จับสายฟ้าอมตะด้วยมือเปล่า!
ทวีปเทียนลั่ว ดินแดนทางเหนือ ภูเขาต้าฉี ภายในถ้ำของหยูกุ้ย
หยูกุ้ยจื้อลืมตาขึ้นมาด้วยดวงตาอันเฉียบคม เขามองไปในทิศทางของแดนตะวันตกราวกับว่าดูเขาสามารถมองทะลุไปได้หลายล้านลี้
“สายฟ้าอมตะแห่งความทุกข์ยาก?”
“ข้าไม่ได้เห็นสายฟ้าอมตะแห่งความทุกข์ยากมาหลายหมื่นปีแล้ว!”
“คราวนี้ ผู้ใดกันที่ไม่สามารถกดพลังจนทำให้เกิดสายฟ้าอมตะแห่งความทุกข์ยากขึ้น?”
“ช่างเป็นสายฟ้าอมตะแห่งความทุกข์ยากที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!”
“สายฟ้าอมตะแห่งความทุกข์ยากนี้ทรงพลังเกินไป เมื่อเทียบกับเมื่อก่อน มันแข็งแกร่งกว่าอย่างน้อยสิบเท่า!”
“ดูเหมือนว่าเต๋าสวรรค์จะไม่ยอมให้ใครได้กลายเป็นเซียน!”
หยูกุ้ยจื้อพึมพัมพร้อมกับถอนหายใจออกมาเบา ๆ
……
……
ทวีปเทียนลั่ว ทางทิศตะวันตกมีทะเลที่ชื่อทะเลอันไร้ที่สิ้นสุด
ท้องฟ้าภายในทะเลอันไร้ที่สิ้นสุดนั้นมืดครึ้มจนทำให้มองไม่เห็นดวงอาทิตย์เลยตลอดทั้งปี
บนเกาะแห่งหนึ่ง ในหอคอยสูงที่ปกคลุมไปด้วยกระโหลกศีรษะ
โครงกระดูกมนุษย์ที่สูงห้าเมตรนั่งอยู่บนที่นั่งหลัก ภายในเบ้าตาอันกลวงโบ๋มีเปลวไฟวิญญาณอันน่ากลัวอยู่สองดวง
ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากจ้าวแห่งเผ่าปีศาจ – กุ้ยจู
ทันใดนั้น
“โฮ …… ”
ดวงไฟวิญญาณทั้งสองดวงสั่นไหวอย่างรุนแรง เปลวไฟวิญญาณสีขาวค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีแดงจนในที่สุดมันก็กลายเป็นสีแดงเข้ม
“สายฟ้าอมตะแห่งความทุกข์ยาก? มีคนจากเผ่ามนุษย์กำลังเผชิญหน้ากับสายฟ้าอมตะแห่งความทุกข์ยาก?”
“ข้าอยากจะเห็นนักว่าเจ้าเป็นใคร?”
หลังกล่าวจบ เขาก็ยื่นมือออกแล้วชี้ไปข้างหน้า
“คลื่นน……” อากาศสั่นสะเทือน
“บูม ……” ทันทีหลังจากนั้นก็มีเสียงระเบิดดังขึ้น
ร่างกายของกุ้ยจูถูกกระแทกถอยหลัง เปลวไฟวิญญาณของเขาก็สั่นไหวอย่างรุนแรง ไม่รู้ว่าเขากลัวหรือแปลกใจ
“มีพลังลึกลับปกคลุมไว้อยู่?”
“แค่สัมผัสเบาๆ ก็ผลักข้ากลับได้แล้ว?”
“ใครกัน? ทำไมมันถึงได้น่ากลัวขนาดนี้!”
