จุดแรก เซ็นทรัลซิตี้
“แม่ ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ” เค่อเหวินที่กำลังทานอาหารเย็นอยู่ที่บ้าน พูดกับสกาเล็ต ฉิว แม่ของเขาอย่างเขินอายเล็กน้อย
“ มีอะไรผิดปกติลูกชายแค่บอกฉันว่าคุณมีอะไรจะพูด” สกาเล็ต ฉิวมองไปที่ลูกชายของเธอ เธอไม่เคยสังเกตว่าลูกชายของเธอเขินอายขนาดนี้มาก่อน วัยแรกรุ่น?
เค่อเหวินไม่รู้ว่าแม่ราคาถูกของเขาสังเกตเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติในตัวเขา แต่นอกเหนือจากนั้นเค่อเหวิน สบายดีในด้านอื่น ๆ และสกาเล็ตมองว่ามันเป็นการเปลี่ยนแปลงบุคลิกภาพในช่วงวัยรุ่นและไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้
“คือว่าอีกสัปดาห์ปิดเทอมฤดูร้อนจะเตรียมสอบ SAT ภาคเรียนหน้าแล้วอยากออกไปข้างนอกสักพักเลยต้องหาเงินสนับสนุนบ้าง แน่นอน ไม่ต้องให้หรอก แค่ปล่อยให้ ฉันออกไปข้างนอก” เค่อเหวินพูดข้ออ้างที่เขาไม่เชื่อด้วยซ้ำและมองดูแม่ผู้ราคาถูกของเขาด้วยความหวัง
สกาเล็ต ฉิว มองไปที่เค่อเหวินและเงียบไปนาน จากนั้นเธอก็วางตะเกียบลงแล้วพูดว่า "โดยส่วนตัวแล้วฉันไม่เห็นด้วยกับคุณ นี่คือสหรัฐอเมริกา ไม่ใช่มาตุภูมิของเรา ในมาตุภูมิ ฉันไม่ต้องบอกว่าอยากไปที่ไหน เพราะคุณอายุ 18 แล้ว แต่ที่นี่ฉันไม่เห็นด้วยแต่ไม่สำคัญว่าฉันจะพูดคนเดียวคุณต้องบอกพ่อของคุณแล้ว ถ้าเขาเห็นด้วย ดังนั้นฉันจะไม่พูดอะไรเลย”
เมื่อได้ยินสการ์เล็ตพูดแบบนี้ เขารู้สึกว่าการกระทำของเขาไร้ประโยชน์ไปแล้วครึ่งหนึ่ง แม้ว่าพ่อของเขาจะไม่ได้ให้ความสำคัญกับเขาเหมือนลูกคนเดียวก็ตาม ครอบครัวเขาก็รู้สึกลังเลที่จะปล่อยให้เขาเดินทางไกล ๆ เขาอยากมีลูกจริงๆเหรอ? ในขณะที่แม่และลูกชายยังคงเตรียมที่จะพูดคุยกัน โจนาธาน เค่อ พ่อราคาถูกของเค่อเหวินก็กลับมาด้วย เขาดูเหนื่อยมากจนเค่อเหวินไม่รู้จะพูดอะไร
“เกิดอะไรขึ้น? คุณสองคนกำลังพูดถึงเรื่องอะไร?” แม้ว่าสีหน้าเหนื่อยล้าของเขาจะแสดงถึงความเหนื่อยล้าในแต่ละวัน แต่โจนาธานก็ไม่ได้นำอารมณ์เชิงลบนั้นกลับบ้าน เขานั่งบนโซฟาและปรับท่าทางของเขาเล็กน้อยก่อนที่จะถาม
“คือฉันอยากออกไปเดินเล่นช่วงปิดเทอมฤดูร้อนแต่แม่ไม่เห็นด้วย ฉันต้องได้รับการอนุมัติจากคุณ เห็นคุณเหนื่อยมาก ฉันไม่อยากถามความคิดเห็นของคุณเร็วขนาดนี้”
"ตกลง ลุยเลย” โจนาธานพยักหน้าและเห็นด้วยโดยตรง เขาไม่มีเวลาคิดด้วยซ้ำ โครงเรื่องกลับพลิกผันเร็วมากจนเค่อเหวินยังไม่ฟื้นตัว
“โจนาธาน!” สการ์เลตต์ยังพูดไม่ออกเล็กน้อยกับความตรงไปตรงมาของสามีของเธอ ที่นี่คือสหรัฐอเมริกา และมีคดีฆาตกรรมด้วยปืนไม่เพียงพอทุกวัน! โจนาธานเหลือบมองภรรยาของเขาแล้วโบกมือเพื่อส่งสัญญาณให้เธอสงบสติอารมณ์ “ฉันรู้ว่าคุณกังวลเรื่องอะไรที่รัก แต่มีคำพูดในประเทศของเราที่อ่านหนังสือเป็นพันเล่ม ไม่เท่าเดินทางหลายพันไมล์ มันอันตรายแน่นอน แต่ปล่อยให้เขาฝึกฝนตัวเองเถอะ เอาล่ะเป็นอย่างไรบ้าง ข้อตกลง?"
