บทที่ 23 การโจมตีของอินทรียักษ์

[พิมพ์เขียวอัปเกรดเครื่องผลิตน้ำระดับ 2: รายการระดับ 2 ซึ่งผลิตน้ำ 10-20 ลิตรทุก 24 ชั่วโมงหลังจากวาง และจะเปลี่ยนแปลงตามสภาพแวดล้อมในพื้นที่ ]

　　[วัสดุการผลิต: เครื่องผลิตน้ำระดับ 1 หนึ่งอัน, แท่งโลหะ 8 อัน, ชิ้นส่วนโลหะ 4 อัน และกระจก 4 อัน ]

　　มันคุ้มค่า.

　　หลังจากดูข้อมูลของเครื่องผลิตน้ำระดับ 2 และดูเงื่อนไขของซู่มู่แล้ว จางตัวไห่ก็รู้สึกว่าข้อตกลงยังคงคุ้มค่า

　　เขาไม่ขาดแคลนวัตถุดิบในการผลิตและสิ่งที่มีค่าที่สุดในนั้นคือกระจก 4 ชิ้น อย่างไรก็ตาม เขาได้แลกเปลี่ยนไปจำนวนมากในช่วงสองวันที่ผ่านมา ดังนั้นจึงไม่มีปัญหาการขาดแคลน

　　เขายังสามารถให้ซอสพริกแก่อีกฝ่ายได้ เขามีอาหารมากมาย ดังนั้น เขาจึงไม่จำเป็นต้องใช้ซอสพริกเสมอไป

　　แม้ว่าพวกเธอจะต้องการให้เขาจัดหาน้ำให้อีกฝ่ายทุกวันหลังการทำธุรกรรม แต่ก็ยังทำกำไรได้มากหลังการคำนวณ

　　ปริมาณน้ำปกติที่คนดื่มทุกวันคือประมาณ 1 ลิตร

　　แม้ว่าน้องสาวสองคนจะได้รับน้ำวันละ 2 ลิตรและเครื่องเก็บน้ำผลิตน้ำได้ 10 ลิตรต่อวัน ก็เท่ากับได้รับน้ำเพิ่มขึ้น 8 ลิตรต่อวัน

　　ขณะนี้ในช่องภูมิภาค น้ำ 200 มล. สามารถแลกเปลี่ยนเป็นทรัพยากรระดับ 1 ได้ 3-10 หน่วย

　　ทรัพยากรระดับ 2 สามารถแลกเปลี่ยนเป็น 1 ถึง 2 หน่วยได้

　　พริกเผาหนึ่งขวดสามารถแทนที่ด้วยน้ำปริมาณ 500-1,000 มิลลิลิตร

　　กล่าวอีกนัยหนึ่ง ผลผลิตของเขาในหนึ่งวันเพียงพอที่จะชดเชยค่าใช้จ่ายเหล่านี้และยังทำให้เขารวยอีกด้วย

　　นี่คือกำไรมหาศาล

　　หลังจากจัดการบัญชีอย่างชัดเจนในใจแล้ว จางตัวไห่ก็เห็นด้วยกับข้อตกลงทันทีและได้รับพิมพ์เขียวการอัพเกรดเครื่องผลิตน้ำเป็นการแลกเปลี่ยน

　　จากนั้นเครื่องผลิตน้ำก็ได้รับการอัพเกรดเป็นระดับ 2 โดยตรง

　　หากเครื่องผลิตน้ำระดับ 1 มีขนาดใหญ่เท่ากับแก้วน้ำธรรมดา เครื่องผลิตน้ำระดับ 2 ก็เหมือนกับถังเบียร์

　　ถังโลหะบริสุทธิ์มีก๊อกน้ำอยู่ข้างๆ และมีเครื่องหมายแรงดันน้ำที่ผนังด้านข้างเพื่อระบุปริมาณน้ำที่เหลืออยู่ในเครื่องผลิตน้ำในขณะนี้

　　"สะดวกมาก" หลังจากเล่นกับเครื่องเก็บน้ำระดับ 2 มาระยะหนึ่งแล้ว จางตัวไห่ก็พอใจมาก

　　เขามีวิธีหาเงินอีกวิธีหนึ่งคือขายแหล่งน้ำ

　　ในสถานที่เลวร้ายแห่งนี้ คุณอาจมีชีวิตอยู่ได้โดยไม่มีอาหารเป็นเวลาสองวัน แต่หากไม่มีน้ำ คุณอาจตายจากภาวะขาดน้ำได้ภายในวันเดียว

　　อย่างน้อยจนกว่าทุกคนจะมีแนวทางในการหาน้ำที่มั่นคง ธุรกิจนี้ก็สามารถดำเนินต่อไปได้

