เมืองนี้น้ำค่อนข้างลึก

มันเป็นกลางคืน แสงไฟเริ่มสว่างจ้า ในฐานะที่เป็นสตาร์ซิตี้ที่มีอัตราการเกิดอาชญากรรมไม่ต่ำ ยกเว้นย่านคนรวยหลายแห่งที่ยังคงสว่างไสวและมีผู้คนพลุกพล่านบนถนน บล็อกที่เหลือ นอกจากร้านสะดวกซื้ออย่าง 7-11 ที่เปิดตลอดทั้งคืนแล้ว ที่เหลือส่วนใหญ่เป็นประตูหน้าต่างปิดสนิท ยอมดูทีวีที่บ้านดีกว่าออกไปเดินเล่นข้างนอกมากขึ้น ในเวลานี้มีของดี ๆ น้อย ๆ ที่สามารถเดินเล่นบนถนนได้

ในโรงแรมอพาร์ตเมนต์ในเขตกลางเมือง 'อ้าว!' เสียงร้องสูงดังขึ้นในป่าเหล็กที่สว่างไสวนี้ ร่างเล็ก ๆ ตัดท้องฟ้ายามค่ำคืนและปรากฏบนหน้าต่างบนชั้นหกของโรงแรมควินน์ที่มีรูปร่างแปลกตา ชายคนหนึ่งที่นั่งดูหนังอยู่บนโซฟาเอื้อมมือมารับ เสียงเล็ก ๆ นี้จิ้มนิ้วของเจ้านายของเขา แล้วดวงตาของเขาก็ฉายภาพบนผนัง

"อืม สถานที่ผลิตยาขนาดใหญ่ พวกเด็กอย่างพวกคุณตอนนี้กล้าหาญขนาดนี้แล้ว สถานที่แบบนี้ก็กล้าตามไปเหรอ แต่จะว่าไปแล้ว แก๊งใหญ่ขนาดนี้ไม่มีเหตุผลที่ไม่มีใครสนใจที่นี่หรอก ช่างมันเถอะ ยังไงภารกิจนี้ก็คือการสร้างชื่อไปทุกที่ ไม่สนใจแล้ว"

เค่อเหวินแตะหัวของนกอินทรีบินเพียงแค่เก็บข้าวของและแต่งตัวแล้วตรงลงบันไดออกจากประตูสำหรับทำไมไม่กระโดดออกทางหน้าต่าง โรคจิตหรอ ? นี่คือชั้น 6 กระโดดออกไปเคลื่อนไหวมากเพียงใด ที่สำคัญคือต่ำต้อย ในสายตาอย่างกระตือรือร้นของพี่สาวที่แผนกต้อนรับ เค่อเหวินออกจากโรงแรม เดินไปสักพักและเลี้ยวเข้าไปในซอยหนึ่ง นี่จึงเป็นของปลอม หน้ากากปลอมถูกนํามาให้ ด้วยความช่วยเหลือของผนัง กระโดดขึ้นไปบนหลังคาโดยตรง ภายใต้การนําของนกอินทรีบิน วิ่งไปทางโรงงานผลิตยาเสพติดนั้น

สตาร์ซิตี้ ฐานทัพลับควิกเกอร์ ที่กรีนิชบาร์ เฟลิฮิตี้ซึ่งแฮ็กเข้าสู่ระบบตรวจสอบการจราจรผ่านเทคโนโลยีการแฮ็กที่ยอดเยี่ยมของตัวเองก็พบความผิดปกติเช่นกัน "พวกเรา มีสถานการณ์!" เสียงตะโกนก็ดึงดูดทุกคนที่ยังอุ่นเครื่องอยู่ จากนั้นพวกเขาก็เห็นภาพบนหน้าจอของเฟลิชตี้ นกกลสีแดงกระพริบผ่านหน้ากล้องและมีปลาหมึกกลอยู่ใต้ฝ่าเท้า

แม้ว่าจะเป็นเพียงแวบเดียว แต่ฝีมือที่แยบยลทําให้คนไม่สงสัยในฟังก์ชั่นของพวกเขาเลย

"อืม สองสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ เชิงกลที่ดี เกิดอะไรขึ้น?" รอยที่ด้านข้างยังไม่เข้าใจว่าอุปกรณ์เครื่องจักรกลทั้งสองนี้หมายถึงอะไรและข้อสงสัยบางอย่าง

