เจอเด็กซนแล้วจะแก้ยังไง

ความเร็วของรถรบค้างคาวนั้นรวดเร็วมาก หลังจากโรบินและแบทแมนคุยกันสั้น ๆ ในรถ รถรบค้างคาวก็ขับออกจากชานเมืองก็อตแธมและไปยังภูเขาด้านหลังที่คฤหาสน์เวย์นซื้อในเขตชานเมือง ทะเลสาบที่ถมเทียมแยกออกจากทั้งสองด้านก่อนที่รถรบค้างคาวจะเข้าใกล้ เปลวไฟท้ายด้านหลังของรถรบพ่นออกมา รถรบค้างคาวที่รักษาความเร็วได้ทันทีก็วาดเป็นเส้นโค้งที่สวยงามในอากาศและหยุดอย่างมั่นคงบนแท่นยกที่ยกขึ้นตรงกลาง

เมื่อแท่นยกลดลง ทะเลสาบที่แยกจากกันก็รวมเข้าด้วยกันอีกครั้ง ปริมาณน้ำไม่ลดลงเลย ในถ้ำค้างคาวใต้ดินที่ลึก ในฐานะพ่อบ้านที่รับใช้ตระกูลเวย์นมาสามชั่วอายุคน อัลเฟรดเพนนีเวิร์ธพร้อมที่จะสวมชุดลําลองรอเจ้านายของเขาที่นั่น

สวัสดีตอนเย็น นายน้อยเวย์น นายน้อยเดเมียน ดูเหมือนว่าพวกคุณทํางานได้ดีนะ ในฐานะผู้อาวุโสที่เฝ้าดูบรูซเวย์นเติบโตขึ้น เพียงแค่ผ่านบรรยากาศเขาก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างบรูซและเดเมียน

"ขอบคุณอัลเฟรด" หลังจากรับผ้าขนหนูที่อัลเฟรดส่งมา แบทแมน บรูซเวย์นก็แค่ถอดหน้ากากของเขาออกและเดินตรงไปที่คอมพิวเตอร์ค้างคาวของเขา เขายังมีอีกมากที่ต้องจัดการ

เดเมียนที่ถอดเครื่องแบบออก เดินไปทางห้องฝึก ตอนนี้เพิ่งบ่ายสองโมงเอง เวลามากคือไม่มีเหตุผลที่จะนอนเร็วขนาดนี้

"อัลเฟรด พาเดเมียนไปพักผ่อน"

"ฉันไม่ต้องการการพักผ่อน!" เดเมียนตะโกนใส่บรูซ

“พรุ่งนี้เธอจะไปโรงเรียน”

"ครูเหล่านั้นจะสอนอะไรฉันได้บ้าง!"

"รักษาระเบียบ ควบคุมตัวเอง เคารพ"

คําตอบที่ธรรมดาและไม่มีอารมณ์แปรปรวนทําให้เดเมียนไม่พูดอะไรสักคําและอัลเฟรดซึ่งได้รับคําสั่งจากบรูซยืนอยู่ข้างหลังเดเมียนและพร้อมที่จะพาเดเมียนขึ้นไปชั้นบน เดเมียนมองอัลเฟรดและเดินตามหลังอัลเฟรดไปยังคฤหาสน์เวย์นไปที่พื้นด้วยเสียงอึกทึกครึกโครม เขาสามารถพูดเสียงดังกับบรูสเวย์นได้เพราะตั้งแต่เขาเกิด บรูซพ่อผู้ให้กําเนิดไม่ได้ทําหน้าที่ของพ่ออย่างเต็มที่ ดังนั้นเมื่อเขาถูกส่งตัวไปยังบรูซ ทัศนคติที่ไม่เค็มและไม่จืดของบรูซที่มีต่อเขายิ่งทําให้เขาเกลียดผู้ชายที่ควรเรียกว่าพ่อทั้งทางร่างกายและจริยธรรม แม้ว่าเขาจะได้รับการยกย่องจากแม่และคุณตาของเขาว่าเป็นมนุษย์ที่ฉลาดและแข็งแกร่งที่สุดในโลก

แต่สําหรับอัลเฟรดชายชราที่ดูแลตัวเองในฐานะหลานชายเดเมียนไม่สามารถทําอะไรที่ไม่เชื่อฟังเขาได้ อัลเฟรดพาเดเมียนขึ้นไปและบรูซนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ของเขาเคาะคีย์บอร์ดและป้อนไฟล์เด็กหญิงที่ถูกลักพาตัวที่พบทั้งหมดและเริ่มค้นหา

"คุณอยากทําอะไรกันแน่โคพอตบอกฉัน" ฝ่ามือจับคางของตัวเอง บรูซมองกระบวนการค้นหาของคอมพิวเตอร์และพึมพํากระซิบ

ในตอนเช้า พ่อบ้านอัลเฟรดนําอาหารเช้าที่คนรับใช้ทําไว้มาถึงหน้าห้องนอนของเดเมียนและเคาะประตู "อาจารย์เดเมียน ท่านควรลงมาทานอาหารเช้าตั้งแต่สิบห้านาทีที่แล้ว อาจารย์เดเมียน?"

