สร้างชื่อเสียง

ใช่แล้ว เมื่อเค่อเหวินฟื้นคืนสติโดยเดเมี่ยน เค่อเหวินก็ไม่สบายจริงๆ ไม่ต้องพูดถึงหมัดของเขาที่เต็มไปด้วยเลือด โอบิคก็ล้มลงตรงหน้าเขา และเลือดในปากของเขาก็ไม่จำเป็นอีกต่อไป ถูกอาเจียนออกมา และเบ้าตาก็เต็มไปด้วยเลือด เมื่อเห็นชายคนนี้ดูเหมือนเขาจะหายใจแทบไม่ได้ เค่อเหวินก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกอ่อนแอ หากเดเมี่ยนที่อยู่ข้างๆ เขาไม่เห็นโอกาสอย่างรวดเร็วและสนับสนุนตัวเขาเอง เค่อเหวินคงได้ล้มลงกับพื้นแล้ว

  เอิ่ม? ความรู้สึกไม่สบายเพิ่มขึ้นในท้องของเขา เค่อเหวินไม่สนใจเรื่องเลือดบนมือของเขา เขาปิดปาก และวิ่งไปที่ห้องน้ำใกล้ ๆ และอาเจียนออกมาในครั้งนี้ เขายังคงเป็นคนธรรมดาและไม่สามารถเอาชนะเรื่องแบบนี้ได้ หลังจากเปลี่ยนจากความคิดแบบนั้น สภาพที่นองเลือดของโอบิค ทำให้เค่อเหวินไม่สามารถต้านทานและอาเจียนได้โดยตรง

  “ทำไมคุณทำท่าทางน่าอายแบบนี้ล่ะ” เดเมียนมองอย่างพูดไม่ออกขณะที่เค่อเหวินส่งเสียงอาเจียนออกมาในห้องน้ำ คุณอาเจียนมากเลยเหรอ ?

  “ฮึ~ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันทุบตีคนแบบนี้ มีความเห็นอกเห็นใจบ้างไหม ฮึ~~”

  เค่อเหวินไม่สามารถระงับความรู้สึกไม่สบายท้องอย่างท่วมท้นได้ เขาบ่นและต่อสู้กับห้องน้ำต่อไป เดเมียนส่ายหัวอย่างเงียบ ๆ “อย่ากังวล ผู้ชายคนนี้ยังมีชีวิตอยู่ ต้องขอบคุณพลังวิเศษของเขา สมรรถภาพทางกายที่แข็งแกร่งของเขาไม่ได้ทำให้เขาเป็นหนี้จิตสำนึกสำหรับคุณ แต่ตอนนี้มันยากที่จะพูด

  ” ฮะ? ทำไมล่ะ”

  “เอาล่ะ มาดูกันดีกว่า” เดเมียนนั่งยองๆ อยู่ตรงหน้าโอบิคแล้วใช้ไม้จิ้มหน้าโอบิก “กรามหักและลูกตาซ้ายของเขาหัก ซี่โครงหักสามซี่ และหนึ่งในนั้นเจาะไตของเขา เขาอาจจำเป็นต้องเอาไตออก

ปากของเค่อเหวินอดไม่ได้ที่จะกระตุก อาการบาดเจ็บนี้ประกาศถึงความตาย แต่เดเมียนบอกตัวเองว่าผลลัพธ์ที่ได้คือความพิการระดับที่สาม ซึ่งตลกสำหรับฉัน

  “ได้โปรด คู่ต่อสู้ของคุณเป็นยอดมนุษย์ และเขาก็เป็นยอดมนุษย์ที่มีร่างกายกลายพันธุ์ด้วย คุณสมบัติที่ใหญ่ที่สุดของยอดมนุษย์เช่นนี้คือพลังที่แข็งแกร่งของเขา การบาดเจ็บที่อาจถึงแก่ชีวิตสำหรับคนธรรมดาก็อาจจะถูกทำลายต่อหน้า อาการบาดเจ็บสาหัสที่สุดที่คุณทำให้เขามีเพียงลูกตาและไต ด้วยวิธีการทางการแพทย์ในปัจจุบันและร่างกายของผู้ชายคนนี้ จึงสามารถฟื้นตัวได้เต็มที่”

