ปลาไหลอะไรตัวใหญ่อย่างนี้!

ในแดนตะวันตกของทวีปเทียนลั่ว ภายในเทือกเขามีนิกายระดับเจ็ดคือนิกายหมอกสีครามตั้งอยู่ที่นี่

วันนี้บนท้องฟ้าของนิกายมีเสียงคำราวดังขึ้น มังกรสีเหลืองขนาดใหญ่บินอยู่บนท้องฟ้า มันมองลงมายังนิกายหมอกสีครามเบื้องล่าง

เหล่าศิษย์มองไปที่มังกรยักษ์อย่างว่างเปล่าและหวาดกลัว พวกเขาล้มลงกับพื้นอย่างสั่นเทา

“ฟิ๊ว…” ร่างหลายสิบร่างเดินออกมาเผชิญหน้ากับมังกรอย่างรวดเร็ว หนึ่งในนั้นคือผู้นำของนิกายหมอกสีคราม เขามองไปที่มังกรเหลืองก่อนจะหลั่งเหงื่อเย็นออกมา"ไม่ทราบว่าผู้อาวุโสต้องการสิ่งใด?"

“ฮ่าฮ่า ……” หวงหลง(มังกรเหลือง)ยิ้มอย่างเย็นชา “ข้าหิว เจ้ามีข้อเสนออะไรหรือไม่?”

“ท่านผู้อาวุโส หากท่านหิว โปรดกินข้า ปล่อยศิษย์คนอื่นๆไป!” ผู้นำนิกายกล่าว

“เจ้ากำลังสั่งข้าอยู่?” หลังจากกล่าวจบ หวงหลงก็บินลงมาจากฟากฟ้าและโจมตีใส่ผู้นำนิกาย

เมื่อเห็นฉากนี้ หนังศีรษะของผู้นำนิกายก็ด้านชา เขาพยายามดิ้นรนขัดขืนอย่างบ้าคลั่ง

แต่ร่างกายของเขาถูกกดทับไว้จนไม่สามารถเคลื่อนไหวได้

“ฉึก!” หัวของผู้นำนิกายถูกกัดขาดออกจากร่าง “อึก” อีกเสียงหนึ่งดังขึ้นเมื่อหวงหลงเคี้ยวหัวอยู่สองสามครั้งก่อนจะกลืนลงไปในท้องของมัน

“ข้ายังไม่อิ่ม!” หวงหลงพยักหน้าเล็กน้อย ดวงตาของมันกวาดมองไปทั่วนิกายหมอกสีคราม

“ไม่ … อย่า…”

“หนี…” เหล่าศิษย์ในนิกายกลัวจนเริ่มวิ่งหนีไปรอบๆราวกับผึ้งแตกรัง

หวงหลงเปิดปากที่ใหญ่มหึมาแล้วเริ่มดูดอย่างแรง พลังอันน่าสยองขวัญขนาดยักษ์ปกคลุมทุกคน พวกเขาสูญเสียการควบคุมร่างกายก่อนจะลอยเข้าไปในปากของหวงหลง มันกลืนคนทั้งหมดลงท้องโดยไม่แม้แต่จะเคี้ยวเลย

“ถุย… ” เมื่อหวงหลงถ่มน้ำลายออกมาจากปาก โครงกระดูกจำนวนมากก็ลอยออกมาเต็มท้องฟ้าแล้วตกลงมาราวกับฝน ทั่วนิกายหมอกสีครามกลายเป็นเหมือนกับนรกในชั่วพริบตา

“ข้าอิ่มแล้ว ได้เวลาไปเจอเสี่ยวเหยาแล้ว!” หวงหลงเหลือบมองไปที่นิกายหมอกสีครามก่อนจะหันหลังกลับและบินไปยังทะเลสาบมังกรวิญญาณอย่างรวดเร็ว

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา หวงหลงก็มาถึงทะเลสาบมังกรวิญญาณ มันดำลงไปอย่างรวดเร็วแล้วเริ่มหาไปรอบๆทะเลสาบ “ไม่อยู่ที่นี่? เสี่ยวเหยาไปไหน?”

ในขณะเดียวกันที่ทางเหนือของทะเลสาบมังกรวิญญาณ สายรุ้งยาวสายหนึ่งก็บินมาถึงอย่างรวดเร็ว

ภายในรุ้งนี้คือซุนห่าวและหวงหรูเหม่ย หลังจากลงถึงพื้นซุนห่าวก็มองไปที่ทะเลสาบมังกรวิญญาณอันเงียบสงบ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยแสงเปล่งประกาย "หรูเหม่ย เจ้าคิดว่าคราวนี้เราจะจับปลาไหลได้หรือเปล่า?"

