สวรรค์กำลังจะฆ่าเผ่าพันธุ์มังกรของข้า!

มังกรทองนอนอยู่ในสระ ดวงตาของเขาไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆ

เมื่อสี่วันก่อน เขาถูกจับได้จนกลายเป็นปลาไหล มนุษย์คนนั้นขุดสระน้ำก่อนจะโยนตัวเองลงไปในสระ

ภายในสระนี้ ไม่ว่าเขาจะพยายามอย่างไรของก็ไม่สามารถหลุดออกไปจากสระนี้ได้

ไม่นานหลังจากนั้น ฉีหรงน้องชายของเขาก็ถูกจับขึ้นมา จากนั้นพวกเขาก็ถูกหั่นเป็นชิ้นๆ

มังกรผู้สง่างามกลายเป็นอาหารของมนุษย์!

ตั้งแต่สมัยโบราณ เคยมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่?

ในเวลานั้นเขายังคงพยายามต่อต้านอยู่ แต่การต่อต้านของเขากลับไม่ได้ผลเลย ไม่ว่าจะใช้วิธีการใด ๆ มันก็ไม่มีผลเลย

ภายในสระนี้ เขาอ่อนแอราวกับปลาไหลธรรมดา

สระนี้เป็นเหมือนกับกรงนรก เขาไม่สามารถหลุดไปจากสระที่ที่มนุษย์ผู้นั้นขุดขึ้นมาได้!

นอกจากนี้ สิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือ ในทุกๆวันเขาจะสัมผัสได้ถึงพลังที่น่าสะพรึงกลัวจนทำให้หายใจได้อย่างยากลำบาก

ความรู้สึกนี้ราวกับเขาอยู่ภายในโลกบรรพกาลอันป่าเถื่อนที่ล้อมรอบไปด้วยสัตว์ศักดิ์สิทธิ์โบราณ

เขาบอกได้เลยว่าถ้าตัวตนเหล่านี้พ่นลมหายใจออกมาเบาๆก็สามารถเป่าตัวเขาให้เป็นฝุ่นได้แล้ว

ข้ามาอยู่ที่ไหนกัน? ท้ายที่สุดแล้ว มนุษย์คนนั้นคือตัวตนแบบใดกัน?

ทำไมเขาถึงถูกมีตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวเหล่านี้อยู่ล้อมรอบ? หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ข้าควรทำอย่างไร?

“แม่ทัพจิน ยังไม่มีวิธีการส่งข้อความถึงท่านจ้าวมังกรอีกหรือ?”

ตอนนั้นเองก็มีเสียงดังขึ้นมา เมื่อมังกรทองได้ยิน เขาก็ส่ายหัวไปมาอย่างหมดหนทาง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความขมขื่น “ไม่!”

“ท่านแม่ทัพจิน หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป พวกเราทุกคนจะถูกมนุษย์ผู้นั้นกินเข้าไป!”

“มนุษย์? เจ้ายังคิดว่าเขาเป็นมนุษย์อยู่อีก? ข้ามั่นใจได้เลยว่าเขาจะต้องเป็นตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวอย่างหาที่เปรียบมิได้!”

"อะไรกัน? มนุษย์ผู้นั้นเป็นตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวอย่างหาที่เปรียบมิได้?”

เมื่อคำพูดเหล่านี้ถูกกล่าวออกมาจากปากของมังกรทอง มังกรที่เหลือก็อดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้าน

“แม่ทัพจิน แล้วเราควรทำยังไง? หรือว่าพวกเราจะต้องยอมตายแล้วหรือ?”

“นั่นเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้!”

การแสดงออกของมังกรทองกลายเป็นมืดมน “สิ่งที่ข้ากังวลตอนนี้ไม่ใช่เรา แต่เป็นเผ่าพันธุ์มังกรทั้งหมด!”

“เผ่าพันธุ์มังกรทั้งหมด? เขาสามารถทำลายเผ่าพันธุ์มังกรของเราทั้งหมดได้หรือ?”

“มันยากที่จะพูด!” มังกรทองกล่าว

เมื่อประโยคนี้ถูกกล่าวออกมา

“ฮึก ……”

แม่ทัพมังกรต่างก็อ้าปากค้างด้วยความตะลึง

เผ่าพันธุ์มังกร นอกจากจ้าวแห่งมังกรแล้ว ยังมีการดำรงอยู่ของตัวตนสูงสุด!

นั่นคือตัวตนที่แม้แต่ราชาสายฟ้าก็ยังกลัว! เป็นไปได้หรือที่มนุษย์คนนี้จะแข็งแกร่งกว่าตัวตนสูงสุดผู้นั้น?

“แม่ทัพจิน ท่านล้อเล่นไม่ได้นะ จ้าวมังกรแห่งดาวจื่อหยางก็แข็งแกร่งมาก ตัวตนอมตะธรรมดาๆไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา!”

“ยังไม่ต้องพูดถึงเผ่าพันธุ์มังกรทั้งหมดที่อยู่เบื้องหลังเรา!”