“ข้าหวังว่าเขาจะไม่ประสบความสำเร็จในการข้ามผ่านความทุกข์ยาก มิฉะนั้น เกรงว่ามันจะส่งผลกระทบต่ออันยิ่งใหญ่ต่อข้าผู้นี้!” กุ้ยจูพึมพำกับตัวเอง
ฉากเช่นเดียวกันนี้ปรากฏขึ้นทั่วทั้งทวีปเทียนลั่ว
ในตอนนี้
ไม่ว่าจะเป็นอสูรโบราณหรือบรรพบุรุษที่ผนึกตัวเองอยู่ในพื้นที่ต้นกำเนิดศักดิ์สิทธิ์ ทุกคนต่างก็ลืมตาขึ้นมาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความตกใจ
ทั้งหมดจ้องมองไปยังแดนตะวันตก
“สายฟ้าอมตะแห่งความทุกข์ยากนี้รุนแรงมากกว่าเดิมหลายสิบเท่า!”
“ดูเหมือนว่าสวรรค์จะไม่ยอมให้ผู้คนได้กลายเป็นเซียนแล้วจริงๆ!”
“โชคดีที่ข้าได้กดขอบเขตของข้าและไม่ทะลวงไปยังขั้นต่อไป ไม่เช่นนั้น จิตวิญญาณของข้าจะต้องแตกสลายอย่างแน่นอน!”
……
……
แดนตะวันตก ทางใต้ของผู้เขาปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ ที่พักของซุนห่าว
ซุนห่าวมองขึ้นไปบนท้องฟ้าแล้วมองไปที่หวงหรูเหม่ย หลังจากเห็นท่าทางที่สงบนิ่งของนาง เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกโล่งใจ
“ดูเหมือนว่าหรูเหม่ยจะไม่กลัวฟ้าร้องอีกต่อไปแล้ว!” ซุนห่าวพึมพำก่อนจะเริ่มกินเนื้อต่อไป
เมื่อเห็นฉากดังกล่าวภายในสายตา ทุกคนก็ค่อยๆผ่อนคลายลง
“นายน้อยอยู่นี่ ยังมีอะไรให้ต้องกังวลอีก!”
“แต่นี่เป็นสายฟ้าอมตะแห่งความทุกข์ยาก ไม่ใช่สายฟ้าแห่งความทุกข์ยากธรรมดา!”
“มันก็เหมือนเดิม! ไม่ว่าจะเป็นสายฟ้าแห่งความทุกข์ยากระดับใด เมื่ออยู่ต่อหน้านายน้อย มันก็ยังต้องคุกเข่าไม่ใช่หรือ?”
หลัวหลิวหยานและคนอื่นๆแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน จากนั้นพวกเขาถึงได้ผ่อนคลายจิตใจและกินเนื้อต่อไป
สี่บรรพบุรุษของตระกูลมู่มองขึ้นไปบนฟ้าก่อนจะหันมองที่ทุกคน ใบหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปอย่างมาก
พวกเขาระงับความกลัวภายในใจของพวกเขาแล้วเริ่มกินเนื้อต่อตามคนอื่นๆ
เนื้อที่พวกเขาคีบขึ้นมาเกือบจะตกลงไปในหม้ออยู่หลายครั้งเพราะความกลัว
สายฟ้าอมตะแห่งความทุกข์ยาก! นายน้อยจะสามารถต้านทานได้หรือ? ทำไมทุกคนถึงได้ใจเย็นกันขนาดนี้! ถ้ามันผ่าลงมาจริงๆ พวกเราตายแน่!
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ บรรพบุรุษทั้งสี่ของตระกูลมู่ก็เต็มไปด้วยความขมขื่น พวกเขามองดูท้องฟ้าเป็นครั้งคราว
เหนือท้องฟ้า ภายในเมฆดำ
“ฟุบบ……” ร่างที่หนึ่งก่อตัวขึ้นจากสายฟ้าอย่างรวดเร็ว เขาไม่ใช่ใครอื่นนอกจากยักษ์สายฟ้าแห่งความทุกข์ยาก
คราวนี้มีใครบางคนที่ตั้งใจจะเผชิญหน้ากับสายฟ้าอมตะแห่งความทุกข์ยาก พลังสายฟ้าที่เขาเรียกออกในครั้งนี้นั้นแข็งแกร่งมากกว่าครั้งก่อนนับสิบล้านเท่า
“เจ้าหนูน้อย เจ้ากล้าดีอย่างไรที่จะข้ามผ่านสายฟ้าอมตะแห่งความทุกข์ยาก เจ้าไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือ?”
