บทที่ 95 เครื่องทำปุ๋ยขั้นสูง

จางตัวไห่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วโพสต์การคาดเดานี้ในช่องระดับภูมิภาคทันที

　　แม้ว่าเขาจะรู้ว่าผู้เล่นหลายคนไม่สามารถมองเห็นช่องภูมิภาคได้ในขณะนี้ แต่เขาไม่มีทางเลือกอื่น

　　สิ่งที่เราพูดได้ก็คือเราควรพยายามอย่างเต็มที่เพื่อเชื่อฟังโชคชะตา

　　หากชีวิตของผู้เล่นเหล่านั้นดีพอ พวกมันก็จะกลายพืชผล และถูกเก็บเกี่ยวโดยเขาอีกสองสามรอบ

　　หากโชคชะตาของคุณไม่ดีก็ไม่มีอะไรที่คุณสามารถทำได้

　　“จริงเหรอ?คุณยืนยันแล้วเหรอ?” ซูฉีเป็นคนแรกที่ได้รับข้อความส่วนตัว

　　“นี่คือข้อสรุปที่ฉันได้ตรวจสอบแล้ว อย่างไรก็ตาม ขึ้นอยู่กับคุณที่จะเชื่อหรือไม่ ฉันจะไม่เข้าไปยุ่ง คุณจะรอดหรือไม่ขึ้นอยู่กับโชคชะตาของคุณเอง”

　　จางตัวไห่กล่าว

　　ซูฉีสูญเสียเสียงของเธอ

　　กว่าสิบนาทีต่อมา ซูฉีก็ตอบกลับข้อความอีกครั้ง

　　“ที่คุณพูดถูกพี่สาวของฉันยืนยันแล้ว ขอบคุณที่เตือน ไม่เช่นนั้นฉันเกรงว่าเราจะถูกลากตายเพราะถนนที่พัง โชคดีที่ตอนนี้ความเร็วเพียง 160 ไมล์ พี่สาวยังพอที่จะควบคุมรถได้อยู่”

　　ซู่ฉีกล่าวขอบคุณ

　　“ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรที่สุภาพ มาแสดงพิมพ์เขียวการผลิตเพื่อขอบคุณกันเถอะ” จางตัวไห่ตอบ

　　ซูฉี: "???"

　　“ทำไม หรือชีวิตของคุณสองคนมีค่าน้อยกว่าพิมพ์เขียวการผลิตกันล่ะ” จางตัวไห่ถาม

　　สิบวินาทีต่อมา พิมพ์เขียวการผลิตก็ถูกส่งมา

　　ตามด้วยคำสองคำ: "ขี้งก"

　　จางตัวไห่หยิบพิมพ์เขียวในมือของเขาอย่างสบายๆ

　　[เครื่องทำปุ๋ยขั้นสูง: ทำปุ๋ยจากขยะในครัวเรือนและอุจจาระทุกชนิด สิ่งของที่ย่อยสลายได้: รวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียงขยะแห้ง ขยะเปียก ขยะที่ไม่สามารถรีไซเคิลได้ และขยะอันตราย ]

　　[ผลของปุ๋ย: เพิ่มความเร็วการเติบโตของพืช 1 เท่า ]

　　[วัสดุการผลิต: พลาสติกระดับกลาง: 10 ชิ้น, แท่งโลหะ: 10 ชิ้น, ชิ้นส่วนโลหะ: 20 ชิ้น, กระจกระดับกลาง: 10 ชิ้น, ยางระดับกลาง: 1 ชิ้น, ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ระดับกลาง: 1]

　　ราคาการผลิตแพงมากแต่ได้ผลดีจริงๆ

　　ด้วยสิ่งนี้ เขาสามารถเก็บเกี่ยวมะเขือเทศ เห็ด กระเทียมต้น ฯลฯ ในกระถางได้ทุกวัน

　　มาตรฐานการครองชีพของเขาจะดีขึ้นอย่างมาก

　　การปลูกพืช แต่ไมาใส่ปุ๋ย ถือว่าไม่ใช่ชาวนา

　　จางตัวไห่สร้างเครื่องทำปุ๋ยขั้นสูงขึ้นมาทันที

　　เครื่องผลิตปุ๋ยขั้นสูงดูเหมือนกล่องไม้ขนาดใหญ่ที่มีช่องป้อนโลหะด้านบน หน้าต่างสังเกตด้านข้าง และลิ้นชักด้านล่างพร้อมไฟแสดงสถานะ

　　หวางไค วิ่งไปและแหย่หัวเข้าไปในช่องป้อนอาหารด้วยท่าทางอยากรู้อยากเห็น

　　จางตัวไห่ควานหากองเสบียง และพบแท่งโลหะและโยนมันเข้าไป

　　ว้าว!

