รับหญิงสาวข้างทาง

"เออ..ไม่มีอะไรหรอกจ่ะ แต่หลินเทียนเป็นคนรุ่นใหม่น่าจะคุยกับคุณหมอเฉี่ยวถูกคอ"น้าชิงกล่าวออกมาพร้อมกับท่าทางลุกลี้เล็กน้อย

"อย่างนี้นี่เอง ใช่แล้วละครับคนรุ่นใหม่ คำพูดคำจาใช้ได้เลยจริงๆ"เฉี่ยวตงไหลพยักหน้าหันมามองหลินเทียน

ทางด้านหลินเทียนเองก็ไม่ได้สนใจ ในตอนนี้เขาคิดว่าถึงเวลาสมควรที่เขาจะต้องกลับแล้ว อยู่ที่นี่ต่อไปก็คงไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"ถ้าอย่างนั้นผมต้องขอตัวก่อนน่ะครับ"

หลังจากนั้นไม่นานหลินเทียนก็ได้กล่าวออกมา เหวินซ่งหนานและเหวินหยินพยายามที่ยื้อให้หลินเทียนอยู่ต่อย แต่หลินเทียนแค่เพียงยิ้มเเละบอกว่าตัวเองมีธุระ

เหวินหยินเป็นคนอาสาออกมาส่งหลินเทียนส่วน เหวินซ่งหนานและภรรยาของเขาก็กำลังต้อนรับเฉี่ยวตงไหลอยู่

"พรุ่งนี้ อย่าลืมมาเรียนด้วยล่ะ"เหวินหยินกล่าวออกมาหลังจากที่้ห็นหลินเทียนขึ้นรถ

หลินเทียนยิ้มเล็กน้อยพร้อมกล่าวตอบ"แน่นอนครับ"

......

รถของหลินเทียนได้แล่นไปบนถนนด้วยท่าทางโดดเดี่ยว หลินเทียนเลือกที่จะออกมาจากบ้านของเหวินซ่งหนานเป็นเพราะว่าเขาไม่ค่อยชอบหน้าของเฉี่ยวตงไหล ถึงแม้ว่าสำหรับเขาแล้วนั้นเฉี่ยวตงไหลเปรียบเสมือนกับมด แต่ทว่าบางครั้งเราก็ควรที่จะหลีกเพื่อไม่ให้ไปแปดเปื้อนกับมด

ถนนแสงไฟสีส้มอ่อน ทำให้หลินเทียนรู้สึกสบายตา เขาเปิดกระจกออกมารับลมยามกลางคืน สายลมตกกระทบผ่านมือของเขา ความรู้สึกผ่อนคลายได้เข้ามาสู่จิตใจ...

ในขณะที่เขากำลังรับลมอยู่นั้นจู่ๆสายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นหญิงสาวคนหนึ่ง หลินเทียนจำเธอได้ทันที เพราะว่าเธอนับว่าเป็นผู้หญิงคนแรกที่เขาได้พบตั้งแต่กลับมาถึงโลกใบนี้

เซียวอยูซวนกำลังนั่งรอแท็กซี่เพื่อที่จะไปพบลูกค้าทางธุรกิจ เหตุผลที่เธอต้องรอรถแท็กซี่เป็นเพราะว่ารถของเธอได้เสียขึ้นมากระทันหัน เธอที่มีธุระสำคัญจึงจำเป็นจะต้องพึ่งพารถแท็กซี่

แต่รอจนแล้วจนเล่าเธอก็ยังคงไม่เห็นแท็กซี่สักคนโพล่มา ถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไปจะต้องไปสายแน่ "บ้าจริง! โทรศัพท์ก็ดันมาแบตหมดตอนนี้พอดี ไม่รู้ว่าคุณเฉียงจะไปถึงที่นัดแล้วหรือยัง"

เซียวอยูซวนอดไม่ได้ที่จะสบถขึ้นมาเบาๆด้วยท่าทางที่หงุดหงิด ด้วยความสวยบนใบหน้าบวกกับท่าทางที่หงุดหงิดของเธอในตอนนี้ทำให้ในเวลานี้เธอเหมือนกับเทพธิดาสาวที่กำลังถูกบางสิ่งบางอย่างขัดใจ