  เดเมียนกางมือออกแล้วบอกว่าเค่อเหวิน แบบนี้ไม่ได้หายากและแปลกประหลาด เขาเคยจัดการกับสิ่งมีชีวิตเหนือมนุษย์ประเภทนี้นับครั้งไม่ถ้วนในก็อตแธมกับพ่อของเขา แบทแมน เขาเข้าใจมานานแล้วว่าแถบสุขภาพของคนประเภทนี้หนาแค่ไหน โดยพื้นฐานแล้ว ทุกครั้งที่พวกเขาจัดการกับพวกเขา ส่วนใหญ่แล้วจะสูญเสียประสิทธิภาพการต่อสู้ และไม่ค่อยโจมตีผู้คนโดยตรงเหมือนกระสอบทราย ซึ่งต้องใช้อุปกรณ์บางอย่าง และเป็นไปไม่ได้ที่จะสวมชุดเกราะโดยตรงเพื่อต่อสู้กับผู้อื่นเหมือนที่เค่อเหวินทำ

  เมื่อฟังคำอธิบายของเดเมียนความรู้สึกไม่สบายในการฆ่าขอเค่อเหวินก็ค่อยๆ หายไป เขาล้างหน้าด้วยน้ำ จากนั้นสวมหน้ากากอีกครั้งแล้วเดินไป บางคนมองเดเมียนด้วยสายตาที่ซับซ้อน เขาอายุเท่าไหร่แล้วเขาไม่รู้สึกอึดอัดแม้แต่น้อยเกี่ยวกับเหตุการณ์นองเลือดเช่นนี้ และเขายังสามารถแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับตัวเองได้ที่นี่ เค่อเหวินไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรใช้ทัศนคติต่อเดเมียนต่อหน้าเขาอย่างไร โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อรู้ว่าเดเมียนยังคงมีอารมณ์ฆ่าอยู่ในใจของเขา

  “อะไรนะ ทำไมคุณถึงมองฉันแบบนี้” เดเมียนไม่พอใจเล็กน้อยกับวิธีที่เค่อเหวินมองเขา

  “ไม่มีอะไรหรอก ปล่อยผู้ชายคนนี้ไว้ที่นี่เถอะ ไม่ต้องห่วง” เค่อเหวินถามโดยชี้ไปที่โอบิคที่กำลังนอนตายอยู่บนพื้น

  “ไม่ต้องกังวล เขายังมีชีวิตอยู่และสบายดี แค่ปล่อยให้เขาตาบอดข้างเดียวก็ไม่ดี ฉันคิดว่าเขาควรจำบทเรียนไว้ได้” เดเมียนลูบคาง คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วหยิบดาบยาวขึ้นมา เล็งไปที่ลำตัวท่อนล่างของโอบิกและพร้อมที่จะแทง แต่เขาถูก เค่อเหวินขัดขวาง "ฉันจะทำงานนี้ คุณอายุแค่ 15 ปี อย่าคิดถึงเรื่องมืดมนเหล่านี้เสมอไป "

  เขาถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้และเอาดาบยาวของเดเมียนไปด้วย เขาทนต่อความรู้สึกไม่สบายและแทงร่างกายส่วนล่างของโอบิกโดยตรง แม้จะอยู่ในสภาพเป็นลม โอบิกก็ยังคงส่งเสียงกรีดร้องที่ไม่เหมือนเสียงมนุษย์ จากนั้นเขาก็เป็นลมอีกครั้ง หลังจากทำทั้งหมดนี้ เค่อเหวินก็วิ่งไปด้านข้างอย่างมีสติและอาเจียนต่อไป คราวนี้เดเมียนเดินไปทางด้านข้างอย่างระมัดระวังและตบหลังเขา

  “ถุย ถุย คุณจะชินกับมัน”

