มังกรโลหิต

ยังไม่ทันที่หลินเทียนจะได้ทันพูดจบ ทันใดนั้นกริชโบราณก็ได้สั่นไหวขึ้นมาเบาๆจากนั้นมันก็ได้มีแสงบางอย่างพุ่งออกมาจากตัวของกริช

ฟิ้ว!

แสงสีเลือดพุ่งออกมาจากตัวของกริชอย่างรวดเร็วและหบังจากนั้นมันก็ได้มาประจัญหน้ากันตรงหน้าของหลินเทียน ตัวแสงสีเลือดเริ่มที่จะควบแน่นรวมตัวกันปรากฏรูปร่างๆหนึ่งขึ้นมา!

แสงสีเลือดค่อยๆก่อตัวขึ้นมาอย่างช้าๆและต่อเนื่อง!จนในที่สุดเเสงสีเลือดกลุ่มนั้นก็ได้รวมตัวกันกลายเป็นมังกรสีเลือดขนาดมหึมาตัวหนึ่งขึ้นมา

ทันทีที่มันปรากฏขึ้นตุวจองมันก็ได้มันคำรามขู่ไปทางหลินเทียนด้วยเสียงดังกังวาลกึกก้อง!

"โฮ้กก!!"

มังกรสีเลือดคำรามไปทางหลินเทียนดังสนั่นหวังจะข่มขวัญหลินเทียนเพื่อเขารู้สึกหวาดกลัวในอำนาจของมัน

หลินเทียนเห็นการกระทำของมังกรสีเลือดตัวเขาก็อดไม่ได้ที่ยิ้มออกมาเล็กน้อยอย่างดูถูก เขามองไปที่มังกรสีเบือดตรงหน้าและคิดภายในใจว่า 'มังกรตัวนี้ช่างน่าสนใจจริงๆ'

ตัวเขารู้สึกสนใจเล็กน้อยในความกล้าหาญของมังกรตัวนี้ที่มันกล้าหาญมาขู่คำรามใส่หน้าของเขา

"มนุษย์เจ้ายิ้มอะไรของเจ้ากัน?!"มังกรสีเลือดเปิดปากขนาดใหญ่ของมันออกมาและกล่าวถามหลินเทียนด้วยภาษาของมนุษย์ การพูดคุยของมันในครั้งนี้ชัดเจนเลยว่ามังกรโลหิตตัวนี้มีสติปัญญาสามารถสื่อสารได้

หลินเทียนไม่ได้ตกใจอะไรที่ได้ยินมังกรโลหิตตัวนี้พูดออกมาภาษามนุษย์ออกมาเพราะสำหรับตัวตนระดับนี้เเล้วสติปัญญาของพวกเขานั้นเหนือล้ำไปกว่ามนุษย์เป็นอย่างมาก การที่จะเรียนรู้การพูดคุยได้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

"ทำไมเจ้าไม่พูดอะไรออกมา ว่าแต่ที่นี่คือที่ไหนกันทำไมทุกสิ่งรอบๆถึงได้มีสีขาวล้วนเช่นนี้?" มังกรสีเลือดมองไปรอบๆจากนั้นถามหลินเทียนออกมาอีกครั้งด้วยความยโส ถึงแม้มันจะไม่สามารถสัมผัสพลังบ่มเพาะของหลินเทียนได้แต่มันก็มั่นใจได้ว่าพลังบ่มเพาะของหลินเทียนคงจะไม่สูงกว่ามันแน่

เเละเนื่องด้วยที่มันมีสายเลือดที่สูกส่งการยโสโอหังถือเป็นสิ่งที่ติดตัวมันมาตั้งแต่เกิด

หลินเทียนเห็นท่าทางที่ไม่รู้จักความกลัวของมังกรสีเลือดเขาก็ได้นำมือมาไพร่หลังก่อนจะกล่าวว่า"ที่นี่คือมิติเเยก"

ในขณะที่กล่าวออกไปหลินเทียนก็ได้จ้องมองพิจารณามังกรสีเลือดอย่างสนใจ ถ้าเขาจำไม่ผิดในตำราโบราณของสำนักของเขาเคยกล่าวไว้ว่าในโบราณกาลมีมังกรสีเลือดตัวหนึ่งได้ออกอาละวาดทั่วทั้งโลกแห่งการบ่มเพาะ จนทำให้เกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่อยู่ช่วงหนึ่ง