　　เมื่อวางเครื่องผลิตน้ำแล้ว จางตัวไห่ก็นั่งบนที่นั่งเพื่อเติมพลัง และรอการท้าทายของผู้กล้าอย่างเงียบ ๆ

　　หลังจากผ่านเหตุการณ์อันโหดเหี้ยมมาหลายวัน ก็ยังมีผู้เล่นไม่มากนักที่ยังกล้าเข้าร่วมการท้าทายของผู้กล้า

　　ยกเว้นผู้เล่นบางคนที่มั่นใจในความสามารถของตัวเองอย่างมาก ที่เหลือก็หมดหวังและยังคงไม่มีส่วนร่วมในการท้าทาย

　　หากมีวิธีอื่น เขาก็ไม่อยากจะเข้าร่วมการม้ามายนี้เหมือนกัน

　　ความท้าทายแต่ละครั้งเกี่ยวข้องกับการบาดเจ็บล้มตายเกือบ 50% ถึง 60% ใครจะทนต่อสิ่งนี้ได้

　　อย่างไรก็ตาม ความท้าทายของชายผู้กล้าหาญเป็นเครื่องเตือนใจผู้อื่น แต่เป็นโอกาสที่หาได้ยากสำหรับ จางตัวไห่

　　เพียงมุ่งเน้นไปที่ความท้าทายนี้ทุกวันเพื่อเพิ่มรายได้ของเขา

　　เข็มชั่วโมงและเข็มนาทีตรงกัน หมายถึงเวลาเที่ยงวัน

　　ระบบเกมเตือนว่า: วันนี้การท้าทายของผู้กล้าเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

　　จางตัวไห่แขวนหน้าไม้ สวมเสื้อผ้าที่ป้องกันการแทง ถือมีดถลกหนังและไฟฉายสว่างจ้าไว้ที่เอว แล้วเดินออกจากรถพร้อมกับหอกล่าสัตว์อยู่ในมือ

　　ดวงอาทิตย์ที่แผดเผาส่องมาที่เขา และภายในไม่นาน เสื้อผ้าของจางตัวไห่ก็เปียกโชกไปด้วยเหงื่อ

　　“ด้วยสภาพอากาศเลวร้ายเช่นนี้ ฉันไม่รู้ว่าเมื่อไรจะออกจากทะเลทรายนี้ได้” จางตัวไห่ขมวดคิ้วและถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ระบบจะไปทางไหนดีกว่ากัน?”

　　[แนะนำให้เลี้ยวซ้าย 60 องศาแล้วเดินหน้าไป 2,000 เมตร ซึ่งเป็นบริเวณที่มีวัสดุมากที่สุด ]

　　“ดูเหมือนว่าจะมีทรายสีเหลืองอยู่ตรงนั้น และไม่มีอะไรอยู่ที่นั่นเลย?” จางตัวไห่เหลือบมองไปในทิศทางที่ระบบคำใบ้ชี้ไป มีทรายสีเหลืองแบนๆ อยู่ตรงนั้น และไม่มีอะไรอยู่ที่นั่น

　　อย่างไรก็ตาม ด้วยความไว้วางใจในระบบ จางตัวไห่จึงตัดสินใจปฏิบัติตามทิศทางที่ระบบชี้เพื่อตรวจสอบ

　　แม้ว่าเขาจะเข้าไปในทะเลทรายหลายครั้ง แต่จางตัวไห่ก็ยังไม่คุ้นเคยกับการเดินในทะเลทราย

　　หลังจากเดินไปไม่กี่ก้าว รองเท้าของเขาก็เต็มไปด้วยทราย ความรู้สึกนี้ทำให้จางตัวไห่อึดอัดมาก

　　จางตัวไห่ใช้หอกล่าสัตว์เป็นไม้ค้ำ เดินช้าๆ ในทะเลทราย

　　ไม่มีทิศทางที่ชัดเจนในทะเลทราย แต่ด้วยการแก้ไขระบบทันที จางตัวไห่จะไม่หลงทาง

　　เมื่อจางตัวไห่รู้สึกเหนื่อยเล็กน้อยและกำลังจะพักผ่อน ทันใดนั้นก็มีเสียงร้องแกว๊ก ๆ ดังขึ้นบนท้องฟ้า

　　จางตัวไห่เงยหน้าขึ้นมองและเห็นว่ามีนกอินทรียักษ์บินวนอยู่บนท้องฟ้าอยู่ตลอดเวลา ดูเหมือนจะจ้องมองมาที่เขา

　　นกอินทรียักษ์ตัวนี้มีปีกที่ยาวอย่างน้อยสี่เมตรและดูสง่างามอย่างยิ่ง แม้ในที่สูง จางตัวไห่ ก็รู้สึกว่าสิ่งนี้ยากที่จะจัดการ

　　“เจ้านกยักษ์ แกจะร้องหาอะไร ไม่ช้าก็เร็ว ฉันจะล้มแก และจับแกมาทำซุป!”