"ความประมาทเลินเล่อของฉัน ให้พวกคุณดูสิ่งที่ฉันสังเกตได้จากการแฮ็กเข้าไปในเรดาร์ของกองทัพ" อีกภาพหนึ่ง ในระยะทางเดียวกัน ไม่มีร่องรอยใด ๆ บนเรดาร์เลย ปรากฏเป็นครั้งคราว ไม่ใช่สัญญาณทางกล แต่เป็นสัญญาณชีวภาพ "เห็นไหม สัญญาณลายพรางทางชีวภาพ การตรวจจับป้องกันเรดาร์ อุปกรณ์เหล่านี้หากใช้เป็นระเบิดสําหรับการโจมตีของผู้ก่อการร้าย จะไม่สามารถป้องกันได้อย่างสมบูรณ์

ถ้าเค่อเหวินอยู่ที่นั่น เขาจะชื่นชมรูสมองของเฟลิฮิตี้อย่างแน่นอน การเอาหุ่นยนต์กระป๋องไปเป็นระเบิดและวางแบบนี้ เขายังไม่ได้คิดจริง ๆ แต่เฟลิฮิตี้กลับคํานึงถึงความเป็นไปได้นี้ "สามารถติดตามร่องรอยของพวกมันในสตาร์ซิตี้ได้ไหม" โอลิเวอร์ที่อยู่ข้าง ๆ ก็ตระหนักถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้เช่นกัน โดยไม่รู้ว่าการสร้างเครื่องจักรที่มีปัญญาประดิษฐ์สูงเหล่านี้ใช้เพื่ออะไร เขาต้องถือว่ามันเป็นภัยคุกคามที่เลวร้ายที่สุด

"ให้ฉันเช็คก่อน มี เขตปาล์ม นี่คือภาพการเฝ้าระวังการจราจรบนทางเท้าที่รวมหลายพื้นที่ของสตาร์ซิตี้ ตามการเปรียบเทียบ พวกมันกําลังจะไปเขตปาล์ม" เฟลิชติได้ข้อสรุปโดยการเปรียบเทียบเส้นทาง

"อืม ซาร่าห์ คุณพารอย เธียและวอลลี่ไปครั้งหนึ่ง" หลังจากเงียบไปครึ่งหนึ่ง โอลิเวอร์ก็สั่ง

"โอเค คุณตัดสินใจแล้ว ไปเถอะ คิดแฟลช" ซาร่าห์พูดติดตลกและดูวอลลี่เข้าไปหาเธียอย่างต่อเนื่อง ซาร่าห์ผู้มีประสบการณ์ด้านความรักมองปราดเดียวก็รู้ว่าตอนนี้วอลลี่ไม่ได้ช่วยชีวิตแล้วและถูกจับขังโดยเธีย

ทั้งสี่คนเก็บชุดล่างแล้ว เครื่องแบบของวอลลี่ถูกดัดแปลงใหม่โดยซิสโก้ ทําจากโลหะเหมือนแบร์รี่ ทําให้เขาดูเท่ขึ้น แค่ลุคนี้ก็ทำให้เธียมองๆ ทำให้วอลลี่มีความสุขตรงนั้น

"โอลิเวอร์ คุณให้ซาร่าห์พารอยไปด้วย พวกเขาจะเสี่ยงเกินไปหรือเปล่า" ในฐานะที่เป็นแฟนสาวตัวจริงของโอลิเวอร์ พี่สาวแท้ๆ ของซาราห์ ลอเรลกังวลเล็กน้อย ความแข็งแกร่งส่วนตัวของซาร่าห์เธอไม่กังวล แต่เพิ่มคนหนุ่มสาวอีกสองสามคนที่ยังไม่ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการ มันไม่เหมือนกัน แม้ว่าซาร่าห์จะไม่แตกต่างจากพวกเขามากเมื่ออายุมากขึ้น แต่ประสบการณ์ก็แย่เกินไป

"ผมสังเกตมานานแล้วที่โซนปาล์ม พวกเขาทํางานแทนคนอื่น ระดับอันตรายไม่สูง แต่เป็นคนที่อยู่ข้างหลังพวกเขา ผมอยากรู้ว่าใครเป็นใคร จัดสถานที่ไว้มากมาย แต่ไม่เห็นข่าวเลย วิธีการทําสิ่งต่าง ๆ นี้ทําให้ผมรู้สึกคุ้นเคยมาก"

"คุณจะให้ซาร่าห์เป็นเหยื่อล่อเหรอ"

"อืม ไม่ใช่แค่ซาร่าห์ ผู้ชายผู้สร้างเครื่องจักรที่ไม่รู้จักคนนี้ก็ได้ ซาร่าห์คาดว่าอาจจะไม่สามารถดึงออกมาได้ แต่ผู้ชายที่เราทั้งคู่ไม่รู้คนนี้ มีความเป็นไปได้สูง" โอลิเวอร์ไม่ได้ปิดบังใด ๆ และบอกแผนการของเขาออกมาเพื่อให้ลอเรลแฟนสาวตัวจริงของเขาโกรธมาก แต่ผู้คนจากไปแล้วและเธอได้แต่ขอให้เฟลิฮิตี้ให้ความสนใจ