ในระหว่างที่เซียวหยูซวนกำลังหงุดหงิดอยู่ข้างถนนนั้นเอง จู่ๆรถเฟอร์รารี่สีแดงก็มาจอดข้างฟุตบาต ตรงหน้าที่เธอยืนอยู่พอดี

ในตอนแรกเซียวอยู่รู้สึกตกใจแต่เมื่อได้เห็นคนภายในรถความตกใจ ก็ได้แปรเปลี่ยนกลายเป็นความประหลาดใจแทน

"คุณเซียว คุณมาทำอะไรที่นี่คนเดียว อย่างงั้นหรอครับ?"หลินเทียนกล่าวถามออกมา ในขณะที่มองไปที่เซียวอยูซวนย่างพินิจ

ถึงแม้ว่าหลินเทียนจะเคยเจอเธอมาแล้ว แต่หลินเทียนก็อดไม่ได้ที่จะชื่นชมในความสวยของเธอ ขนาดเธอยังไม่ได้เป็นผู้บ่มเพาะออร่าความดึงดูดยังมากมายขนาดนี้ ถ้าเกิดว่าเธอได้กลายเป็นผู้บ่มเพาะไม่รู้ว่ามันจะขนาดไหน

เซียวอยูซวนตั้งสติสักพักจากนั้นเธอก็ได้กล่าวออกมา"พอดีว่าฉันกำลังรอแท็กซี่เพื่อที่จะไปพบลูกค้าอยู่ค่ะ"

"รอแท็กซี่อย่างงั้นหรอครับ?ทำไมท่านประธานสาวอย่างคุณถึงได้นั่งแท็กซี่ล่ะ ระดับคุณรถสักคันคงจะไม่ใช่ปัญหาไม่ใช่หรอ?"หลินเทียนกล่าวถามอย่างสงสัย

"เอ่อ...คือว่ารถของฉันเสียนะค่ะ แล้วก็แบตโทรศัพท์ของฉันก็หมดด้วย ดังนั้นฉันก็เลย..."

"อย่างนี้นี่เอง ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมไปส่งคุณก็ได้ บังเอิญว่าผมไม่มีอะไรทำพอดี"หลินเทียนกล่าวออกมาขณะที่มองไปที่เซียวอยูซวน ถ้าเป็นคนอื่นหลินเทียนไม่คิดที่จะทำแบบนี้แต่พอดีว่าสถานการณ์นี้มันคือ เซียวอยูซวน หลินเทียนรู้สึกประทับใจเธอเล็กน้อย

เซียวอยูซวนลังเลเล็กน้อย แต่ทว่าเมื่อเธอเหลือบมามองดูนาฬิกาเธอก็ตอบตกลงทันที "ตกลงค่ะ รบกวนคุณหลินด้วย"

เซียวอยูซวนตัดสินใจขึ้นรถ!

"คุณจะไปที่ไหนอย่างงั้นหรอ?"หลินเทียนกล่าวถามออกมา

"โรงแรมซิลเวอร์มูน ถ้าไม่เป็นการรบกวนช่วยขับให้เร็วหน่อยได้ไหมค่ะ"

"ไม่มีปัญหาครับ"

บรึ้ม!!!

หลินเทียนได้โชว์ทักษะการขับรถของตัวเองมุ่งหน้าไปยัง โรงแรมซิลเวอร์มูนอย่างรวดเร็ว

......

โรงแรมซิลเวอร์มูน เป็นโรงแรมระดับ5ดาวของเมืองเจียงไห่ ซึ่งโรงแรมแห่งนี้เพิ่งจะก่อตั้งได้ไม่นาน แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ได้รับความนิยมอย่างมากในเมืองเจียงไห่ไม่เเพ้โรงแรม5ดาวอื่นๆ โดยโรงแรมแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นโดยตระกูลเซียง นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมโรงแรมแห่งนี้ถึงได้รับความนิยม

ประมาณ 10 นาที รถเฟอร์รารี่คันสีแดงก็ได้มาถึงที่ด้านหน้าโรงแรม ในขณะนี้ที่นั่งข้างคนขับ เซียวอยูซวนทำสีหน้าพะอืดพะอมขึ้นมาเล็กน้อย คล้ายกับว่าเธอกำลังจะอาเจียน!