　　จางตัวไห่กล่าวด้วยความโกรธ

　　นกอินทรียักษ์ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงความไม่พอใจของจางตัวไห่ และแล้วมันก็โฉบลงมาจากที่สูงและพุ่งเข้าหาจางตัวไห่

　　อินทรียักษ์นั้นเร็วมาก และในชั่วพริบตามันก็กระโดดไปต่อหน้าจางตัวไห่จากความสูงหลายร้อยเมตร

　　อินทรียักษ์เหยียดขาของมันออกแล้วคว้าตัวจางตัวไห่

　　เล็บของนกอินทรียักษ์นั้นคมมาก มันยาว 7 หรือ 8 เซนติเมตร หนากว่านิ้วหัวแม่มือของ จางตัวไห่ เล็บนั้นคมมากและส่องประกายด้วยแสงเย็น

　　จางตัวไห่ประเมินว่าถ้าเขาถูกจับโดยนกอินทรียักษ์ อย่างน้อยก็จะมีเนื้อชิ้นใหญ่ถูกฉีกออก

　　ความเร็วของนกอินทรียักษ์นั้นเร็วเกินไป ในเวลานี้ มันเป็นไปไม่ได้ที่ จางตัวไห่ จะต่อสู้กลับด้วยหน้าไม้และหอกล่าสัตว์

　　"ฉันควรทำอย่างไรดี" จางตัวไห่ เผชิญกับช่วงเวลาชีวิตและความตายเช่นนี้เป็นครั้งแรก และอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นตระหนกเล็กน้อย

　　[ถือหอกไว้ข้างหน้าหน้าอกของคุณและอย่าเคลื่อนไหวใดๆ โดยไม่จำเป็น ]

　　ระบบคำใบ้ให้พร้อมท์ทันที

　　ในเวลานี้ จางตัวไห่ไม่สามารถคิดมากเกินไปได้อีกต่อไป และร่างกายของเขาก็เสร็จสิ้นการกระทำโดยสัญชาตญาณตามความต้องการของระบบทันที

　　เขาถือหอกล่าสัตว์พาดไว้ที่หน้าอก

　　คลิก!

　　ด้ามหอกที่แข็งแกร่งหักทันทีที่สัมผัสกับกรงเล็บของนกอินทรียักษ์ และกรงเล็บของนกอินทรียักษ์ยังคงจับจางตัวไห่ โดยไม่สูญเสียแรงผลักดัน

　　จางตัวไห่ล้มไปข้างหลังด้วยแรงอันมหาศาลจากหอกล่าสัตว์ และร่างของเขาก็ล้มลงในทะเลทราย

　　เมื่อมองดูกรงเล็บของนกอินทรียักษ์ที่เข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ จางตัวไห่ก็รู้สึกเหมือนว่าเขากำลังตกลงไปในถ้ำน้ำแข็ง

　　“ฉันจะตายที่นี่เหรอ?”

　　อย่างไรก็ตาม ก่อนที่จางตัวไห่จะทันคิดเรื่องนี้ ร่างกายของเขาก็เดินกะเผลกอีกครั้ง

　　ร่างของเขาล้มลงอีกครั้ง

　　ร่างของ จางตัวไห่ ล้มลงบนพื้นนุ่ม ๆ แม้ว่าจะเจ็บเล็กน้อย แต่เขาก็ไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัส

　　จางตัวไห่มองไปรอบ ๆ และเห็นว่านี่เป็นสถานที่มืดและมีแสงสว่างเพียงเล็กน้อย

　　ตอนที่จางตัวไห่กำลังจะหยิบไฟฉายส่องสว่างที่เอวของเขาออกมาเพื่อตรวจสอบ ทันใดนั้นก็มีเสียงอีกเสียงหนึ่ง

　　สิ่งใหญ่โตพังลงมาจากด้านบนและตกลงต่อหน้าจางตัวไห่

　　"อะไร?"

　　จางตัวไห่เปิดไฟฉายสว่างอย่างสงสัย

　　“มันคือแก!”

　　จางตัวไห่มีความสุขเมื่อได้เห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงของสิ่งที่ตกลงมา

　　สิ่งที่ตกลงมาไม่ใช่ใครอื่นนอกจากนกอินทรียักษ์ที่ไล่ตามจางตัวไห่

　　ในเวลานี้ อินทรียักษ์คลานอยู่บนพื้น คอของมันงอเป็นมุมแปลกๆ และเท้าของมันก็งอไม่เป็นรูปเป็นร่างเหมือนกัน เห็นได้ชัดว่ามันใกล้จะตายแล้ว