"ใช่ ถูกต้อง"
“เราไม่มีข้อโต้แย้งเรื่องเงิน แต่เราจำเป็นต้องตรวจสอบบันทึกการเรียกเก็บเงินของคุณทุกวัน เมื่อฉันรู้ว่าคุณได้ไปที่ที่คุณไม่ควรไปอย่างก็อตแธม ใช่ ฉันจะอายัดการ์ดของคุณทันที แล้วคุณจะต้องกลับมาโดยเร็วที่สุด ไม่อย่างนั้นฉัน พ่อของคุณ ฉันจะหาคนพาคุณกลับมา”
เมื่อมองตาโจนาธานที่จ้องมองเขา เค่อเหวินก็รู้สึกผิดโดยไม่มีเหตุผล เขามักจะรู้สึกว่าพ่อราคาถูกของเขาดูเหมือนจะเห็นอะไรบางอย่าง แต่เมื่อคิดดูแล้ว ทุกอย่างก็พูดง่าย ๆ หลังจากที่พ่อแม่ของเขาผ่านการทดสอบ คือ บัตรเครดิตถูกแช่แข็ง ? ให้ตายเถอะ สหรัฐอเมริกาไม่จ่ายเงินแบบไร้เงินสดหรอก ฉันอดไม่ได้ที่จะหาพวกอันธพาลมาแย่งเงินและเสียเงินไปเปล่าๆ หลังจากยืนยันว่าการผ่าตัดของเขาเป็นไปได้ เค่อเหวินก็ไม่ได้พูดอะไรไร้สาระมากนักและพยักหน้าโดยตรง
“ตกลงครับพ่อ”
หลังจากยืนยันการเดินทางฟรีในช่วงซัมเมอร์แล้ว เค่อเหวินก็รู้ว่าเรื่องนี้เสร็จสิ้นไปแล้วครึ่งหนึ่ง สำหรับงานที่ได้รับมอบหมายจากระบบ เขาแค่ต้องทำมัน อย่างไรก็ตาม ข้อกำหนดบังคับคือต้องไปเยี่ยมสี่เมืองต่างๆ เขาก็เลยอยากจะทำแบบนั้น ไม่มีปัญหา ส่วนการต่อสู้ในเมืองก็ขึ้นอยู่กับโชคของคุณ ตอนนี้เป็นนักท่องเที่ยว.