ต่อมามังกรสีเลือดตัวนั้นได้เข้าต่อสู้กับเซียนศักดิ์สิทธิ์ทั้ง10ของโลกแห่งการบ่มเพาะ การต่อสู้ครั้งนั้นใช้เวลาประมาณ 1 ปีจนในที่สุดมังกรสีเลือดก็เป็นฝ่ายปราชัยและพ่ายแพ้ไปในที่สุด

หลังจากการต่อสู้ครั้งนั้นมังกรโลหิตก็ไม่โผล่หัวออกมาอีกเลย ผู้คนในโลกแห่งการบ่มเพาะต่างก็คิดว่ามังกรสีเลือดได้ตายไปแล้วแต่ก็ยังมีบางกลุ่มที่ไม่เชื่อว่ามังกรสีเลือดได้ตายไปแล้ว

"มิติแยกอย่างงั้นหรอ?มันคืออะไร?"มังกรสีเลือดส่งสายตาและถามหลินเทียนอย่างหยิ่งยโสอีกครั้ง มองไปที่หลินเทียนราวกับว่ามองมดตัวหนึ่ง

สำหรับตัวของมันเเล้วคนที่อ่อนกวาามันนั้นจะถูกนับรวมว่าเป็นมดปลวกทั้งหมด มีเพียงแค่คนที่อยู่ในระดับเดียวกันหรือสูงกว่าเท่านั้นถึงจะอยู่ในสายตาของมันได้

"เหอะ ท่าทางของเจ้ามันช่างไม่สบอารมณ์ข้าเลยจริงๆ"หลินเทียนเห็นท่าทางของมังกรสีเลือดเขาก็อดไม่ได้ที่จะอารมณ์เสียเล็กน้อย การที่ถูกไส้เดือนตัวนี้ดูถูกเช่นนี้ช่างถือเป็นความอัปยศอย่างแท้จริง

คิดว่าเป็นมังกรก็จะหยิ่งยโสต่อหน้าข้าได้งั้นหรอ

หลินเทียนตั้งใจจะสั่งสอนมังกรตัวนี้เล็กน้อย โดยเขาได้ทำการปลดปล่อยสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ของตัวเองออกมาจากนั้นก็บังคับพวกมันให้เข้าไปปกคลุมทั่วทั้งตัวของมังกรสีเลือดทันที!

"เอ๊ะ! นี่มัน..อะไ-..!!"ยังไม่ทันที่มังกรสีเลือดจะทันได้พูดจบ ตัวของมันที่กำลังลอยอยู่กลางอาอากาศอย่างโอหังอยู่นั้นจู่ๆมันก็ได้ร่วงหล่นลงมากระแทกพื้นอย่างแรงในทันที!

ตูม!!!

เสียงกระแทกพื้นดังสนั่นขึ้นมาในทันที ในขณะเดียวกันตรงบริเวณพื้นที่ที่มังกรสีเลือดได้ร่วงหล่นลงมาได้ปรากฏเป็นหลุมร่องขนาดกว้างใหญ่ขึ้นมา!

"โฮ้กก!!!"

มังกรสีเลือดคำรามออกมาด้วยความโกรธ เกรี้ยวเกินจะเปรียบ ในเวลานี้ดวงตาสีเลือดของมันจ้องมองไปที่หลินเทียนเขม็งราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ!

มันรู้ว่านี่คงจะต้องคือฝีมือของหลินเทียนแน่นอน เพราะในที่นี่มีเพียงตัวมันกับหลินเทียนเท่านั้น แน่นอนว่าตัวของมันเองไม่ทำร้ายตัวเองแน่นอนดังนั้นคงมีเพียงหลินเทียนเท่านั้นที่ทำร้ายตัวมัน!

"เจ้ามนุษย์ช่างบังอาจ!!"

มังกรสีเลือดพยายามที่จะลุกออกมาจากหลุมที่ตัวเองอยู่เพื่อที่จะพุ่งเข้าไปกระชากและโจมตีหลินเทียน!

เพียงแต่ว่าไม่ว่ามันจะพยายามลุกขึ้นมาขนาดไหนร่างกายขนาดมหึมาของมันก็ไม่ตอบสนองเลย

มันพยายามที่จะลุกขึ้นแต่ก็ดูเหมือนว่าจะถูกพลังงานบางอย่างกดดันมันไว้ไม่ให้มันลุกขึ้นมาได้ ในขณะนี้ดูเหมือนว่ามันจะไม่สามารถควบคุมร่างกายของตัวได้อย่างใจนึก!

"ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้เจ้ามนุษย์! เจ้าทำอะไรกับข้ากันแน่!!!"มังกรสีเลือดตะโกนไปที่หลินเทียนอย่างโกรธแค้นราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ!

ตัวของมันนันไม่คาดคิดเลยว่ามันจะถูกจำกันได้ด้วยมนุษย์เพียงแค่คนเดียวได้ ถ้าเรื่องถึงหูคนอื่นๆละก็ศักดิ์ศรีความเป็นมังกรของมันคงจะต้องหายไปอย่างแน่นอน

"เจ้างูน้อยอยู่นิ่งๆหน่อยข้ามีเรื่องอยากจะถามเจ้าสองสามเรื่อง" หลินเทียนเดินเข้ามาใกล้มังกรสีเลือดในขณะที่มือของเขายังคงไพล่หลังอยู่ ท่านของหลินเทียนในตอนนี้ราวกับเทพผู้สูงส่งไม่มีใครเทียบได้

มังกรสีเลือดเมื่อได้ยินว่าหลินเทียนเรียกมันว่าเจ้างูน้อยมันก็อดไม่ได้ที่จะแยกเขี้ยวขนาดยักษ์ออกมาในทันที"งูน้อยบ้านเจ้าสิ!! เจ้ามนุษย์เจ้าแหกตาสุนัขของทั้งสองดูซะ ข้าไม่ใช่งูน้อยข้าคือมังกรโลหิตผู้เกรียงไกร!!"

"โอ้วว มังกรโลหิต? เจ้าเป็นมังกรสายพันธุ์โลหิตอย่างงั้นหรอ "หลินเทียนู้สึกสนใจเล็กน้อยหลัง จากที่ได้ยินคำพูดจองมังกรตัวนี้

"ใช่แล้วข้าคือมังกรสายพันธุ์โลหิต เป็นยังใง?ได้ยินอย่างนี้เจ้ากลัวแล้วใช่ไหม"

"ข้าแนะนำให้เจ้ารีบปล่อยข้าออกไปซะ ไม่เข่นนั้นข้าจะไม่ปล่อยเจ้าเอาไว้แน่!" มังกรสีเลือดหรือก็คือมังกรโลหิตกล่าวออกมาด้วยท่าทีที่ยโสโอหังไม่เปลี่ยน

ผู้คนที่ได้ยินเรียงนามของมังกรโลหิตย่อมต้องกลัวกันทั้งนั้นแต่แน่อนว่ามันไม่ใช่สำหรับหลินเทียน

หลินเทียนมองท่าทีโอหังของมังกรโลหิตอย่างสนใจ'มาดูกันว่าข้าจะสามารถลดความโอหังของเจ้าได้ไหม'

หลินเทียนใช้สัมผัสศักดิ์สิทธิ์และเพิ่มแรงกดดันลงบนตัวของมังกรโลหิตทำให้ตอนนี้มังกรโลหิตจมลงไปในพื้นอีกครั้ง

"อ้ากกก!!! เจ็บๆ เจ้ามนุษย์ปล่อยข้าออกไปเดี๋ยวนี้ อ้ากกก!! ข้าจะไม่ไหวแล้ว ข้าจะตายแล้ว" มังกรโลหิตจนอยู่ในหลุมร้องออกมาด้วยความเสียงที่โหยหวน

เมื่อได้ยินเสียงร้องมังกรโลหิตหลินเทียนยิ้มเล็กน้อยจากนั้นก็กล่าวกับมังกรโลหิต"ถ้าเจ้าอยากให้ข้าปล่อยเจ้าไปมันก็ไม่ยาก เพียงแค่เจ้ายอมรับเงื่อนไขข้อหนึ่งของข้าเท่านั้นข้าจะปล่อยเจ้าให้เป็นอิสระทันที"หลินเทียนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่สงบอ่อนโยน

"เจ้ามนุษย์เจ้ามีเงื่อนไขอะไร"มังกรโลหิตที่ตอนนี้กำลังล่อแหลมได้ถามออกมา

หลินเทียนเงียบสักพักจากนั้นก็กล่าวออกมา"เจ้าต้องมาทำพันธะสัญญาทาสกับข้า!"