เคาะประตูสองครั้งติดต่อกันก็ไม่ได้รับการตอบสนอง อัลเฟรดที่รู้ไม่ดีผลักประตูออกไปโดยตรงและพบว่าเตียงว่างเปล่ามานานแล้ว รู้สึกถึงผ้าห่มที่ไม่มีอุณหภูมิบนเตียงมานานแล้ว อัลเฟรดก็รู้ว่าเรื่องใหญ่แล้ว

นายน้อยเวย์น นายน้อยเดเมียน เขาไปแล้ว

"ฉันรู้ว่าเขายังเอาเครื่องแบบของโรบินไปด้วย" บรูซซึ่งยังไม่ได้ถอดเสื้อรบออกมองไปที่โอตารุแก้วที่ควรจะใส่เครื่องแบบของโรบินว่างเปล่าแล้ว

"เขาจะไปไหน?"

"เมืองนาชิโนะ เขาจะหาเรื่องกับผู้ร้ายคนนั้น"

บรูซรู้ดีว่าลูกชายที่ไม่คุ้นเคยของเขาจะทําอะไร เขารู้ดีว่าสําหรับสิ่งที่เดเมียนกําลังจะทํา เขาจะหยุดมัน "อัลเฟรด ยกเลิกบอร์ดวันนี้แทนฉัน ฉันจะไปเมืองนาชิโน"

"บางทีผมอาจจะโทรหานายน้อยดิ๊กได้"

"น้อยดิ๊กเป็นโรบินคนแรกที่คุณพามา ในฐานะคนที่เคยผ่านการฝึกอบรมของคุณ บางทีอาจจะมีหัวข้อทั่วไปมากขึ้นระหว่างเขากับน้อยเดเมียน"

"คุณไม่รู้เลยว่า เดเมียน อันตรายแค่ไหนอัลเฟรด"

“แต่คุณก็ไม่เข้าใจวิธีการเป็นพ่อที่แท้จริงเหมือนกันนายน้อยเวย์น คุณเห็นแต่อันตรายของนายน้อยเดเมียน แต่ไม่เคยคิดว่าทําไมนายน้อยเดเมียนถึงทําแบบนี้ บางครั้งบางครั้งแค่การสนทนาระหว่างพ่อและลูกก็เพียงพอแล้ว จุดนี้คุณอาจจะลองดู นายน้อยเวย์น”

ในฐานะที่เป็นผู้อาวุโส คําพูดของอัลเฟรดทําให้บรูซควรค่าแก่การไตร่ตรอง สองประโยคง่าย ๆ บรูซที่เดิมตั้งใจจะขึ้นเครื่องบินก็ชะลอตัวลง มองบรูซแบบนี้ อัลเฟรดก็รู้ว่าบรูซลังเล และอัลเฟรดก็ตรงเข้ามาเล่นก่อนตัดหลัง

"ฉันจะไปโทรหานายน้อยดิ๊กตอนนี้และคุณยังต้องไปเข้าร่วมคณะกรรมการในวันนี้ อย่าลืมว่าตอนนี้อุปกรณ์เหล่านี้ของคุณรองรับได้อย่างไร นายน้อยเวย์น" พูดพลางอัลเฟรดก็เดินจากไปอย่างใจเย็น ส่วนบรูซเงียบไปหลายวินาที ก็ตรงไปที่คฤหาสน์เวย์น เปลี่ยนชุดสูท ปรับสภาพให้ดี ขับรถโรลส์-รอยซ์ มิราจ และขับไปที่อาคารเวย์นในใจกลางเมือง

เมืองชินาโน กระเป๋าดิ๊กที่กําลังตรวจสอบคดีสั่นสะเทือนและเห็นชื่อที่คุ้นเคยที่แสดงบนหน้าจอ ดิ๊กรีบวิ่งไปที่ไม่มีใครจึงรับสาย