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว และเหลือเวลาเพียงสัปดาห์เดียวในโรงเรียนมัธยม โดยใช้ประโยชน์จากเวลานี้ เค่อเหวินจะออกไปเดินเล่นเป็นครั้งคราว และเมื่อเขาพบขโมย เขาจะไปจัดการแบบคุณภาพสูง คนหาเงิน โทรหาตำรวจ จากนั้นเขาจะหลบหนีหรือยอมรับการละเมิดจากซุปเปอร์ทหารช็อกเกอร์ในพื้นที่ระบบ
“กี้!” สุดยอดทหารช็อกเกอร์ สวมเครื่องแบบสีดำที่มีลวดลายกระดูกบนหน้าอกของเขาส่งเสียงกรีดร้องสุดคลาสสิก และเค่อเหวินก็เหวี่ยงดาบไม้เสริมฮาคิในมือของเขาลอยไป พลังนั้นยิ่งใหญ่มากจนสร้างเสียงระเบิดในอากาศ โจมตีทหารชั้นยอดจนกลายเป็นรูปร่างที่ไม่ปกติและบิดเบี้ยว
มือของเค่อเหวินที่ถือดาบไม้สั่นเล็กน้อยในเวลานี้ โดยพื้นฐานแล้วทหารระดับสูงแต่ละคนมีพลังการต่อสู้มากกว่าคนทั่วไปถึง 10-15 เท่า แต่ทักษะการต่อสู้ไม่ทรงพลังเท่าของกัปตันอเมริกา ไม่เช่นนั้นด้วยร่างกายของเค่อเหวิน เขาจะต้องคุกเข่าภายในไม่กี่นาทีข้างหน้า “ฮู โฮ” เมื่อมองดูช็อกเกอร์ทั้ง 10 คน เค่อเหวินก็ปวดหัวเล็กน้อย
ตามที่คาดไว้ ฉันไม่ใช่วัสดุที่จะเป็นฮีโร่ ฉันได้เลือกความเชี่ยวชาญด้านการต่อสู้และความเชี่ยวชาญด้านการฟันอย่างเจ็บแสบ เมื่อประกอบกับร่างกายของมนุษย์ดัดแปลงของโชวะ ฉันฝึกฝนกับซุปเปอร์ทหารช็อกเกอร์ 15 คน เป็นเวลาสามวันติดต่อกัน แต่ฉันยังผ่านด่านไม่ได้ ยังอยู่ในทางตันกับทหาร 10 คนนี้
“ให้ตายเถอะ มันยากจริงๆ ที่จะเข้ากันได้ในช่วงนี้ ฉันไม่มีทางป้องกันตัวเองเลย ฉันไม่กล้าแม้แต่จะออกไปไหนไกลๆ เลย ฉันไร้ประโยชน์จริงๆ” เค่อเหวินสาปแช่งตัวเองอย่างลับๆ ดวงตาและเปิดใช้งานการมองเห็นและดมกลิ่นครอบคลุมพื้นที่ของเขา มองนักรบทั้ง 10 คนที่อยู่รอบข้าง และทำนายการเคลื่อนไหวครั้งต่อไปของพวกเขา จากนั้นเค่อเหวินก็เคลื่อนไหว และดูเหมือนว่าการเคลื่อนไหวของร่างกายจะคำนวณจุดลงจอดล่วงหน้าแล้ว ช็อกเกอร์ 10 คนที่เหลือก็ทักทายเค่อเหวิน และทุกการโจมตีถูกหลบเลี่ยงโดยเค่อเหวินล่วงหน้า
ในเวลาเดียวกัน ดาบไม้ในมือของเขาก็แทงไปที่ส่วนที่ร้ายแรงของนักรบเหล่านี้ด้วยฮาคิเกราะ ร่างกายของมนุษย์ดัดแปลงกลับมามีบทบาทในเวลานี้ เค่อเหวินรู้สึกว่าร่างกายที่เหนื่อยล้าของเขาเต็มไปด้วยความแข็งแกร่งอีกครั้ง และเขายกศีรษะของนักสู้ขึ้นมาหนึ่งคนและสับมันออกไป เก้าคนที่เหลือก็ถูกเค่อเหวินล้มไปทีละคนในช่องว่างที่ไม่สามารถเปิดเผยได้ด้วยการชกเพียงครั้งเดียว หลังจากทำทั้งหมดนี้ เค่อเหวินก็เหวี่ยงดาบไม้ในมือจัดการช็อกเกอร์ทั้งหมดไป
“ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ในที่สุดคุณก็สามารถต่อสู้กับซุปเปอร์ทหารช็อกเกอร์ 15 คนแล้ว แม้แต่ในโลก DC โฮสต์ก็ยังเป็นหนึ่งในฮีโร่ระดับมนุษย์ที่ไม่ธรรมดา”
เมื่อได้ยินว่าการประเมินของระบบ ไม่ใช่การดุ เค่อเหวินไม่สนใจที่พูดอะไร ซุปเปอร์ทหารช็อกเกอร์ 15 นายที่ฉันทำงานอย่างหนักมานานเพื่อโค่นล้ม ในสายตาของระบบ เพิ่งออกจากลำดับชั้นของมนุษย์ไปแล้ว ฮีโร่ คือฮีโร่ในโลก DC ที่เป็นปีศาจในผิวหนังมนุษย์!