ปลาไหล? นายน้อย มันเป็นมังกรน้ำแสนดุร้ายที่ไม่มีใครเทียบได้ มันห่างเพียงก้าวเดียวจากการกลายร่างเป็นมังกรที่แท้จริง มีมังกรตัวนี้เพียงตัวเดียวภายในทะเลสาบมังกรวิญญาณก็ถือว่าดีแล้ว เป็นไปไม่ได้ที่จะมีมังกรเช่นนี้อีก!

“อืม…บางที!” หวงหรูเหม่ยกล่าว

“หรูเหม่ย เจ้าไม่เชื่อข้าหรือ? สระน้ำนี้กว้างราวกับทะเลสาบ ข้าจะต้องตกได้ปลาตัวใหญ่ๆแน่!” ซุนห่าวกล่าว

“นายน้อย แน่นอนว่าข้าเชื่อท่าน!” หวงหรูเหม่ยกล่าว

“งั้นก็ช่วยเอาแหจับปลามาให้ข้าหน่อย” ซุนห่าวกล่าวว่า

“เจ้าค่ะ นายน้อย!” หวงหรูเหม่ยหยิบแหที่ซุนห่าวเตรียมไว้ล่วงหน้าออกมา นางมองไปที่แหนี้ด้วยดวงตาที่เป็นประกาย

นางมองไม่เห็นระดับของแหอันนี้ อย่างไรก็ตาม นางสามารถบอกได้เลยว่าต่อให้เป็นตัวตนอมตะ แต่ถ้าถูกแหนี้จับไว้แล้ว พวกเขาจะไม่สามารถหลุดออกไปได้แน่นอน

“หรูเหม่ย เมื่อพี่เฉินและคนอื่นๆมา เราจะเดินทางไปรอบโลกกัน เจ้าคิดว่าอย่างไร?” ซุนห่าวกล่าว

“ข้าจะทำตามที่นายน้อยต้องการ!” หวงหรูเหม่ยกล่าว

“อย่าเป็นเช่นนี้สิ บอกข้าว่าเจ้าคิดอะไรอยู่!” ซุนห่าวกล่าว

“นายน้อย ความคิดของข้าก็คือการทำตามคำกล่าวของท่านทุกอย่าง!” หวงหรูเหม่ยยิ้มพลางกล่าว

“…” ซุนห่าวเงียบไปครู่หนึ่ง ช่วงเวลาที่ผ่านมา เขาไม่สามารถทำให้นางปฏิบัติกับเขาอย่างเท่าเทียมกันได้

ซุนห่าวรู้สึกพูดไม่ออก แต่มันก็นับว่าเป็นเรื่องดีเช่นกัน นับเป็นพรที่ได้มีภรรยาเช่นนี้

“หรูเหม่ย เจ้ารู้จักดินแดนทางตะวันตกนี้ดีหรือไม่ สถานที่ใดกันที่มีผู้ฝึกตนอยู่มากที่สุด” ซุนห่าวถาม

“นายน้อย สถานที่ที่มีผู้ฝึกตนรวมตัวกันมากที่สุดในแดนตะวันตกคือเมืองอมตะ มากกว่าเก้าในสิบส่วนของผู้คนที่นั้นคือผู้ฝึกตน!” หวงหรูเหม่ยกล่าว

“เมืองอมตะในแดนตะวันตก?” ดวงตาของซุนห่าวส่องประกายเจิดจ้า เผยให้เห็นถึงความตื่นเต้นถึงที่สุด

หากมีผู้ฝึกฝนมากมายขนาดนี้ เขาจะหาแต้มอวยพรมาได้อย่างง่ายดาย เมื่อพี่เฉินมา เขาจะไปที่เมืองอมตะในแดนตะวันตก! ซุนห่าวพึมพัมพลางตัดสินใจเงียบๆ

หลังจากนั้น ซุนห่าวก็โยนแหลงไปในทะเลสาบจนทำให้เกิดระลอกคลื่นบนผิวน้ำ แรงกระเพือมเหล่านี้กระจายจากจากผิวน้ำลงไปยังก้นทะเลสาบ

หวงหลงจ้องไปที่ตะเกียงวิญญาณของเสี่ยวเหยาที่ดับไปด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธ

"อา! มันเป็นใคร ใครฆ่าเสี่ยวเหยา? อย่าให้ข้าพบเจ้าเด็ดขาด มิฉะนั้น ข้าจะถลกหนังเจ้าและดึงมันออกซะ!” หวงหลงกล่าวอย่างโกรธแค้น ดวงตาของมันลุกโซนด้วยไฟแห่งความโกรธ

ทันใดนั้น หวงหลงก็เลิกคิ้วขึ้น “ใครกัน? มนุษย์? กล้าที่จะหว่านแหที่นี่? รนหาที่ตาย! สาวน้อยในขอบเขตสวรรค์ขั้นที่เก้า? อะไร? ทั้งสองคนมีออร่าของเสี่ยวเหยา!”