　　มีเสียงดังอยู่ข้างในเครื่องทำปุ๋ย

　　หลังจากนั้นไม่นาน ไฟแสดงสถานะบนลิ้นชักก็สว่างขึ้น

　　จางตัวไห่ดึงลิ้นชักออกมาและพบว่ามีอนุภาคกลมๆ สีดำเล็กๆ อยู่ข้างใน

　　[ปุ๋ยสุดยอดทุกๆ 10 กรัมสามารถเร่งการเติบโตของพืชผลในกระถางได้หนึ่งวัน ]

　　นี่คือสิ่งที่มันเป็น?

　　มันวิเศษนิดหน่อย

　　จางตัวไห่คว้ากำมือเล็กๆ แล้วโยนมันลงในกระถางปลูกต้นพลับ

　　ในพริบตา ลูกพลับสีเขียวลูกเล็กก็ขยายตัวอย่างรวดเร็วเหมือนลูกโป่ง ในพริบตา มันมีขนาดเท่ากำปั้น สีผิวก็เปลี่ยนจากสีเขียวเป็นสีแดง และเกือบจะสุกแล้ว

　　จางตัวไห่หยิบลูกพลับด้วยความอยากรู้แล้วกัดเข้าไป

　　มีรสเปรี้ยวเป็นส่วนใหญ่และมีรสชาติคล้ายกับลูกพลับสุกๆ

　　“ปุ๋ยตัวนี้แรงมาก ต้องหาทางเพิ่มผลผลิตให้ได้”

　　จางตัวไห่ แตะคางของเขาแล้วมองไปที่ หวางไค

　　“คุณจะทำอะไร” หวางไฉรู้สึกโดยสัญชาตญาณว่าอาจมีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้น ดังนั้นเขาจึงรีบถอยกลับไปสองสามก้าว

　　“ในอนาคตถ้าแกต้องการทำธุระก็ขึ้นไปนั่งบนเจ้านี้ได้ แต่อย่าลืมทำให้สะอาดและอย่าทิ้งไว้ทุกที่ เมื่อเสร็จแล้ว อย่าลืมเช็ดด้วยกระดาษ อย่างไรก็ตาม ขยะประเภทต่างๆ ทั้งหมดจะถูกใส่เข้าไปในนี้ เพราะงั้นอย่างทิ้งมัน”

　　“ไม่เอา!” หัวของ หวางไค ส่ายเหมือนสั่น

　　“ทำไม? มันยากไหม?” จางตัวไห่สงสัยเล็กน้อยว่าเหตุใดหวางไคจึงปฏิเสธ

　　“ฉันกลัวจะล้มลงไป” หวางไคพูดด้วยความกลัว

　　การทดลองเพิ่งทิ้งเงาขนาดใหญ่ไว้ในใจของหวางไค

　　แท่งโลหะถูกบดเป็นปุ๋ย ถ้าเผลอตก...

　　พบกันตรงกระถางดอกไม้

　　มันจะไม่มีวันยอมรับงานอันตรายนี้

　　ตึง!

　　จางตัวไห่ตบไส้กรอกข้างหน้ามัน

　　“อะไรนะ คุณจะหักค่าอาหารกลางวันของฉันเหรอ?” หวางไค มองไปที่ จางตัวไห่ ด้วยความวิตกกังวล

　　“ไม่ ฉันหมายถึงว่า ถ้าคุณกล้าปฏิเสธ คุณจะไปปรากฏอยู่บนโต๊ะอาหารกลางวันในรูปของไส้กรอก!” จางตัวไห่กล่าว

　　“ฉันคิดว่าฉันยังมีคุณสมบัติสำหรับงานนี้” หวางไค หดตัวคอและยอมแพ้

　　แน่นอนว่านี่ไม่ใช่คำถามของการขี้ขลาดหรือไม่

　　ใครๆ ก็รู้วิธีเลือกระหว่างทำงานเป็นปุ๋ย กับ ไม่ทำงานเป็นปุ๋ย

　　จางตัวไห่ ออกงานทำปุ๋ยให้กับ หวางไค และกลับมามีสภาพเป็นพ่อค้ามือหนึ่ง

　　ความรู้สึกในการชักชวนผู้อื่นให้ทำงานเป็นสิ่งที่ดีมาก

　　รถขับต่อไปแบบนี้เป็นเวลาสองชั่วโมง และถนนด้านหลังก็หยุดพังทลายลง

　　จากนั้นระบบเกมก็ปรากฏขึ้น

　　[เวลาพักเที่ยงมาถึงแล้ว ยินดีต้อนรับผู้เล่นทุกท่านที่ใช้เวลาช่วงเช้าได้สำเร็จ ด่านใหม่จะเปิดตัวในช่วงบ่าย กติกาเฉพาะจะประกาศตรงเวลา 13.00 น. โปรดเตรียมตัวให้พร้อม ขอให้ผู้เล่นทุกคนโชคดี สวัสดีตอนบ่าย. ]