"คุณเซียว คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?"หลินเทียนเอ่อยถามออกมา

เซียวอยูซวนคลึงหน้าผากของตัวเองเบาๆ เธอหันมามองหลินเทียนอย่างโกรธๆเล็กน้อย "ทำไมคุณถึงขับเร็วแบบนี้ มันอันตรายมากนะค่ะ"

หลินเทียนถึงกับอึ้งเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดของเซียวอยู่ซวน เขาตอบกลับ"ก็ไม่ใช่คุณบอกว่าให้ผมขับเร็วๆไม่ใช่หรอ"

"ใช่ แต่ว่าที่คุณขับนั้นมันเร็วเกินไป!"เซียวอยู่ซวนตอบกลับ "เอาล่ะถึงอย่าไงก็ต้องขอบคุณ คุณหลินมาก เอาไว้เมื่อมีโอกาสฉันจะเลี้ยงข้าวตอบแทนนะค่ะ"

เซียวอยูซวนลงจากรถ เธอจัดแจงเสื้อผ้าของตัวเองเล็กน้อย เมื่อเห็นว่ามองเข้าที่แล้ว เธอก็ได้เข้าภายในโรงแรมอย่างมั่นใจ

หลินเทียนมองตามหลังเซียวอยูซวน เขาแปลกใจเล็กน้อย คุยงานอะไรกันทำไมถึงต้องนัดมาพูดกันที่โรงแรม

หลินเทียนยังคงไม่ได้ไปไหน เขาให้กุญแจรถกับพนักงานของโรงแรม จากนั้นก็เดินเข้าไปภายในโรงแรม

หลินเทียนสังหรณ์ใจว่าอาจมีสิ่งไม่ดีเกิดขึ้นกับเซียวอยูซวน!

เซียวอยูซวนได้มาถึงห้องทานอาหารส่วนตัวของโรงแรม เธอเคาะประตูเล็กน้อยจากนั้นก็เปิดประตูเดินเข้าไป

หลังจากที่เดินเข้าไป ภายในห้องปรากฏชายวัยกลางคนหัวล้านคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่บนโซฟา

เมื่อเห็นชายวัยกลางคนหัวล้านคนนี้ เซียวอยูซวนก็ได้กล่าวออกมาทันที"ขออภัยค่ะ คุณเฉียงที่ต้องให้คุณรอนาน"

คุณเฉียงหรือก็คือเฉียงคุน มองไปยังสาวงานด้านหน้าตัวเอง เมื่อเห็นใบหน้าและรูปทรงที่สวยงามของเซียวอยูซวนแล้วเขาก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงขึ้นมา!

"เอ่อ...คุณเฉียงค่ะ?" เซียวอยูซวนเห็นเฉียงคุนจ้องเธอตาเป็นมัน เธอก็อดไม่ได้ที่จะเรียกเขาเบาๆ

"อะแฮ่มๆ เอ่อ...ไม่เป็นไรครับ ผมเองก็เพิ่งมาถึงได้ไม่นาน คุณเซียวเชิญนั่งก่อนได้เลยครับ"เฉียงคุนหลุดออกจากภวังค์ด้วยท่าทางเก้อเขินเล็กน้อย เขาผายมือเชิญชวนให้เซียวอยูซวนนั่งลง

เซียวอยูซวนได้นั่งฝั่งตรงข้ามของเฉียงคุน โดยไม่รอช้าเธอก็รีบเข้าเรื่องทันที"คุณเฉียง คุณคงจะทราบแล้วใช่ไหมค่ะว่า ฉันมาหาคุณเพราะอะไร"