แย่งชิง

หยุนเช่อและเซียงกงโดนหางของเจียวไปเต็มทำให้พวกเขาทั้งคู่กระเด็นตกน้ำไปอย่างไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้!

"ร้ายกาจเกินไปแล้ว! ขนาดเจ้าสำนักหยุนกับหัวหน้าตรงกูลเซียงร่วมมือกันยังสามารถสร้างบาดแผลเพียงเล็กน้อยเท่านั้นเอง!"

"วันนี้คงไม่มีใครสามารถเอาหญ้าเจ็ดสีไปครอบครองแน่นอนได้แน่นอน!"

"อย่าว่าเอาหญ้าเจ็ดสีกลับไปเลยขนาดชีวิตของพวกเราจะเอากลับไปได้ไหมก็ไม่รู้"

"ฉันว่าพวกเราอาศัยตอนที่ยังมีโอกาสรีบไปจากที่นี่กันเถอะ!"

เหล่าฝูงชนต่างตกอยู่ในความวุ่นวายเมื่อพวกเขาพบว่าหยุนเช่อและเซียงกงร่วมมือกันยังไม่สามารถโค่นเจียวลงได้ เจียวตัวนี้แข็งแกร่งเป็นอย่างมาก! มันแข็งแกร่งเกินสิ่งที่พวกเขาจะจินตนาการได้!

"แฮ่กๆ"

"แฮ่กๆ"

หยุนเช่อและเซียงกงกระโดดขึ้นมาบนบกพร้อมกับสำลักน้ำและเลือดในปาก อย่างพร้อมเพรียงกัน ในเวลานี้สภาพของทั้งสองคนย่ำแย่เป็นอย่างมาก!

"...งานยากเลยทีเดียว"เซียงกงพูดออกมาขณะกำดาบในมือด้วยใบหน้าที่จริงจัง เขาไม่คิดเลยว่าขนาดร่วมมือกับเหล่าผู้นำคนอื่นๆแล้วจะไม่สามารถทำอะไรเจียวตัวนี้ได้!

"สงสังพวกเราต้องโจมตีรวดเดียวทั้งสี่คนพร้อมกันถึงจะพอมีโอกาสชนะ"หยุนดเช่อมองไปที่เซียงกงและกล่าวออกมาพร้อมกับเลือดที่มุมปาก

"ได้พวกเรามาโจมตีพร้อมกัน พวกนายสองคนว่ายังไง"เซียงกงมองไปที่เหลียงจิ้งและชิงอ้าวที่กำลังยืนอยู่ด้วยกัน

"ได้!"

"ได้ แต่พวกนายต้องโจมตีด้วยความสามารถทั้งหมดที่มีอย่ากักไว้เด็ดขาด ไม่งั้นฉันไม่ยอมแน่!"เหลียงจิ้งกล่าวเตือนออกมาทั้งสามคน

"ตกลง"

หลังจากตกลงกันเสร็จเรียบร้อยแล้วทั้งสี่คนทะยานร่างเข้าไปล้อมรอบตัวของเจียวอีกครั้ง! ในครั้งนี้จะไม่เหมือนกับครั้งก่อนเพราะครั้งนี้ทั้งสี่คนจะโจมตีออกไปพร้อมกัน!

"โจมตีเลย!!"

"หมัดพิชิตสวรรค์!"

"หมัดล้างโลกา!"

"กระบี่เงาสังหาร!"

"วิชาดาบต้นกำเนิด!"

ทั้งสี่คนไม่ได้กักฝีมือจองตัวเอง พวกเขาปล่อยการโจมตีที่คิดว่าแข็งแกร่งที่สุดของตุวเองออกมา!

คลื่นพลังต่างๆพากันมุ่งเข้าสู่เจ้าสัตว์อสูรเจียวด้วยเป้าที่เดียวกัน!

"โฮ้กก!!"

เหมือนว่าเจียวจะสัมผัสได้ถึงภัยคุกคาม มันคำรามออกมาดังลั่น จากนั้นมันขดตัวของมันเองเพื่อสร้างเกราะป้องกันจากพลังโจมตีของทั้งสี่คน!

ตูมม!!

