉูเสวี่ยชิงเรียบร้อยแล้ว

นางก้มลงมองผู้คนทั้งหมด “อ้าวๆ เหตุใดถึงไม่พูดล่ะ ปากนะมีไว้ให้พูดนะ ไม่ได้มีไว้ประดับ”

เย่ชิงสีหน้าซีดเซียว ดวงตาของเขาสั่นสะท้าน

ร่างของเขาในตอนนี้แทบไม่อาจขยับได้เลย แม้แต่ปากของเขาก็ไม่อาจเปิดออกได้

ราวกับมีมือมาปิดปากของเขาอยู่

ความกลัวถึงขีดสุดปรากฏขึ้นในจิตใจของทุกคน

ฉูเสวี่ยชิงปลดแรงกดดันออกและถามขึ้นอีกครา“ความแข็งแกร่งเพียงเท่านี้ พอสำหรับพวกเจ้าหรือไม่?”

เย่ชิงที่ขยับร่างกายได้แล้ว ก็รีบลุกขึ้นมาทันที

เขาจ้องมองไปยังฉูเสวี่ยชิงด้วยความหวาดกลัว

ในตอนนี้เขาไม่ได้มองนางงดงามอีกต่อไป แต่มองว่านางเป็นปีศาจ

ปีศาจเผด็จการ

ไม่ใช่แค่เย่ชิงเท่านั้นที่คิดแบบนี้ แต่ผู้คนทั้งหมดต่างคิดแบบเดียวกัน

นางไม่แม้แต่จะให้คนอื่นกล่าวพูดเลยแม้แต่คำเดียว

ฉูเสวี่ยชิงเข้าใจในสิ่งที่พวกเขาคิด แต่นางก็หาได้สนใจ

ผู้แข็งแกร่งกลืนกินผู้อ่อนแอ มันเป็นเรื่องปกติ

เย่ชิงก้มหน้าลง “ท่านต้องการอะไรจากพวกเรากันแน่”เขาถามออกมาอย่างกล้าๆกลัวๆ

ฉูเสวี่ยชิงกล่าว “ข้าจะช่วยพวกเจ้าจัดการกองกำลังของราชวงศ์หลี่ แต่ก่อนที่ข้าจะลงมือ ข้าจะทดสอบพวกเจ้า”

เย่ชิงกล่าวถาม “ทดสอบ?”

ฉูเสวี่ยชิงพยักหน้า “ใช่! ส่วนการทดสอบเป็นอะไร ข้าไม่บอก”

“และสิ่งที่ข้าต้องการจากพวกเจ้า เมื่อถึงเวลาข้าจะบอกเอง”

เย่ชิงไม่กล้าถามต่อ และหันมองผู้อาวุโสทั้งหมด

แต่เมื่อสายตาของเย่ชิงจับจ้องมา พวกเขาก็รีบหันหน้าหนีทันที

ฉูเสวี่ยชิงไม่ได้สนใจการกระทำของพวกเขา และเริ่มทำตามภารกิจของตน

....

ต้าโจว

ในตอนนี้ทุกพื้นที่ต่างเกิดการต่อสู้ เลือดจำนวนมากอาบไปทั่วพื้นพิภพ

เสียงการต่อสู้และเสียงร้องโหยหวนดังสนั่นไปทั่วสารทิศ

ทางตอนเหนือของต้าโจว เมืองหลายสิบเมืองต่างพังทลาย

ผู้บ่มเพาะของราชวงศ์หลี่จำนวนมาก หลั่งไหลเข้าสู่เมืองใกล้เคียงแทบจะในทันที

เมื่อยึดเมืองหนึ่งได้ ความโลภก็บังเกิดขึ้นและการยึดเมืองข้างเคียงก็ปรากฏในจิตใจแทบจะทันที

สมบัติมากมายตกไปอยู่ในกำมือของราชวงศ์หลี่และผู้บ่มเพาะบางส่วน

เพียงยึดเมืองเดียว พวกเขาก็ร่ำรวยแล้วถ้ายึดเมืองไปเรื่อยๆล่ะ

ความร่ำรวยของพวกเขาจะเพิ่มขึ้นอีก นี้คือความคิดของผู้บ่มเพาะในราชวงศ์หลี่

ไม่นาน ตอนเหนือของต้าโจวก็แตกพ่าย

เมื่อตอนเหนือแตก กองกำลังของราชวงศ์หลี่ก็เริ่มหลั่งไหลไปยังทิศทางอื่น

ด้วยการเสริมกำลังของราชวงศ์หลี่ ทำให้ต้าฮวงเกิดความสูญเสียครั้งใหญ่

ไม่กี่วันต่อมาราชวงศ์หลี่ก็ยึดครึ่งหนึ่งของมณฑลต้าโจวไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ผู้บ่มเพาะของต้าฮวงมองไปยังกองกำลังของราชวงศ์หลี่ด้วยความหวาดกลัว

ในตอนนี้พวกเขาไม่ได้มองราชวงศ์หลี่เป็นมนุษย์อีกต่อไป แต่เป็นคนเถื่อนที่บ้าสงคราม



ตอนก่อน

จบบทที่ คนเถื่อน

ตอนถัดไป