ต้องการความช่วยเหลือ

ที่ลานจอดรถของมหาวิทยาลัย หลังจากที่หลินเทียนเรียนเสร็จเรียบร้อยแล้วเขาก็ได้แยกกับเหลี่ยมเหว่ย

โดยเหลี่ยงเหว่ยบอกกับเขาว่ามีธุระต้องทำนิดหน่อย ซึ่งหลินเทียนก็พอจะเดาออกว่าธุระที่เหลี่ยงเหว่ยจะไปทำนั้นต้องเกี่ยวข้องกับเจิ้งฟานแน่ๆ

เขาคิดว่าเหลี่ยงเหว่ยคงจะไปตามสืบคนที่มาทำร้ายเจิ้งฟานแน่นอน

หลังจากที่มาถึงลานจอดรถหลินเทียนก็ได้เตรียมตัวที่จะขึ้นรถของตัวเองเพื่อที่จะกลับบ้านตระกูลจี้ เขาไม่ได้พักที่หอพักมหาลัยเป็นเพราะว่าตอนนี้ไม่มีคนอยู่สักคน เนื่องจากเจิ้งฟานต้องนอนที่โรงพยาบาลและเป่ยหยวนเองก็ต้องนอนเฝ้าเจิ้งฟานที่โรงพยาบาลเหมือนกัน ส่วนเหลี่ยงเหว่ยก็ออกไปทำธุระซึ่งคาดว่าน่าจะไม่ได้พักที่หอพักเหมือนกัน ดังนั้นเขาคิดว่าวันนี้กลับไปพักที่ตระกูลจี้ดีกว่า

หลังจากที่หลินเทียนขึ้นรถเฟอร์รารี่ของตัวเองและสตาร์ทเครื่องเรียบร้อยแล้วนั้น จู่ๆ เขาก็ได้ยินเสียง บูม!! ดังขึ้นมาจากระยะไกล

หลังจากนั้นไม่นานรถแลมโบร์กินีคัดสีดำมันเงาก็ได้มาจอดขวางหน้ารถของเขาเอาไว้เพื่อที่จะไม่ให้เขาได้ออกไป

เมื่อหลินเทียนเห็นเเบบนั้นเขาก็ขมวดคิ้วของตัวเองขึ้นมาเบาๆ หลังจากนั้นเขาก็บีบแตรสองสามที "บี๊นๆ"

หลินเทียนบีบแตรสองสามทีเพื่อต้องการให้รถคันหน้าเลื่อนออกไปเพราะเขาต้องการที่จะออกรถ แต่ถึงแม้ว่าเขาจะบีบแตรเเล้วแต่รถแลมโบร์กินีสีดำมันเงาคันนี้ก็ไม่มีท่าทีว่าจะเลื่อนออกไปเลยสักนิด

เมื่อเห็นอย่างนั้นหลินเทียนก็ไม่มีทางเลือกเขาได้เปิดประตูออกมาจากรถ หลังจากนั้นก็เดินไปที่รถแลมโบร์กินีคันสีดำมันเงาตรงหน้า

"ก๊อกๆ"

หลินเทียนเคาะกระจกรถเบาๆ เพื่อเรียกคนในรถ หลังจากที่เคาะกระจกไม่นาน กระจกรถก็ได้เลื่อนออกมา

ภาพที่ปรากฏต่อหน้าหลินเทียนอยู่นั้นเป็นใบหน้ารูปไข่แสนสวยของหญิงสาวนางหนึ่ง ส่วนประกอบบนใบหน้าของหญิงสาวคนนี้ดูวิจิตรงดงามเป็นอย่างมาก

เธอคนนี้มีดวงตาที่กลมโต มีจมูกที่มีสันสวยงามอีกทั้งรูปปากทรงกระจับของเธอดูแล้วให้ความรู้สึกเซ็กซี่เป็นพิเศษ

ถึงแม้ว่าหญิงสาวคนนี้จะงดงามเพียงใด แต่หลินเทียนก็ไม่ได้แสดงอาการว่าจะหลงเสน่ห์ของเธอแต่อย่างใด สำหรับเขาแล้วนั้นผู้หญิงที่สวยกว่านี้ก็เคยเจอมาแล้ว

"รบกวนคุณช่วยเลื่อนรถออกไปหน่อยได้ไหม พอดีว่าผมต้องการออกรถ"หลินเทียนมองไปที่หญิงสาวภายในรถจากนั้นเขาก็กล่าวเบาๆ

หลินเทียนพบว่าหญิงสาวคนนี้ไม่ใช่แค่สวยเพียงอย่างเดียวแต่เธอยังเป็นผู้บ่มเพาะอีกด้วย อีกทั้งระดับการบ่มเพาะของเธอก็อยู่ชั้นสร้างรากฐานขั้นต้น ถือว่ามีพรสวรรค์พอสมควรสำหรับโลกที่พลังงานธรรมชาติอ่อนแอเช่นนี้

เมื่อหญิงสาวแสนสวยได้ยินคำพูดของหลินเทียนเธอก็ได้ยิ้มออกมาเบาะหลังจากนั้นไม่นานเธอก็ได้กล่าวออกมาว่า"ขึ้นรถมาหน่อยสิพอดีว่าฉันมีเรื่องอยากจะคุยด้วย" น้ำเสียงของหญิงสาวแสนสวยนั้นฟังดูไพเราะเสนาะหูเป็นอย่างมาก ทำให้ผู้คนธรรดาที่ได้ฟังนั้นรู้สึกเคลิบเคลิ้ม..