เสียงระเบิดดังขึ้นสนั่นทั่วภูเขา คนที่อยู่บนภูเขาต่างก็พากันหมอบตัวลงกับพื้นและเอามือมาปิดหูตัวเองเพื่อป้องกันเสียงที่ดัง

"บ้าเอ้ย! นี่มันรุนแรงเกินไปแล้ว ฉันถึงขนาดได้รับผลกระทบไปด้วย!"

"นี่สิน่ะพลังของระดับปฐพีขั้นสูงสุดสี่คนร่วมกัน!"

"น่ากลัวเกินไปแล้ว!! เจ้าปีศาจตัวนั้นคงไม่รอดแน่นอน!"

"ถ้าเกิดว่ามันรอดมาได้ละก็คงหมดความหวังที่จะชนะเเล้วละ!"

เวลาค่อยผ่านไปสักพักทันใดนั้นกลุ่มฝุ่นควันจากการการโจมตีของสี่คนเริ่มจางหายไป ปรากฏรูปร่างชายสี่คนยืนล้อมสิ่งมีชีวิตประหลาดอยู่ สิ่งมีชีวิตประหลาดก็คือเจียวนั้นเอง

ตอนนี้ร่างกายของเจียวบอกได้คำเดียวว่า'อนาถ'เป็นอย่างมาก ตามลำตัวปรากฏรอยแผลมากมายอีกทั้งเขาข้างเดียวที่อยู่บนหัวนั้นก็ได้หักออกมาแล้ว!

พูดได้เลยว่าการโจมตีของทั้งสีคนนั้นรุนแรงอย่างแท้จริง!

"มันตายหรือยัง?"เหลียงจิ้งถามออกมาในขณะที่โคจรพลังอย่างเงียบเพื่อเตรียมตัวศึกต่อไป

ซึ่งศึกต่อไปก็คือถ้าเกิดว่าเจียวตัวนี้ตายไปมันก็ถึงเวลาแย่งชิงหญ้าเจ็ดสี

"ไม่รู้สิ.."ชิงอ้าวตอบออกมาในขณะที่สังเกตุคนทั้งสามคน เขารู้ว่าตอนนี้เขาไม่ควรไว้ใจใครแล้ว

หยุนเช่อโคจรพลังปราณของตัวเองจากนั้นก็ใช้ 'ท่าเท้าท่องเมฆา'พุ่งทยานไปที่หญ้า7สี

"บัดซบเอ้ย!"เหลียงจิ้งที่เห็นอย่างนั้นก็ได้ใช้'ท่าเท้าเงาสวรรค์'มุ่งตรงไปทางหญ้า7สีเช่นกัน

"พวกเเกขี้โกง พวกเราสำนักพฤกษาขจีไปแย่งชิงหญ้าเจ็ดสีมาให้ได้!"ชิงอ้าวก็ได้ทะยานตัวไปทางหญ้าเจ็ดสีเช่นและเขาก็ไม่ลืมที่จะให้เหล่าลูกศิษย์ในสำนักมาช่วยด้วย

"เหอะ!..ถึงเวลาแห่งการแย่งชิงแล้วสิน่ะ พวกเราตระกูลเซียงไปแย่งชิงหญ้าเจ็ดสีมาให้ได้!"

"ตระกูลเหลียงอย่าปล่อยให้หัวหน้าตระกูลไปคนเดียวเราต้องไปช่วยหัวหน้าตระกูลแย่งชิงหญ้าเจ็ดสีมาให้ได้!"เหลียงเหว่ยเมื่อเห็นว่าผู้คนมามายเริ่มเข้าสู่การแย่งชิงเเล้วเขาก็ได้สั่งให้คนในตระกูลลงมือเข้าไปร่วมด้วย

"พวกเราสำนักหยุนเยว่ต้องไปกัน อย่าให้น้อยหน้าคนอื่น!"ผู้อาวุโสสำนักหยุนเยว่ออกคำสั่ง

"ครับ!"

.....

