ภาพวาดทำลายล้างมังกรนับร้อย
ประตูตะวันออกของเมืองอมตะแดนตะวันตก เบื้องหน้าของซูอี้หลิงมีทหารเกราะเงินหลายร้อยนายยืนอยู่ ผู้คุ้มกันเกราะเงินเหล่านี้เป็นเผ่ามังกรที่เปลี่ยนร่างกายเป็นคน
“ผิวสวย เนื้อนุ่มแถมยังมีกลิ่นหอม นี่คือสุดยอดเนื้อมนุษย์จริงๆ นางต้องอร่อยแน่ๆ!”
“นางตัวเล็กแค่นี้เอง เราจะแบ่งเนื้อของนางกันยังไง!”
“อย่าแม้แต่จะคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เราต้องเอานางไปให้ผู้บัญชาการ!”
กลุ่มทหารเกราะเงินมองมาที่ซูอี้หลิง ดวงตาของพวกเขาเปล่งประกายด้วยแสงประหลาดราวกับว่าพวกเขากำลังมองอาหารอันโอชะ
“เจ้า……พวกเจ้าต้องการจะทำอะไร?”
ซูอี้หลิงมีสีหน้าหวาดกลัว นางถอยไปข้างหลังอย่างช้าๆ
“ท่านผู้บัญชาการ ขอข้าไปจับอาหารอันโอชะนี้ให้ท่าน!” ทหารเกราะเงินยืนขึ้นพร้อมกล่าว
"ดี! เร็วเข้า เรายังต้องไล่ตามพวกที่มุดดินอีก!”
“ขอรับ ท่านผู้บัญชาการ!”
หลังจากกล่าวจบ ผู้คุมเกราะเงินก็เลียริมฝีปากของเขาและพุ่งเข้าหาซูอี้หลิง
"อ๊าา ……"
ซูอี้หลิงกรีดร้องด้วยความกลัว นางนั่งยองๆลงบนพื้นพร้อมกับร่างกายที่สั่นไหว
“ฮี่ฮี่ ……” ใบหน้าของทหารเกราะเงินเผยรอยยิ้มที่โหดร้ายออกมา เขากางเล็บมือออกและเล็งไปที่หัวของซูอี้หลิง
สาวน้อยในขอบเขตสวรรค์จะสามารถทนต่อกรงเล็บของเขาเองได้อย่างไร?
ในอีกไม่ถึงหนึ่งวินาทีถัดไป หัวของซูอี้หลิงจะระเบิดออกและนางก็จะตาย
อย่างไรก็ตาม
“เปล้ง……”
เกิดเสียงปะทะกันของโลหะดังขึ้น
ทหารเกราะเงินมองไปที่กรงเล็บของเขาด้วยใบหน้าที่ไม่เชื่อ กระดูกมือและกรงเล็บของเขาหัก
ความเจ็บปวดก็พุ่งเข้ามาในร่างกายของเขา
ในขณะที่เขากำลังจะกรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวด
“ฉึก!”
คอของทหารเกราะสีเงินก็ถูกแทกทะลุ เขากระอักเลือดออกมาพร้อมกับมองไปที่ซูอี้หลิง
“ตึบ……”
ร่างของเขาล้มลงกับพื้นแล้วกลายร่างกลับไปเป็นมังกรเงินยาวร้อยเมตร หลังจากที่กระตุกอยู่สองสามครั้งก็ไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆอีก
เพียงแค่กระบวนท่าเดียวก็ทำให้ทหารเกาะเงินตายอย่างน่าสยดสยอง! ทหารเกราะเงินคนอื่นๆเห็นฉากดังกล่าวได้อย่างชัดเจน
ในฐานะเผ่ามังกร พวกเขารู้ว่าร่างกายของพวกเขาแข็งแกร่งเพียงใด มนุษย์ธรรมดาจะสามารถฆ่ามังกรเงินด้วยมือเปล่าได้หรือ?
หากพวกเขาไม่เห็นเรื่องนี้ด้วยตาของพวกเขาเอง ใครจะกล้าเชื่อล่ะ?
ผู้ฝึกตนนางนี้ ร่างกายของนางต้องแข็งแกร่งขนาดไหนกัน?
เมื่อคิดเกี่ยวกับมัน มังกรเงินจำนวนมากก็เผยดวงตาที่หวาดกลัวออกมา
ใบหน้าของผู้บังคับบัญชาเปลี่ยนไปเล็กน้อยก่อนจะชี้นิ้วไปที่ซูอี้หลิง “ไป!”
ด้วยคำสั่งนี้ ทหารเกราะเงินเกือบร้อยคนก็พุ่งเข้าใส่ซูอี้หลิงราวกับเสือโคร่งที่ดุร้าย
“ฮึ่ม……”
ซูอี้หลิงพ่นลมออกมาอย่างเย็นชา นางไม่ได้ถอยหนีแต่เลือกที่จะต่อสู้กับทหารยามเกราะเงินเกือบร้อยคน
“เปล้ง……”
เสียงโลหะปะทะกันดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทหารกราะสีเงินโจมจีใส่นางราวกับกำลังโจมตีใส่เหล็กแข็งๆ มันไม่ก่อให้เกิดความเสียหายใดๆต่อร่างกายของนาง
ในทางตรงกันข้าม ทหารกราะเงินเหล่านั้นได้รับบาดเจ็บจากกระแทกแทน
ไม่กี่ลมหายใจต่อมา
“พวกเจ้าทุกคนจงกลับไปสู่ร่างเดิมและโจมตีอย่างสุดกำลัง!”
