ต้าซูปรากฏตัว

การต่อสู้ของต้าซันเทียนและหลี่เหยียนถูกจับจ้องโดยผู้บ่มเพาะ5คน

ทั้ง5ได้แก่ ฉูเสวี่ยชิง หวังเฟย ต้าซู หลิวซีและหลี่จ้าน

ในเวลาที่ชายชุดดำปรากฏ การจ้องมองของต้าซูและหลี่จ้านก็ถูกบดบัง

มีเพียงหลิวซี ฉูเสวี่ยชิงและหวังเฟยเท่านั้นที่มองเห็น

ภายใต้การจับจ้องของทั้ง3 ทำให้ชายชุดดำรู้สึกผิดแปลกและรีบออกจากการต่อสู้ไป

ไม่นาน ทั้ง3ก็เห็นต้าซันเทียนปลดปล่อยกลืนกินโลหิตออกมา

หวังเฟยรับรู้ได้ในทันทีว่าสิ่งนี้คืออะไร “เคล็ดมารโลหิต!!”

หลิวซีกล่าวถาม “เคล็ดมารโลหิตมันคือสิ่งใดกัน?”

ฉูเสวี่ยชิงก็สนใจในเคล็ดวิชามารโลหิตเช่นกัน

หวังเฟยค่อยๆอธิบายอย่างช้าๆ “เคล็ดมารโลหิตคือเคล็ดวิชาที่เหล่ามนุษย์ผู้ตกอยู่ในการครอบงำของความโลภ ความริษยา และอารมณ์ด้านลบต่างๆ”

“เมื่อปลดปล่อยเคล็ดมารโลหิตออกมา ความปรารถนาของผู้คนนั้นก็จะถูกเติมเต็มในไม่ช้า”

ฉูเสวี่ยชิงรู้สึกรังเกียจแทบจะในทันที “มันก็คือเคล็ดวิชาชั่วร้ายสินะ”

หวังเฟยพยักหน้า “ด้วยการที่มันต้องดูดกลืนโลหิตเพื่อบ่มเพาะ ทำให้มันถูกนับว่าเป็นเคล็ดวิชาที่ชั่วร้ายตามที่ท่านกล่าว”

หลิวซีเริ่มสนใจ “ชายชุดดำผู้นั้นคงเป็นผู้ที่เผยแผ่มันออกมาสินะ”

หวังเฟยเอ่ย “ถ้าดูจากสิ่งที่เกิดขึ้น ก็คงมีเพียงแค่คำว่าใช่”ก่อนจะลุกขึ้น

“เอาล่ะ ภารกิจที่เหลือก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกท่านก็แล้วกัน ข้าคงไม่อาจอยู่ช่วยพวกท่านได้”

หลิวซีลุกตาม “ข้าไปด้วย ข้าอยากเห็นนักว่าชายผู้นั้นจะแข็งแกร่งรึป่าว”

หวังเฟยไม่ได้คัดค้าน และกลายเป็นริ้วแสงบินไปทางที่ชายชุดดำไป

หลิวซีก็ไม่รอช้า ตามหวังเฟยไปติดๆ

ฉูเสวี่ยชิงส่ายหน้า “ดูเหมือนข้าต้องทำคนเดียวสินะ”ก่อนจะมองไปยังต้าซู

“เอาล่ะ เรื่องส่วนตัวของเจ้าก็ควรถูกจัดการได้แล้วไปทำให้มันเสร็จสิ้นเสีย”

ต้าซูพยักหน้า ก่อนจะบินออกไป

ลั่วเจิ้งมึนงง “พวกท่านคุยอะไรกัน?!”

ฉูเสวี่ยชิงมองไปยังฟากฟ้า “เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้หรอก”

....

ต้าโจว เส้นโลหิตจำนวนมากดูดกลืนเลือดเข้าไปอย่างไม่หยุดยั้ง

ไม่นาน ร่างกายของต้าซันเทียนก็เปล่งประกายออร่าที่แข็งแกร่งกว่าเดิมออกมา

บึม!!

เสียงแห่งการบรรลุดังกึกก้องอยู่ภายในร่างของต้าซันเทียน

ดวงตาของเขาเปิดออกอย่างช้าๆ มือข้างหนึ่งกำไว้แน่น

ปัง!!

อากาศด้านข้างถูกต้าซันเทียนทำลายอย่างง่ายดาย

“ขั้นสมบูรณ์!!”