“วันนี้ข้าจะให้เจ้าลองสัมผัสถึงความหมายของการที่อยากจะต่อต้านสวรรค์!”
“คราวนี้ ข้าจะเป่าวิญญาณของเจ้าทิ้งแล้วทำลายกระดูกของเจ้าไม่ให้เหลือ!”
“ตราบใดที่ภารกิจนี้เสร็จสิ้น ผลงานในปีนี้ของข้าก็นับว่าผ่านเกณฑ์แล้ว ฮ่าฮ่า ……”
“ฮึ่ม คราวนี้ข้าคงไม่ได้พบกับตัวตนสูงสุดอีกแล้วใช่หรือไม่?”
ด้วยความคิดเช่นนั้น ร่างของยักษ์สายฟ้าก็หยุดนิ่ง คลื่นแห่งความไม่สบายใจก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา จากนั้นเขาก็ส่ายหัวอย่างรวดเร็ว “เป็นไปไม่ได้!”
“ข้ารู้จักผู้คนที่อยู่รอบ ๆ ตัวตนสูงสุด พวกเขาเพิ่งไปถึงขอบเขตสวรรค์เท่านั้น! ไม่มีทางที่จะมาเผชิญหน้ากับสายฟ้าอมตะแห่งความทุกข์ยากได้!”
“ใครสนว่ามันจะเป็นใคร? กินค้อนสายฟ้าของข้า!”
หลังจากกล่าวออกมาเช่นนั้น ยักษ์สายฟ้าก็หยิบค้อนออกมาพร้อมกับแสงสายฟ้าเป็นประกาย
“จื่อ……”
ฟ้าร้องหมื่นสีปรากฏขึ้นบนค้อน สายฟ้าพวกนี้เคลื่อนไหวไปมาไม่หยุด พลังที่ระเบิดออกมานั้นสามารถทำลายล้างได้ทั้งสวรรค์และโลก
เมื่อมองไปที่สายฟ้าเหล่านี้ มันจะทำให้หัวใจและจิตวิญญาณของผู้คนสั่นสะท้าน
"ตาย!"
ยักษ์สายฟ้าส่งเสียงคำรามแล้วระเบิดพลังออกไปยังเบื้องล่าง
“จื่อ……”
เมฆดำกระจัดกระจายไปรอบๆก่อนที่แสงหลากสีจะสาดส่องออกมาจนทำให้ทั้งโลกสว่างขึ้น
สายฟ้าส่งเสียงดังออกมาอย่างต่อเนื่อง
“ซู่ซ่า……”
ความกดดันที่น่าสะพรึงกลัราวกับสึนามิพุ่งเข้ากดทุกคนไว้ ใบหน้าของบรรพบุรุษทั้งสี่ของตระกูลมู่เปลี่ยนไปอย่างมาก พวกเขาพึมพัมขึ้น “ไม่ดีแล้ว”
"มันจบแล้ว!" พวกเขามองดูสายฟ้าที่กำลังผ่าลงมาด้วยความรู้สึกสิ้นหวัง
ตอนนั้นเอง
“ว้าว ……” ร่างหนึ่งก็รีบวิ่งออกไป นางแต่งกายด้วยชุดสีขาว เสื้อผ้าของนางพลิ้วไหวไปตามสายลม บนใบหน้าที่สวยงามของนางมีรอยยิ้มที่แน่วแน่ประดับไว้อยู่ นางไม่ใช่ใครอื่นนอกจากหวงหรูเหม่ย
นางมองดูสายฟ้าที่ผ่าลงมาจากท้องฟ้าอย่างไม่เกรงกลัวก่อนที่จะยื่นมือขวาออกแล้วจับไปบนท้องฟ้า
“จื่อ……”
สายฟ้าพุ่งตรงเข้าไปในมือของหวงหรูเหม่ย มันดิ้นรนอย่างบ้าคลั่งอยู่ภายในมือของนาง
ทุกครั้งที่มันดิ้นไปมา มันจะระเบิดด้วยพลังทำลายล้างอันมหาศาลออกมา
“บูม……”
พื้นที่รอบๆเริ่มแตกเหมือนกับกระจก
บรรดาผู้ที่ดูฉากนี้อดไม่ได้ที่จะรู้สึกชาไปทั้งตัว เหงื่อเย็นๆไหลออกลงมาจากแผ่นหลังของพวกเขา
จับสายฟ้าอมตะแห่งความทุกข์ยากด้วยมือเปล่า?