  เค่อเหวิน: อาเจียน ~

  ในไม่ช้า เมื่อเค่อเหวินและดาเมี่ยนทำความสะอาดฉากอีกครั้ง ยกเว้นเด็กผู้หญิงที่ถูกเรียกและหลบหนี ที่เหลือ สมาชิกทั้งหมดของหมาบ้าโอบิค หลังจากลบชื่อของโอบิคในโทรศัพท์มือถือแล้ว ทั้งสองก็ก้าวออกไปและหายตัวไปในตอนกลางคืน สำหรับตำรวจที่มาถึงหลังจากเค่อเหวินและเดเมียน พวกเขาพบหนังสือที่เต็มไปด้วยหลักฐานที่กล่าวหาในสำนักงานของมิดเดิล แคลร์รู้ดีพอที่จะทำสำเนาสำรองไว้ จากนั้นเธอก็หยิบมันออกมา จากนั้นเธอก็ได้ยินเสียงปืนดังขึ้นสามเสียง ที่บล็อกไกลออกไป

  เมื่อพวกเขามาถึง พวกเขาเห็นเพียงโอบิคนอนอยู่ที่นั่นโดยที่ร่างกายท่อนล่างของเขาพังทลาย โดยมีดาบติดอยู่ในส่วนนั้น และคนที่เหลือก็ตายไปแล้วครึ่งหนึ่งเช่นกัน ครั้งนี้แคลร์ไม่ได้แสดงความรังเกียจกับสิ่งที่เค่อเหวินและเดเมียนทำ ในทางกลับกัน หลังจากดูโอบิกได้รับการลงโทษที่เจ็บปวดที่สุดในชีวิตของเขา แคลร์ก็แสร้งทำเป็นเตะเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ เขาเตะบาดแผลแล้วพูดด้วย คำใบ้ที่น่ารังเกียจ: "เอาล่ะ พาคนพวกนี้ออกไป บ๊อบ พาคนสองคนไปอุ้มผู้ชายคนนี้ลงไป โทรเรียกรถพยาบาล ถ้าทำได้ก็ช่วยเขา ถ้าทำไม่ได้ ช่างเถอะ ไม่ต้องพยายามช่วยชีวิตคนน่ารังเกียจที่นี่"

  "ใช่แล้ว เจ้าหน้าที่!" ตำรวจบ็อบพาเพื่อนร่วมงานอีกคนไปจัดการกับสุนัขที่ตายแล้ว และตำรวจทั้งสองก็ชักดาบออกมาโดยไม่มีท่าทีเป็นมิตรใดๆ เลย อุ้มโอบิกอย่างสบายๆ ทุกคนได้เห็นรายการบาปแล้ว และแน่นอนว่าโอบอคก็เป็นส่วนหนึ่งของห่วงโซ่ผลประโยชน์ที่เป็นบาปเช่นกัน

  พวกเขายังเกลียดสิ่งที่โอบิคทำด้วย! ใครจะมีครอบครัวที่ไม่มีลูกได้บ้าง สิ่งที่พวกเขาทำคือทำลายความหวังของครอบครัว ในที่เกิดเหตุ เพื่อนร่วมงานหลายคนร้องไห้อยู่ในตอนนั้น ไม่สงบสุขเหมือนตอนนี้ และแม้แต่ลูกๆ ของตำรวจก็ยังหลงทางหากพวกเขาถูกลักพาตัว

  และบ็อบเองก็มีลูกสาวคนหนึ่งดังนั้นเขาจึงเข้าใจความเจ็บปวดได้ แน่นอนว่าบ็อบจะไม่สุภาพกับโอบิกมากนักซึ่งทำให้เกิดโศกนาฏกรรมครั้งหนึ่งเขาโยนเขาไปที่ประตูข้าง ๆ เขาโดยตรงแล้วหยิบกุญแจมือออกแล้วใส่กุญแจมือเขา .