เขตปาล์ม ที่นี่เป็นเขตอุตสาหกรรมของสตาร์ซิตี้ โดยพื้นฐานแล้วโรงงานของวิสาหกิจทั้งหมดในสตาร์ซิตี้ตั้งอยู่ที่นี่ ครั้งหนึ่งที่นี่เป็นสถานที่ที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดในเมืองสตาร์ การเปิดโรงงานได้ขับเคลื่อนการเกิดขึ้นของตําแหน่งงานจํานวนมาก แต่ด้วยการเปลี่ยนจุดศูนย์ถ่วงของอุตสาหกรรม อนาคตของอุตสาหกรรมที่สามมาถึง ที่นี่ไม่มีความเจริญรุ่งเรืองในอดีตอีกต่อไป การเลิกจ้างคนงานจํานวนมากทําให้ที่นี่เริ่มรกร้าง โรงงานที่ล้มละลายมีอยู่ทุกหนทุกแห่งและกลายเป็นสถานที่ที่ก่อให้เกิดบาป

ในเวลานี้ ชายสองคนที่ดูลับๆ ล่อๆ บนถนนสูบจมูกตัวเองอย่างแรง ร่างกายจะสั่นเป็นครั้งคราว เดินไปหาชายร่างใหญ่ที่พิงรถและสูบบุหรี่

"มีของใหม่อะไร" หนึ่งในสองคนถาม

"มี ของใหม่ ดูสิ" เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ครั้งแรกที่ทําธุรกิจนี้ หยิบถุงผงสีขาวออกมาจากกระเป๋าของเขาและเขย่าต่อหน้าสองคนนี้ "เตือนนะ อย่ารีบควักเงินนะ ของพวกนี้มีคําอธิบายการใช้งานนะ"

ไม่ได้ยอมรับเงินที่ทั้งคู่ควักออกมาทันที ต้าฮั่นเตือนพวกเขาก่อนว่านี่คือหลักการของเขาในการทําธุรกิจ อย่างไรก็ตามเส้นทางการเงินของเขาก็คือผู้ติดยาเหล่านี้ การตายคนหนึ่งหมายถึงการหายไปของจุดความมั่งคั่ง เขาต้องรับประกันว่าจุดความมั่งคั่งของเขาจะไม่สามารถสูญเสียได้

"ของนี้ยังมีคําแนะนําในการใช้เหรอ" ทั้งสองก็ใจร้อนเล็กน้อย

"แน่นอน ของใหม่นี้เรียกว่ามิราคูรู มีพลังมากกว่าของรุ่นก่อน ๆ และยังช่วยเพิ่มการทํางานของร่างกายมนุษย์ด้วย แต่สิ่งนี้ไม่สามารถรับประทานได้ครั้งละมากเกินไป แค่กระเป๋าตรงหน้าผมนี้ ต้องใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์ถึงจะได้ เร็วก็เกิดเรื่องง่าย เข้าใจไหม"

"รู้แล้ว รีบให้พวกเราเถอะ!" ทั้งคู่พยักหน้าอย่างบ้าคลั่ง การติดยาเสพติดที่แทรกซึมเข้าไปในกระดูกทําให้พวกเขาไม่ได้ยินมากนัก แค่อยากรีบมาหน่อยเพื่อให้ร่างกายผ่อนคลาย

เห็นดูโอ้เป็นแบบนี้ ต้าฮั่นก็ไม่ค่อยพูดอะไร จะพูดอะไรก็พูดไป ไม่ให้ก็ไม่ได้มั้ง มีใจนี้เขายังทำอาชีพนี้อยู่ทำไม ง่าย ๆ มือหนึ่งจ่ายเงิน มือหนึ่งส่งของ ดูสินค้าสองอย่างนี้ใจร้อน ต้าฮั่นก็พร้อมที่จะขับรถออกไป สองคนนี้จะตายหากเขายังสร้างปัญหา ตนซึ่งกำลังจะสตาร์ตรถ จู่ๆ ฝากระโปรงหน้ารถถูกชนอย่างแรง ก่อนมองเห็นว่าข้างหน้ามีอะไรมาชนตนจนแตกกระเด็นศีรษะแตก

"สามารถเพิ่มสมรรถภาพร่างกายมนุษย์ได้เหรอ ตอนนี้พ่อค้ายาต้องทําการตลาดข้ามพรมแดนแล้วหรือ" เสียงแซวดังมาจากหน้ารถลบเลือดที่ไหลออกมาเหนือศีรษะ หนุ่มใหญ่เพิ่งเห็นคนยืนอยู่หน้ารถ ชายสวมหน้ากากแปลก ๆ ในชุดสีดํา ในมือยังถือดาบไม้ หยุดรถไว้ด้วยมือเดียว