1 ชั่วโมงหลังจากเขาบรรลุระดับสูง ในตอนนี้เขาสามารถก้าวไปสู่ขั้นสมบูรณ์แล้ว

ในขั้นสมบูรณ์ แม้จะอยู่ในระดับเดียวกันก็ไม่อาจเอามาเทียบได้

สมบูรณ์ก็คือสมบูรณ์ มันไร้เทียมท้านในขอบเขตเดียวกัน

เส้นโลหิตของต้าซันเทียนค่อยๆหายไปอย่างช้าๆ และในที่สุดมันก็หายไปจนหมด

“เป็นไปตามคาด ผู้บ่มเพาะนับร้อยล้านสามารถยกการบ่มเพาะของข้าได้ถึง2ขั้น”

การหายไปของเส้นโลหิต ก็แปลว่าผู้บ่มเพาะในสนามรบนั้นตกตายไปหมดแล้ว

แม้แต่เลือดหยดเดียวก็ไม่หลงเหลืออยู่เลย

ร่างของต้าซันเทียนนั่งลงกลางอากาศและเริ่มปรับตัวเข้ากับฐานการบ่มเพาะใหม่

เพียงไม่นาน ดวงตาทั้ง2ข้างของเขาก็เปิดออกและจับจ้องไปยังสตรีตรงหน้า

“จักรพรรดินีต้าซู ไม่สิตอนนี้ต้องเรียกว่าต้าซูเฉยๆ เพราะในตอนนี้ข้าคือจักรพรรดิ!!”

ร่างของต้าซันเทียนยืนขึ้น ปลดปล่อยออร่าระดับจองจำขั้นสมบูรณ์ออกมาอย่างรุนแรง

“ต้าซันเทียน ในวันนี้ข้าจะสังหารเจ้าและเอาสิ่งที่เคยเป็นของข้าคืนมา”

ต้าซันเทียนหัวเราะออกมา “ช่างน่าขัน!! เจ้าคิดว่าตนอยู่ในขั้นสมบูรณ์แล้วจะสามารถทำอะไรได้รึ?”

“ไม่ใช่แค่เจ้าคนเดียวเสียน้อยที่เป็นผู้บ่มเพาะขั้นสมบูรณ์!!”

แรงกดดันของต้าซันเทียนพุ่งตรงไปยังต้าซูอย่างรวดเร็ว

ต้าซูปลดปล่อยออร่าของตนออกมาทันที “ขั้นสมบูรณ์?! น่าขันพลังของเจ้าในตอนนี้แม้แต่ขั้นสูงก็ยังไม่อาจเทียบได้เลย”

“แล้วยังกล้าพูดว่าสมบูรณ์ต่อหน้าข้า คิดว่าข้าโง่รึไง!!”

ต้าซันเทียนเพียงยกยิ้ม และยกกระบี่ของตนขึ้น

“ต้าซู วันนั้นข้าเผลอปล่อยเจ้ารอดไปได้ แต่ในครานี้มันจะไม่เป็นเช่นนั้นอีก!!”

ต้าซูจับกระบี่ของตนและดึงมันออกมาอย่างช้าๆ “สังหารข้า? ถ้าเจ้าคิดว่าทำได้ก็ลองดู!!”

สิ้นเสียง ร่างของทั้ง2ก็กลายเป็นริ้วแสงตัดผ่านท้องนภา

ต้าซูโยนโดมแก้วแห่งการจองจำของตนออกมาอย่างรวดเร็ว

ต้าซันเทียนก็ไม่รอช้า ปลดปล่อยโดมแก้วแห่งการจองจำในขั้นสมบูรณ์ออกมาเช่นกัน

ด้วยการปรากฏของโดมแก้วแห่งการจองจำทั้ง2 ทำให้ไม่นานมันก็ปะทะกันจนเกิดคลื่นพลังกวาดไปทั่วต้าโจวและหลุดลอยมายังต้าชิง

“ต้าซันเทียน เจ้าแข็งแกร่งขึ้นมาก แต่ในสายตาข้ามันก็ยังไม่เพียงพอ”

“ต้าซู เจ้าคิดว่าตนแข็งแกร่งถึงขั้นสามารถเอ่ยคำนั้นออกมาได้รึ? หัดเจียมกระลาหัวซะบ้าง!!”

เสียงพูดคุยของทั้ง2 ดังกึกก้องจนคนทั่วทั้งต้าฮวงได้ยิน

และคำว่าต้าซูทำให้พวกเขาตกตะลึง

“จักรพรรดินีต้าซูปรากฏตัวออกมาแล้ว”

“ฮ่าๆต้าซันเทียน เจ้าบังอาจมาแย่งบัลลังก์ของท่านจักรพรรดินีต้าซู เจ้าเตรียมตัวตายได้เลย”

ภายใต้เสียงเชียร์จักรพรรดินีต้าซูของผู้คน เสียงด่าทอต้าซันเทียนก็ปรากฏขึ้นตามมาเช่นกัน