ผู้บัญชาการตะโกนสั่ง
ทันใดนั้นทหารเกราะเงินก็เคลื่อนไหวพร้อมกัน
“ครึกกก……”
เสียงกระดูกเสียดสีกันดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ร่างของทหารเกราะเงินเริ่มเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ภายในชั่วพริบตา พวกเขาก็เปลี่ยนร่างกลายเป็นมังกรเงิน
“บูม……”
หางของมันบิดเป็นเกลียวขึ้นไปในท้องฟ้าจนทำให้เกิดคลื่นลมพัดโหมกระหน่ำ คลื่นกระแทกเหล่านี้กระจายไปทั่วทุกทิศทุกทาง
บ้านเรือนด้านล่างไม่สามารถทนต่อคลื่นดังกล่าวได้แล้วเริ่มพังลงอย่างรวดเร็ว
“ซู่ซ่า……”
มังกรเงินทั้งหมดเล็งไปที่ซูอี้หลิงก่อนจะพ่นลมหายใจมังกรออกไปพร้อมกัน
มุมปากของซูอี้หลิงยกขึ้น นางหยิบม้วนภาพวาดออกมาแล้วกางออกเหนือหัวของนาง
“คลื่นนน ……” เต๋าแห่งน้ำแข็งอันเย็นยะเยือกพรั่งพรูออกมาอย่างรวดเร็ว อุณหภูมิโดยรอบลดลงอย่างฮวบฮาบ
ความหนาวเย็นสุดขั้วปกคลุมลมหายใจมังกรแล้วทำให้มันกลายเป็นน้ำแข็ง
“เต๋าปรากฏกาย? ช่างเป็นภาพวาดเต๋าที่น่ากลัวอะไรเช่นนี้?”
“ใครเป็นคนวาดมัน น่ากลัวมาก”
“เผ่ามนุษย์มีเซียนอมตะเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใด?” ใบหน้าของผู้บัญชาการเปลี่ยนไปอย่างมาก ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ
เหงื่ออันเย็นเยียบไหลอาบศีรษะของเขา
ตอนนั้นเองเขาก็ตัดสินในคำรามออกมาเสียงดัง “โจมตีสุดกำลัง!”
มังกรเงินทั้งหมดเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว พวกมันพ่นลมหายใจมังกรออกมาเพื่อต่อสู้กับพลังเยือกแข็ง
เต๋าน้ำแข็งยังพุ่งออกมาจากภาพวาดอย่างต่อเนื่อง มันหยุดลมหายใจมังกรได้อย่างรวดเร็ว
ลมหายใจมังกรที่กลายเป็นน้ำแข็งขวางกั้นทั้งสองฝังไว้จนไม่มีใครสามารถลงมือทำอะไรได้
เห็นฉากนี้ มุมปากของผู้บัญชาการก็ยกยิ้มขึ้น
เขาเดินไปหาซู่อี้ทีละก้าว ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าอันเย็นชา “ตุ๊กตาตัวน้อย กล้าที่จะสังหารเผ่าพันธุ์ของข้า ช่างเป็นการกระทำที่รนหาที่ตาย!”
หลังจากกล่าวจบ ผู้บัญชาการก็แปลงร่างกลายเป็นมังกรเงิน ร่างกายของเขายาวสองร้อยเมตรและปล่อยพลังของครึ่งเซียนขั้นห้าออกมา
กรงเล็บทั้งห้าที่เปล่งประกายแวววาวนั้นดูน่าเกรงขามเป็นอย่างมาก แรงกดดันที่ถูกปล่อยออกจากร่างกายของผู้บังคับบัญชาเพิ่มขึ้นจนทำให้ซูอี้หลิงหายใจไม่ออก
เมื่อเห็นฉากนี้ ใบหน้าของซูอี้หลิงก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย นางหยิบม้วนภาพวาดอีกชิ้นหนึ่งออกจากแขนทันที
เมื่อสิ่งนี้ออก ผู้บัญชาการก็รีบถอยกลับไปสองก้าวด้วยความกลัว
“เป็นไปได้หรือไม่ที่นางยังมีภาพวาดเช่นนั้นอยู่อีก?”
“เป็นไปไม่ได้! สมบัติล้ำค่าที่แข็งแกร่งเช่นนี้ แม้แต่เซียนอมตะก็ต้องใช้ความอุตสาหะในการวาด ทั้งต้องใช้วัสดุและสมบัติจากสวรรค์จำนวนนับไม่ถ้วนในการวาดมัน นางยังจะมีภาพอื่นอีกได้อย่างไร?”