“ใช่แล้ว จ้าวมังกรยังแข็งแกร่งมากอีกด้วย”

“เบื้องหลังจ้าวมังกร ยังมีมังกรสูงสุดดำรงอยู่!”

มังกรทองแอบส่ายหัวด้วยความขมขื่น “เจ้ายังไม่รู้สึกถึงพลังที่อยู่รอบ ๆ ที่นี่อีกหรือ? มีพลังใดบ้างที่อ่อนแอกว่าจ้าวมังกร?”

"นี่ ……"

ทันใดนั้น แม่ทัพทั้งสี่ของเผ่ามังกรก็ต้องตกตะลึงอยู่กับที่

นี่เป็นเรื่องจริง

ทุกครั้งที่เศษพลังอันน่าสะพรึงกลัวเหล่านั้นเล็ดลอดออกมา มันเหมือนกับการได้เผชิญหน้ากับจ้าวมังกร

เป็นความรู้สึกที่น่ากลัวเป็นอย่างยิ่ง

รอบๆสถานที่แห่งนี้เต็มไปด้วยตัวตนที่น่าสะพรึงกลัว

เมื่อคิดได้เช่นนี้ มนุษย์ผู้นั้นก็จะต้องมีพลังไม่อ่อนแอไปกว่าตัวตนสูงสุดของเผ่ามังกร?

เมื่อพวกเขาคิดถึงเรื่องนี้ ทุกคนก็อ้าปากค้าง ร่างกายของพวกเขาสั่นสะท้าน ความหนาวเย็นไม่สิ้นสุดแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย

“ข้าคิดว่า ตัวตนนี้ไม่ชอบใจที่เรากินมนุษย์ เขาจึงเลือกที่จะลงมือ?” มังกรตนหนึ่งถาม

“ไม่เลว ตั้งแต่สมัยโบราณ เผ่าพันธุ์มังกรของเราถูกปรนเปรอมาตั้งแต่สมัยโบราณ ยึดเอาตัวเองเป็นที่ตั้งแล้วดูถูกทุกเผ่าพันธุ์!”

“นี่ไม่ใช่เรื่องดีเลย เผ่าพันธุ์มนุษย์ยังมีตัวตนเช่นนี้อยู่!” มังกรทองกล่าวด้วยใบหน้าหน้าอันขมขื่น

“ท่านแม่ทัพจิน เราต้องหาวิธีรายงานเรื่องนี้ต่อท่านจ้าวมังกร เพื่อเขาจะได้ไม่สร้างศัตรูกับเผ่าพันธุ์มนุษย์ มิฉะนั้น ผลที่ตามมาจะต้องเป็นสิ่งที่ไม่อาจคาดถึงได้!”

มังกรทองแอบส่ายหัว ใบหน้าเต็มไปด้วยความขมขื่น “ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ว่าตอนนี้เราไม่มีความสามารถที่จะรายงานเรื่องนี้ต่อท่านจ้าวมังกรได้ ต่อให้เรามีความสามารถจะทำสิ่งนี้ก็ตาม แต่ท่านจ้าวมังกรจะฟังเรารึเปล่าก็ไม่อาจรู้ได้?”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ มังกรทุกตนก็ก้มหน้าลงทันที

มันเป็นเรื่องจริง จ้าวมังกรมีสถานะสูงส่ง เขาจะเปลี่ยนความคิดเกี่ยวกับเผ่ามนุษย์เพราะคำพูดของแม่ทัพจินหรือ?

“ด้วยนิสัยของท่านจ้าวมังกร เขาจะโจมตีเผ่ามนุษย์อย่างแน่นอน จากนั้นมันก็จะกลายเป็นหายนะ! หายนะสำหรับเผ่าพันธุ์มังกรของข้า!” มังกรทองกล่าว

เมื่อได้ยินเช่นนี้ มังกรรอบๆก็ถอนหายใจออกมาด้วยด้วยความขมขื่น

หากเผ่ามังกรพินาศ แสดงว่าครอบครัวของพวกเขาก็จะต้องพินาศไปด้วย

ทั้งภรรยาและลูก พ่อแม่และลุง ...... ทุกคนจะต้องตายอย่างน่าอนาถโดยไม่มีข้อยกเว้น

“นั่น ดูสิ!”

คราวนี้ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น มังกรทองเงยหน้าขึ้นก่อนที่ดวงตาของเขาหดตัวลงอย่างรวดเร็ว

หลังจากคิดอะไรบ้างอย่างได้ ดวงตาของเขาก็มีแสงประกายปรากฏขึ้น

ในช่วงเวลานี้ ดูเหมือนว่าเขาได้เห็นฟางช่วยชีวิต

เขาจ้องไปที่บรรพบุรุษทั้งสี่ของตระกูลมู่และตะโกนออกไปโดยไม่ลังเลเลย “พี่น้อง ช่วยข้าด้วย!”