ตั้งแต่ยุคบรรพกาลไม่เคยเกิดเรื่องเช่นนี้มาก่อน!
ความแข็งแกร่งของนางช่างน่ากลัวยิ่งนัก!
เป็นไปไม่ได้!
“อย่าดิ้น มันไม่มีประโยชน์!”
"หยุด!"
หวงหรูเหม่ยบีบมือขวาเบา ๆ
“บูม ……”
สายฟ้าอมตะแห่งความทุกข์ยากระเบิดออกแล้วกลายเป็นเส้นสายฟ้านับพันล้านเส้น
พลังเหล่านี้เข้าห่อหุ้มหวงหรูเหม่ย นางหลับตาและอาบแสงสายฟ้าด้วยความเพลิดเพลิน
ไม่กี่นาทีต่อมา พลังสายฟ้าก็ถูกหวงหรูเหม่ยดูดกลืนลงไปทั้งหมด
นางหลับตาอยู่กลางอากาศแล้วสัมผัสถึงมันอย่างเงียบๆ
ในเวลานี้ ราวกับทั้งสวรรค์และโลกหยุดนิ่ง สายตาของทุกคนเต็มไปด้วยความตกตะลึงขณะมองไปที่หวงหรูเหม่ย
"อะไร? กลืนสายฟ้าอมตะแห่งความทุกข์ยากไปทั้งหมด!”
"น่าทึ่งจริงๆ! การจะทำเช่นนี้นั้นเป็นไปไม่ได้เลย!”
“น้องสาวหรูเหม่ยแข็งแกร่งมาก! เพียงแค่ร่างกายของนาง ข้าเกรงว่าแม้แต่มังกรอมตะก็ยังเทียบไม่ได้เลยด้วยซ้ำ!”
หลัวหลิวหยานและคนอื่นๆมองไปที่หวงหรูเหม่ยด้วยใบหน้าอันตกตะลึง
ถัดจากพวกเขา บรรพบุรุษทั้งสี่ของตระกูลมูแข็งค้างอยู่กับที่ พวกเขาไม่อยากจะเชื่อเรื่องที่เห็นอยู่ตรงหน้า
ใช้มือจับสายฟ้าอมตะแห่งความทุกข์ยากแล้วกลืนพลังของสายฟ้าลงไปในร่างกายของนาง
พวกเขาไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน!
ไม่เคยมีใครทำได้ในรอบล้านปี!
วิธีการของนางช่างน่ากลัวและเหนือจินตนาการ
“ฮึก ……”
บรรพบุรุษทั้งสี่ของตระกูลมู่สูดลมหายใจเข้าลึกๆอยู่หลายก่อนจะสงบลง
สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่หวงหรูเหม่ยอีกครั้ง
พวกเขาเห็น
“ฟึบ…..”
หวงหรูเหม่ยเปิดตาอันเฉียบคมของนางขึ้น สายตาของนางมองทะลุผ่านเมฆดำแล้วตรงผ่านไปยังยักษ์สายฟ้า