“บัดซบ! เสี่ยวเหยาถูกพวกมันกิน! เสี่ยวเหยาของข้า เจ้าตายอย่างน่าสงสาร ข้าไม่ควรอยู่ห่างจากเจ้ามากเกินไป! ข้าควรจะเผชิญหน้ากับความทุกข์ยากของข้าในที่บริเวณใกล้ๆนี้! เมื่อข้าจับพวกเจ้าได้ เจ้าจะต้องตายอย่างทรมาร!” หลังจากกล่าวจบ หวงหลงก็ว่ายขึ้นไปอย่างรวดเร็ว

“แหบัดซบ ข้าจะทำลายมัน!” หวงหลงเล็งไปที่แหจับปลาและโจมตีใส่มัน พลังที่น่าสะพรึงกลัวทำให้น้ำในทะเลสาบมังกรวิญญาณสั่นสะเทือน

วินาทีต่อมา ใบหน้าของหวงหลงก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน มันพบว่าร่างกายของมันหดตัวอย่างรวดเร็ว

หลังจากผ่านไปชั่วพริบตา ตัวของมันก็เล็กลงจนเท่ากับต้นขา

“วูบบ…” ราวกับว่าแหจับปลามีชีวิตอยู่ มันเข้ามาห่อหุ้มหวงหลงไว้ทันที มันไม่สามารถหนีออกจากแหจับปลาได้แม้ว่ามันจะใช้ทุกวิถีทางที่ทำได้

“ให้ตายเถอะ มนุษย์อย่างเจ้ากล้าดียังไงมาจับข้า!”

“ข้ามาจากตระกูลมังกรโบราณ! ถ้าเจ้าไม่อยากให้เผ่ามนุษย์ถูกกวาดล้างก็ปล่อยข้าไปเดี๋ยวนี้! ไอบ้า ได้ยินข้าหรือไม่? พ่อของข้าคือราชามังกรของดาวจือหยาง! ถ้าเจ้ากล้าแตะต้องข้า เจ้าตายแน่!” อย่างไรก็ตาม เมื่อเสียงเหล่านี้ไปถึงหูของซุนห่าว มันก็กลายเป็นเพียงแค่เสียงร้องของปลาไหลเท่านั้น

“โอ้ ปลาไหลอะไรตัวใหญ่อย่างนี้! มันหนาเท่าต้นขา โชคดีที่ตาข่ายของข้าแข็งแรงพอ มิเช่นนั้นมันอาจจะหลุดไปได้! หรูเหม่ย เราเอามันมาทำเป็นอาหารหลายมื้อเลย!” ดวงตาของซุนห่าวเป็นประกายในขณะที่เขากล่าวออกมา

“เป็นแค่มนุษย์แต่ต้องการจะกินข้า!” หวงหลงมองไปที่มือซุนห่าวของซุนห่าว มันเล็งที่จะกัดมือของเขา

อย่างไรก็ตาม พลังที่หนักราวกับภูเขาไท่ซานก็กดทับหวงหลงลงไปที่พื้นอย่างแรง มันไม่สามารถแม้แต่จะขยับตัวได้เลย

“จูจู๊ก…” มันส่งเสียงแหลมออกมาพร้อมกับต่อสู้อย่างบ้าคลั่ง แต่มันก็ไร้ประโยชน์ ต่อหน้ามือที่ทรงพลังของซุนห่าว มันไม่สามารถหลุดจากมือของเขาไปได้เลย

“เจ้าต้องการจะหนี? ข้าตีเหล็กมาก็เยอะ ถือว่าข้าก็พอมีเรี่ยวแรงอยู่บ้าง!” หลังจากกล่าวจบ ซุนห่าวก็ถือค้อนเล็งไปที่หัวของหวงหลงแล้วทุบใส่มัน

"ปัง!" หวงหลงสิ้นสติไปในทันทีหลังจากเสียงนี้ดังขึ้น

หวงหรูเหม่ยมองฉากนี้อย่างว่างเปล่า เหงื่อเย็นไหลหยดลงมาจากหน้าผากของนาง นี่ … นี่คือมังกรที่แท้จริง! แม้ว่าจะเป็นมังกรที่เพิ่งแปลงร่างได้สำเร็จ แต่มันก็ยังเป็นมังกรแท้จริง!

มังกรสีเหลืองที่อยู่ในมือของนายน้อยไม่มีโอกาสแม้แต่จะได้สู้กลับเลย

พลังของนายน้อยช่างน่ากลัว!

ไม่ต้องกล่าวถึงการแก้แค้นของเผ่ามังกรเลย บางทีราชามังกรตัวนั้นอาจจะตกอยู่ในมือของนายน้อยเป็นตัวแรก