บรรพชนทั้งสี่ของตระกูลมู่ที่กำลังยืนตะลึงงันอยู่ในตอนนั้นก็ถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงร้องอันดังนี้

พวกเขามองไปที่มังกรทองอยู่ครู่หนึ่ง ทันใดนั้นความรู้สึกไม่อยากจะเชื่อก็ถามโถมเข้ามาในจิตใจของพวกเขา

มังกรอมตะถูกจับไว้ ขนาดถึงกับขอความช่วยเหลือจากมนุษย์ ถ้าพวกเขาไม่ได้มาเห็นด้วยตาตัวเอง ใครจะเชื่อถ้าพวกเขาเอาเรื่องนี้ไปบอกกับคนอื่น?

มังกรที่เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งนับตั้งแต่โบราณ

ในสายตาของพวกเขา เผ่าพันธุ์มนุษย์เป็นเพียงมด ไม่ต้องพูดถึงการขอความช่วยเหลือ แม้จะต้องพูดสักคำกับมนุษย์ พวกเขาก็ยังรู้สึกอับอายอย่างหาที่เปรียบมิได้

“ช่วยเจ้า?”

มู่ฮ่าวยิ้มจาง ๆ ความเย็นชาปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา "เจ้าคิดว่าข้าสามารถช่วยเจ้าที่อยู่ภายใต้การควบคุมของนายน้อยได้หรือ?"

“พี่ใหญ่ ได้โปรด ช่วยขอร้องตัวตนสูงสุดผู้นั้น ตราบใดที่ท่านช่วยข้า ในอนาคต มังกรทองผู้นี้จะติดตามท่านไป!” มังกรทองกล่าว

"เช่นนั้นหรือ?"

มู่ฮ่าวส่ายหัวครู่หนึ่ง “ทำไมนายน้อยถึงเคลื่อนไหว? พวกเจ้าไม่รู้หรือ?”

“ข้าผิดเอง เราผิดไปแล้ว! ข้าสัญญาว่าเราจะไม่โจมตีเผ่ามนุษย์อีก!”

“ถ้าข้ากินมนุษย์อีก ข้าจะต้องไม่ตายดี ขอให้ข้าโดนสวรรค์ลงโทษ!”

มังกรทองกล่าวสาบาน

เมื่อหลัวหลิวหยานและคนอื่นๆได้ยินเสียงเหล่านี้ เหงื่อเย็นๆไหลออกมาจากหน้าผากของพวกเขา

มังกรอมตะถูกบังคับให้มาอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ ในโลกนี้ ยังจะมีใครทำได้อีกนอกจากนายน้อย?

“ฮ่าฮ่า ลืมมันไปซะ! เป็นไปไม่ได้ที่จะให้ข้าพูด!”

“นายน้อยจะทำอะไรกับเจ้า เราจะไม่เชื่อฟังได้อย่างไร?” มู่ฮ่าวส่ายหัวไปมา

เมื่อได้ยินเช่นนี้ มังกรทองก็เต็มไปด้วยความมืดมน ในสายตาของมันยังคงมีความหวังริบหรี่เป็นประกายอยู่

“พี่ใหญ่ ข้าไม่สามารถตายได้ ไม่เช่นนั้น เผ่าพันธุ์มนุษย์จะต้องพังทลายพินาศ!”

“หากท่านจ้าวมังกรรู้ถึงการตายของข้า ด้วยนิสัยของท่านจ้าวมังกร เขาจะต้องลงมือกวาดล้างมนุษย์ทั้งหมดอย่างแน่นอน!”

“ท่านไม่ได้ทำเพื่อช่วยข้า แต่เพื่อประโยชน์ของเผ่าพันธุ์มนุษย์ ท่านต้องพิจารณาเรื่องนี้ด้วย!” มังกรทองกล่าว

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ มู่ฮ่าวก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยและเริ่มคิด เขามองไปที่ซุนห่าว หลังจากนั้นไม่นานดวงตาของเขาก็เปล่งประกายแสงขึ้น

“เจ้าคิดว่าต่อหน้านายน้อย จ้าวมังกรยังจะสามารถสร้างความวุ่นวายได้หรือ? เกรงว่าเมื่อถึงเวลานั้น แม้แต่ราชามังกรก็จะกลายเป็นอาหารของนายน้อย!” มู่ฮ่าวกล่าว

"นี้ ……"

มังกรทองตกตะลึงจนไม่อาจกล่าวอะไรออกมาได้

“งั้นท่านช่วยข้าส่งข้อความถึงท่านจ้าวมังกรได้หรือไม่? บอกเขาว่าอย่าโจมตีเผ่าพันธุ์มนุษย์!” มังกรทองกล่าว

“โอ้ เจ้าคิดว่าจ้าวมังกรผู้สง่างามจะฟังข้าหรือ?”

"นี้ ……"

บนใบหน้าของมังกรทองเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

เขามองขึ้นไปบนท้องฟ้าแล้วร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด เขาคำรามขึ้นไปบนท้องฟ้า “สวรรค์กำลังจะฆ่าเผ่าพันธุ์มังกรของข้า!”