“ระบบ ฉันอยากจะถามว่าการฝึกครั้งต่อไปจะยังคงมีคุณสมบัติเหมือนเดิมหรือไม่ ซุปเปอร์ทหารช็อกเกอร์ 15 นาย ?” เค่อเหวินถามพร้อมกับโบกดาบไม้ของเขา
“ไม่จำเป็น มันอาจเป็นนักสู้กูรอนกอ อาจเป็นอันเดด มันสุ่ม”
มันไม่มีประโยชน์ที่จะถาม เป็นการดีกว่าที่จะเก็บโชคในปัจจุบัน มาถึงการเรียกซุปเปอร์ทหารมาก็หนักแล้ว ยังมีกูรอนกิหรืออันเดด อาจจะไม่สามารถชนะได้อย่างง่ายดายถึงแม้จะติดตั้ง G3 ก็ตาม มันก็จะถูกทำลายไป ใครจะรู้ว่าระบบนี้แบ่งระดับอย่างไร ด้วยการโบกมือ เขาได้ติดต่อกับห้องฝึกจิต และเค่อเหวินก็ฟื้นคืนสติจากพื้นที่ของระบบไปยังร่างกายของเขา
“เอาล่ะ ชั้นเรียนวันนี้จบแล้ว ต่อไปคุณจะได้พักร้อนสามเดือนข้างหน้า ฉันหวังว่าคุณจะใช้มันให้เกิดประโยชน์ แค่นั้นแหละ เจอกันภาคเรียนหน้านะทุกคน”
ในชั้นเรียน คุณบรีออนน่าพูดจบ มีการประกาศชั้นเรียนสุดท้ายของภาคการศึกษาแรก และทุกคนก็โห่ร้อง ในขณะที่เค่อเหวินเหงื่อออกมากและหาว พร้อมที่จะเก็บข้าวของและจากไป
“เค่อเหวิน คุณโอเคไหม คุณดูเหนื่อยมาก” คาร่าซึ่งนั่งอยู่ข้างๆ เค่อเหวิน อดไม่ได้ที่จะแสดงความกังวลขณะที่เธอมองดูเค่อเหวินตื่นขึ้นมาด้วยเหงื่อท่วมร่างกายและยังเหนื่อยล้าทางจิตใจอีกด้วย
“ขอบคุณ ฉันแค่นอนไม่ค่อยหลับ แล้วเรื่องที่แล้ว คุณไม่ได้วางแผนไปเที่ยวในช่วงวันหยุดใช่ไหม?”
“ใช่ ฉันวางแผนที่จะไปเมโทโพลิสกับพี่สาวของฉันเพื่อเล่นกับลูกพี่ลูกน้องของฉัน คุณจะไปด้วยกันไหม” เมื่อพูดถึงเทโทโพลิส ดวงตาของคาร่าก็เปล่งประกาย บนโลกนี้ ซูเปอร์แมนแห่งเมโทโพลิสและเธอในฐานะญาติทางสายเลือดเพียงคนเดียวของเธอ มันเป็นเรื่องยากสำหรับเธอที่จะใช้เวลาไปที่นั่น ดังนั้นเธอจึงไม่รังเกียจที่จะพาเพื่อนอีกสองสามคนไปด้วย
“ฮ่าๆ ไม่ ฉันจะไปเซนทรัลซิตี้ ลาก่อน”