คู่หูที่กําลังเตรียมที่จะเพลิดเพลินกับกระบวนการที่ล่องลอยอยู่ข้าง ๆ ก็ตกใจกับอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้เช่นกัน ถือของในมือก็พร้อมที่จะวิ่ง เค่อเหวินโยนดาบไม้ในมืออย่างลวก ๆ คนหนึ่งก็ล้มลง อีกคนวิ่งเข้าไปในซอย เค่อเหวินไม่สนใจมากนัก คนที่อยู่ตรงหน้านี่คือจุดสําคัญ เขานั่งยอง ๆ อยู่ในโรงงานผลิตยาแห่งนั้นตลอด ไม่ได้เข้าไปทําเรื่องทันที สถานที่ที่คนแบบนี้มีตามากมาย ตัวเองไม่ได้จัดการเรื่องใหญ่ขนาดนั้น สู้ทําความเข้าใจสถานการณ์ให้ดีก่อนดีกว่า

พอเดินไปกระชากประตูรถสบายๆ ก็กระชากประตูรถออกมาอุ้มหนุ่มใหญ่รายนี้ออกมา ค้นในตัวของเขาพบสิ่งของที่เรียกว่ามิราคูรูหลายห่อและโยนลงบนพื้น "เพื่อน ไม่รังเกียจที่จะบอกว่าสิ่งนี้คืออะไรกันแน่ เก่งอย่างที่คุณพูดจริง ๆ แล้วสิ่งนี้ไม่ควรถูกผูกขาดโดยกองทัพโดยตรงแล้วหรือ"

"ผมไม่รู้ ผมแค่รับผิดชอบในการขายสินค้า หลังจากคนกลุ่มนั้นให้ผมแล้ว บอกผมแค่ว่าขายได้เท่าไหร่ผมก็ได้ค่าคอมมิชชั่นสามเท่า ที่เหลือผมไม่รู้จริง ๆ"

"ค่าคอมมิชชั่นสามเท่าเหรอ สูงขนาดนี้เหรอ สิ่งนี้ทํากําไรได้มากขนาดนี้เลยเหรอ บอกหน่อยว่าในโรงงานนั้นมีสินค้าแบบนี้กี่ชิ้นกันแน่"

"มีผลผลิตประมาณห้าตันต่อวัน ไม่ใช่แค่อุปทานสตาร์ซิตี้ ทั่วโลกก็มีช่องทาง"

"โอเค ขอบคุณ ราตรีสวัสดิ์"

ราตรีสวัสดิ์? ต้าฮั่นยังไม่เข้าใจว่าประโยคของเค่อเหวินหมายถึงอะไร เลยถูกเค่อเหวินกดหัวและสัมผัสกับตัวรถอย่างใกล้ชิด พลิกตาก็เป็นลมไป "ของนี้อย่าแตะต้องเลย ผมจะช่วยคุณบรรเทาอาการได้ชั่วคราวเถอะ" เตะออกจากผู้ติดยาที่ต้องการใช้ประโยชน์จากเค่อเหวินสัมผัสมิราคูรูกับพื้นในระหว่างการสอบสวนและชื่นชมเท้าใหญ่ของเขาเพื่อไม่ให้เขาทําอะไรที่ไร้เหตุผลจริง ๆ ผงสีขาวที่มีบาปเหล่านี้ถูกเค่อเหวินโยนลงท่อระบายน้ำโดยตรง

หลังจากทําทุกอย่างเสร็จ เค่อเหวินจึงยืนขึ้น มองไปที่โรงงานที่ยังคงทํางานอยู่ไม่ไกล เดินไปที่นั่นอย่างช้า ๆ สถานที่ที่เป็นอันตรายเช่นนี้ การเผาสินค้าเหล่านั้นก็เป็นวิธีที่ดีเช่นกัน ส่วนเรื่องการก่อเหตุ ถึงตอนนั้นพอใส่ซองหนังผีก็รู้ว่าเป็นเขา

หือ? เค่อเหวินซึ่งกําลังจะจากไปตระหนักถึงวัตถุมีคมที่พุ่งเข้ามาอย่างกะทันหันในขอบเขตของเขาและหลบด้านข้าง จากนั้นแสงแฟลชสีเหลืองก็ปรากฏต่อหน้าเขาและอีกสามร่างก็ตกลงมาจากชั้นบนและล้อมรอบตัวเอง

"บัดซบ ทําไมถึงมาเจออีกแล้วล่ะ~" เมื่อมองไปที่ร่างสีเหลืองที่ปรากฏต่อหน้าเขา เค่อเหวินได้แต่พูดโชคร้ายจนใจ