แต่มันไม่ใช่สำหรับหลินเทียน เมื่อเขาได้ยินคำพูดของหญิงสาวนั้นเขาก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงขึ้นมา หลังจากนั้นก็คิดภายในใจ'นี่ฉันกำลังโดนจีบอย่างงั้นหรอ?'

เมื่อหญิงสาวเห็นว่าหลินเทียนยังคงยืนอยู่ เธอก็อดไม่ได้ที่กล่าวออกมาอีกครั้ง"มัวยืนทำอะไรอยู่ฉันบอกให้ขึ้นรถไง"

"คุณเป็นใครงั้นหรอ? แล้วทำไมผมถึงต้องขึ้นรถไปกับคุณด้วย? เรารู้จักกัน?"หลินเทียนถามคำถามออกมา เขามั่นใจว่าไม่เคยรู้จักกับหญิงสาวคนนี้แต่ทำไมเธอพูดเหมือนกับว่าพวกเขารู้จักกันล่ะ?

"นายจะถามอะไรนักหนาเดี๋ยวขึ้นรถขึ้นมาก็รู้เอง" หญิงสาวเหมือนจะไม่พอใจท่าทีของหลินเทียนเธอกล่าวออกมาด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย

เห็นท่าทางที่หงุดหงิดของหญิงสาวหลินเทียนก็ไม่รู้ว่าตัวเงทำอะไรผิด เขาเพียงแค่ถามเองเท่านั้น

หลังจากที่หลินเทียนคิดสักพักเขาก็ตัดสินใจที่จะไปกับหญิงสาวแสนสวยคนนี้ เขาอยากจะรู้ว่าหญิงสาวคนนี้ต้องการอะไรกันแน่ และอยากจะรู้ว่าหญิงสาวคนนี้รู้จักกับเขาได้ยังไง

"ก็ได้ผมจะไปกับคุณ"หลินเทียนกล่าวออกมาเบาๆ หลังจากนั้นเขาก็ตัดสินใจขึ้นรถของหญิงสาว

หญิงสาวแสนสวยเมื่อเห็นว่าหลินเทียนขึ้นรถมาแล้วเธอยิ้มเล็กน้อยจากนั้นก็พุ่งรถออกไปจากลานจอดรถทันที

.....

คลับเทียนหลง

ภายในห้องส่วนตัวแห่งหนึ่ง

"ตกลงคุณมีเรื่องอะไรอยากจะคุยกับผมกันแน่?"หลินเทียนกล่าวถามออกมาหลังจากที่เข้ามาในห้องส่วนตัว ตลอดทางที่ขึ้นรถกับหญิงสาวมานี้เขาก็ได้ถามออกมาแล้วครั้งหนึ่งแต่หญิงสาวไม่ได้ตอบอะไร ซึ่งเมื่อเขาเห็นว่าหญิงสาวไม่ตอบหลินเทียนก็ไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติมเช่นกัน

จนมาถึงห้องส่วนตัวในคลับเทียนหลงแห่งนี้หลินเทียนก็ได้ถามหญิงสาวออกมาอีกครั้ง

"นั่งลงก่อนสิ"หญิงสาวกล่าวเชิญให้หลินเทียนนั่ง บนโซฟา ขณะเดียวกันเธอก็ได้แนะนำตัวเอง"ก่อนอื่นเลย ฉันขอแนะนำตัวฉันชื่อเป่าหนิงเยวี่ย อ้อ นายไม่ต้องแนะนำตัวก็ได้ ฉันรู้จักนาย...หลินเทียน"

หลินเทียนที่กำลังนั่งลงอยู่นั้นเมื่อได้ยินว่าหญิงสาวแสนสวยหรือเป่าหนิงเยวี่ยรู้จักตัวเอง เขาก็อดไม่ได้ที่จะแปลกใจเล็กน้อย "คุณสืบเรื่องของผมอย่างนั้นหรอ"

หลินเทียนมั่นใจว่าหญิงสาวคนนี้ต้องสืบเรื่องของเขามาแน่ๆ แต่เขาก็ไม่เข้าใจว่าเธอทำไปเพื่ออะไร หรือเธอจะเคยมีเรื่องบาดหมางอะไรกับเขา

"นายไม่ต้องกังวลหรอก ที่ฉันพานายมาที่นี่ก็เพราะว่าฉันต้องการความช่วยเหลือจากนาย"เป่าหนิงเยวี่ยกล่าวออกมาพร้อมกับเทเหล้าใส่แก้วของตัวเอง

"ต้องการความช่วยเหลือ? จากผม?"หลินเทียนอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเมื่อได้ยินคำพูดของเป่าหนิงเยวี่ย "ทำไมต้องเป็นผม? แล้วคุณอยากจะให้ผมช่วยอะไร"