“ดูเหมือนว่าสาวน้อยคนนี้พยายามจะหลอกข้าเพื่อทำให้ไม่ข้าไม่กล้าลงมือ!”
“คิดว่าข้าจะกลัวตุ๊กตาตัวเล็กๆเช่นเจ้า? ถ้าเรื่องนี้ถูกพูดออกไป ข้าจะไม่ถูกหัวเราะเยาะจนตายเลยหรือ?”
ผู้บังคับบัญชาส่ายหัวอย่างลับๆ เขาเหยียดกรงเล็บอันแหลมคมของเขาออกไปแล้วกดลงมาจากท้องฟ้า ด้วยกรงเล็บขนาดใหญ่ที่ปกคลุมท้องฟ้า สร้างความหวาดกลัวอันไร้ขอบเขตขึ้น
อากาศเกิดระเบิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง
“น่ากลัว!”
ซูอี้หลิงรีบกางม้วนภาพวาดในมือออก
“คลื่นนน ……”
ลมกระโชกแรงพูดออกมา
ภายในม้วนภาพวาด ออร่าแห่งความเศร้า ความเยือกเย็นและลมหายใจแห่งความตายพัดไปที่ผู้บัญชาการเฉกเช่นคลื่นสึนามิ
“นี่ …… เป็นไปไม่ได้!”
"ไม่ ……"
ผู้บังคับบัญชาส่งเสียงคำรามออกมาอย่างไม่เต็มใจ
ขณะที่เสียงของเขาดังขึ้น มันก็หยุดลงกะทันหัน
เมื่อลมกระโชกแรงพัดผ่านไป เนื้อและเลือดบนร่างของผู้บังคับบัญชาก็สลายไปด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ภายในชั่วพริบตาเขาก็เหลือเพียงโครงกระดูก
“บูม……”
โครงกระดูกล้มลงกับพื้นและแตกออกเป็นชิ้นๆ สุดท้ายมันก็เริ่มสลายกลายเป็นฝุ่นผง
หลังจากลมพัดฝุ่นผงไป มันก็ไม่เหลืออะไรไว้อีกเลย
จนกระทั่งตาย เขายังไม่มีโอกาสได้กรีดร้องออกมาด้วยซ้ำ
ฉากดังกล่าวกระตุ้นเรียกสติของมังกรเงินตัวอื่นๆกลับมา ความกลัวอันไร้ที่สิ้นสุดกระจายไปทั่วร่างกายของพวกเขา
ร่างกายพวกเขาอดไม่ได้ที่จะสั่นไหวอย่างหวาดกลัว
ในเวลานี้ พวกเขาเริ่มแตกทัพแล้วพากันถอยหนีกลับโดยไม่ได้มีเจตนาที่จะต่อสู้อีกต่อไป
“ฟุบฟุบฟุบ….”
มังกรเงินเกือบร้อยตัวต่างก็หนีไปด้วยความกลัว
บนใบหน้าของมังกรเงินแต่ละตัวมีความกลัวปรากฏอยู่ พวกมันก็บินขึ้นไปบนฟ้าอย่างเร่งรีบ
แต่ทว่าในวินาทีต่อมา
“ฟิ้วว……”
เพียงแค่สายลมพัดผ่าน
ร่างของมังกรเงินหลายร้อยตัวก็ราวกับถูกคุมขังจนไม่สามารถเคลื่อนไหวได้
ทันทีหลังจากนั้น เนื้อและเลือดบนร่างกายของพวกเขาก็สลายไปในความว่างเปล่าด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ในที่สุดพวกเขาก็กลายเป็นกระดูกสีขาวแล้วตกลงมาจากท้องฟ้า
“บูม……”
โครงกระดูกทั้งหมดแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยและหายไป
เมื่อเห็นฉากนี้ ดวงตาของซูอี้หลิงก็เบิกกว้างด้วยความตกใจ นางมองดูม้วนภาพวาดที่อยู่ข้างหน้านางด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่เชื่อ
พลังเช่นนี้แข็งแกร่งเกินไป พลังของนายน้อยเหนือจินตนาการจริงๆ!
“ข้ายังไม่ทันได้เอาจริงเลย พวกมันก็ตายหมดแล้ว?”
“รู้สึกว่าจะข้าทำได้ดีขึ้นแล้ว!”
ซูอี้หลิงเผยรอยยิ้มอันพึงพอใจออกมาก่อนจะหยิบม้วนภาพทั้งสองมาไว้ในอ้อมแขนของนางราวกับว่ามันเป็นสมบัติที่ยิ่งใหญ่ที่สุดและต้องเก็บไว้ใกล้ตัวนางตลอดเวลา
“ฟึบ ……”
จู่ๆหยกส่งสารของนางก็สั่นขึ้น ซูอี้หลิงหยิบหยกส่งสารและอ่านข้อที่อยู่ข้างใน
ทันใดนั้นดวงตาของซูอี้หลิงก็เป็นประกายเจิดจ้า “แม่ทัพมังกร? ข้าต้องไปดูซะหน่อย!"