  “บ้า! ใช้ชีวิตให้สนุกนะไอ้สารเลว!” บ๊อบถ่มน้ำลายใส่โอบิคแล้วเขาก็จากไปอย่างโกรธเคือง

  ในอีกด้านหนึ่งเค่อเหวินและเดเมี่ยนแยกทางกันไม่นานหลังจากจากไป ต่างคนต่างกลับไปที่บ้านของตัวเองเพื่อตามหาแม่ของตัวเอง เค่อเหวินกลับบ้าน และเดเมี่ยนก็กลับไปที่บ้านของดิ๊ก หลังจากพลิกตัวไปมาหลายครั้งเค่อเหวินก็กลับไปที่บ้านของเขาและนอนลงบนเตียงอย่างอ่อนแอเล็กน้อยเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่เขาบุกโจมตีโอบิคเมื่อสักครู่นี้ ผิดกับเขาไหม บางครั้งเขาก็มีด้านที่โหดเหี้ยมและเขาก็ทุบคนลงเหมือนกระสอบทราย

  “ระบบ คุณพูดอะไรตอนที่ฉันกำลังเผชิญหน้ากับคนอื่น”

“โฮสต์ เกราะ G3 ของคุณเสียหาย 50% มันถูกบังคับให้เรียกคืนและ 20,000 คะแนนจะถูกหักออกโดยอัตโนมัติสำหรับการซ่อมแซม โดยจะใช้เวลา 24 ชั่วโมง”

ระบบย้ำเตือนอีกครั้ง เค่อเหวินอกหักจนหายใจไม่ออก เดิมทีเขาตั้งตารอที่จะออมคะแนนเพื่อปลดล็อคคาเมนไรเดอร์ตัวหลักในที่สุด เพียงพอแล้ว เมื่อมันเข้าสู่สมอง สิ่งต่างๆ เช่น IQ และเหตุผลก็ไม่มีอีกต่อไป

  “นี่คือชุดเกราะ G3 ที่มีสถิติแย่ที่สุดในซีรีส์เฮย์เซย์ คุณขอเงินฉัน 20,000 คะแนน คุณแน่ใจหรือว่าระบบไม่ได้หลอกฉัน”

  หลังจากพ่ายแพ้ตามปกติอีกครั้งจากการตอบกลับของระบบ เค่อเหวินไม่ต้องการคุยกับระบบอีกต่อไป เขาสาปแช่งอย่างลับๆ และเดินไปอาบน้ำ จากนั้นเขาก็นอนลงบนเตียงและหลับลึกในคืนนี้ เขาเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ เค่อเหวิน ไม่ได้ตั้งใจจะขยับตัวและแค่อยากนอน

  เค่อเหวินไปนอน และเดเมียนก็กลับไปที่บ้านของดิ๊กด้วย และกระซิบเบาๆ

  สำหรับโลกภายนอก พายุในคืนนี้ยังไม่ผ่านไป ตำรวจที่ได้รับบันทึกการทำธุรกรรมของมิดเดิลก็ตกตะลึงเช่นกัน พวกเขาไม่คาดคิดว่าจะมีความมืดมิดที่ไม่มีใครรู้จักซ่อนตัวอยู่ในเมืองนี้ มีเพียงสิ่งเดียวที่พวกเขาต้องทำเพื่อนำคนเหล่านี้เข้าสู่กระบวนการยุติธรรม แม้ว่าตำรวจจะตื่นเต้น แต่สารวัตรตำรวจก็รู้ดีว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย มีคนเข้ามาเกี่ยวข้องมากเกินไป และเขาจำเป็นต้องรายงานต่อนายกเทศมนตรี

  และสำหรับชาวเมืองที่เห็นฉากในโรงพยาบาลที่เค่อเหวินและเดเมียนทำงานร่วมกันเพื่อบดขยี้พวกอันธพาลในข่าวสดตอนดึกพวกเขารู้เพียงสิ่งเดียวเมืองของพวกเขาก็มีซูเปอร์ฮีโร่เป็นของตัวเองด้วย และเมื่อโรบินรับบทโดยเดเมี่ยน ตะโกนคาเมนไรเดอร์ขึ้นไปในอากาศ พวกเขาก็รู้ชื่อของซูเปอร์ฮีโร่ในเมืองของพวกเขาด้วย

  คาเมนไรเดอร์? มอเตอร์ไซค์ของเขาอยู่ที่ไหน? ไม่ว่ายังไงก็ตาม ชื่อก็ดูเท่ ทุกคนก็คิดอย่างนั้น