"ใช่อัลเฟรด" หลังจากรับโทรศัพท์แล้ว ดิ๊กก็ฟังอัลเฟรดที่อยู่อีกฟากหนึ่งขมวดคิ้วก่อนที่จะบอกตัวเองถึงสาเหตุและผลของเรื่องทั้งหมด ดิ๊กที่ฟังจึงพูดว่า "ฉันจะจัดการเอง อัลเฟรด สบายใจได้แล้ว ฉันจะปล่อยให้เด็กคนนั้นกลับไปอย่างเชื่อฟัง"

วางสายจบ ดิ๊กนี่แหละที่แอบด่าว่า ยังไงตัวเองก็หนีไม่พ้นเงาของแบทแมน ทั้งที่ตัวเองไปเมืองอื่นแล้ว "แบทแมนบ้าเอ๊ย fxxk !"

กลางคืนในเมืองนาซินโน เค่อเหวินใส่เกราะกําลังไล่ตามรถเก๋งที่ขับบนถนน ส่วนเหตุใดจึงเกิดกรณีนี้ขึ้นนั้น จะว่าไปก็เป็นความผิดพลาดของตนเอง ตามระบบ ในเมื่อได้ให้เวลาตามที่กำหนด ก็ทำเองให้เสร็จภายในเวลาที่กำหนดก็พอ,อย่างไรก็ตาม ทุกวันพวกหัวกระปุกเล็กๆ เหล่านั้นจะตระเวนไปทั่วเมือง เพื่อวางตำแหน่งให้ตัวเอง คืนนี้เค่อเหวินพักผ่อนเพียงพอติดตามทากะ กับคนที่จะโจมตีคืนนี้คุ้นเคยกับเขาที่สวมเกราะ G3 โดยตรงและมุทะลุ คาดไม่ถึงว่าจะมีพลังพิเศษในคนที่จะจัดการในครั้งนี้ แม้ว่าจะเป็นเพียงการเสริมสร้างความแข็งแกร่งที่เรียบง่าย แต่ก็ทําให้เค่อเหวินเสียเงินเล็กน้อย เขาที่คิดว่าจะได้รับการจัดการด้วยหมัดเดียวถูกเตะโดยผู้ชายคนนี้และเตะตัวเองเข้าไปในกําแพงโดยตรง รอจนกระทั่งเขาหลุดออกมาผู้ชายคนนี้ก็ขับรถหนีไปแล้ว

สําหรับระบบ ตราบใดที่ไม่ได้โทรลงทั้งหมด งานนี้ก็ไม่ถือว่าเสร็จสมบูรณ์ ดังนั้น เค่อเหวินจึงต้องอาศัยความคล่องตัวทางอากาศของทากะ วิ่งบนพื้นอย่างบ้าคลั่งและไล่ตามรถเก๋งที่บ้าคลั่งคันนี้

ขณะที่ตัวเองกําลังไล่ตามอย่างไม่ลดละ กําลังจะตามรถเก๋งคันนี้ทัน รถสะพานที่อยู่ข้างหน้าก็ระเบิด รถเก๋งที่เสียการทรงตัวพลิกคว่ําบนถนนใหญ่หลายสิบรอบในทันทีจึงหยุด มองดูรถเก๋งคันนี้กําลังจะแตกเป็นชิ้นส่วน เค่อเหวินอดไม่ได้ที่จะไว้อาลัยให้กับคนข้างใน โชคนี้รักษาไม่หาย

เมื่อเค่อเหวินกําลังจะเดินไปดูว่าคนที่โชคร้ายในรถเก๋งคันนี้ตายหรือเป็น ลูกดอกค้างคาวลูกหนึ่งแทงตรงหน้าเค่อเหวิน อีกลูกหนึ่งถูกศีรษะมากกว่าสองหัวตกลงมาจากท้องฟ้าและตกลงบนหลังคารถและมองไปที่เค่อเหวิน

"คุณคือคนใหม่ของเมืองนี้ ดูไม่ค่อยดีเหรอ"

เดเมียนซึ่งอยู่ในช่วงเปลี่ยนเสียง เสียงเขียวและแหบแห้งบ้าง แต่ทัศนคติที่หยิ่งผยองนี้ทําให้เค่อเหวินรู้สึกถึงลมกลางที่หนาแน่นมาปะทะหน้า

“ทุกคนบอกฉันสิว่าต้องทำอย่างไรเมื่อพบเด็กซน ? ออนไลน์ ฯลฯ รีบ! ”

เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของชายที่สี่ Damian Wayne กับคุณชาย Bruce Wayne ทุกคนสามารถไปดูหนังแอนิเมชั่น: Batman Sons ซึ่งจะอธิบายต้นกําเนิด