หยุนเช่อใช้'ย่างก้าวท่องเมฆา'มาถึงตรงหน้าหญ้าเจ็ดสี 'ฮ่าๆๆหญ้า7สีต้องเป็นของฉัน!' หยุนเช่อยิ้มอย่างดีใจ เขายื่นมือออกมาข้างหน้าเพื่อหมายที่จะคว้าหญ้าเจ็ดสีเอา

ฟุบ!!

ในขณะที่มือของหยุนเช่อใกล้จะถึงหญ้าเจ็ดสีนั้น จู่ๆก็ได้มีมือปริศนาข้างหนึ่งมาคว้ามือเขาเอาไว้

"เหอะหญ้าเจ็ดสีต้องเป็นของฉันเท่านั้น หลบไป!"เหลียงจิ้งกล่าวออกมา ซึ่งแน่นอนมือปริศนาที่จับมือของหยุนเช่อไว้นั้นก็คือมือของเหลียงจิ้งนั้นเอง!

"เหอะ!...เกะกะน่า!" หยุนเช่อยกกระบี่ที่ถือไว้โดยมืออีกข้างฟันไปที่แขนของเหลียงจิ้งข้างที่กำลังจับมือเขาอยู่

เหลียงจิ้งเมื่อเห็นอย่างนั้นเขาก็เอามือออกจากหยุนเช่อจากนั้นก็ดีดตัวถอยออกไปด้านหลัง

'ฝ่ามือดับสูญ!'เหลียงจิ้งใช้วิชาฝ่ามืออกมาโจมตีไปที่หยุนเช่ออย่างไม่ลังเล!

หยุนเช่อที่เห็นเช่นนั้นเขาก็ไม่ยอมน้อยหน้าเขาใช้'กระบี่เงาลวง'ฟันปะทะไปที่เหลียงจิ้ง

ปัง!!

เสียงการปะทะของทั้งสองดังสนั่นขึ้นมาทั่วภูเขา จากการปะทะทำให้เกิดลมกรรโชกกระหน่ำ

เหลียงจิ้งและหยุนเช่อพวกเขาทั้งคู่ต่างก็ถอยหลังออกมาสามก้าวพร้อมกับปรากฎเลือดที่มุมปากของทั้งคู่

"ฝีมือยังเหมือเดิมเลยนี่หยุนเช่อ!" เหลียงจิ้งกล่าวออกมาพร้อมกับเช็ดเลือดที่มุมปาก

"เหอะ! เเกก็เช่นกันไม่พัฒนาขึ้นเลยสักนิด สงสัยแกคงจะขึ้นสนิมแล้ว!"หยุนเช่อกล่าวเยาะเย้ยออกมา

"เมื่อกี้ฉันไม่ได้เอาจริงก็แค่นั้นเอง ถ้าเกิดว่าฉันเอาจริงนายคงไม่รอดแน่!"

"เอ๋?..อย่างงั้นหรอถ้างั้นนายก็เอาจริงซะสิ อย่ามัวคุยโว!"

"เหอะ!แล้วนายจะได้เห็น"เหลียงจิ้งปล่อยออร่าภายในตัวออกมาจากนั้นก็ง้างหมัดพุ่งเข้าไปที่หยุนเช่อ

ทางด้านหยุนเขาก็ปล่อยออร่าของตัวเองออกมาเช่นกันจากนั้นก็ตั้งท่ากระบี่และเข้าปะทะ

......

ชิงอ้าวเมื่อเห็นเหลียงจิ้งและหยุนเช่อกำลังปะทะกันเขาก็ยิ้มอย่างได้ใจ'พวกเเกสู้กันเข้าไปเลยส่วนหญ้าเจ็ดฉันขอเก็บเอาไว้'ชิงอ้าวกล่าวภายในใจ

เขาได้มาถึงตรงหน้าหญ้าเจ็ดสีและกำลังจะไปเก็บมันอย่างแนบเนียน

"เหอะ!...นายลืมฉันคนนี้ไปแล้วงั้นหรอชิงอ้าว"เสียงที่ฟังดูผ่อนคลายได้ดังขึ้นมาข้างหลังชิงอ้าว

ชิงอ้าวหันหลังกลับมาและมองคนที่อยู่ตรงหน้า"คนอย่างแกขวางฉันไม่ได้หรอกเซียงกง"