เดวิดบินได้!
ตอนที่4 เดวิดบินได้!
"หวังว่านั่นจะเป็นคุณจริงๆนะเดวิด”
ตึกสตาร์ค
โทนี่มองไปที่เดวิดด้วยสงสัย
หลังจากเดวิดเข้าไปในตึกสตาร์คแล้วเขาก็แอบสั่งให้จาร์วิสตรวจสอบเดวิดอย่างบ้าคลั่ง ทั้งกล้องอินฟราเรด กล้องเอ็กซ์เรย์และอุปกรณ์ตรวจสอบต่างๆอีกมากมายแต่ไม่ว่าจะตรวจสอบยังไงผลลัพธ์ที่ว่าเดวิดเป็นมนุษย์ก็ยังไม่เปลี่ยนแปลง
ทั้งๆที่มีร่างกายที่แข็งแกร่งจนเหมือนกับพวกมนุษย์กลายพันธุ์ขนาดนั้นแถมมวลกล้ามเนื้อที่ผิดธรรมชาตินั่นอีก นี่เขาเป็นมนุษย์จริงๆงั้นเหรอ?
“ฉันจะโกหกนายไปทำไมล่ะเจ้าหลานชาย ถ้าพ่อของนายยังอยู่เขาคงจะอธิบายเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้นายเข้าใจไปแล้วแต่น่าเสียดายที่ด่วนเขาจากไปก่อน... ฉันแค่หลับ63ปีเอง คนที่ฉันรู้จักก็หายไปหมดแล้วช่างนาเศร้าจริงๆ”
เดวิดถอนหายใจ
คิ้วของโทนี่กระตุก "อย่าพูดถึงชายคนนั้นอีกเด็ดขาดเลยนะ.. ฉันเกลียดเขา!"
เดวิดยักไหล่ ดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ของฮาเวิร์ดและโทนี่ยังคงไม่ดีเช่นเดิมแม้จะมีเขาเข้ามาเปลี่ยนแปลงอะไรหลายๆอย่างก็ตาม
แต่มันก็ไม่สำคัญอะไรมาก เขาแทบไม่สนใจเลยว่าสองพ่อลูกคู่นี้จะดีกันไหม
เดวิดเดินไปที่หน้าต่างช้าๆ ขณะนี้ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปแล้ว เขามองดูแสงสีเสียงของเมืองที่เจริญรุ่งเรืองด้วยความเพลิดเพลิน
แสงสีเสียงเป็นสิ่งที่หาได้ยากในอดีต ในช่วงสงครามโลกครั้งที่2
“ฮึ่ม.. หลายสิ่งหลายอย่างมันเปลี่ยนไปมากเลยนะในเวลาเพียง 60 กว่าปี มันยากสำหรับคนแก่อย่างฉันนะที่จะปรับตัวให้เข้ากับยุคสมัยใหม่ นี่คือความคิดของนายใช่มั้ยล่ะ” โทนี่พูดเยาะเย้ย
เดวิดหันมามองโทนี่ "ผิดแล้วล่ะฉันกำลังคิดอยู่ว่าต้องใช้แรงแค่ไหนถึงจะยกทั้งตึกแล้วบินขึ้นไปบนฟ้าได้ต่างหาก"
“อะไรนะ.. นี่อำกันเล่นใช่ไหมเนี่ย” โทนี่หัวเราะเยาะ
ทันใดนั้นก็มีเสียงคำรามที่น่าสะพรึงกลัวดังมาจากถนนด้านล่างพร้อมกับการสั่นสะเทือนที่น่าสะพรึงกลัว
"เกิดอะไรขึ้น!?" ใบหน้าของโทนี่เคร่งขรึมและก่อนที่เขากำลังจะพูดคำต่อไป
เดวิดก็พูดตัดหน้าขึ้นมาก่อน “จาร์วิส.. ข้างล่างนั่นเกิดอะไรขึ้น?”