　　“สวัสดีตอนบ่าย บ้านแม่แกสิ ไอ้สารเลวเอ๊ย” จางตัวไห่แทบจะตะโกน

　　ในวันภัยพิบัติ เขาคิดว่าเขาสามารถทนต่ออุณหภูมิสูงและผ่านมันไปได้

　　โดยไม่คาดคิดระบบเกมสร้างปัญหาให้เขาอีกครั้ง ถนนพังทลาย และติดตามเขาอย่างใกล้ชิดเกือบทำให้เขาตกใจจนหัวใจวาย

　　นอกจากนี้ เมื่อพิจารณาจากระบบเกมแล้ว ดูเหมือนว่าจะทำอะไรใหม่ๆ ในช่วงบ่าย

　　ฉันไม่รู้ว่าจะถูกหลอกให้ตายอีกกี่คน

　　จางตัวไห่ตรวจสอบช่องภูมิภาคแล้วพบว่ายังมีคนอีกกว่าพันคนเมื่อเช้านี้

　　ขณะนี้เหลือเพียง 672 ราย และมีผู้เสียชีวิตกว่า 300 รายเมื่อเช้า

　　ฉันไม่รู้ว่ามีคนเสียชีวิตจากความร้อนหรือถูกกลืนหายไปบนทางหลวงมากขึ้นหรือไม่

　　“หากแรงผลักดันนี้ยังคงอยู่ ภายในสิ้นวันนี้ จะไม่มีใครอยู่ในบริเวณนี้” จางตัวไห่รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย

　　ถ้าทุกคนตายเขาจะเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ได้อย่างไร?

　　“พี่ชาย โปรดให้กำลังแก่ข้าด้วย อย่าปล่อยให้พวกเราตายกันหมด” จางตัวไห่โค้งคำนับต่อความว่างเปล่า ขอร้องให้พืชผลเหล่านี้มีอายุยืนยาวขึ้น

　　“ลืมไปเถอะ มากินข้าวกันก่อน บ่ายๆ เราต้องวิ่งเอาชีวิตรอดกัน”

　　จางตัวไห่ทำชามบะหมี่เย็นใส่น้ำแข็งบดและไข่สองฟองหั่นลงไป

　　หลังจากกินไปสองคำ วลาดิเมียร์ก็ส่งข้อความส่วนตัวไป

　　“อา ดาวาริชิที่รัก วันนี้ขอบคุณมาก ถ้าไม่มีคุณ วันนี้ฉันคงเกือบตายไปแล้ว”

　　“คุณเห็นสิ่งที่ฉันโพสต์ในช่องภูมิภาคหรือไม่ คุณมีเพื่อนร่วมทีมไหม?” จางตัวไห่รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

　　“คุณโพสต์บางอย่างในช่องภูมิภาคเหรอ ฉันไม่รู้ ฉันกำลังขับรถอยู่และไม่ได้สนใจ” วลาดิมีร์ตอบ

　　“แล้วคุณรอดมาได้อย่างไรเมื่อถนนถล่ม?” จางตัวไห่สงสัย

　　“คุณกำลังพูดถึงเรื่องนี้ เมื่อฉันเห็นทางหลวงถล่มฉันคิดว่าฉันคงตายแลว และเหล้านี้คงสูญเปล่าถ้าฉันไม่ได้ดื่มมัน ฉันจึงดื่มน้ำแห่งชีวิตที่คุณให้ฉันจนหมด แล้วเหยียบคันเร่งลงไปด้านล่าง แล้วฉันก็รอดมาได้เพียงสองชั่วโมงเต็มเท่านั้น พูดตามตรง ถ้าไม่มีน้ำแห่งชีวิตฉันคงอยู่ไม่ได้ ดังนั้น ฉันอยากจะขอบคุณคุณดาวาริชิที่รัก”

　　จางตัวไห่: "???"