“คุณโทนี่ คุณเดวิด มีสัตว์ประหลาดกำลังอาละวาดบนถนนบรอดเวย์ ตอนนี้กองทัพกำลังส่งหน่วยรบพิเศษพร้อมทหารกลุ่มใหญ่ลงพื้นที่แล้ว”
จาร์วิสตอบกลับทันที
โทนี่กัดฟันแล้วหันไปมองเดวิดด้วยความฉุนเฉียว
คราวนี้เขาออกคำสั่งกับจาร์วิสอย่างรวดเร็ว "จาร์วิสขอคลิปรายงานสถานการณ์์ด้านล่างด่วน”
"ครับท่าน." จาร์วิสตอบกลับพร้อมกับเปิดคลิปสถานการณ์แบบเรียลไทม์ของบริเวณถนนบรอดเวย์ขึ้นมา
สัตว์ประหลาดตัวสีเทาสูงสี่เมตรคำรามเสียงดัง มันกำลังทุบพื้นถนนอย่างบ้าคลั่ง
แรงของมันเยอะจนสามารถเตะรถปลิวออกไปได้หลายสิบเมตรในทีเดียว
ในบริเวณรอบๆ พลเมืองบางคนที่ไม่มีเวลาหลบหนีถูกทุบเป็นชิ้นเนื้ออย่างน่าสังเวช
เป็นความตายที่ช่างน่าสยดสยอง
กลุ่มทหารจำนวนมากและหน่วยรบพิเศษเริ่มทยอยมาถึงจุดเกิดเหตุ พวกเขาไม่รอช้ากระหน่ำยิงใส่สัตว์ประหลาดตัวดังกล่าวอย่างต่อเนื่อง แต่ไม่มีกระสุนนัดไหนเลยที่เจาะทะลุผิวหนังของมันได้
“นี่มันอะไรกันกันวะ! ฮัลค์ตัวที่สองงั้นเหรอ! ไอ้เวรรอสส์มันสร้างอะไรขึ้นมาอีกเนี่ย..”
ปัง! เพล้ง!
มีเสียงแตกของกระจกดังขึ้นจากด้านหลัง
โทนี่ที่หันไปเห็นว่าเดวิดทุบกระจกกันกระสุนแตกก็ตะลึง
“เห้ยเดี๋ยวก่อนนายจะทำอะไรเนี่ย อยากตายหรือไง-”
ก่อนจะได้พูดอะไรต่อโทนี่ก็นึกขึ้นได้ว่าไอ้คนนี้ตกลงมาจากความสูงในระดับร้อยเมตรโดยไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆเขาจะห่วงไปทำไม หลังจากเงียบไปสักพักเขาก็โยนชุดหูฟังให้เดวิดและพูดอย่างจริงจัง "นายสามารถใช้หูฟังนี่ติดต่อกับฉันและจาร์วิสได้ตลอดเวลา แล้วอย่าไปต่อยคนตายมั่วๆเชียวล่ะเพราะคราวนี้ฉันจะไม่รับผิดชอบอะไรก็ตามที่นายทำทั้งนั้น"
เดวิดที่กำลังจะกระโดดลงไปด้านล่างก็หันหน้าไปมองโทนี่ด้วยความประหลาดใจและแสดงรอยยิ้ม "โอ้ในที่สุดเจ้าหลานชายก็ยอมใจอ่อนแล้วเหรอเนี่ย"
พูดจบเดวิดก็กระโดดออกไปทันที
“บ้าเอ้ยทำไมต้องมาทำให้โมโหอยู่เรื่อย!”
ถึงแม้เขาจะพูดแบบนั้นออกไปแต่ในใจของเขาแล้วเขากลับรู้สึกแปลกๆ เขาคือลุงเดวิดจริงๆงั้นเหรอ?
“ท่านครับท่านยังฟังอยู่ไหมครับ คุณเดวิดกระโดดออกไปแล้วนะครับ"
ขณะนี้ความน่าเชื่อถือของโทนี่ในตัวตนของเดวิดเพิ่มขึ้นเป็น97.2%
ตามข้อมูลที่เขารับรู้ ฮีโร่เดวิดจะรีบเร่งไปในทุกที่ที่มีเรื่องอันตรายเกิดขึ้นทันทีโดยไม่มีความเกรงกลัวต่ออะไรทั้งนั้นแม้กระทั่งความตาย
“นี่เขาเป็นเพื่อนสนิทของพ่อฉันจริงๆเหรอ?”
โทนี่ดูสับสน
ทันใดนั้น เขาก็เบิกตากว้างเมื่อจู่ๆก็เห็นเดวิดบินขึ้นไปบนท้องฟ้า
แม้ว่าการบินของเดวิดจะดูแปลกๆเหมือนพวกมือใหม่ แต่มันคือการบินที่ไม่ใช้อุปกรณ์เสริมแน่นอน100%!!
“จาร์วิสนี่ฉันตาฝาดไปแล้วหรือเปล่า? คนไม่มีปีกจะบินได้ยังไง! แล้วที่เขาบอกฉันเมื่อกี้นี้คือเขาคิดแบบนั้นจริงๆเหรอ?!”
โทนี่แทบไม่เชื่อในสิ่งที่ตัวเองพึ่งเห็นเลยแม้แต่น้อย!